6019 resultaten.
Icht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
606 een open blik was gericht
op uiterlijk gewicht
ik verloor tijdelijk zicht
op een innerlijk gedicht
werd in een droom gelicht
waar zwaartekracht om niet is gezwicht
voor pronkend schaduwlicht:
ik raakte gaandeweg ontwricht
*
de dag stuurde een bericht,
“van ijdelheid wordt u beticht,
als verblind door een nakend wicht,
hervat derhalve…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
Rituele slacht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Wel moet het dier binnen 40 seconden het bewustzijn hebben verloren.
Helaas, het wetsvoorstel is afgekeurd,
De rituele slacht wordt niet verboden,
We blijven onverdoofd de dieren doden,
Het moet in veertig tellen zijn gebeurd.
Dus wee het beest, dat daarna nog crepeert:
Postuum wordt het dan geverbaliseerd.…
Sla
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
930 Ons land moet nodig eens in therapie
De Tour en het EK gingen verloren
De zomer is zo kil als nooit tevoren
Nu ook nog kaalslag in de poëzie
Mijn jonge sla hangt slapjes naar beneden
Vandaag is Rutger Kopland overleden
-----------------
Na Gerrit Komrij is nu ook dichter Rutger Kopland overleden.
Zijn bekendste gedicht is 'Jonge Sla'.…
Het teken van het brood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Zijn lichaam
brood in overvloed
Verzamel wat te veel was
- niets mag verloren gaan –
om te delen van
Wie gaf.
n.a.v. Johannes 6 : 1 – 15 en 22 - 35…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
Het hemelse moment
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 ik wil de tonen voelen
zij moeten in mij woelen
iets losmaken dat zweeft
mee gaat langs pilaren
gebrandschilderde ramen
in de hoogte ruimte neemt
ontkomt aan
de kleingeestigheid
op weg gaat voor een verre reis
ik heb iets verloren
maar zag in een
glimp van engelenkoren
het hemelse moment
dat in aards beleven
zijn weerga nog…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Heimwee naar mijn dochter
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.899 Nu je terug bent want nu ik mijn dochter
terug heb want nu je terug bent gekomen
(waar was je wie ben je wat was je)
maar nu je terug bent nu heb ik je zo
verloren en heb ik mij zo beschadigd
aan jouw aanwezigheid zonder jezelf
nu je schrille gestalte in volle emotie
verdween mis ik je dochter maar rijm je
met mij voor een leven naar voren…
de maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
599 haar grote volle
manen gezicht
schijnt een mystiek
licht
mijn ogen, och mijn ogen
zijn geliefde
ik ben zo in de war
heb de maan gesmeekt
naar de maan gehuild
of ze wil getuigen hoe
ik deze nachten heb
geleden
zonder haar warme lijf
de maan is mijn getuige
dat ik verzink in
verdriet
ik zwerf,
verloren
wandelend
huilend…
Overdenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Sommige gedachten staan
lijnrecht tegenover elkaar
wanneer zij bij maanlicht
hun dag overdenken
op 'n bankje in het park
waar een voorbijganger
net zo gemakkelijk
verloren loopt
kruipt de tijd als nooit
te voren juist die kant op
waardoor de ochtend gelijk
in 'n ander daglicht wordt gesteld…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
23.987 Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
-het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.
--------------------------
uit: "Gedichten", 1997.…
Een klein boeket
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 ik heb de bloemen geraapt
die jij verloor
op het pad naar geluk
er een klein
boeket van gemaakt
vormen in ieder formaat
talenten die
nog niet wilden bloeien
oordelen die maar bleven groeien
verpakt in
doorzichtig papier
linten erbij voor de sier
jij hebt het genomen
verrast en verbaasd
dit geschenk uit vroegere dromen…
Kort van stuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 In de goede jaren
Had hij het best
Naar zijn zin gehad,
Een mooie man
Met prachtig postuur,
Met de jaren verloor
Hij zijn ideale lengte,
Kromp met iedere tegenslag
Minstens een centimeter -
Met het eind in zicht
Zie ik wat er nog
Van hem over is -
Een iel mannetje,
Kort van stuk,
Met op zijn rug
Een bochel van verdriet…
Boek van de waarneming
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
501 Op een verloren dag
delen onze bekende personages
hetzelfde nu, maar voltrekken
onze verhalen zich niet synchroon.
Op een goede dag
onzichtbaar voor de waarnemer
komt onverwacht het ruimtelijke ogenblik
helder als de schreeuw van een meeuw.…
Lieve maangodin
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
615 kom je, zo klaar als een klontje
dat wegsmelt. ik proef je, drink je
hemels lichaam dat ik verloor…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen beeld,
Mijn eigen naam verloor…
Ongemakkelijke vrijheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 Met de handen ben je
Aan het plafond, jouw
Plafond, genageld -
Hoger kun je niet
Vooral ook omdat
Jouw grens bereikt is
Bovendien is het nog
Niet eens van glas gemaakt,
Je ziet er niets door heen,
Weet niet wat er op volgt,
En je benen bungelen
In de lucht, alle contact
Met de aarde
Ben je verloren
Ongemakkelijke vrijheid…
verankeren
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.396 Rond middernacht liep ik wat verloren
tot aan de bosrand. Plots lichtten
vuurvliegjes flonkerend op en
kwam het firmament omlaag.
--------------------------
uit: 'Verzoenen', 2014.…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
755 Doe een doekje om de klok
het kan de tijd verstoren
door het verstrijken van de tijd
is al wat was: verloren
Het zijn de uren van voorbij
die aan belang gaan winnen
herinneringen in een lange rij
komen het huis weer binnen
Een levenssnoer vol diamanten
geslepen door het leven
mooi, aan alle kanten
zullen rust en vrede geven…
Angst voor Turing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
577 Mooie gedichten schrijven,
die niet verloren gaan.
Ik wou dat ik het waar kon maken,
wat geslaagde dichters durven doen.
Kreupel rijm bevrijden,
uit onzinnig zinsverband.
Ik wil wat geslaagde dichters durven.
Turing smeken om erkenning.
En daarna?
Verschijnen in een ochtendkrant!…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra
van mijn verloren…
Mantra's van stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 ik lees in
gedachtenspinsels
woorden die hun
karakterletters al
hebben verloren
hoor stemmen
in mantra’s van stilte
die het verleden
hebben vergeten door
herhaling in heden
voel de emoties
van de natuur in het
seizoensgebonden zijn
die nu alles geven om in
vrucht en zaad te overleven
ik open mijn handen en
geest zonder god te…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
Op een zwaluw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 Een zonderlinge zwaluw zweeft verloren
en oeverloos van achteren naar voren
maar zelden zinkt hij neer op zilte vloed
en raakt na zeven weken ondervoed
Tot leedwezen van zwaluwen die zweven
toogt zijn ziel al tussen dood en leven
tot een aasgier als bij toverslag
hem in z'n vlucht neemt, op zijn laatste dag.…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
Zwerver
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
447 Het lag aan de oevers
van de lawaaierige rivier
in dat onbeschermde land
dat land van mensen en dieren
waar hij zijn spiegelbeeld verloor
in de wildernis van het denken
hij gaf zijn bezit aan de armen
zijn fiets ging naar een dokter
zijn horloge voor een astronoom
en hij had geen woorden nodig
al zijn gebaren waren op het gras
hij…
Roemloos afgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Wat blijft er van je over,
wanneer je verloren hebt,
en er niemand overblijft,
die naar je luisteren wil?
Weinig meer,
geloven de verliezers.
Gelukkig alles nog,
beseffen ware kiezers.
Winnaars en verliezers.
kiezen samen spelen.
Wie altijd moeten winnen,
spelen het spel niet meer.
Worden vanzelf verliezers.
Zijn roemloos afgegaan.…