2333 resultaten.
Mijn liefste Hen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.263 Mijn liefste
Een roosje achterlaten op de plek waar je as twee jaar geleden werd
uitgestrooid
Even stilstaan en aan je denken, kijken naar het landschap dat je zo
prachtig vond, het weinige dat ik nog voor je doen kan
mijn liefste.…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 . -
Zou het in de schone diepte
van het lager landschap zijn, -
in de heimelijke stilte
van een schaduwvol ravijn,
of in de verheven, kalme
verten van de avondschijn? -
Altijd, - altijd vloeit zij verder...…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 kuiltje in mijn hals
wijsvinger en ogen zoeken hun weg
je hoofd begraaft zich
in de welving van mijn buik
weldadig warm verlangen strekt zich in mij uit
vindt antwoord in versmelting
dan omzichtig kussend
in omgekeerde volgorde
wandel je terug
naar je hoofd op je hand
vanuit dat perspectief
koesteren je ogen
nog even je geliefde landschap…
R.E.D
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.422 tje
ja juh
de hip de hippie
de jippie
de dichters die verder kijken
j en k
ik ben jullie blijkbaar
nooit kwijtgeraakt
blijkbaar hebben jullie mij waar gemaakt
de hup de hip
de flow de dip
de schulden
de terugbetaling
de kleur de vraag
de woorden vaag
alleen de bloem in een zoen
alleen wij en hun
met de poen
alleen wij met het landschap…
neem het er van
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.042 mijn geliefde Here Jezus
we zijn nu 2000 jaar verder
en nog hang je daar
en kijk je uit over het landschap
het is een fraaie kerk
maar het lijkt me geen lolletje
één keer sterven aan zo’n kruis
dat is toch genoeg
al die graven / al die doden om je heen
waarom laten ze je in die waan
jij hebt je steentje toch al bijgedragen?…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 is - kan ik niet meer verlangen
en weer raakt mijn bewustzijn zoek in verre luchten
uit diepste bron herrijst Athena uit de dood
als duif verjaagt zij de geruchten
en legt zij veer voor veer onze essentie bloot
op vleugels van vertrouwen voel ik mij bevrijd
van hindernissen - naar stapelwolken laat ik mij vervoeren
waar ik in ander landschap…
Op doorreis door Vlaanderen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.592 Hier zijn middeleeuwse steden,
majesteitelijk en fier,
hier schiep Breughel zijn taferelen
van het landvolk aan de zwier,
hier schiep Rubens vrouwenbillen
die getuigen van plezier,
in het landschap van Stan Ockers
en van Peerke Pollentier.…
Een uur eerder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Als een dekbed strekt de avondschemering
zich uit over het eens zo klare landschap.
De geluiden buiten doven,
stilte maakt zijn intocht.
Nu en dan verdrongen door geluid,
een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Was eruit ontsnapt,
Jaren geleden toen
Ik behalve leraar
Ook nog jong was -
Onschuldig, goedwillend,
Op het naieve af
Mocht eruit, na vier
En half jaar buffelen
In het landschap gevuld
Met onwillige, altijd
Tegendraadse pubers,
Maar zij hielden van mij
Zoals ik van hen hield -
Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 [Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering]
Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen,
Als met een etsnaald op het harde koper:
Een veenplas op een landschap tegen avond
Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 het water stroomt nog slechts
door kanalen van het internet
het is te veel en je kan niet meer
zelfs niet meer zonder het
met je ogen open voel je de zomer
echter je surft verder op het net
maar je voelt de warmte van de zon
voorbij je vierkante horizon
maar dan laat je het gebeuren
uit vage beelden zie je het landschap kleuren
waarbij…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
Aan New-York. (1)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
868 Herinnert ge u, als de avondstond
Uw lieflijk landschap enger rondt,
Uw baai verkleend schijnt en verlaten,
Daar vale scheem'ring 't mastbos huift
Waaruit u 's daags van steng en staggen
Een wemelende rij van vlaggen
De groet der verste volken wuift; -
Gedenkt ge in zulk een uur 't verleden,
Het klene jacht, de klener jol,
Het eerst…
een uur eerder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Als een dekbed strekt de avondschemering
zich uit over het eens zo klare landschap.
De geluiden buiten doven,
stilte maakt zijn intocht.
Nu en dan verdrongen door geluid,
Een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.…
over schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 de woorden glijden naar je hand, daar spreiden ze zich
in opwaartse kracht naar je vingers, zoals in een delta
ik kan ze vangen, tot me nemen en voel het water van de
Eufraat -of was het de Tigris-, water uit het paradijs
de hand is open om gevuld te worden met zoete dadels
rijpe vijgen, een enkele pittige olijf: vruchten van het
landschap dat…
Boekenweek “De moeder de vrouw”
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Alles om mij heen beweegt
in de onbewerkte grond,
onevenwichtig verhaal in een
verzwegen landschap, broosheid
tekent halo’s rond kinds zonneogen,
die net als ik aan het felste licht
steeds weer moeten wennen,
alleen de aanhouder bouwt op een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet…
De pracht van de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
503 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Leven van de wind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
955 Genietend van het landschap om mij heen,
hoorde ik plots een stem:
“ Kijk daar woont iemand,
die leeft van de wind.”
Ik was stomverbaasd.
Het kon dus wel,
Ik voelde me eventjes weer een kind.
Een windmolen stond daar,
vrolijk draaiend in de zomerzon.
Ze leven van de wind
En ik maar denken dat het niet kon.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Dat reflecties van het omliggende landschap
of de open lucht met zijn hemellichamen en wattendeken
aan wolken een eigen leven leiden op de dynamiek van het water: hun
vormen spreken voorstellingsvermogen, fantasie of verbeelding aan; een stilte nabij.…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
598 Dat deze nooit eerder vertoonde verschijning
met inspirerend, ondeugend karakter altijd op de voorgrond
treedt tegelijk wordt het omliggende landschap gedecoreerd met nuances
die absoluut niet somber smaken zodat ik me laat meestromen met hun onvolmaaktheid.…
Natuurbeleving
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
415 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het landschap fluistert:
er speelt zoveel meer dan welgevallige, vertoornde goden
het is de dobbelsteen van gekonkel, hebzucht en macht
goed en kwaad bungelen aan een zijden draad
wellicht is dàt de spijker door Helena’s hart…
Gevoeligheid
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
420 Intens genieten
kleine en pure dingen
zowaar geprikkeld
Hoe prachtig en wonderlijk het leven
is waarin ik aandachtig kan luisteren naar de stem
van de wind die met ongekende kracht door het landschap waait
zodat de verschillende bloemen en grassen sierlijk wuiven met zijn stromingen.…
Uit levem
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 Twee gele bloemen
in de bloei van hun leven
schoonheid in eenvoud
Hoe prachtig en wonderlijk het leven
is waarin ik aandachtig kan luisteren naar de stem
van de wind die met ongekende kracht door het landschap waait
zodat de verschillende bloemen en grassen sierlijk wuiven met zijn stromingen.…
Heilzame natuur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
446 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Als de morgen komt
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
447 Tussen nacht en dag
zijn de bomen triest en zwart
Daar - een helder licht
Wanneer in de morgen prille
zon begint te rijpen achter het landschap waar
het aantrekkelijk lichaam zich zal openbaren in de hemel terwijl
het puur licht tijd vrijmaakt zodat ze zich van haar meest creatieve kant laat zien.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Aubades drijven als dauw door het
ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht.
De fluiter spreidt zijn zanglijn
als een sluier van verlangen, een teder lied dat
bloeit op het ritme van de lente.…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 Beter was het zachte mos en het fijne vergezicht
op de lichte verhoging in het landschap
waar de eik was beland als klein ding.
Eerst had hij met de omgeving geen verwantschap
maar nu ging er een paar onder hem trouwen
een feest waar hij met liefde geen vergoeding voor ving.
Hij wilde liever de vrienden voor altijd behouden.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Gedachten strekken zich uit met
het meegaande landschap, alsof alles in mij oplost in het ritme van de aarde.
Trein vertraagt. Het volgende
station verschijnt. Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt. De geur van vochtige stenen
en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…