6857 resultaten.
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Zover weg strandt de passie in herinnering
langs de kustlijn geschreven als teken
wat overspoelt door deining van weemoed.
Elk woord dat op cadans de poëzie erkent
door de melodie van onze favoriete band
dat tijdens het dagdromen mij aanmoedigt.…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 In de breedste symfonie van het woord
stromen je klanken door mijn aderen
siddert je kus het opgebolde kippenvel
voelt je lichaam als een fluwelen laken.
Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.
Jouw…
Dadaab
gedicht
1.2 met 24 stemmen
8.673 We zeggen laten we niet naar school gaan, als je naar school gaat
begin je de wereld te begrijpen, dan breekt de pleuris uit.
We zeggen meisjes zijn duurkoop om toekomst mee te betalen
of is de wereld een markt waar je dochters ruilt voor suiker.
We zeggen achter de tenten is een zandweg en de weg is lang
en het zand leidt terug naar de oorlog…
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 Wij brengen vader bij de kistenmaker en hij laat ons kleuren zien.
Formaten. Stijlen. Beits of lak. Na eindeloos praten worden
in zijn linkerzijde twee scharnieren aangebracht.
Goudkleurig, twintig cent per stuk.
'Gegarandeerd roestvrij'.
Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij
's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn…
Hoofd?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
657 Ze grazen
grazen in hun wei
ze kijken
kijken op naar mij
Allebei
wil ik ze
'op de plaat'
meer dan hun hoofd
Morrend....
hebben ze
me beloofd
mee te werken
aan deze fotosessie
maar van harte....
gaat het niet
zijn ze er met hun hoofd niet bij?…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik luister naar het knirpen van het grind
de wind en haar lange zuchten
beide laten mij ademen
er zingen vogels die ik niet herken.
Ik loop in mijn eigen tempo
begroet de oeroude bomen
de rivier waarin ik denkbeeldig
elke druppel een naam geef.
Hield ik niet juist ook van het leven
de melancholie verweven dageraad
hij vergat mij immers…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 De winkeldeuren
nog toe, gesloten....
de straten
leeg, verlaten
Alleen zon
maakt het nog vrolijk
had ik
in de gaten
Waarom op maandag
'n oud stadshart
bezoeken?
'k ruik vers brood, koeken?
Ik proef...
de sfeer van ooit
van toen
aanwezig op en aan
de gevels
in de ruiten
hun spiegelbeeld
heelt de wonden
van eeuwen strijd…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
hadden gezet; dagelijks geluk van rust
en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje…
Verloren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Je was me komen halen
Hand in hand liep ik met je mee
De wolf en het schaap
Het zijn niet de herinneringen die pijn doen
Maar een verloren liefde die steeds verder verdwijnt
Kwijnend aan dit offerblok van medelijden
Lijkt enkel Je eenzame lied angsten te beteugelen…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 Herinneringen zijn hooiwagens,
hun weg vindend terug naar
de keukens, op de tastzin van
melk. Brood en spek vangen
aan te spoken, de boerenvrouw
snijdt de hespen open. Tegen
haar boezem slaap je in.…
De melodie van het ijs
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 vaak als ik
in de polder verblijf
hoor ik in de verte
de melodie van het ijs
staande achter
geel groene kragen
zingt het glijden in
de wissels van slagen
gedragen komt
die muziek dichterbij
in een rij stoere
gasten en meiden
een kleurige sliert
die lichtjes dansend
de ijsvloer versiert met
vrolijke lijnen en krullen
nog is…
Uit 'n sprookje?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 Decemberlicht
overgiet, rijkelijk,
panden en gracht
Het lijkt me
van 'n ansicht
misschien Anton Pieck?
Naar boven blikkend
aan de lucht
te zien:
't aloude spel
van wolk en wak
schaduw en licht
Hier, in woorden
-ingelijst-
van m'n gedicht.…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 eindloos-teer, toen ze op mij staarde, -
'k Gevoelde een kus op 't voorhoofd, - ze openbaarde:
'Een hoge liefde zal uw hart doordringen:
Gij zult beminnen, zalig zijn en scheiden,
Gescheiden zwerven, zwervend liefde zingen,
En peinzend zult gij 't wederzien verbeiden,
En naar een vrouw gedachte en smachten leiden,
En mijmrend leven van herinneringen…
En... de Jarige?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 We vieren feest met brood en wijn
En uitgebreid menu
Omdat er eens een kindeke klein
Op aarde kwam voor mij en u
We versieren heel het huis met licht
En kerstboom heel feestelijk
Gaan ’s avond naar de kerk gericht
Want kerst heeft toch iets geestelijk
Maar vroeger in die donkere nacht
Waar ’t kindje ter wereld kwam
Was niemand die cadeautjes…
De man van vroeger bijkt de wedstrijd
gedicht
2.4 met 5 stemmen
3.701 De man van vroeger bewoont je leven.
Hij zit op de bank, nodigt bezoek uit,
becommentarieert het uitzicht.
Zonder te aarzelen schenkt hij in,
laat het zich smaken, voert het woord.
Het einde van de wereld is nabij,
niemand kent nog goede manieren.
Net als je vraagt of het tijd wordt,
begint een wedstrijd op tv. De man
van vroeger vraagt…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Ik kan niet anders zien dan dat die dode hond
nog leeft en om mij vraagt, zo sterk is
de herinnering, sterker dan ik.
Maar wat van mij hield is weg, ik graaf een gat
leg wat er overbleef daarin en gooi het dicht.
De hond is nergens meer, iedere dag.…
Overhemd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.072 Mijn vader zit in mijn overhemd
hij heeft zich in de kraag vermomd
zodat als ik wil spreken
hij zich strak trekt en ik word verstomd
hij wil graag dat ik er het zwijgen toe doe
maar hij kan mij niet meer breken
hij zit in mijn overhemd
en dat doet er lang niet meer toe.…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
X
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.276 Het zal nog jaren duren
voor straten,
pleinen, boulevards
weer geplaveid zijn.
En wij, in licht katoen en
zijden kleren, weet je nog
zeg ik steeds vergeefs
weet je nog?
Flirtend flanerend
glanzend bloot
onder licht wapperende
kimono's gebloemd
camparirood?
-------------------------------
uit: 'Klaagliedjes', 2011.…
Ik draag je aan mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.151 Ik draag je aan mijn hart
jouw liefde die zo kostbaar in mijn leven
en toch hoe diep werd weer de smart
toen ik jou aan God terug moest geven
Ik draag je aan mijn hart
een herinnering die nooit mag sterven
en komt voor mij ooit die bange nacht
wil jij je dan ook over mij ontfermen?…
Molen van Rembrandt?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 M'n ogen zoeken
de molen
van de vader
van Rembrandt
Staat ie niet daar
in Leiden?
aan de kant
van de stadsmuur
waarvan......
nog weinig rest
maar zoveel meer
verhaalt
Hij gaat nog
voor de wind
de wieken nu
stilgevallen
Wind
uit 't noordwesten
blaast de krul
uit m'n haar.…
Geschonden bewustzijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Flarden van vroeger
achtervolgen mij
als jachthonden
waar is de gouden morgen
het ongerepte voorjaar
waar is de gaafheid
die ik de mijne kon noemen
mijn bezit, mijn universa
ze zijn verwoest…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 In het blauwe uur
galmt geluid van de kerkklok
door verlaten stad
samen met mijn lege brein
komt de slag als souvenir.
De vochtige straat
illustreren het gevoel
waar harmonie viert
gevangen door mijn hartslag
leef jij op in mijn vizier.
De eenzaamheid hangt
rond mijn gesloten ogen
dat een glimlach toont
waar stilte…
vissen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 het kanaal
bij de witte brug
vaders favoriete stekkie
daar ving hij
walvissen
voor Madurodam…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Zijn de dingen scheefgegroeid in de tijd,
of ben ik dat, heb ik het zicht niet meer,
kijk ik alleen nog maar om met een spijt
naar wat er was, niet nog wel eens een keer
een kans beleeft. Elk voorbijgaan doet zeer;
de dromen die niet tot wasdom kwamen,
de pogingen, goed bedoeld, de namen
die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij…
De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.179 Maar het is enkel voor een deel
zoals je je kan herinneren,
een groter deel
zoals je denkt dat het was.
Je schuift dat wat je je herinnert
verder uit elkaar,
om nog een keer te zoeken.
Om daar met je heer herinnering
rond te lopen,
jij wijst hem iets aan
alsof het van jou is
en daarna wijst hij jou iets aan, maar waar is hij nu?…
Belichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Zo scherp in mijn lens
openbaart jouw prestige
in klassieke lijst
hoe jij stond in het leven
met de juiste belichting.
Gefotografeerd
in glinstering van de nacht
etaleert jouw jurk
jouw levende pirouette
in golvende beweging.…
ptss
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 blijkbaar heeft mijn hart
de regen verzonnen en
is er zonneschijn alom
aanwezig die me koestert
maar hoe ik me ook nestel
naar de windrichting is het telkens weer
dat verzuurde hemelwater dat
door mijn aderen vloeit
soms ijskoud dan weer een
voorjaars briesje maar altijd
is het die zilte smaak die
aan mijn lippen hangt
vluchten heb…