Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Zonsopgang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Het zwerk lijkt zich langzaam in goud te hullen, 't is prachtig zoals dat is uitgedost en uitbundige zonnestralen gaan de ruimte vullen waarin de nevel nu geheel wordt opgelost.…

Schipper naast God

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Niet elke dag Heer ben ik schipper naast U de psalm van zondag dreunt nog na haast U om mij te helpen ja haast U een zware vracht kunnen wij wel aan maar niet de last van dit onzekere bestaan geef ons de moed te zingen ook tegen de stroom in van zegeningen één voor één U mag de vlag zijn die onze lading dekt ja U alleen de ruimte…

Chromosomen

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 694
De ruimte van geluid vullen met gedichten, de stilte niet bruskeren aards moraal gevangen, in de mens verwerkt, de verwarring versterkt de beelden, om die mee te voeren in “dood tij “om me argeloos de mond te snoeren met onbekende woorden, om de sterfelijkheid met zijn handlangers te bedwingen, zwervend voor de poorten van de onmacht…
pama28 september 2010Lees meer >

In een oogopslag,

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn ruimte is te klein, ik schuif de luiken dicht, je kracht omhelst het bloot, de nacht is ver en zo dichtbij, het morgenlicht is boterzacht, smeert mijn hart in een peilloos meer, zo weids, zo diep, levend wit van golvend schuim als je glimlacht om je tanden en mijn zinnen te ontbloten weet ik wat je van mij verwacht, ben daarin…
pama14 oktober 2010Lees meer >

Ieder uur van mijmering

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.200
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

adres onbekend

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
eens droomde ik een droom in een droom kaal ruig woest en leeg de ruimte ik legde mij neer en droomde daar over mijn eigen wereld nooit zorgen over eten en drinken een beschermend dak niet nodig immer achtergrondige muziek ik zou volmaakt gelukkig zijn maar een donkere wolk deed mij beseffen dat deze droom in een gedroomde droom intens…
enrico5 februari 2012Lees meer >

OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Een grutto stijgt op; verheugd gaat zijn roep over Fryslâns vrije ruimte. De Friese veenhoop: tussen wijd veld en bosrand glijden zeilen voort. Wijd Smallingerland glanst in oranje schemer: weiden vol avond.…

Geluk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Zolang er ruimte is en stilte om te schrijven Zolang ik mijzelf kan denken in de blauwe lucht gaan liggen ‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden Zolang witte kou in mijn kamer staat en ik met volle ogen ‘t ochtendlicht voel steken Zolang durf ik elke dag mijn huis uit te gaan mensen te groeten en verder te lopen met mijn lach…

In het heelal

gedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.461
Kosmische stormen trotserend zweven zij die grote ruimte in en vereenzamen. Er valt gelukkig ook te lachen. Lekker ineens verdwijnen in zo'n sympathiek zwart gat; eeuwig geborgen. Maar dan... Een twee drie supernova hoepla, daar ben ik weer. Dáág. ---------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin.…

Geluk

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Zolang er ruimte is en stilte om te schrijven Zolang ik mijzelf kan denken in de blauwe lucht gaan liggen ‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden Zolang witte kou in mijn kamer staat en ik met volle ogen ‘t ochtendlicht voel steken Zolang durf ik elke dag mijn huis uit te gaan mensen te groeten en verder te lopen met mijn lach…

In het voorjaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
naar mijn dromen als ik jou andermaal vertel met een zachte stem wat je toe mag komen neen, ik verdraai het daglicht niet ben ook geen schaduw die woont in de nacht, voel maar de bries van tederheid die de nieuwe aarde verzacht ik ben het, de lente die je naar binnen brengt en ook naar buiten geleidt diep in jou bevindt zich ruimte…

Hoe zij gaat

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Daarna eist leegte de ruimte op in het hoofd, mijn moeders hand rust nog warm in mijn koude hand.…

Laden vullen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Een stil kind steekt de oosterkim over het stapt een ander hoofd binnen een kamer zonder vensters, waar niets begint, ook niets eindigt alles is er vederlicht zoals jonge wijn van de eerste pluk de dunne wanden transparant takken van buiten spiegelen als ranke balken tegen de zoldering alleen een verlaten schommel vult de ruimte met…
Kees Keizer5 september 2014Lees meer >

In gesprek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
dicht genaderd laten we praten nu het nog kan woorden over oevers werpen ons koolwit aanspreken monden behoeden voor ogendonker in thuisloze sporen treden een jeneverbes verlaten op de hei harde woorden sussen voordat teelaarde onze smaak verkilt laten we ons markeren voordat rietkragen zich sluiten het roomzachte licht zich ruimt…
Iniduo20 september 2014Lees meer >

DODENKLACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.469
't Zonlicht dringe niet in deez' ruimten, waar geen morgen haar langer wacht. En laat me alleen met mijne dode! 'k Wil met haar zijn in de eerste wake van hare nacht... Ik wil de teedre woorden spreken, die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde 'k zei niet genoeg. Ik wil haar dodensponde sieren met bloemen der herinring.…

Obesitas

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
De Weight Watchers zetten je op dieet, Plaatsen je op een weegschaal, Zodat je beter weet, dat ieder Pondje door het mondje gaat; Dat geen ruimte voor de zonde toelaat. Laat de spiegel dus spreken, wanneer ik mijn beloften wens te breken. Want de consequenties doen genadeloos pijn Voor de eetverslaafde die ook gelukkig wil zijn.…

Novalis

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.810
Geen sluimring, geen min, geen dood verzoent De kruistooht redeloos door ruimte en tijd. De doden rusten niet, gezweept tot feesten Waarin zij ijdel trachten te bezwijmen Tot redding uit de onduldbare geheimen.…

(kanker 5) steeds dichterbij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet… met het zweet in mijn handen en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen ) stond ik naast jouw bed je huilde en de stoel die naast me neergezet werd, schoof vanzelf weer achteruit ik sta wel want ik wil jouw tranen strelen zacht verschoof jouw stem…

Op de zonnewind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
ik heb jouw sterren niet geteld zij stralen weergaloze pracht jij bent mijn firmament natuurlijk fonkel jij minder bij het zwarte gat verschiet je plots van kleur als een nova de ruimte scheurt in jouw perspectieven kun je eindeloos dwalen zacht vibreert het verre heelal zijn eerste scheppingsverhalen als jij op de zonnewind zeilt…
wil melker1 augustus 2015Lees meer >

dan uit het niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
zomaar het gevoel ontvangen van gemis, de uitkijktoren van vrede het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte het werkelijke leven ontwijkt laat september, de zomerschermen wijken voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse vaardigheden voel ik ruimte het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
elze20 september 2015Lees meer >

ik heb het vernomen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
de tijd vertraagt in het stil staan doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte met een andere visie deelt het voeteneind dat ik zojuist heb afgestoft geen bediening op commando, mijn hand is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt tot waar mijn kruin je oksels raakte het afscheid was rumoerig…
elze6 oktober 2015Lees meer >

Levensreizigers 2

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Zij zijn het die rusteloos op reis gaan, door een zeer begrensde ruimte, binnen een afgemeten tijd. Mensen zijn moedige levensreizigers, maar ze zijn nog maar net vertrokken. Houd daarom uw ogen en oren open. Raak vooral uw eigen weg niet kwijt.…

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Het schip van de geest werd opgetrokken uit de expansie achter glas, kleinschalige gedachten opgetuigd en gestrand, ontvouwt zich uit en in mij in de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting…
Pama10 januari 2016Lees meer >

In paradijselijk licht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
ik heb ze gebouwd met eigen handen de stenen geraapt gehakt en gebakken maar de fundamenten waren al eerder gelegd stilaan ben ik begonnen natuurlijk met visie creatief door hoogte transparant in ruimte spelend met zicht in paradijselijk licht tierelantijnde decors zette snuisterijen in beeld construeerde arcades griekse pilaren…
wil melker14 september 2016Lees meer >

Achter beslagen glas

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik herkende de reflectie van het beslagen glas waarachter destijds luidkeels onmacht werd getoond de kou sloeg om mijn hart voelde opnieuw hoe onrust heerste sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang hoorde vals gezongen zinnen weer borrelt storm omhoog in mij geef het de ruimte die het verdriet van toen verdiende het spook van…

Geboorterecht

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
Ieder mens is het waard om zielsveel van te houden Ieder mens is het waard om hier te mogen zijn Elk mens heeft het recht geboren te worden Te mogen bestaan Te leven Te zijn Wie een ander dat recht durft te ontzeggen Wie vindt dat een ander hier niet mag zijn Die heeft blijkbaar veel ruimte voor zijn ego nodig Bang een straaltje…

Samen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Een ijzige nevel vult de ruimte tussen ons in. Je rug, als een muur van haat naar mij toegekeerd. Door dik en dun, samen hand in hand. Tree voor tree, naar boven toe. Onze vingers zijn verstrengeld, als gevlochten staal om in balans te blijven. Zo gaan we de stilte tegemoet.…
Thomas Bast18 januari 2017Lees meer >

afscheid in termen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
het offer gebaart naar lege woorden die zich uiten met verzen die ik niet ken toch beweegt mijn mond in de klamme wind waarvan ik weet dat die me bevrijdt beloften zijn de knopen die de storm schuwen voor grijpgrage schuldenaren welken mij de drempel over laten treden met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd de ruimte gebaart naar…
elze21 januari 2017Lees meer >

grindpad

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
je was en waar kon je moeilijk volgen op je zelfgemaakt kompas je achterstevoren denken je eindeloze fantasie je knikkeren met kogels je onbegrensd gedrag je scheef geknoopte jassen als strak getrokken teugels om je eigen filosoof zonder geld zonder god ik moest je laten gaan mijn onbegrepen ik je vloog op eigen vleugels jouw ruimte…

kompas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als een kompasroos zonder noord pijl zoekend in de verte naar een onbekende weg zoals jouw vaders vader voor jou Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt en jouw liefde door de muur van de angst heen breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept en hij jou als het donker…