7172 resultaten.
Jan Pelleboer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
825 En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen,
meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen,
mist hij
Jan Pelleboer
die
–weer of geen weer-
zon, regen en sneeuw
altijd in zwart-wit voorspelde.…
Op mijn schedel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Zon die op mijn
Schedel schijnt,
Alle zwarte gedachten
Tot achter de horizon
Verdrijft - Alleen nog
Bloemen in alle kleuren
En vogelgekir dat tegen
De bergen weerkaatst,
Beek die kabbl'en blijft
Tot in oneindigheid
En die mij van mijn
Vaste last bevrijdt
Italie, Oggebbio, 2 mei 2013.…
Brandt vlindervleugels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 zwart zand
brandt vlindervleugels
bij opkomend tij
het hete strand
zoemt liefde
in hun fladderend spel
uit de verlaten hel
van rustende vulkanen
exploderen kleuren intens fel
wordt dood
door wind van land gesust
als eb het nieuwe leven heeft gekust…
Engel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
703 Als ik even kijk
heel erg goed
dan zie ik daar een engel
in de sterren en ze groet
Ze zwaait naar beneden
kijkt me lachend aan
voor niks me afgevraagd
waar komt liefde toch vandaan
Want als ik even kijk
in de zwarte nacht
daar bij die mooie sterretjes
is een engel die houdt de wacht…
Femme fatale
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.088 (Lekker maar even)
Zij gebruikt haar schoonheid
om mannen te misleiden
De roos geurt verleidelijk
Haar seksualiteit
zorgt voor stort in ongeluk
De roos in extenso zwart
Begrip uit Romantiek
uit laat-negentiende eeuw
Verlangen werd bekoring
Haar ware geslachtsdrift
uit zich in begeerte naar
alles lekker, maar even...…
Met open ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
998 (Femme fatale II)
Zij is uitnodigend
met zeer weidse gebaren
De roos geurt verleidelijk
In haar doen en laten
zorgt zij steeds voor verwarring
De roos in extenso zwart
Afspraak is afspraak, is
bij haar niet van toepassing
Verlangen met een charme
niettegenstaande het
feit dat de liefde in haar
als vuur zal blijven branden...…
In de groene vogeltuin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
606 ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
en och
toch
draag ik het vraagteken
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
ook weer veel te vroeg…
duizendmaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame nacht
op het stampende, kreunende schip
waar het zwarte water
meedogenloos op me neerslaat.
ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame woestijn
waar de zinderende zon
met verzengende tentakels
tergend het leven uit me perst
ik groet je duizendmaal…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
HET TOEVALLIG GELUK
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.396 Uit het troosteloze zwart
En uit donkre hoeken
Daalt de vrede in mijn hart,
Dat moe is van zoeken.…
De vragen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.673 Niemand luisterde,
haar wereld kleurde zwart.
Zeeën gevuld met tranen in de nacht,
Ze kon het niet meer.
Haar lucht klaarde op.
Zeeën overstromen met tranen van spijt,
te laat…
eenzaamheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 alles is zwart.
De mensen zijn kil.
Er is geen weg terug.
ze weten
wat ik niet weet.
het is genoeg zo.
ik wil niet meer.
het is zomer.
en ik heb het koud
sla een arm om me heen
want wachten
duurt lang.
het is genoeg geweest.
voor altijd.
te leven voor wat
ik toch niet aan kon.
De mensen zijn kil…
Het zwartst van de nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Als alle leven om mij
Heen is opgehouden te bestaan,
Mensen en vrijwel alle dieren
Hun leven hebben opgegeven,
Ben ik alleen nog, in deze
Zwarte nacht, waarin alle licht
Gestorven is -
Alleen het gekwetter van
Scholeksters omgeeft mij nog,
Zij laten mij niet alleen
En blijven bij mij,
Leiden mij door
Het zwartst van de nacht…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……
In memoriam vogel
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.247 En laat de zwarte raaf of kraai
of welke vorm de dood
ook voor vogels aanneemt,
snel zijn werk hebben gedaan,
zoals tenslotte wij ook hopen,
dat onze dood zal zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand, Nederlandstalige dierenpoëzie', 2006.…
TWEE GEBIEDERS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 De zwarte heerser
scherpt zijn spraak en gedachten,
laat een flink weerwoord horen.…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
Mrs. President?
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
846 Zal na de eerste zwarte president
Straks ook de eerste vrouw dat ambt bekleden?…
Lach
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
480 Ik kan niet meer zwaarmoedig schrijven
het zwarte wolkenpak wist jij te verdrijven
gewoon die keer dat ik jou zag dansen op de wind
licht als een veertje, een glimlach als van een spelend kind
gewoon iedere keer als onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
lach ik stil.…
zonder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 je hart
vermeden
omdat je aanblik
zo moe gestreden
zonder verleden
en heden
verloren
uitverkoren
voor dit lijden
zonder te vragen
niet meer te dragen
was
gelukkig, lief
dat je ogen
niet meer zagen
dat ik
je ogen
heb vermeden
je hart
verzwegen heb
naar het verleden
onze liefde
ben vergeten
mijn hart
zwart…
Dis Crimi Natie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.115 Hou toch eens op met 't blank correct gezeur
dat Sint geen Zwarte Piet in dienst mag nemen
dat noem ik regelrecht racistisch framen
Op grond van wat? Z'n antraciete kleur?
Welke sadist verpest hun werkrelatie
van eeuwen her? Da's pas discriminatie!…
Start zeezwemrace
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
689 Daar staan ze
Verpakt in neopreen
Gelabeld met boei
Smachten, wachten
Dan klinkt geloei
De zwarte wand breekt
Ze stormen naar voor
Wringen en dringen
Laat me erdoor
Stampen en malen
Opspattend schuim
Kom kom, niet stresseren
De finish is ver en
Het water is ruim…
Depressieve dag?!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Het nieuws balkt:
vandaag is de meest depressieve dag
de zon schijnt
Het nieuws roept om:
zwarte dag voor iedereen
de koffie geurt
Het nieuws zegt:let op vandaag
kinderen lachen
Ik wens iedereen een hele fijne dag,
met zon en ook: met een forse lach.…
niet de buitenkant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 ik ruik de randen van je hemd
merk dezelfde geur als vroeger
van zweet en goedkope zeep
kan het nu ook zien
er zit een zwarte rand om je hart
zo één van twee halen, drie betalen
je voelt je altijd bekocht
als er rotte vis in het spel is
en rouw de diepte heeft van gangreen…
XI - de anti-sportheld - 1949
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het kampioenschap
terraszitten buiten
met oude klare
bij de strandstoelen
van mijn eigen zandberg
rolt een raceauto
een kuil in het zand
voor de meisjes in de klas
graaf ik mijn graf
onder de waranda
schommelend aan de laagste tak
door de tuindeur
de zwarte schapen
van de elite voetbalsport
rennen langs de lijn…
Ode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 ze staat op twee benen,
Zwart geboende laarsjes
Alles klinkt schoon
waar zij staat.
Het café verkruimeld
het schelle licht der zon
Geen blijven of gaan
van maan
Stam staan in kroeg
Twijfel zaaien tussen benen
De krijger, heraut,
Aan hem ode-…
Zijn gelijkenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 je speelt
op grote hoogte
met licht
dat naar
alle kanten in
zwart zal verdwijnen
maar toch een
ultieme kans heeft
voluit te schijnen
jij richt
de bundel op
je eigen gezicht
in weerkaatsing
gloeien wij
jou delend op
in donker uitgelicht
tonen wij het heelal
zijn gelijkenis…
voor altijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
403 in mijn slaap
voltrekt zich een
stille storm in
vertraagde tijd
mijn geliefde vliegt
naar de sterren van
de dood voorbij
de zwarte lucht
mijn oude ogen
dwalen naar de
dwaze wegen
die we gingen
roerloos reis ik
met je mee
we dachten dat
we voor altijd
voor altijd
zouden we zijn…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 In de pit van het zwart voltrekt het niets
dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard,
ontdaan van de obsessie met elk iets
dat het niet is, en stilte openbaart
zich in het eindeloze, onvervaard.
In ’t git van het wit verhardt het gebrek
zich tot een kauwen op de lege bek:
niets wordt zo materie, materiaal.…
drie uur duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 het purperen kleed
heeft Hij over de zon geworpen
de nacht heeft zwarte ogen
maar ziet niet
Hij draagt een doornenkroon
loopt over een balk
volkomen in balans
Hij sleept de wonden
van de wereld, kijkt niet om
tot ze flinterdun als vuurvlinders
verbranden in de zon
ik zie Hem gaan
Hij draagt een gouden kroon
de Mensenzoon…