5616 resultaten.
Eeuwig licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.668 Als de dag jouw ogen had en de nacht jouw stem
En de ochtend vervuld blijft van jouw glimlach
Dan breekt het maanlicht tot een zonnestraal
Dan schuilt het duister in de plooien van de dag
En dan ontstaat de lijn van het eeuwig licht
En sterren weerkaatsen in het hemels blauw
Nooit meer schuift het wolkendek dicht
Want jouw charme bevrucht elke…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…
1944 -gereviseerd-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.032 morsen lang en kort
drie honderd jaar op en neer
wolken van babies
fietsmaker´s lente
gerepareerde fiets nooit
gerepatrieerd
lente in het zuiden
met doorgestoken kaarten
de waterlinie
hongerwinter en
de hoop op herstelbetaling
zeg maar vlagjes dag
we gaan op en neer
zoals rood opgaat in blauw
wolk in oranje…
Gij staat zo heel, heel stil
poëzie
4.0 met 49 stemmen
5.591 Uw ogen zijn zo blauw
als klaar water - ik wou
dat ik eens even u kon zijn,
maar `t kan niet, ik blijf van mijn.
En ik weet niet wat `t is wat
ik u zeggen wil - `t was toch wat.
------------------------------------
uit: Verzen (1890)…
jantje ( 2 )
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.329 jantje heeft een grote ballon
en kijkt naar de blauwe hemel
hij roept, ik wil gaan vliegen
helemaal naar de zon
fietje schreeuwt,
je moet hard blazen
net als de wind dat doet
spring maar vast heel hoog
de blaadjes weten ook
hoe je vliegen moet
jantje huppelt heen en weer
maar gaat niet naar de lucht
hij huilt, ik kan het niet
nee, zei…
verten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 voor een kind is de horizon onbereikbaar
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat…
Amsterdam verlaten
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
3.383 ik ga maar weer eens
naar de Europoort
tenslotte ben ik er geboren
op zo'n korte dag
mengt blauw zich
met vuile strepen
paarse proppen proberen
nog wat te rekken
iemand waarschuwt
voor zakpeuteraars
tegenover mij een man
met brede neus hij houdt
twee ballen in een hand
en laat zijn vingers kraken
een muziekje bereikt mijn oor…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
helpende hand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.251 toen
er nog geen schepper was
bestond heilige liefde
uit pure naaktheid
geheten: paradijs
Hij
zag het
met holle ogen aan
en dacht;
dit is te mooi.. genoeg
ik ga hier een
schitterende hel van maken
dus
op een warme dag
onder de blauwe zucht
schiep hij jalousie
uit een handje lucht
of twee
daar keek hij met afstand…
Vliegangst
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
653 ineens in vrijheid geworpen
schatten de matte ogen
van een uitgefloten vogel
het blauw als onpeilbare mist
aan de kracht van vleugels ontwend
weigert het dier te stijgen
het kent alleen de engere ruimte
van geborgenheid
waar moet hij nu gaan
welke wind zal hem leiden
naar een nieuwe veilige stek
voorlopig zit hij droevig ineen
op een…
Verdwijnen in de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
666 Al het blauw komt samen
In de verre horizon.
Waar alles in verdwijnt.
En weer in zicht komt.
Golven spoelen aan
Na een lange reis.
En keren meteen terug
Naar de wereld op 't water.
Het zet me aan het denken.
Terwijl ik naar de horizon kijk
Ben ik gelukkig en hoop ik
Dat ik ooit de reis terug zal maken.
Ik op los in de horizon.…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Mijn hart legt hier nog
eenmaal aan, om in die
langzame, blauwe deining
als laatste troost het zo
lang vergeten wiegen voor
even weer te ondergaan.…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Het oog van de wereld, koud blauw
kijkt mij aan. Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.…
Ruraal
gedicht
2.8 met 23 stemmen
11.515 Er hing een kraai in de lucht
toen je me brak
toen je me stak met het touw
dat klom als ik zong
bij de buren huilde een kalf
met scheurende uithalen
om zijn moeder
en ik lag in duizend delen
tussen de melkplassen
die in het blauwe uur
jouw kleine huis besluipen.…
Duidelijk genoeg
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.871 "Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen
Geen cent belasting meer te betalen
De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit
Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen
Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen
In de Otto of de kolenkit
Want Jan heeft, en dat is een zegen
Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen
Staat duidelijk zwart op wit…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
Kleuren voor het verleden
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.277 grijp wat groen
van dwarrelende bladeren
tussen kalende bomen
in een herfstseizoen
Schraap een beetje blauw
van de stapelwolken hemel
versierd met slaande vleugels
in de parelende ochtenddauw
proef wat geurig lippenrood
van jouw knuffelende vrouw
met die ongesproken woorden
van liefde intens groot
pluk elke dag
kleur haar onuitwisbaar…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
De vijfde zomerdag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
713 Een meeuw zwemt de blauwe lucht
De wind likt mijn scheenbeenhaar
Zij die door de zon worden bevrucht
Een ieder die wil.…
De chemotrein
netgedicht
4.7 met 47 stemmen
1.531 Door aders denderen chemometro's
over rode en blauwe banen, station naar station
pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend
schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit
vallende haren, tintelend brandende huid
Lachen met ingehouden tranen
elke stap is een te veel
elke minuut een uur
elk uur een jaar
Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Aan het blauw azuur waar
de wind speelt met grijze wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen…
wereld delen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
597 o wereld ik wil over je heen vliegen
lopen door land
van vriend of vijand
door een vallei
met bloemen
zo paars
of geel
zoals alles
een geheel
o wereld
o zo mooi
geef ons een gooi
schud ons even wakker
laat het niet zo zijn
zo blauw
zo fijn
o wereld deel
geef een teken
of een gil
o mooi wereld
deel.…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Als was U was in hun handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan…
In verbeelding
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
571 Je vroeg mij of ik klaar was
met de Goden, lieve schat
waarom denk je
dat ik je woordloos bemin
en altijd zwijgend doorga
in zuiverheid der liefde
achter blauwe schemerlampen
hoor ik zachte droeve stemmen
van andere lijfzuchtige schimmen
die voelen waarom denken aan taal
taal schenken aan het denken is
en in verbeelding vertrouw ik…
waanzin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.056 het is broos
flinterdun en voelbaar
een gevoelige avond
alleen
tussen de levenloze stukken
eikenhout
en ook het venster
biedt geen opening
het is breekbaar
jij noemt het eenzaamheid
ik een afscheid
van zonnige dagen
tussen de jonge dennen
grenenhout
lange, blauwe golven
jij en je meisjeshaar
het is een ramp
hier te stranden…
Nog ontbloot van dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 gebroken was de brug
waarop jij had gelopen
wat stappen en een
armzwaai vonden we terug
de sporen nog
ontbloot van dood
haalden de overkant
in ringen aan je hand
ze wenkten blauw
maar in een hoofdomdraai
wees je de richting aan
waarin jij wilde gaan
wij zijn afgebogen
jouw verte werd een stip
de brug is nog gebroken
omdat die onze…
Hangt donkerkleurig aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
606 een glas
de stroperige wijn
hangt donkerkleurig aan
wat rijpe boerenbrie
een stokbrood
knapperig op de plank
de openhaard warmt bij
in lange speelse
vlammen glimlach jij
blonde losse haren
een rood en vurig lijf
het blauw van onervarenheid
je wiegt daar
zacht mijn dromen
ook dit jaar weer gegroeid
laat de wisseling
maar komen…