Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Meedogenloos geplukt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.979
alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrijke wei waar mams boeket snel geplukt zal zijn Het licht verliest verslagen haar roem blaast zuchtend de laatste adem uit en schemert de wereld in duister…

Vrij

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.360
En spert mij geboeid, In duistere toren, Hun zorgen en moed , Gaan allen verloren. Gedachten als vuren doen storten de muren. En zoldring daarbij! De gedachten zijn vrij! Daarom wil ik immer. De zorgen verjagen, En zal mij dan nimmer. Met spoken meer plagen! Men kan toch daarbinnen. Steeds lachen, en overwinnen.…

Eigen lichaamhaters

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.464
Zon verscheurt de nacht waarin je kon ontkomen, wreed smelt kort geluk van veilig duister dromen Spiegels ontweken maar nooit ontsnapt aan ogen, doorweekt van tranen menige dood overwogen Geboren door geschater jij eigen lichaamhater, gekerfd haat in jou, brandend achter elke mouw Zij weten je te vinden en jij moet het horen, verminkend woord…
Doortje29 april 2003Lees meer >

levensspiegel

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.567
in de uren van vermoeidheid zakt het leven even in zijn gedachten stroop en plaksel weinig plussen, veel meer min in de dagen van het duister lijkt de zon voor altijd zwart zoek je schaduw voor je angsten demp je ’t schreeuwen van je hart in de rusteloze nachten brengt de dag een nieuwe strijd tegen onbegrepen woede met als bron “verleden…

Wanhoop

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.216
niet langer tegen, Ik zit met mijn handen voor mijn ogen, Te huilen als een weerloos kind, Terwijl ik bedenk dat ik mijn hart heb bedrogen, Luister ik naar de woeste wind, Met nog zoute tranen op mijn gezicht, Zit ik hier geruisloos, ik kan me niet verweren, Terwijl mijn ogen zoeken naar een puntje licht, Is mijn grootste angst me van het duister…

Drie sonnetten voor de maangodin - 1 - Selene

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.656
onvermijdelijk breekt de dag steeds aan meedogenloos, hoe weet ik waar te gaan en wie te zijn en waarnaar nog te streven kil daglicht doet mijn lijf en zinnen beven te scherp zie ik al wat ik heb gedaan en al wat niet, en al wat is verzwegen Selene kom, geef mij uw blauwe maan hoe wens ik enkel ’s nachts te hoeven leven want slechts door ’t duister…
Lizzy8 december 2002Lees meer >

Grand Forks (North Dakota)

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 943
Maar zijn er woorden voor wit, en voor het duister dan dan volgt? Of voor het water dat als zweet uitbreekt op de rand van hondsdagen en zijn er wel woorden voor verveling en de vos die dan zijn adem jaagt, op jacht naar eksters, zwarte duivels weg uit het kartonnen wit van de strakke wegen.…
Oliver4 februari 2003Lees meer >

EMOTIES

netgedicht
3.3 met 99 stemmen aantal keer bekeken 21.665
weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht duister…

Gepasseerd

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.635
toen beslagen spiegels van een geschonden blazoen een blik in de diepte van het waarom Ik wil die echo’s niet meer horen verlang naar de stilte van de komende nacht stap over de horden die het verleden bracht weerkaats het geluid van gebroken en verloren Langs de regels wandelen mijn gedachten te vaak stokt deze trage gang daar was het duister…
kees keizer15 september 2004Lees meer >

En Jozef schrijft…

netgedicht
2.5 met 152 stemmen aantal keer bekeken 41.269
Terwijl de decemberwind onze sporen wist bereiken we fluisterend de duistere vallei - na weer een heuveltop en menig dal voorbij - van binnen bruist het zacht. De avond gist tot een volle sterrennacht verstrengelde adem hemelwaarts.…
kees keizer20 december 2004Lees meer >

Ter ere van de goedertieren maan

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.491
Ik zoek mijn weg, hou halt, en luister tot ik weer gewoon word aan het duister. ---------------------------------------------------------------- Edna St.Vincent Millay (1892-1950) vertaald door Herman de Coninck…

Snolleke

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.134
Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer En loopt zij langs de bar nu voor de achtste keer Ogen in het duister kijken haar smachtend aan, Zij weet dat zij haar volgen waar zij ook zal gaan Zij praalt en paradeert met borsten ver vooruit En als zij vrolijk lacht, dan doet zij dit zeer luid Beschilderd als een krijger rest haar weer één…

zelfs jij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.195
ook jij kunt niet in alle spiegels lezen omdat slechts één het ware beeld je toont laat zien wat is en komt zelfs wat ooit is geweest en 't altijd maar veranderen vrezen ’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het onberoerd in eigen verten weg te wachten tot jij ook jouw schaduw bent en van je houden durft omdat jij eindelijk kent…
sunset13 juli 2007Lees meer >

In het donker

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.525
in een rivier te gaan zitten bij volle maan en per minuut een wit rozenblad naar binnen gewerkt, opdat zich in water het vet en zonde verdunt bevrijd van het gif dat leven heet Als dat nog niet werkt, ten einde raad dan snijdt men in de lengterichting de polsaderen door voor zekerheid In het maanlicht lijkt al het rood zwart als de duistere…

Spiegelpijn

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Een traan over mijn wang, duister in de gang. De lucht is grijs, niet blauw, en ik dacht, was ik maar bij jou. Ik kijk in de spiegel. Ik kijk naar een traan. Boven mij vliegt een zwarte zwaan. De spiegel breekt... Scherven brengen geluk. Bij mij niet. Ik heb alleen verdriet. Verdriet om jou, omdat ik van je hou.…

Gemist

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.105
De avond sijpelt binnen in het regenwoud waar elke lichte plek door duister wordt gedicht en ogen in de nevels glurend zijn gericht op iedere beweging in laag kreupelhout behoedzaam zoeken poten naar een evenwicht alsof de draagkracht van de takken hen benauwt pas na het aftasten worden ze goed beschouwd als jacht- en rustplaats met een…

zuigend slib

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.713
een geblakerd plafond, wanden met verscheurd behang, een totaal leeggeroofd huis dat negatief doordrenkt mijn gedachten gepaard aan een duistere dodenzang jij raakte in toenemende mate, beklonken met een stalen gezicht, de loodzware deuren van een sluis waar wij eerst nog kolkten van genot en naar elkaar werden toe gezogen, zakkend…

Avondromance

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Het laatste geflonker Der zonne ging ter rust; De beek is door ’t donker In sluimring gekust; Maar ’t zwijgende duister Toont lieflijke pracht: Want de aard groet uw luister, Vorstinne der nacht! Geen nevelen betrekken Uw Goddelijk schoon; Geen schaduwen dekken ’t Azuur van uw troon.…

Incubus

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 849
verkeerde hout gesneden Niet ons geest dan het lichaam wreed getimed gepijnigd, irritant en bekwaam Wakker houdend lust ontnemend een carrousel vol ellende gevend De slaapdemon is onvermoeibaar trucks in varia op het nachtkastje klaar Winnend van alcohol drugs en pillen één uurtje slaap is al wij willen Onvrijwillig stadswachten van 't duister…

de Mythe van Fatuma

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.143
zij, Fatuma, daagt de goden uit van achter haar gazen voile om gelijk een dolende pagode steunend op haar houten fluit als bevallige dienende bruid over haar duistere ultieme verlangens te verhalen teneinde de hemelse heerscharen in een aardse verleiding te noden zodat zij, Fatuma, hun zaad in sprekend stof zou baren waar elke willekeurige…

Catwalk achter gesloten ogen

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.973
regendruppels kletteren op de bladeren in de takken boven me verlinken de verbeelding Heb deze nacht gewonnen mijn zonnetje verloren maar niet vergeten… …achter mijn gesloten ogen Met haar ogen vol hunkering en haar armen elegant gestrekt naar mij schrijdt ze over de catwalk de meest directe weg langs de spotlights van mijn gedachten het duister…
Namasté24 augustus 2008Lees meer >

Toekomst

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Het was warm en vochtig En sloom en broeierig In warme, lange hitte Het was onrustig in mijn hoofd, Daar stond een boom in duister van schaduw en zon Er groeiden grote schimmen.…
Emma1 februari 2007Lees meer >

"Angst voor wat?"

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 656
Ik ben voor niets angstig geweest niet voor donker of het schelle licht, niet voor een optreden op een duister feest niet voor oorverdovende stiltes, of het verkeer, aanstormend in vage dromen waarin ik bivakkeer, waarin het uitzicht mij niet gunstig lijkt, ook daarin heb ik een afgewogen verweer.…
Pama13 januari 2008Lees meer >

LOT

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
Zoals het nu is zal het altijd zijn: de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden, als vage schimmen uit een duister spel waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen Over de schouder van mijn schaduw-ik ben ik gedoemd hen immer mee te slepen een rugzak vol met doelloze skeletten hun vlees verslonden door mijn gulzigheid Een nooit te…

boeren bruiloft

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.446
wijn in grote bekers boeren en kwekers dronken muziekanten duistere trawanten. plompe vrouwen deftige pauwen bruidegom en bruid wie lacht ze uit? getrouw en gebonden bruid ongeschonden bruiloft onstuimig feest getuige is een beest. bruid innig gekust ruzie nog gesust kapers op de kust geen nacht meer rust. 1979.…
J.J.v.Verre7 februari 2008Lees meer >

Uitgestapt

gedicht
3.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 41.353
Mijn blote voeten lieten stille sporen in het tapijt van de uitgesleten treden die ‘k nauwgezet steeds had gemeden uit angst ‘t rustend duister te verstoren Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden het stormend bloed stolde zich bevroren m’n jagende blik zocht wijd en verloren naar schimmen uit een ontzield verleden Ik schreeuwde mijn wanhoop…
biba6 mei 2004Lees meer >

VOORSPELLINGEN IN 1811

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.982
Ach de dagen Onze plagen Lieve broeders gaan voorbij Uit dit duister Rijst de luister Van een nieuwe heerschappij Wat verschijne Wat verdwijne 't Hangt niet aan een los geval In 't verleden Ligt het heden In het nu wat worden zal.…

Binnenvuren

gedicht
2.7 met 258 stemmen aantal keer bekeken 160.208
geheeld wat ik te helen dacht ik was niet schitterend maar doodgewoon op wijsheid in mijn hart heb ik vergeefs gewacht nu hef ik dus mijn handen niet om loon maar leg mijn oogst neer, simpel en gering en buig het hoofd, en vind mijn eerste rust in overgave aan de schemering waarin het dovend licht de diepe schaduw kust - en word mij bij het duisteren…

MEDITATIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
gehuld in paradijs'lijke gewaden beginnen we ons duister ritueel stoutmoedig stappen we uit het gareel verkennen aarde die we nooit betraden de weg voert over slingerende paden ik vang je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond…

Waarheen zijn wij

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.615
ze vermoeid inslapen in de kille nacht dan krommen ze als foetussen onder het lage landen dons en achter de gesloten ogen droomt de hoop Ontwaakt, rukken de armen en trekken de kettingen zwaar in donkere gesloten containers met geopende ogen in juten zakken en geluidloze kreten van angst verdwenen zonder welkom weggesleept in het duister…