3346 resultaten.
Soms is veelal meer dan genoeg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
615 houdt
die wil je zien
en mee gezien worden
Soms denk ik
was je maar wat minder knap
en wat meer handiger
Die gedachte komt
primair voort uit eigenliefde
en walst de puurheid plat
de puurheid van jouw liefde, jouw zijn, jouw schoonheid
Soms treffen onze ogen elkaar
soms ook tegelijk onze handen
soms knijp je me en ik jou
Dan glimlachen…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig
En wilde dat ik dat ook zag!…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Ik zag hem weer wandelen
glimlachen en de stoep vegen.
Elk oktoberblad raakt hij aan
als een regel uit een gedicht.
Ik heb een bijzondere plek
in zijn hart
in zijn leven en dat mag.
Elke dag is als een omhelzing
een dans in de kamer
in het schemeren van de avond.…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 De witte vlokken
fris
Als bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden…
De ochtendstond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Het ochtendgoud straalt
glimlachend over het
land.
Triomferend schijnt de
zon en de aarde warmt
in een razend tempo op.
Extreem
is het hoe we ermee
bezig zijn,
maar dat is logisch.
Bloedstollend
is het eigenlijk wel, we
weten er bijna geen raad
mee.
Als mens moet je zo min
mogelijk inspanningen
verrichten.…
wandelvriendinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Vandaag
was zo'n dag
bezorgde een
glimlach
op ons
gelaat
een kletskop
op een
stokje
opgepeuzeld
door
twee
kletsmajoors
of ?...
majorinnen??
ach gewoon:
twee
wandelvriendinnen.…
Cola
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 me verbeeldde
hoe je lippen dorstig
naar mij zouden smachten
Hoe we mateloos en wild
elkaar zouden verkennen
eens je voor mijn cola
uit de kleren ging, maar nee,
toen kwam die knul
Ineens stond je met hem
verstrengeld terwijl ik
met mijn tong
alleen het ijsblokje beroerde
en hij gaf je zelfs geen limonade
Ik slaagde erin te glimlachen…
In deze seance
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
425 uit onbekende verten
die mistig schimden
maar een gewoon
menselijk contact in
gezamenlijk dromen
we voelde warmte in
een tintelend ervaren
waar zachtheid spanning
rondde in energieën
die in extravagante
kleuren vurig paarden
later opgelicht
uit het aardse bed
van de kleine beperking
zij lieten ons met een bijna
hemelse glimlach…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Ze toverde de glimlach op je gezicht
Maar nu is ze weg, de dag dat ze verdween.
Alleen maar denken hoe koud is het, o zo alleen.
Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
La lollo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Francesca bollolollobrigida
Stond op haar schaetsen hemelsbreed te shinen
Van oor tot oor breed glimlachend te smilen
Als zij iets níet was, was het frígida
Ze toonde strak in 't pak
haar bolle billen
Haar haar verdween onder
een blauwe cap
Niet echt esthetisch, eerder
'n handicap
Doch niet voor iemand die
haar huid zou willen…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
De bakker...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Hij toverde een glimlach op mijn gezicht
en maakte mijn dag vrolijk en blij.…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Je glimlach is breder
dan het dal waar 'k vertoef,
al mijn zorgeloze grapjes vervallen
in de afstand,
we hoeven elkaar niet te zeggen
wat we wel zouden willen schreeuwen.
Nog even
en dan ben je weer verdwenen,
als ’n hersenkronkel uit
in mist vergane tijden.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
68 Verbonden in vervlogen daegen,
segght nie wat blieven zal;
ick zie dien warmen glimlach heden,
geliek een lichtval overal.
Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch dankbaor, as grieze wolcken
zijn verdreven,
dat de liefde nie verlore en verstomt.…
JARIG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
540 vandaag ben ik jarig
en hopelijk morgen
en overmorgen
en de volgende weken
maanden en jaren
en daarna ...
daarna nooit weer
maar dan is het
misschien pas tijd
voor het echte feest?…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
10 En wat in eenzaam denken zo lang werd verwacht,
vindt eindelijk zijn vorm in het ontwaken van de tijd:
geen schaduw meer die spottend om een glimlach lacht,
maar nu een open hart dat zich aan het leven wijdt.…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 De strijd was oneerlijk,
je bent met een glimlach gegaan.
We hebben bij je kist zitten praten,
over de strijd die je zo hoopvol was aangegaan.
En jij zag van uit je ligplaats
die spin daar heus wel zitten.
Maar met een glimlach liet je haar begaan.
We hebben je voor je laatste rust
in de zon gezet, heel bewust.…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 De bruidegom die je nu draagt
behaagt je meer want in je glimlach
ligt verlangen naar zijn koele hand
Treur niet meer, fluistert je lach,
ik ben niet dit albasten kleed
ik ben de vlinder in het verre land
In elk woord, in elk gebaar blijf ik je zoeken
de vrouw die liefheeft met jouw ogen,
het kind dat schatert met jouw lach,
maar al wat rest…
Tot de vaat ons scheidt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
359 Maar dan zag ik haar glimlachen
zoals vrouwen glimlachen als ze een juweel krijgen dat ze niet mooi vinden
maar geen scène willen maken op het familiefeest.
Iedereen klapte.
Er werd gekust, geroepen, gefotografeerd.
En ik dacht alleen maar:
had ik maar gewoon thuis gebleven.
In mijn onderbroek.
Met een zak chips.
En de match op tv.…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 Ik strijk de kreukels uit mijn hart
Hang mijn tranen nu te drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf…
Vergeten
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
996 Jouw handen over mijn lichaam liet dwalen,
een glimlach om je lippen toverde
en me innig zoende
Ik was vergeten
wat
liefde is…
Lentekind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.347 Ik zag eens stralen zonneschijn
in tederheid een bloemknop raken
waardoor er broze blaadjes braken
uit een donzen bedding van satijn
daarin lag stil een kind te slapen
duimend dromend vertederend zoet
haar glimlach zweemde blij gemoed
na het zuchten van ontwakend gapen
toen zij zacht begon te zingen
voelde ik een barend leven
in natuurlijk…
Het mensenlot
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.745 Hier zijn wij, en een eeuwige seconde
Belet ons om de hier geheven voet
Daar neer te zetten, ach, en ’t hier begonnen
Glimlachen is nog niet geheel ontbloeid
Als wij reeds zitten in des hemels midden,
En niet meer weten wie ons lachen gold.…
AVONDVIERDAAGSE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.720 loopt
door de geopende luxaflexlamellen
zie ik delen van mensen bewegen
naar de onzichtbaarheid jong over-
heerst ouderen lopen begeleidend
zwart
een galgolf neemt me op en gooit
me op één hoop met vergetelheid
inspanningen zijn al verleden tijd
routes voer voor kopieerapparaten
een zucht ontsnapt ik kijk hem na
zie perspectief glimlachend…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
de toekomst laat je open
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.819 woorden eindigen en
puntjes geven aan waar
jij niet verder wilde gaan
de toekomst laat je open
in je zinnen is de spanning
zeker niet aan het verlopen
vaag zijn de bekentenissen
die ik in witte regels lees
het missen is er steeds geweest
je profileert geen
afscheid in een zwaai die
bol staat van de jovialiteit
je glimlach raakt…
Stralend op mijn balkon
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.082 Stralend in de ochtendzon zie ik je wakker worden
Dichtgeknepen ogen, samen wakker worden op ‘t balkon
De afdruk van de rieten stoel in onze ruggen gegraveerd
Herinneringen aan een met liefde overladen slaap
Verdwaasd kijk je in mijn ochtendogen
Je zachte glimlach laat zien dat je wakker bent
Je leunt naar voren en wenst me welkom in deze nieuwe…