2506 resultaten.
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Toen ben ik opgestaan
heen en weergegaan
hijgende tussen de lichtstandaarden
de zonnen van mijn slaapgaarde,
ik kon daar niet langer zijn
in de goudkouden schijn.…
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 de 3e
SCHONE SCHIJN
Wat speelt zich toch af in de kerken?…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 De bloemen achter de ramen,
Omdat ik haar namen niet weet,
Die schijnen zich mijner te schamen.
En momplen: 'Die domme Poëet.'
Uw dienaar, preutse prinsessen!
Gij zijt schoon, zijt bevallig, vol vuur;
Maar gij eist nog al vijven en zessen.
En verkoopt uwe gunsten wat duur.…
De witte wieven*
poëzie
3.0 met 7 stemmen
3.477 Nevel-bleke grijze dampen zijn
zwevend langzaam langs de dennenstammen,
vrouwen dansen bij der flakker-vlammen
vurig-gulden schijn.
Met een welgeweten huppeltred
om en om zo zwiert de hele bende,
strak-gespannen, lenig-licht in 't wenden
naar godinnen wet.…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 Laat me leven in de warmte van je ogen
de weerspiegeling van je diepe zijn
waar sluimerzacht de kern ontwaakt
als de gesloten oester wordt gekraakt
en een parel glanst in wonderlijke schijn
Laat me weten hoe we zijn bedrogen
door de passie waarin wij elkaar verloren
pas nu besef ik wat jij tijdenlang al wist
hoe erg je me al die keren…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 De zon vroeg voor haar gouden schijn
Doortocht door 't grauwe wolkgordijn
Om de aarde te gaan kleuren:
De daken rood, groen het geboomt...
O 't licht, dat over de aarde stroomt
Door de open wolkendeuren!…
Rodan El Khalidi
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
936 over humanitair recht…
Vlucht naar de zee, eeuwige vlucht
lijkt zich te repeteren in een zonde van tijd
literaire aanwinst, miskent genoegen
een geslepen ganzenveer in bloed gedoopt…
Blind en reukloos, bagatelliserende regels
verlakt aan harige konten van de overheid
het laten sterven van multicultureel talent
ongepoetste schoenen schijnen…
Een heel nieuw jaar...
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.142 Een heel nieuw jaar komt nu er aan
opdat we met ons hart verstaan
dat alle mensen evenwaardig
en niemand minder, eigen-aardig
elkanders broers en zussen zijn
en al de rest is schone schijn.
Een heel nieuw jaar wordt ons gegeven,
een jaar van zingen en van beven,
van lieflijkheid en morgenlicht,
een jaar vol zoetheid en vol plicht.…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 Hoger dan schijn
van 't mensen-zijn
in grijze guurheid
droef neergebogen,
- vèr bóven logen
van levensbanden,
wílde ik gebouwd een hemel voor mijn puurheid,
als prinsenkind van langverloren landen.
O ijsglanzige wijdte mijner landen,
ijslichtend licht doorschijnend als goudraggen bevend!…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 De kille nacht valt in
Het gebeurt elke avond weer
Sterker nog, elk moment
Daalt ergens op deze wereld
Voor getroffenen de duisternis neer
De schijn dooft altijd ergens
Want liefde komt van twee kanten
En anders van nergens...…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange slaap
bevrucht door zoete dromen
heelt de wonden
de meeste pijn
Als de milde voorjaarszon
weer voorzichtig schijnen…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur
Van elke bloem, die zich ontvouwen
Wil, in zachte schijn van dageraad,
Een nieuwe, ongekende kleur
Verraadt.…
4 MEI< DODENHERDENKING
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.071 dus wat doen we, met
die ene minuut van stil zijn
doen we het voor hen
of doen we het voor de schijn ?
Ik vind één minuut stilte
nog steeds niet genoeg
niemand had om de dood gevraagd
echt niemand die er om vroeg.
die ene minuut stilte
het zijn maar zestig seconden,
denk eens aan hen
die zinloos de dood hebben gevonden.…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 Wij zitten gevangen
Gedoemd om beperkt te zijn
Geesten in een stoffelijk lijf
Vrij zijn is slechts schone schijn
Oneindige fantasie
Maar vast in de realiteit
Onze gedachten grenzeloos
Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 -
Is het een meer,
Een kristallijnen,
Waarin de sterren, dichtbijzijnde en verre
Verdubbeld schijnen? -
Een waterval soms,
Tussen de rotsen
Voort zich wringend en vrolijk zingend
Met spattend klotsen? -
Is 't een fontein,
Zilverkolom,
Opwaarts bruisend neerwaarts ruisend,
Fonklende alom? -
Neen, 't is de zee!…
Hoe zal ik u toch noemen!
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.304 Wanneer uw blikken in mij schijnen
en al mijn lijden doen verdwijnen;
wanneer uwe ogen liefde stralen
en, als de beken in de dalen
de bloemekens zo fris besproeien,
mijn hart met zoete lust bevloeien:
Hoe zal ik u toch noemen?
Hoe zal ik u toch noemen?…
de VU podium Poëzieprijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
737 om het zekere voor het onzekere te nemen
elke schijn van mogelijk beter weten
in luim en schuim gemeden
de winnares was genesteld
patiënt in de tunnel
waar MRI wordt gescand
tweede werden zes Tedere Blasfemieën
het holle heelal kreeg daar klank
van aanwezigheid aan gene zijde
hierna kwam Verwachting
na meting van ruis in ’t hart
volgden…
Schijnkaartgezicht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.177 golvenkoppen
met toch ook geisers van ijs en vuur
zoals bekend uit beeld film avontuur
gevleugelden als de Stuttnefja
de Haftyrðill Geirfugl en Álka
werden eeuwenlang ook levend ontwaard
naast Olaus Magnus kunstig gemaakte kaart
toch werd de priester niet serieus genomen
men zegt dat Blaeu's stippen en lijnen
hem achterlijk en vals deden schijnen…
Kom op met uw boodschap
gedicht
2.3 met 32 stemmen
15.581 't Is jammer nu dat het zo regent en vies is
de vuilnis daarbuiten de roestige fiets
maar spoedig verwacht ik weer vogels uit Ghana
ondergronds stroomt al het sap voor de bomen,
't is schijn slechts die winter ik weet wel
het echte is bezig maar wacht nog op later
opdat het vervuld wordt zoals het bedoeld is
er komt nog iets groots wonderbaarlijks…
Het visje.
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.448 't verdwijnt geheel voor 't oog;
't Visje is door de schijn bedrogen....
Flap! daar ligt het op het droog.
Visje! 't spartlen komt te laat;
Weg is thans uw zoete vrijheid;
Droefheid volgt die korte blijheid:
Waarom goede raad versmaad?
Waarom 't lokaas niet gelaten
Aan die angel, loos vermomd?…
Merel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 Ze had geen schijn van kans gehad.
Te laat draaide ze zich om en het
meisje sloeg met volle kracht.
Een pijnlijke les geleerd.
Langzaam kwam ze tot rust en terwijl
ze wat water dronk vroeg ze zich af
Kon ze dit werk nog wel langer aan ?
Het was toch van de gekke … Ze hoefde
zich door niemand te laten slaan.…
Geen dal is te diep
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.442 Een dal waar nooit licht zou schijnen.
Hoe heeft het zo ver kunnen komen
Dat de wolken niet meer voor jou verdwijnen?
Ben jij dan zo in de steek gelaten,
Voel jij je op deze wereld dan zo alleen.
Ben je dan zo gekwetst, zo vertrapt,
voel je dan helemaal geen liefde om je heen?
Wat is er gebeurd, hoe komt dit zo?…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.
Het nachtelijk uitgaan,
zijn mysterieuze
stille aantrekkingskracht,
iets heel bijzonder vaags
stralend elke avond weer,
elke donkere nacht.…
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Voel het volle
levenszonnenlicht,
de zachte schijn
in je ogen
met felle kracht
duizend keer
weerkaatsen
en hou rotsvast
mijn bestemming overeind.
Ik geef je,
ja ik reik jou
mijn zachte hand,
mijn naaste
uit het andere
verre afstandsland.
Afstand in je hart
zoekt gekleurde bruggen
die groot genoeg
voor ons allen zijn.…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 je kunt het geheel zien als wijs
doch ook als smaak van gewezen taal
de omsloten glazen geven waarachtig
nog enige kleur aan mijn portret
en ik waarschuw u te veronderstellen
dat mijn hart in een vertraging is gezet
het is een moment
uit duizenden
creatief en niet onaardig
dat geef ik toe
het heeft ook iets van waardig
maar de schijn…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 maar verwijt
Ze kon zichzelf om de oren slaan
van haar daden had ze nu al spijt
Twee ogen keken het meisje aan
ze drukten enkel radeloosheid uit
In kleine hoekjes blonk wat traan
om haar duchtig gehavende huid
Twee ogen keken het meisje aan
ze getuigden woordloos van pijn
Ze wilde ‘t nu wel laten voortaan
het opgewekt zijn voor de schijn…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 weg gevraagd
ik wees met de wind mee
tot de nacht mij wakker blies
en ik in de richting doolde
de hand van een verlichte duivel raakte mij aan
en zette mij schaakmat op het veld van eer
daar zweefden nog de zielen der laatste dagen
door verstillend lawaai voortgetrokken
zij treurden om het gemiste aardse jaar
zelfs de dood laat de schijn…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 er moet toch een licht ergens schijnen
voor ons
dat het gras dan groener kleurt
maar kan dat meer groen
als ik daarvan droom bijna elke nacht
dat voor ieder een beter leven wacht
zeg me dan waar oh waar
waarom kan ik die droom niet doen
waarom?…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
Getemperde vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 vol overtuiging
oh bandeloos geweten
dat ons leidt naar barbecue,
de goede weg -
tot tenenkrommend chaos
ons verwelkomt
als een duistre vriend, een vijand
die boos vonkend redt, verwolkt,
verdicht tot wij luis'trend
naar ons hart
vermanend in de nacht
weer helder leeggeregend
slechts witte akelei zijn
magnolia en soms pioen
een schijn…