2838 resultaten.
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 .
------------------------------------
uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…
Handkus
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.003 Gedoog, dat aan die sneeuw mijn wang zich koele,
En dat mijn lippen 't warme dons beroeren,
En dat ik dan nog eens mijn straf gevoele!
Gij weet, die straf, toen ik mij liet vervoeren
En in het kussen uwer hand volhardde,
Toen gij met de andre door mijn lokken warde'.…
J. Bernlef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 Boten zinken naar beneden,
zinken roerloos, vermolmd, schrijft
een vurig dichter met vuur in de
sneeuw op de noordpool, zodat de
walvissen, als zij omhoog kijken,
niet alleen verwonderd raken, maar
ijsbeerbootjes stijgen op door hun
brede reddingsbootruggen en ijs
breekt in de de wereldnacht,
in de eenzame zielen.…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme zon straalt al van je gezicht
kom helder blauw van strakke winterluchten
laat ons nog eenmaal hoopvol zuchten
om sneeuw…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…
Wolken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 reuzen zijn zij
Omhoog klimmend zover ik kan zien
Aarde verlatend in het vliegtuig stijg ik
Bedaarde plukken enorme wolken in wonderlijke kleuren
Omringen mij roerloos
Doordringen mij, vergeten is mijn wereld
Uitgestegen boven het wolkendek,
Dwaalwegen als een labyrint, aanschouw ik een lichte wereld vol zonneschijn
Als dekens van sneeuw…
Opdracht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.413 Zij is te moe van al dat reizen om haar heen,
dus trek de jas die zij ooit was maar uit,
ruim sneeuw, december wordt haar nieuwe huid.
Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen.
Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan,
en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Het leven hier is lijkt stil, zo
stil als sneeuw kan zijn in het
herfstgoud van een eikenboom en
de wind onbekommerd toeluistert
in haar waarachtige domein.
Ongeletterd als de stilte wordt
de geur een refrein op papier
uitgedaagd tot het spreekt en zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 Sneeuwklokjes dit jaar, terwijl geen sneeuw gevallen is.
Ze maken blij en zeggen ons dat heel veel dingen
eigen wegen gaan, al zijn die niet door ons
gepland, berekend of betaald. Gelukkig maar.…
Pingo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 (Välkommen till Jokkmokk)
Poolcirkel, Sami, rendieren
en sneeuw
Leven in toendra, honderd jaar
na eeuw
Pingo, palsa en permafrost
Samisch
Verheffende verhoging in
moeras
Via Trondheim en de Noordkaap
kerk & rots
Welkom in Jokkmokk, dus aange-
komen
De zeer lange reis vorderde
gestaag
door veel elanden gadege-
slagen
Vervolgens…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neer vallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon.…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 de sneeuw was plotseling weg
niet eens in een langzaam proces
kale aarde is al wat rest bedekt met
vage zwemen sprietig groen van toen
er is iets vreselijk misgegaan
door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid…
Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.167 jouw oog bevlekt
Bevlekt door de geschiedenis
door jouw land
Of jouw familie
De hand die jij mij ooit gaf
Is de hand van een vogel
Die niet naar grenzen kijkt
Die overal zijn plek kan vinden
Die went aan alle winden
Aan elke storm
Die over het land heen raast
Houd me vast zei je
Ik ben er nog
Ik denk aan jou
En zie een bloem in de sneeuw…
Retour afzender
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Dat je mooi kon zijn als een zomermiddag
maar herfst komt met rijpende appelgeuren
regen trekt nat in onze droge kleren
verdrijft van het gezicht de bronzen kleuren
Het land verlangt naar zachte sneeuw en ijs
om de wortels van 't leven te beschermen
de wegen tegen schade te behoeden
kracht in trage sappen te laten schuilen
Maar jij bent…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Sneeuw, net gevallen,
is ook behoorlijk mooi.
Ik kan houden van het weiland
dat dampt na een regenbui.
Als ik in een echt nostalgische bui ben,
kan herfstweer ook nog iets hebben,
mits het vooruitzicht op een haardvuur.
Een stukje wild en een glas stevige rode wijn.
Maar donder en bliksem, noodweer,
daar word ik gewoon bang van.…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 striemt
en toverballen
in blijde afwachting
van kleur verwisselen
niet van gedaante
waar niets verdwijnen kan
ook jij niet en dan kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Soms blijven ze flikkeren
als een neonlicht
Dan toch gaan ze eens uit,
opgenomen waar alle woorden vandaan
waar alles in rust,
verweven met elkaar
tot niets meer rest
En ik nadien opsta,
nadenk wat ik dacht
Maar ook hoe nieuw
hoe mooi de wilgentakken wapperen
hoe vol de boom vol blaadjes
als sneeuw de straat bedekt
voeding is…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Valentinus
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
637 Langzaam ontwaakt de wereld
Uit een diepe winterslaap
De eerste blaadjes aan de struik
In de woelige aarde een krokus in de dop
Maar eerst zien we het fragile sneeuwklokje
Zo maagdelijk wit, zo rein en puur
Als het hart van het kind
Dat spelen wil in sneeuw die niet meer is
De grote mensen spelen hun eigen spel
Met harten van…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat wringen
doodmoe blikkend naar de straat
witte drap die de mens aanvreet
misselijk alleen achter laat
zompig vastgezet in vieze kringen
Geef dan nog niet op er is hoop
de sneeuw…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Van de maatstaf der bezinning
en de keerkring van het gelijk
naar het raakvlak van rood blozend
en het metrum wat verstrijkt
vinden slanke voeten trappelend
een nieuwe danspas voor een oud refrein
Ook de jachtuil en de veldmuis
tussen maan en wuivend riet
en de dauwdrop topzwaar rustend
op het ranke loof dat lieft
glijden immer zuiver…
elkaar verstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.197 in hoop op beter en mooier
steeds weer opnieuw
haast jaarlijks zich de wereld
alsof nadien geen tijd meer is
naar de ontmoeting van oud en nieuw
die liever wij vertragen
om tijd te nemen
voor terugblik en bezinning
stil staan willen wij
bij de vrienden in het leven
die ons en wij vieren
ervaren willen wij
de stilte die valt
door wie vertrokken…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Dat een aanpassingsvermogen, open geesteshouding
en innerlijke vrijheid in harmonie zijn met hun omgeving waar ze
worden gedeeld met iedere bezoeker tot zelfs een toevallige voorbijganger
Allemaal kleine, fijne momenten van bezinning die stuk voor stuk worden opgeslagen.…
Op een mooie zomerdag
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
613 Bovendien is het meditatief ontspannend om
te luisteren naar heldere klanken van voorbijstromend water
waar bezinnen en reflecteren elkaar kruisen tegelijk ervaar je meer kalmte
plezier en voldoening terwijl hun liederen vol lyriek en lieflijk versierd nog even blijven hangen.…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Bovendien is het meditatief ontspannend om
te luisteren naar het geluid van stromend water waar bezinnen
en reflecteren elkaar kruisen tegelijk ervaar je meer kalmte en rust terwijl hun
liederen vol lyriek en lieflijk versierd nog even blijven hangen in het hoofd; een zalige stilte nabij.…
paaslied van de thuisloze
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.025 dat wordt thuis genieten
zwerver in de sneeuw
prachttranen gratis te vergieten
het kost u nu een fooi
maar dan dan heeft u toch
uw traanfoto voor de hele paaseeuw
ja draaien maar
ja klikken maar
ja geeft u maar
het leven is te kort
geeft u mij een bordje
karnemelkse gort
voor de rijke slurp…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 Tussen startschot en eindmeet ligt wat ademruimte
Kilometers die voorbijgaan onder zwarte sneeuw
Zoveel was zeker
Maar hij haalt het
Uitgeput viel hij in een waterbed.…