Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Zichtbaar ~ 102.000 namen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
geen kans, opgeroepen ondergedoken, op de vlucht geslagen verraden voor vijf gulden de Jood hun verhalen gingen op in de wind en hing de waarheid aan de takken daar waar bladeren zullen groeien ieder jaar opnieuw, ook ik hoor mijn achternaam voor het eerst wie waren zij, mijn voorouders eindelijk zijn hun namen gebeiteld in goudgele stenen…
LadyLove27 januari 2025Lees meer >

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
Archeologen van onze tijd monsteren het blootgelegde zand tussen de funderingen voor de toekomst Retro is modern auto's worden geweerd toeristen consumeren de oude stad Het grote geld rolt buiten het centrum Binnen de grachtengordel romen vergunningen het af De bewoners verlaten de harde wereld van steen, glas en beton ze wijken…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 487
woorden die als wolken over de vlakte stromen de Japanse notenboom zilveren abrikoos met waaiervormig blad niet zomaar het vleugelloze boekenvisje dat zich in de kelder laaft bekende wegen eet door verweesd papier de trage slagen van een verdwijnende vogel in helder licht niet eenvoudigweg het gedicht van je twijfel van steen…
J.Bakx23 oktober 2025Lees meer >

adem van de knopen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 252
Op mijn tenen liep ik nacht na nacht, kamers ademden zwaar, stilte drukte als steen. Knopen in mijn borst die in de schaduw lagen, tijd gleed traag over mijn rug. Toen brak iets. Ik liet los. Lucht stroomde in en voeten vonden hun weg.…

Toeters en troffels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
lichtjeszee betoverd met de dieren mee de koetsen van de witte zwanen de snelle paarden, hun wilde manen en de olifant, die elegant een poot optilt en nauwgezet de rondes telt op zijn trompet De vrolijkheid van jingles gaat met bel en toeters in de maat van de metselaars, de troffelaars die boven op een steiger staan en vonken uit de stenen…
Zywa13 april 2026Lees meer >

Liefdesbrieven uit het grensgebied

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 107
Ik tast de letters af die jij liet staan de muren zijn van steen, het bed is koud jij schrijft de leegte dicht, ik lees je vrij. Ik ben de schaduw die jouw woorden vangen.…

Stilte op de kade

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8
In de hoek hangt een net van stof dat al jaren niemand weghaalt achter het hek ligt de stad al een eeuw leeg geluid plakt aan de stenen bomen staan er hard en wit je hoort niks dan je eigen stap op het natte asfalt ik was dertien in de vroege herfst bij oma op een kamertje en wachtte op wat niet kwam de kade zet een vast gezicht op…

Pasen

poëzie
3.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 6.386
Pasen, Pasen, opgestanden is de God, die boze handen hadden aan het kruis gedaan: Pasen, Pasen, vrij voortaan, heeft Hij hout en steen en ijzer overwonnen, die, verrijzer, Hallelujah, één uit al, leeft en immer leven zal!…

ANTIGONE

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 858
grot, levend begraven Antigone sterft door haar eigen hand, in de stenen grot vlecht ze een wurgkoord, uit de plooien van haar witlinnen gewaad, ze verkiest om hier en nu te sterven, ze laat Kreon en Haimon achter, vertwijfeld, mooie, gespierde, Griekse helden, ten prooi aan eigen onmacht over hart en ziel…
Tjoke23 februari 2008Lees meer >

Dit huis

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.562
Ik rook weer m'n sigaret, hier De lampen branden er weer, hier In mijn huis Op papier Mijn huis Ik woon weer net als jij Alleen In een stukje wereld van mij Van steen Met lucht er tussen Die alleen ik adem Nu alleen ik adem En water om te blussen De dorst en het vuur Tussen elke muur Toen Toen konden we het nog doen Zonder kraan…

Stijgend langsheen Sint-Goedelekerk

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.870
O levend stenen wezen! Hier, door angst gejaagd, door hoop gestaald, ben ik naar 's harten wondergang, wild ópgedraafd of kalm gedaald. Geen enkle boezemtrilling, die - - géén wentling mijner ziele, die niet weerluidde in uw torenklank, vol zoete of sombre poëzie.…

Parque de Luxembourgue

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 791
ik rompel, ik strompel in rafelige lompen, ik stoot tegen stenen, muren, stenen, ik adem alcohol en bitterheid, ik schuiver en scheld, en ik roep, roep ik, ik scheld, ik schuiver, want ik ben nu al dronken, dit is mijn mijn bankje, dit mijn park, de bomen, de duiven, de parkieten, de zwervers, dit alles hier is van mij, godverdomme!…
Tjoke18 mei 2011Lees meer >

Routine

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
die de serre sierden, gekleurde stenen vloer En boven, om de dakgoten te bekijken bleven foto s van je ouders met vier dames, jij oudste, jullie met kinders elkaar omarmd, kleintjes, eentje miste tand, verhaal van oma’s opvang in oorlogstijd me beklijven We wilden regen toch?…
Ralameimaar24 augustus 2026Lees meer >

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…

ik zal ze stapelen

netgedicht
3.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 34.608
ik raap mijn leven lang al keien stenen voor mijn graf wil de wereld laten zien hoeveel ik om dit leven gaf de meeste vind ik op mijn pad, zij vallen op in kleur een enkeling door vorm ze liggen daar al eeuwen lang trotseren regentijd en storm hun scherpte heeft veel levens afgerond in het onbegaanbare betreden ze zagen jeugd en…
wil melker29 januari 2005Lees meer >

Nederland....?

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
een steen door de ruit van een auto er wordt nauwelijks getreurd ja, een lawaaitocht voor een laffe tasjesdief waarbij het slachtoffer werd gearresteerd want de dader was crimineel lief en nu een psychiatrisch onderzoek op de moordenaar van Theo van Gogh waar zijn we toch mee bezig gewoon opsluiten, die foute alloch maar of je nu alloch…
Wim Niesten9 februari 2005Lees meer >

De ring van Saturnus

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Afgeplat wentelt de bol om de as In een ring van puin, steen, stof Miljarden hemellijfjes Volgen de baan De kosmische wet In een samenhang tussen verte en vaart Door een massieve kluit aangezogen (Omgekeerd evenredig met het kwadraat) Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom Dan scheurt een reuzekruimel los De maan die te dicht nadert…

(T)huis

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.253
In het huis Was de kamer Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde Het prikte aan mijn voeten Ik moest op blote voeten Zo voelde ik dat ik leefde In het huis Was de kamer Waar het bed kraakte als je ernaar keek De dekens een huis Een huis in een huis Mijn geheime hutje Buiten het huis Was de straat Waar stenen mij in verzoeking…

proeft bloed van heldendaden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 821
je ziet geschiedenis proeft bloed van heldendaden raakt aan verraden voelt zacht geluk je dag kan niet meer stuk als je de stenen leest die alles weten van leven en begraven hoe generaties hier de jaren hielden binnenshuis een thuis voor mannen die vielen en verloren gingen in de ruis van eeuwen tijden staan niet stil in een…

De zoon die ik niet had

gedicht
2.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.143
Bleek een monster met een vacht die slechts ontstaan kan in het donker onder stenen. Het was een wonder dat hij zag dat ik er stond. Er liep wat speeksel uit zijn mond. Praten kon hij niet en hij was bang; hij zag dat iets bestond buiten de kelder waar hij jaren in lag vastgebonden. Hij stonk, stond krom, zijn honger was reusachtig.…

Woordenschat

gedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.873
Ik zou er van geluk om moeten wenen - Dat ik iets in mijn eigen hoofd kan vinden Wat ik niet wist dat daar te vinden was - Fluor en mica in de dode stenen. -------------------------------------------------- uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 2004.…
Gerrit Komrij21 augustus 2022Lees meer >

EN OMGEVING

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
in het gras net zo koud als de stenen die niet willen smelten als je valt sneeuw daalde neer op mijn geweten wat bleek ik een integer mens te zijn zonder aan kracht te verliezen in de schepping ik maak het groen om tussen te wonen zonder de klacht maar enigzins in te perken want van liefde krijg je nog rode oren alles fluit mee in de bomen…

Zo koud

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
Op de avond van mijn leven doven kaarsen in oude kandelaars op grijze, marmeren stenen. De nacht verschuilt haar duisternis, de dag blijft verborgen in nevels van droefenis. Druppels van de dauw hullen zich in zwarte stiltes. Ik heb het zo koud.…

Lachbui

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Ik kijk je vol in je ogen die als wolken bij me weg lijken te drijven alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven en voor het contact alweer zijn gevlogen Ik vraag je zachtjes wat er is verveelde zuchten langs me heen verkilde blikken snel van steen ik heb het fout, ik heb het mis Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer storm dreigt in koude…
oepse16 mei 2003Lees meer >

verloopt in ongeschoren licht

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.156
straten draaien om hun hoeken en verdwalen zich in pleinig zoeken naar een andere weg muren hebben horizonnen afgezet en ogen op het steen en blik gelegd onder het blauw van de lantarens de dag verloopt in ongeschoren licht de avond gaapt verveling uit een nietszeggend gezicht het licht is kouder dan voorheen, de mussen dood…

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
je bent de zon je stralen dansen stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte…
wil melker14 november 2002Lees meer >

Slijterij

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.194
een slijter klaagde steen en been m`n dochterlief is daaglijks buiten zeemt in minirok de ruiten mijn handel was er ver mee heen elke zuipschuit voor haar plat vergat dan dronken al mijn schappen liet het zuipen voor het lappen Ik was die stomme ladder zat de wijnen ben ik maar gaan schenken Geen lust tot rekken in de zaak ze stonden…
oepsie21 november 2002Lees meer >

de bijl klooft ruw een schedel

netgedicht
3.8 met 166 stemmen aantal keer bekeken 27.035
in een handvol woorden blaast de wind orkaan vriendschap gaat verloren in het vele misverstaan ogen spreken babylonisch luid schreeuwen tegen blinden een steen breekt al de eerste ruit handen zullen wapens vinden de bijl klooft ruw een schedel en het rode lint van bloed bespat voorgoed de witte muren de dood is weer ontmoet en streelt…
wil melker4 januari 2003Lees meer >