24367 resultaten.
Hemelboog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
463 Het water brandt sprak de filosoof
neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog
Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog
maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop
ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog
eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog
appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog
En ik, ik zat daar aan…
Leed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 In het Noorden toen geboren
sprak en droomde 'k in het Fries
Rijks-erkend als tweede
taal van ons Nederland
Oorlog doet vluchten uit zeer vele landen
doden ook veroorzaakt door honger en dorst
Echt alle leed van de wereld
kunnen wij niet op ons nemen
Wel het lot van een
tal van deze verschoppelingen
outcast die onz' wereld
zonder…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Kerst van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
822 ik heb alle rollen
uit de stal
al gespeeld in de
kerst van mijn dromen
wist mij een herder
met kudde en schapen
spraken samen in blaten
hadden de ster snel in de gaten
was jozef met ezel
vol liefde en trouw
zijn hoogzwangere vrouw
verzorgend bij winterse kou
in maria heb ik mij
moeilijk kunnen verplaatsen
haar onbevlekte ontvangen…
Melodie van samenzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 ik nam je mee
koesterde het sprankje
ondeugd in je lach
zag je vingers woelen
door het piekig haar
dat helemaal trendy was
jij sprak en
ik vergat alles wat
ik jou te zeggen had
luisterde als betoverd
naar het sprookje
van je intrigerend gezicht
zag werelden
dromen in je ogen
door romantiek belicht
wij hoorden
liefelijke stilte…
Snedig antwoord
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.846 Een jonge knaap zag een boerinnetje, zo fris
Als melk en rozen, op haar blote benen lopen:
‘Meid’, sprak hij, ‘'k zal u een paar and're koussen kopen,
Zodra het paar, dat gij nu draagt, versleten is.’
‘Is 't zeker waar, mijn beste maatje?’
Hernam de flukse tas.…
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan
haar aanwezigheid
die magisch
mensen bond
de talen sprak…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 ze waren aanwezig, meer
in aantal dan het gezwam
van onderling bakkeleien
wie nu de mooiste kleuren droeg
of het groenste blad
ja, de viooltjes spraken vannacht
de huiskamer vol met eennachts
spreuken en onderlinge verwensingen
anderzijds werden ze aan schouder
gedragen en van snaar tot snaar
ontheven van een spectaculair
melodieus ontheven…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak, begreep
ik de diepgang
van alle woorden
die zij niet sprak…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
Antiek en schaarste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 meubels hoogglans
de vloer was
een zonnetje
kleur en verlichting
in perfecte balans
een glimlach van
het peil art nouveaux
toch sprak
ook hier
entropie al
onverstaanbare
woorden op
waarschuwende
ondertoon
want gangbaar
blijven had zo
zijn onderhoudsprijs
waar antiek en
schaarste het
aanbod bepalen zal
de vraag nooit dalen…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Stemmen van liefde spraken.
Laat ons mensen samen,
van donkere nachten,
lichte dagen maken.…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
526 ik heb
me vergist
in het wad
zijn zuigende
modder in een
te grote stap
laag hangende
koude mist dat
het zonlicht
voor even vergat
wij spraken
onze glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf…
De juiste feeling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 daar waar
je voeten de
vloer toucheerden
probeerde zacht
licht jouw aanraking
te genereren
in ronde lijnen
overkruiste jij
de ruimte legde
accenten aan in
kleur waarin voor
jou emoties huisden
de lijnen intrigeerden
velen maar hun
woorden zongen geen
taal die diepte sprak
meer de ad hoc van
degene die er was
het schrijven…
Eenzaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Ontdaan van het gewone leven
Sprak hij zelfs zijn taal niet meer
Waar is die stoere man gebleven
Die welbespraakte van weleer
Zijn kinderen kunnen niets beginnen
Met eens die dominante man
Nu moeten ze steeds weer iets verzinnen
Wat hij nog wel of niet meer kan
Steeds groter wordt de tegenzin
Om hem te gaan bezoeken
Hij gaat toch overal…
MEME 67::: ZEVENENZESTIG::: Maverick Trevillian, 14 jaar!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 enthousiast grappig maar wat
wat wist ie nog wel:
zeven-en-zestig (67), oh ja met bewegende vingers
een nieuwe 'meme' was ontstaan
de digitale wereld werd verrijkt
met een nieuwe 'MEME'
als doden die opstaan
wordt ie viraal opgepakt
gekopieerd, verspreid op internet
deze nieuwe grootse onnozelheid
maar zoals wijlen mijn oma sprak…
Eloquentia
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
173 Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.
Ook bij anderen ving hij bot,
En is dus nog immer sprakeloos.…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het mogen
blijven in de luwte van haar lijf
de woorden te wegen die ze sprak…
INNERLIJK KOMPAS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
157 Lichtwezen, uitgeput, gewond
Laat ons een draagbaar voor je maken
Hoe spijtig dat je vleugels braken
Toen even jij als mens bestond
Als engel die geen ingang vond
Begon je uit balans te raken
Verstond de taal niet die ze spraken
Je vocht, wat energie verslond
Wat een ervaring mens te zijn
Je innerlijk kompas te zoeken
Je groei en leven…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 In de luwte van zijn keuken,
waar de avond langzaam viel,
sprak hij zacht over de weemoed
dat ooit knaagde aan zijn ziel.
Maar het herfstig, grijs verdriet
heeft hij rustig afgezworen;
zonder spijt om wat verging,
of wat nimmer werd geboren.…
Een wakkere bioloog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Homo sapiens sapiens zijn we.
Mensen die primaten zijn.
Aapachtig zijn we allemaal.
Primaat is maar een etiket.
Een zogenaamde naam.
Zijn we wat we denken dat we zijn?
Ben 'IK' een slimme gedachte?
Ben IK mijn ego wel,
dat ik heb bedacht?
Zijn we, wat machthebbers bepalen,
hoe we mensendieren mogen zijn?
Wat ik ten diepste ben.…
Elementen van het weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 ziet
Soms hebben we hebben mist, we zijn verdwaald, we weten het niet, we zien het even niet
Soms hebben we wind mee, alles gaat goed alles is oké, we zweven mee met de wind, we zien wel waar het ons brengt in het leven
Soms hebben we wind tegen, alles zit tegen, we komen moeilijk vooruit in het leven, het is een strijd om er doorheen te bewegen…
Worden we sterren, na onze dood?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
630 Worden we een ster,
aan het firmament
als je niet meer op aarde bent?
Zwermen we om zon en maan,
of zien we die dan niet meer staan?
Gaan we verder in het heelal,
het wordt zeker weten geen tranendal.
We worden een ster,
aan het firmament en jij,
die het niet met me eens bent,
ga de andere kant maar op!…
ademen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 van de ene
op de
andere herfst
gooiden we
geen bladeren
in de lucht
herkenden we
de geur van het
vergane blad
klauterden
we niet
over een
omgewaaide
boom op
het pad
zagen we
scheefgegroeide
bomen
het was onze
geschiedenis
die we ademden
van de ene
op de
andere herfst…
Kerstprogrammering
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 We hebben eerst tot tien uur uitgeslapen,
Daarna zijn we gezegend door de paus,
Toen aten we tonijn in whiskysaus,
En ’s avonds lagen we op apegapen.
Toch was het beste voor het laatst bewaard:
We staarden uren naar de open haard.…
Expansie
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
538 We kunnen er misschien in kuilen leven
Dan gaan we vrolijk dansen op de maan
En hebben we een plek om heen te gaan
Tussen de sterren gaan we ons begeven
De Duitsers sturen we als eerste want
Die wonen graag in kuilen in het zand…
Heks XII
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 We worden gehaat
door het patriarchaat;
Omdat we niet gehoorzaam zijn,
onze eigen levens leiden,
onafhankelijk en souverein;
Omdat we seksuele wezens zijn,
geen onderdanige broedmachines
maar liefdeslibertijn;
Omdat we vrouwen zijn
die zelfbewust stralen
en dansen in de maneschijn;
We worden gehaat
door het patriarchaat.…
Wie dan leeft...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
881 Zorgen maken om een ander
Doen we niet meer
Je druk maken om een ander
Doen we niet meer
Wie dan leeft...
Lief zijn voor een ander
Zijn we niet meer
Een aai over een bol
Doen we niet meer
Wie dan leeft...…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…
Jantje lacht, Jantje huilt!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
831 Je hoort zo vaak, zo veel
we hebben zo gelachen
we hadden zo'n lol
we kwamen niet meer bij
Je hoort zo weinig, tot niet
we hebben zo gehuild
we hadden zoveel tranen
we konden niet meer stoppen
Maar Jantje lacht, Jantje huilt
die horen onlosmakelijk bij elkaar
Dat zegt niet m`n verstand
dat zegt mijn gevoel!…