5945 resultaten.
Koorts in een seizoen van kou.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een geestelijke overmeestering
van iedere lichaamscel, die zich
met die koude rillingen nog niet
eerder zo gelukkig voelde.…
Nooit zijn teruggefloten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
507 zij draaien zich
niet om in het graf
denken hooguit wie
had dat nou ooit gedacht
met duizend
bommen en granaten is de
vijand platgewalst hebben
zij de vrede teruggebracht
samen zijn wij
weer gaan bouwen
na die vreselijke oorlogstijd
aan een europa van getrouwen
zelfs de muur
en koude oorlog hielden
het in daadkracht niet
langer…
sleutel van goud
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
658 zonder al die drukte om me heen
beklim ik dan de hoogste bomen
om rustig tot mezelf te komen
mijn geest moet vrij kunnen bepalen
hoe kan ik echte waarheid achterhalen
mijn gedachten sterven dan zo lijdzaam
zitten gevangen... in mijn eigen lichaam
jij draagt op je borsten een sleutel van goud
gebruik hem maar snel want ik heb het zo koud…
dansen op het witte strand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
624 we dansten samen op het witte strand
blij verlangend naar de nacht
een meisje lief uit niemandsland
haar handen koud haar lippen zacht
met gele bloemen in het haar
bespeelde ze de zachte wind
zo magisch mooi, een leuk gebaar
van jou, voor mij, mijn godenkind
de donkere hemel straalde open
och, lieve mensen wat een zicht
want…
Muiterij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 Langzaam
Als dikke vla
Door een trechter
Sluipt het van
Boven naar benee
In mijn rechter
Brutaal en ongestoord
Heb ik last van muiterij
Laat hij mij voelen
Dat het over is
Gescheiden
Hij niet meer bij mij hoort
Zo dood en koud
Zit ik daar
Toch probeer ik heel benauwd
Er wat mee te doen
Moeizaam kom ik op
Sleep me voort
Door passanten…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.
Hier gaat niemand meer dood.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 wakkert 'm
aan
nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib…
Fluweelde zacht
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
461 je lach
fluweelde zacht in
tegendraadse vleug
zij lichtte op uit
het nog donkere
van aangeleerde deugd
liet sporen na in
het ooit onbetreden
nog egale vlak
wiegend kwamen
woorden in de
koude buitenlucht
zij wolkten naar
behoren maar brachten
onrust al snel terug
ondanks het fluwelen
vergeet jij nooit de
tegendraadse rituelen…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme hand
die haar koude…
de zee van A tot Z
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 als ze
Arriveert
Brult ze
en Choqueert
ze Danst Een
Fel Gedreven
Hiphopdance
Ik weet dat
haar Jacht Kil
en koud is
Laaiend neemt ze
Mens en muis in
haar kielzog mee
Niets vergetend
draagt ze Organismen
met zich mee
Parels voor de
zwijnen in haar
Queeste zonder end
ze Rolt Stroomt Tolt
Uitzinnig Vastberaden…
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 Ons hart staat voor U open
het is geen koude stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Voor een kind in een krib verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde
vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij
nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou
er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterische paniek
dekte mij toe
hoorde druk
menselijk gestamel…
Genieten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Lopend en al zingend
Laat ik mijn gedachtes buiten rusten
Ik zie de bomen, zo groot als zij zijn
Ik zie de wolken zwevend
als wollen dekens
Mijn hart klopt door mijn lichaam
Maar de rust in mij laat hem weten dat het goed is
Om alles te herpakken
De lucht is koud maar mijn lichaam warmt op
Door het lopen
probeer ik weer te genieten
En ik…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 De laatste maand december
met moede dagen kort en koud
zoeken naar genegenheid en warmte
in iemand die innig van ons houdt.
Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van kerstmis ons bevrijdt.…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Misschien zijn mijn woorden
Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Het zijn de zonen
de vaders en de dochters
die op te koude aarde sneuvelen
voorgoed hun ogen sluiten
is op hun lippen een
laatste roep om hun moeder
in hun doodsstrijd de hunkering
naar haar zo warme schoot?…
de ijl tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
412 trots staat nog
het silhouet
tegen de koude
avondlucht
waar schrale zon
contrasten van
immense
verwoesting
laten verbleken
zo dat warmte
van binnenuit
geen kleuren meer
kunnen geven
waar alleen
het zinloze
gedonder van
de inslagen de
dood doet leven in
verscheurde kleding
die kapot wappert
in de verdere ver
ontmenselijking…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Ze zeggen dat hij bij de kraaien hoort
met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud…
Funda
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
777 of
De woningmarkt werd door de VVD
In veertien jaar een prooi voor speculanten
Maar krapte is de schuld van immigranten
Meent Mona Keijzer van de BBB
Zij staat bij ons te boek als vals en koud
En ik vermoed dat ze die status houdt…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Een mooie dag vandaag, al is het nu nog koud.
Veel stilte na de drukke dagen
van jaarmarkt en kermis, van vertier en vermaak.
Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen,
wanneer de vragen er weer zijn,
het uitzicht op wat komen gaat,
de droeve of de blije herinneringen?…
met stomheid geslagen - voor P. Sierdsma
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
641 Een leger uit weerbarstige
koude klei gekneed
stelt zich in rechte voren op
Geschaard in borstpantser
waar de dood het leven
feilloos weet te raken
Strijders met speren en bogen
in slagorde voor versteende eeuwen
geluidloze zwaarden gespannen paarden
Niet gehoorde signalen van gestolde
klaroenen in eeuwigheid wacht
een stilleven…
Die spirit
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
305 benen die
je jeugd nog niet
konden dragen
danste met de pas
verworven stappen
om ons
daarna met
intens warme
vrolijkheid
heerlijk toe
te lachen
want jij
hebt doorgezet
sneller dan gedacht
de wereld veroverd
met je meer dan
stralende lach
bij jou brandde
het vuur van
ontdekking en
ontplooiing nog
toen de as al
grijs en koud…
Bezetting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 Geen stroom meer
Geen kaarsen meer
Geen gestolen olie meer
Geen houtskool meer
Geen bomen meer
Geen boeken meer
alleen het vege lijf
Geen brood meer:
tarwe malen
in de koffiemolen
Geen tarwe meer:
roggekorrels koken
Geen rogge meer:
bedeltochten
Geen winterjassen meer:
versleten jassen van dekens
gordijnen op de bedden
Een koud…