Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Nocturne

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
Nachtelijke wolken hangen als bevroren meren in de lucht, vormen een zilverwerk van ijle sluiervelden waar de volle maan vergeefs achter vlucht. De nacht laat zich niet in het duister vangen, geen wolk kan de maan het schijnen beletten. Tot de dageraad zich laat gelden, die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Iniduo29 november 2012Lees meer >

Portretteren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik tel de sterren aan de hemel schilder zonlicht op jouw gezicht doe wolken achter slot en grendel streel zacht de contouren in dit licht Ik zet de mondhoeken nog wat aan boetseer jouw handen een diepere tint dicht de regen menig vijver toe zo bevleugel ik jou in morgenwind…
LadyLove21 februari 2013Lees meer >

het maakt niet uit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
het maakt niet uit dat de zon achter de wolken schijnt, want sinds je me hebt verlaten zullen mijn tranen niet meer drogen!…

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

Uithoek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter zomen Van honderden Meters vlierbes Weggedrukt in Een uithoek van Het dorp dat Misschien in jullie Ogen wel een gehucht Moet zijn geweest En voor mij voelde Als het einde Van de aarde Stond mijn eenzame Wieg, gezelschap Had ik alleen van Koeien en paarden Die mij anders dan Mensen woordeloos begrepen Want…

Met de rug naar de toekomst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Het mooiste, diepste Verloren dat ik had, Kind uit mijn eigen Lichaam voortgekomen Ten prooi gevallen Aan zinloos verkeersgeweld Geeft zwaarte aan mijn Leven, ondraaglijk soms, Laat mij voortdurend Achterover hellen, Het verleden dat Mij zwaar naar achter Trekt, met mijn gezicht Naar haar toe, met mijn Rug naar de toekomst…

Zijn lichtend gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
heb de wolken zien kleuren tot een buiig geheel de frontale wind zette hen het mes op de keel de zomer school achter sluiers met regen frivool doken nog vogels de omslag hield ze niet tegen het zwart is verwaaid tot het rafelige wit zij geven oplossend de zon weer zijn lichtend gezicht…

TROOST.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt Daar achter op ecu blauwe hemel — Een ster, die hartvertroostend pinkt. De scherpe doorne geeft soms wonden, Doch waar de scherpe doorne groeit, Wordt zeker ook een roos gevonden Die met de schoonste lachjes bloeit.…

Binnenogen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
ogen kijken naar het zienlijke en onzienlijke ontdekken facetten van gruwel en schoonheid doorgronden mysteries achter keerkringen zelfs in het duister ervaren zij het licht van Venus mijn binnenogen kijken speuren met een Argusblik waakzaam ziend voorbij de randen van het dagelijks bestaan niets gaat verloren in de oneindige Kosmos…
Marion Spronk12 september 2014Lees meer >

Steun

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde maar morgen beleef ik weer de hoop.…

Als

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.043
Als ze een landschap was ze zou bewegen in de wind stilte opzoeken in het gegil van krekels ze zou de zon om water vragen wolken om genade bladeren om een voetstap de aarde om een vore en een vlieg ze zou het licht verschuiven donker omschudden vogels zouden stilstaan als penselen in de lucht En achter haar uitgestrekt zou de stad…

Wortels

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Voor Omke Boom van machtige statuur, Wortels die zo diep in de Bodem verankerd waren, Reus die leefde van alle moois Om zich heen hier op dit Prachtige land, ons mooie Westerkwartier - Neergehaald door een Vroege najaarsstorm die Zich onverwacht liet gelden, Maar zijn schoonheid blijft, Laat voorgoed zijn sporen achter…

Wanneer twijfel je inhaalt

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Bij twijfel haal je niet in Bij onzekerheid ga je niet achter het stuur Bij zekerheid twijfel je niet meer En zeker weten, bij bovenstaande ben je Onzekerheid kwijt, want geen mens Is gelijk!…

Verjaardag (1 juni)

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.541
maar kunnen je ook zomaar verlaten ogen die zien, speuren rond en kijken om naar het hart dat langzaam weer open bloeit, de vele gelukkige jaren achter mij laten meer nog in het verschiet.…

depressie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Je zegt dat iemand een 'depressie' heeft denk je aan grijs landschap Mont Ventoux in de mist,flarden maar twijfel gerust daar aan het is eerder iets wat je vernietigt iets wat uit de diepte opduikt en je verslindt, 'hersenetende amoeba' bijna niets mooier dan door half zichtbare landschappen te fietsen in de wolken en achter je…

wachten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
ik dacht ik wacht op haar dan komt ze wel en ze kwam inderdaad ik hoopte daarom dat ze zou blijven maar ze ging weer en ik bleef achter ik denk dat ze terugkomt in mijn armen haar handen in mijn haren wacht ik opnieuw terwijl ze zo ver weg is zo dichtbij kon ze zijn steek ik een kaarsje aan in de gewelven van donkere…

zwijgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
ik ruik het zure zweet van oom Antoon de weeïge lucht van de rozenstruik ik voel het duizelend verdriet onder de ruisende bomen de bevende angst achter het masker van de lach ik hoor bijen zoemen onmachtig wonen we op uiteengescheurde planeten foto's zwijgen in zwart-wit…
J.Bakx28 september 2015Lees meer >

sleutelbewaarder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
achter de deur ligt de wereld op de loer de dunne grens tussen het een en het ander de sleutelbewaarder nam de bange benen een slingerbeweging bracht hem van het vertrek hier naar de aankomst ergens anders droeviger en wijzer keerde hij terug naar waar hij ooit vertrok de sleutelbewaarder zette alles wat hij schreef tussen haakjes…
J.Bakx15 december 2015Lees meer >

Streven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Wie altijd vóórop wil gaan in 't leven, bemerkt dat achter hem zovelen... naar hetzelfde streven. Sta even stil, en laat hen gaan. Dan ziet U op Uw weg, dat de meesten buiten adem, langs de kant zijn blijven staan. En U kalm en rustig, uw eigen weg kunt blijven gaan.…
Antje5 januari 2016Lees meer >

Mystiek

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Is voor mij het kennen van mijn hart erkennen dat wat zich soms als harde werkelijkheid voordoet ook een diepere dimensie heeft die mijn verstand verwart om deze hartkracht te ontdekken laat ik stilte in mij opwekken ontwaren dat achter de tragisch lijkende realiteit geen afgrond op de loer ligt met absurditeit…

hier woont de dichter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
welnu achter deze gevel komen woorden tot leven zoals destijds bij de bouw de metselaar dit huis liet groeien steen voor steen zo maakt de dichter met zorg de juiste keuze woord voor woord…

Zittend naakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 683
Waarin ze neder zit achter glas waar ik haar-versteend- zie zitten, broos, breekbaar Herfst heeft haar tot op 'r huid ontkleed 't herfstblad is rond 'r lijf gevallen Was zij -voor de kunstenaar- meer dan een model een vrouw van lijf en leden?…

Winnaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
Heb mijn ziel onder de arm genomen en dans door de straat droom de dolste dromen kijk wel hoe het verder gaat voor leven is het nooit te laat zie mij dansen door de straat de klok tikt achter mij de seconden weg voelt als jaren vol tegenslag en geluk maar ik probeer en ben de winnaar met dit toneelstuk.…

slapen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
traag keert hij de wereld de rug toe hemel noch aarde kan hij bewegen hij wrijft modderige aarde over zijn gezicht slechts een korrelig spoor blijft achter in het veld van riet vindt hij wat hij verloren had tussen weten en voelen roerloos op zijn plek van wie is broze eenzaamheid ze is van niemand zij is van…
J.Bakx17 september 2017Lees meer >

Zoals we zijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Uit het ziende oog van de orkaan wie hem raken zal in afzienbare tijd even een niet waarneembare kalmte in een oorverdovende stilte van ingehouden adem, achter de on-aardse schreeuw, verloren energie komt in vervoering barst open, daar openbaart zich de onneembare zwaartekracht uit de diepzee geboren, zoals we…
Pama7 juli 2019Lees meer >

Gesprek tussen twee zeventigers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Haar heb je vast weleens gezien, ze woont in mijn straat daar achter de woningbouw waar die man, hoe heet hij alweer die altijd zo loopt Weet niet wie Jawel, zo met zijn ziel onder zijn arm hij woont nu bij die lange man eh..hoe heet hij alweer, die magere man, die ook altijd loopt bij diè man is hij ingetrokken.…
Ralameimaar28 december 2019Lees meer >

Liefde alleen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Uren alleen, klein leven op een hotelkamer zonder dood te gaan gek te worden of voor altijd alleen achter te blijven zoals 's avonds op het podium hel en vagevuur Ik mis mijn kinderen hier naast me op bed, mijn lief mijn leven zonder drama zonder het beslissende einde waarvan het publiek wil leren begrijpen wat het leven is…
Zywa16 mei 2020Lees meer >

Beoogd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Voorzichtig schuifelen wij elkaar voorbij met ogen die gedogen ogen naar andere ogen achter gesnoerde monden liggen woorden gevangen blijft taal bekrompen ik zie jou, jij ziet mij in vertraagde wereld nog coronisch veraf maar toch zo dichtbij blijft elke verhouding platonisch.…
mariebeau28 augustus 2020Lees meer >

Haiku plus #4

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Achter de horizon springt het touw een gat in de dag hoger dan de hemel. Mensen praten luider dan parkieten - heel de dag lang lawaai is hun masker. Ik til je op in mijn hoofd op het ritme van een liedje gedragen door de wind.…
Joepondro21 november 2021Lees meer >