7971 resultaten.
Nocturne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Nachtelijke wolken hangen
als bevroren meren in de lucht,
vormen een zilverwerk van ijle sluiervelden
waar de volle maan vergeefs achter vlucht.
De nacht laat zich niet in het duister vangen,
geen wolk kan de maan het schijnen beletten.
Tot de dageraad zich laat gelden,
die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
het maakt niet uit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 het maakt niet uit
dat de zon achter de wolken schijnt,
want sinds je me hebt verlaten
zullen mijn tranen niet meer drogen!…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Het mooiste, diepste
Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
TROOST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.333 Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt
Daar achter op ecu blauwe hemel —
Een ster, die hartvertroostend pinkt.
De scherpe doorne geeft soms wonden,
Doch waar de scherpe doorne groeit,
Wordt zeker ook een roos gevonden
Die met de schoonste lachjes bloeit.…
Binnenogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
521 ogen kijken naar
het zienlijke en onzienlijke
ontdekken facetten van
gruwel en schoonheid
doorgronden mysteries
achter keerkringen
zelfs in het duister
ervaren zij het licht van Venus
mijn binnenogen kijken
speuren met een Argusblik
waakzaam ziend voorbij de randen
van het dagelijks bestaan
niets gaat verloren
in de oneindige Kosmos…
Steun
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
654 Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde
maar morgen beleef ik weer de hoop.…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 Als ze een landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad…
Wortels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voor Omke
Boom van machtige statuur,
Wortels die zo diep in de
Bodem verankerd waren,
Reus die leefde van alle moois
Om zich heen hier op dit
Prachtige land, ons mooie
Westerkwartier -
Neergehaald door een
Vroege najaarsstorm die
Zich onverwacht liet gelden,
Maar zijn schoonheid blijft,
Laat voorgoed zijn sporen achter…
Wanneer twijfel je inhaalt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Bij twijfel haal je niet in
Bij onzekerheid ga je niet achter het stuur
Bij zekerheid twijfel je niet meer
En zeker weten, bij bovenstaande ben je
Onzekerheid kwijt, want geen mens
Is gelijk!…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
wachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 ik dacht
ik wacht op haar
dan komt ze wel
en ze kwam inderdaad
ik hoopte daarom
dat ze zou blijven
maar ze ging weer
en ik bleef achter
ik denk
dat ze terugkomt
in mijn armen
haar handen in mijn haren
wacht ik opnieuw
terwijl ze zo ver weg is
zo dichtbij kon ze zijn
steek ik een kaarsje aan
in de gewelven van
donkere…
zwijgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 ik ruik het zure zweet
van oom Antoon
de weeïge lucht
van de rozenstruik
ik voel het duizelend verdriet
onder de ruisende bomen
de bevende angst
achter het masker van de lach
ik hoor bijen zoemen
onmachtig wonen we
op uiteengescheurde planeten
foto's zwijgen in zwart-wit…
sleutelbewaarder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 achter de deur ligt
de wereld op de loer
de dunne grens tussen
het een en het ander
de sleutelbewaarder
nam de bange benen
een slingerbeweging bracht
hem van het vertrek hier
naar de aankomst ergens anders
droeviger en wijzer keerde hij
terug naar waar hij
ooit vertrok
de sleutelbewaarder zette
alles wat hij schreef
tussen haakjes…
Streven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Wie altijd vóórop wil gaan in 't leven,
bemerkt dat achter hem zovelen...
naar hetzelfde streven.
Sta even stil, en laat hen gaan.
Dan ziet U op Uw weg,
dat de meesten buiten adem,
langs de kant zijn blijven staan.
En U kalm en rustig,
uw eigen weg kunt blijven gaan.…
Mystiek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Is voor mij
het kennen van mijn hart
erkennen dat
wat zich soms als harde
werkelijkheid voordoet
ook een diepere
dimensie heeft
die mijn verstand verwart
om deze hartkracht
te ontdekken
laat ik stilte
in mij opwekken
ontwaren dat achter de
tragisch lijkende realiteit
geen afgrond op de loer ligt
met absurditeit…
hier woont de dichter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 welnu achter deze gevel
komen woorden tot leven
zoals destijds bij de bouw
de metselaar dit huis
liet groeien steen voor steen
zo maakt de dichter
met zorg de juiste keuze
woord voor woord…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
Winnaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 Heb mijn ziel onder de arm genomen
en dans door de straat
droom de dolste dromen
kijk wel hoe het verder gaat
voor leven is het nooit te laat
zie mij dansen door de straat
de klok tikt achter mij de seconden weg
voelt als jaren vol tegenslag en geluk
maar ik probeer en ben de winnaar
met dit toneelstuk.…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 achter de duinen kleuren.…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
Gesprek tussen twee zeventigers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
427 Haar heb je vast weleens gezien,
ze woont in mijn straat
daar achter de woningbouw
waar die man,
hoe heet hij alweer
die altijd zo loopt
Weet niet wie
Jawel, zo met zijn ziel onder zijn arm
hij woont nu bij die lange man
eh..hoe heet hij alweer,
die magere man,
die ook altijd loopt
bij diè man is hij ingetrokken.…
Liefde alleen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Uren alleen, klein leven
op een hotelkamer
zonder dood te gaan
gek te worden of
voor altijd alleen
achter te blijven
zoals 's avonds
op het podium
hel en vagevuur
Ik mis mijn kinderen hier
naast me op bed, mijn lief
mijn leven zonder drama
zonder het beslissende einde
waarvan het publiek wil leren
begrijpen wat het leven is…
Beoogd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Voorzichtig schuifelen wij
elkaar voorbij
met ogen die gedogen
ogen naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou, jij ziet mij
in vertraagde wereld nog coronisch
veraf maar toch zo dichtbij
blijft elke verhouding platonisch.…
Haiku plus #4
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
612 Achter de horizon
springt het touw een gat in de dag
hoger dan de hemel.
Mensen praten luider
dan parkieten - heel de dag lang
lawaai is hun masker.
Ik til je op in mijn hoofd
op het ritme van een liedje
gedragen door de wind.…