14830 resultaten.
Op mijn schedel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Zon die op mijn
Schedel schijnt,
Alle zwarte gedachten
Tot achter de horizon
Verdrijft - Alleen nog
Bloemen in alle kleuren
En vogelgekir dat tegen
De bergen weerkaatst,
Beek die kabbl'en blijft
Tot in oneindigheid
En die mij van mijn
Vaste last bevrijdt
Italie, Oggebbio, 2 mei 2013.…
Van toen ik nog mens was
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
906 Ooit ben ik mens
Geweest op deze
Aarde - maar nu
De maan haar
Zwaartekracht aanwendt
En de bergen hier voor mij
Vermorzelt, en terugbrengt
Tot de ware proportie van
Onaanzienlijke molshopen,
Durf ik geen mens meer
Te zijn, enkel nog
Leven ben ik bij het
Aanschouwen van zoveel groots
Casa Vaccini, Lenno, (CO), Italie…
liefste
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
609 ik hou van je
van je ogen en je mond
die altijd lacht en je stem
en je borsten hou ik van
van al die verte hier gekomen
over ondenkbare streken, woestijnen
en bergen en tenslotte hier in mijn armen
wat een beetje gek is
dat ik van je hou en jij van mij
hou ik van je en vandaag
eindelijk je stem over de telefoon
ik mis je zei…
Motiverend ouderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Moeders tactiek op
herhaaldelijk negeren
van haar verzoeken
onze teringzooi te bergen.
Dus sprokkelden wij
troep voor moeke.…
Langer dan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
467 Kalk valt van de muren
bomen bergen en rivieren.
Hebben we tussen ons bedacht
we halen het licht geleidelijk in.
Worden sneller dan het geluid
duurt eeuwigheid langer.
Dan het licht van ons erbarmen?…
Dwergland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
543 In mini mundi
beekse bergen
veranderen de kinderen
in dwergen...…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
Lutetia in Lisboa
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
445 Maar nu je er toch bent, een vraag:
kun je mij stap voor stap knippen leren
mij met kam en schaar kundig couperen
een weekje of twee na vandaag?…
Openbaring
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.276 was geweest
Maar een berg
Hij rechtte zijn pak
wij aten wat
en deelden met hem
méér dan brood
Maar nimmer het geheim
van onze schandelijke liefde
Het moest zo zijn
En toch
tegen beter weten in
hielden wij van hem
Als hij
van een onbegrepen berg…
Woudzang
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.273 Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen
En strooien rond de zwarte schilferknoppen,
Die stuiven over 't knerpend naaldengrint.
En uit het hemelgroen dier ruige koppen,
Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 O dooi-wind, dooi-wind, dooi, o wind, o dooi!
Gij die van ’t zuiden aanvliegt, maak, o maak
Dat al, wat stokte, weer op gang geraak’,
Dat al wat dor is, word’ weer mooi!
- Ik ruik de geur alreê van gras en hooi
Uit gras en zooi – en dat weer ’t al ontwaak
Tot nieuwe muziek en zangerig vermaak,
Dat ook ikzelf uit kille koude ontdooi!…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de…
gedicht voor een zeer hoofd
gedicht
3.5 met 32 stemmen
18.048 de wind verft mijn ogen om
tot spitse vlaggen
en ik geef mijn hoofd over
aan de grote verre wolken
in de grote verre wolken
zitten maanzieke honden
als door de ramen de zon schijnt
zijn de honden zonzieke poezen
mijn benen jengelen uit de verre wolken
als van processies verstoken klokken
maar mijn hoofd is een haan tussen de honden
en…
- De Wind van vele Vragen-
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.074 Gaan wij wind kopen,
vroeg mijn kleine zoon...
want in wind leeft de onschuld
van een nieuwsgierig kind
dat gevuld met zijn honderden vragen
de weg van wereldse stormen
en van emoties nog niet kent..…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk! die kastanje:
Daarvan kan je
De blâre' al tellen!
0! o! daar begint
Die woelige wind
Ze te vergaren - -
Goud! goud! is het ooft.
Over mijn hoofd
Rollen de blâren!
---------------------------
Eerste oogst (1912)…
Ontspanning langs breed water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Genietend van onbeschrijflijk ritme
van wind en golvenspel
naar muziek door rietkraag luisteren
veroorzaakt door wuivende halmen
die mij gedicht toe willen fluisteren.
En de zon werpt flonkeringen
als sterren over het watervlak
ergens te midden van wijde velden
in toomloos schoon van de natuur.…
een blad voor de mond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 je hebt ze moeten loslaten
zoals je aan het eind van elk jaar doet
je zult nu een poosje niet meer
fluisterend ritselend tegen ons praten
omdat je nu rusten moet
nieuwe krachten bijeen verzamelen
om in het late voorjaar aangewakkerd
door de wind jouw grieven ons weer behoedzaam
via verse bladeren toe te kunnen stamelen
hopende dat je ooit…
Windkliekjes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 De geuren van de blonde rook dwalen rond
als je commentaar op commentaar geeft
hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij
windkliekjes beschrijven droeve keutels
langzaam verder verwijdert van de muze
die uit zichzelf nooit hoerig blijft
geestigheid moet terug in de melkfles
zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…
BLOEMEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
396 (Tanka)
als bloemen konden
zouden ze zeker swingen
helaas gaat dat niet
maar wind is een ware vrind
die voor haar een dans verzint…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zie die verre torenbroeders,
't lustig landschap nog de hoeders,
weerhaan weer die zwoele wind!…
HAZEWINDHOND
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 plots blijft hij stil staan
onbewogen en laat hem
snel gaan een windje…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
STORMWIND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
387 Mama weet het niet maar de wind
spreekt zich niet voor niets
zo uitgesproken uit…
Pluisjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Met wel honderden
wachtend op een vlaagje wind
om uit te zweven…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Poldert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Poldert
verwondert
de naam betekent
moerassige laagte
maar wie het waagt te
onderschatten
wordt overdonderd
door de leegte
wie overweegt te
luisteren naar
de wind die boldert
in Poldert ?…
molen Wedderbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 fietsers
de toeristen
de campinggasten
van Wedderbergen
die je
op de foto zetten
poldermolen
in de Weddermarke
je moet opletten
of de wind
ook wel eens
waait uit het oosten
dat zal je troosten
laat je wieken draaien
het is fijn
je kunt weer
echte molen zijn…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 De wind veegt regen in mijn gezicht.
Jagend blad, kringelend naar de horizon..
Ik schurk tegen de einder aan,
risico-bewust over de rand te kunnen vallen.
En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen.
Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.
Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……