Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

MIJN GROOTSTE LIEFDE

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
MIJN GROOTSTE LIEFDE De aarde zo diep gelegen krijgt smoel door d'ochtendgloed d' rode horizon verraadt een zon die de wolken verwelken doet Ons vliegtuig zweeft daarboven van ons geliefde Zuid-Europa terug naar ons geliefde Nederland Ik kijk naar mijn geliefde voorzichting niet opzichtig streel ik lieflijk zijn hand.…

Nachtlichtjes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
handen hun zorg uit Zij strelen rimpelogen die de nachtlichtjes nog verdragen in een oud gelaat en twinkelen zoals de pimpelmees die in je schoot geborgen over liefde zingt In ompaalde hartelijkheid strooi je opnieuw de sterren aan de hemel Als het geluk vruchtbaar in warmende ogen wiegt en in een zucht van verlichting de horizon…

drenkplaats

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 609
door de tijd vooraf alsof ik zeeziek word in een beker met water gevuld; een waarheid waaraan leeuwen likken en daar beginnen te vechten gekooid met witte, wilde manen die soms samen vallen in één enkele nacht stilte en het meest nabije als een zachte beweging van een wimper in jouw hand en hoe wij spreken wanneer de maan over de horizon…

Handen als herfstige bladeren

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
het zuchten van de wind Alsof hij een buiging maakt naar het groetende zonlicht en de wassende maan Ook wanneer je handen generfd als herfstige bladeren zich naast het mos neerleggen zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon…

godin

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
jij zei: 'tijd' ik telde stenen één voor één zij vormden mijn eigen weg jij zei: 'ik zie je weer en weer, altijd en altijd' ik zocht houvast en schreeuwde naar de horizon dat haar stem zo veel dieper en mooier klonk dat haar geest zo veel meer zag dan haar ogen en die van mij jij zei: 'stop met tellen, stop, zie mij, ik ben…

Over de bessen...

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Nu kijken aan de horizon weer andere beelden; heel vaag nog, omfloerst door mist en avondlicht. Ik kan ze nog niet vatten, niet bespelen, maar ‘k wil de toekomst kansen geven: openstaan naar morgen.…
Adeleyd17 oktober 2011Lees meer >

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van wilgen of van populier glinstert een druppel helder als een diamant en over het veld zijn parelen gezaaid langzaam staat heel de horizon…

Tussen ijs en wallekant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
ritmisch krassen schaatsers het gele riet voorbij de ruggen diep gebogen zwieren ze in lange rij blikken op naar voren met aan de verre horizon een nevelige toren passeren brug en boerderij nog klotst het water tussen ijs en wallekant een wak is afgedekt met takken en rood band het is geen wedstrijd meer ze ademen dezelfde lucht…
wil melker1 februari 2012Lees meer >

Lichtjaar*

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.911
Haar zie ik als godin, een zonnestraal die met een blik vaag naar de horizon afweek van haar koers en op het balcon mijn hart op hol deed slaan met geheimtaal, die ik begrijpen wilde, maar niet kon. Zo lang stond zij in mijn zinnen centraal, maar het verhaal dat zij mij non-verbaal vertelde, was wat niet tot mij doordrong.…

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…

Lichtend spel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
warme gloed bij je weerspiegelende deining over golven zit ik dromend te staren op het duin waar water en licht de einder voedt en in ritme van een eeuwige zang de getijden naar de kusten voeren de stem van het verlangen droom van vele eeuwen een lokkende roep tot het licht ook nu in vlammend schijnsel langzaam dooft achter de horizon…

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Het strand, de horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op…
mobar5 juni 2013Lees meer >

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de wijdte van de wereld zien zodat ik kan zoeken, in waarheid en eenvoud tussen twee duinen hebben wolken de horizon…

grond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
gedachtenreizen ontwrichtten de grond van mijn bestaan voegden angsten toe aan het fragiele palet in een sporadische adempauze werd mijn hart met helium gevuld kon mijn dolende ziel ontsnappen aan de demonische kwelgeesten opnieuw vond ik bestaansgrond kon weer dicht bij de aarde leven ik hoefde niet langer te weten wat er achter de horizon…
J.Bakx28 juli 2013Lees meer >

Vogels van het oude lied

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
aan de aard van het bestaan zonder drang in stille waan zie de vogels vliegen hoog het kind houdt het niet droog plast verdrietig in zijn bed door zijn dromen uitgezet hoe hoog vliegt de naam van de verliezer zonder blaam in kille eenzaamheid van tekst tot in zijn hart door haar behekst zie de vogels vliegen heen naar wat ooit horizon…

Hoofdgedachte

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Meeuwen droegen het water, alles was grenzeloos in eb en vloed en de wind dreef de horizon verder af. Nu laat tijd me los, meer en meer, de grond nog zichtbaar. Maar ook mijn nest. Ik tast aan wederkeren, toegeworpen.…

Terug

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.893
Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden achter de lage dijk de sterrenvelden. Toen kwamen kleine dieren uit de greppel de steil opsprongen tussen jou en mij, die aten van ons goed en met hun hoeven verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.…
Eva Gerlach5 september 2022Lees meer >

Koers te houden?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Kompas in het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, vastgelopen in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verbaal, de horizon eist de beeltenis mijn lichaam…
Pama15 november 2014Lees meer >

blind en doof

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
laat mij zweven op wolken schaars verlicht boven het zinken van de zon zonder notie van tienduizend doden en meer niet weten van sterven van wraak niet weten van haat laat mij drijven boven de einder zonder besef van verderf van onrecht zonder besef van eindigheid blind en doof laat mij huizen onder de horizon…
dondolo29 januari 2016Lees meer >

Onderweg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Tussen waken en dromen ligt de horizon, de motor gonst een mededeling om.…

Europa is een woord

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.130
Aan de horizon Dwarrelen nog wat vage slotaccoorden. Geen die ze hoort. Van niets meer ziel of bron. Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen Met slechte adem, achterna gezeten Door charlatans, bemind met bullepezen. Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette. In het lawaai verdween je. Onbetreurd.…
Gerrit Komrij24 februari 2017Lees meer >

Terwijl je loopt

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.566
Komt er in de natuur een rechte lijn voor denk je; de horizon is er een en de zgn. pijpestelen als het giet, spiegelbeelden in een waterplas, de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen met je oog half in het water zie je dat precies; evenwicht is ook zoiets, een vrouw als ze, de handen gevouwen om haar knie, met je praat, het tere streepje…

Veni Sancte Spiritus

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer. Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

Vibreerde andere tonen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ik speelde met lijnen van het perspectief de horizon werd irreëel alsof hij danste op muziek ook het geluid vibreerde andere tonen waarbij de melodie totaal afweek van het gewone ik zag een grotesk wereldbeeld waarin emoties vingers kregen voelde hoe normaal ging tegenstreven verloor zo mijn houvast liet me willoos gaan in een…

Een weg door nevel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
tastend naar het pad der wijzen Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal Bereik ik de top of kom ik eerder ten val In wanhoop beraad ik mij op mijn positie Waar vind ik eens het eind der nevelingen Een zicht tot de horizon…

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat geen hart koud zijn als gure winterdag Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart…

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
mij naar de verte trekt Dat mij thuis geen rust doet vinden Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden Wat is de drang die mij steeds drijft Naar alle hoeken van de aarde De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft Tot wanhoop en onrust ontwaarde Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

Een liefdesgezicht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
bemoeien in de nacht kwam het tot de ernst van mijn verbeelding een liefdesgezicht dat in geen enkel opzicht op mijn eigen gezicht leek ik besloot er een gedicht over te schrijven een liefdesgedicht over een liefdesgezicht terwijl ik resteerde in mijn zwijgen met in mijn hoofd een grote nood die naar de hemellucht keek die boven mijn horizon…
mobar29 januari 2018Lees meer >

Lichting

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Woorden van zee strekken zich in kalmte heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken onze ontmoeting tekent zich aan horizon van stilte je spreekt over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid is laatste echo: trouw we stropen mouwen op om de ziel te laten spreken kom mee, dan…
mobar1 april 2018Lees meer >