5854 resultaten.
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
Licht en Vrij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.276 Licht in m´n hart
donker voor m´n ogen
wanneer ik jou zie
zijn alle zorgen vervlogen
Leeg is m´n hoofd
vol is m´n hart
het vuur niet gedoofd
lichtelijk verward
Vrij in m´n laten
gevangen is m'n geest
kan over alles praten
wat geweest is, is geweest…
Weggaan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.923 hij keek weer naar boven,
haalde diep adem,
zijn hand gleed uit de mijne
geen verdriet,
een lege vlek,
die nooit meer weg zal gaan...…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een
afdruk van een verloren moment
en een afscheid
van een oude droom
die ik wilde delen
met de vreemdeling die
me wilde volgen
als ik zijn schaduw
met vriendschap
zou
vullen.…
Sad song
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
787 Ik ween lange dagen,
Grijs en koud,
Breken mijn ogen,
In wat ik liefhad,
Sterven mijn tranen,
Zinloos en leeg,
Drijven woorden,
In gebroken vertrouwen,
Vluchten de schaduwen,
Onrustig en bang,
Huil ik doodse nachten,
In wat ik verlangde,
Breekt mijn hart,
Stil en wit,
Streel ik jou,
In lange uren,
Op een afstand
Van ons laatste lied…
kaalde me tot op het bot
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 verleden in het graf
zo trok ik aan de bel
ik was geen del, wist
dat je me graag geloofde
beloofde me boeketten mooie
woorden als ik maar bij je hoorde
je raakte aan verdriet
waarvan ik niet méér wist
dan tranenstromen over wangen
zette me in mijn geheim gevangen
plukte alles wat ik had
kaalde me tot op het bot
haalde mijn geraamte leeg…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol lege…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 In het noordelijkste dorp op aarde
In het graf van een stad
De gerafelde brand van de woestijnen
Waar niemand kan leven besta ik
En besta ik alleen
Mijn voedsel maak ik uit niets
Water uit marmer, vuur uit een rots
Gebrand, verhard, gelooid
In het lege blazoen van de wereld
Besta ik, het leven.…
Ik was geweest
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
693 waarom schreeuw ik
ik weet er is geen andere weg
want elk woord was op voorhand
al gedoemd tot sterven
waarom droom ik
wanneer ik beter over
dood kan spreken in
mijn leeg verloren lichaam
al wat bestond lees ik
met stompe letters
want ik sterf in jou
eer je bestond
ik schrijf mezelf weer
in de scherpe hoek
waarin ik beter
had…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken
ik leg…
Ontembaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
997 De leugens in een
lege hand, gebroken
beloftes,
lijsterachtig
klaag ik in zang,
dat ik breek
wat het hart klopt.…
Enge stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.970 De warme zomer van mijn leven
werd beëindigd met een enkele zin
je kon me niet meer je liefde geven
omdat het even niet meer ging
Toch is het gekke van dit alles
dat het me eigenlijk nauwelijks deert
het lijkt alsof mijn eerst nog lege hart
zich tot iemand anders heeft gekeerd
Ik geef toe: ik lijk je soms te missen
maar het is niet 'jou…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 Eindeloos beleef ik mijn
schermutselingen – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
VOOR DE VORM
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.361 voor de vorm
zou ik je willen kussen in de nabijheid
van een warmtebron
ik zou je willen pellen
je huid je
schaven en de krullen tellen
en stoetsgewijze plaatsen naar grootte en hoeveelheid pigment
een compositie van leedvermaak
en van verleden
heden
op de uitvaart is er niemand
zelfs de kist is leeg
alleen is er de lucht
van afgesloten…
Boulevard of broken dreams
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
616 Eenzame weg zonder aandacht
het duister als de overwinnaar
gaf creativiteit maar licht
En maar wachten op iets
de nacht is de meester
daarom loopt hij
Die hatelijke donkere straat waar hij zo van houd
een lege straat
zijn straat
Ooit lukt het hem weer
dan zal hij weer ideeën krijgen
dan zal het lof hem weer toewaaien
Tot dan loop…
Hoe gaat het..
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
2.101 Een vraag die me elke dag wordt gesteld
Steeds diezelfde lege vraag
En steeds heb ik ze hetzelfde verteld
Want niemand zit te wachten
Op wat ik echt voel van binnen
Op de tranen die ik heb opgespaard
Dus laat ik er niet aan beginnen
Ik zeg goed hoor, prima
En dat nemen ze zonder probleem aan
Dan zet ik een valse glimlach op
Om maar gewoon…
De juiste maat
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
882 als je het goedvindt
leg ik hier mijn liniaal
ik zou je willen meten naar
de mate van vergeten
van wat ik zocht
ondanks verschil en overlap
overgave tegenover zeggenschap
zoals een meisje in de ogen
van haar paard
zijn trouw wil zien
maar ook zijn eigen aard
als zij hem wil gaan rijden
zo zocht ik in mijn droom
toen jij mij ging verleiden…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
ook nu nog
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 op je wangen hangt een blos
nog van het blozen wat je doet
sinds je kind bent
jeugd die van je af te lezen is
het vanzelfsprekend middelpunt,
een leeg glas bungelt losjes tussen je vingers
in je andere hand zie ik nu zelfs
half gewikkeld in een briefje
de felgekleurde lolly weer
van een medeminnaar uit de straat,
gelukkig roept iemand…
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Très Marias and a looser
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.539 als ik miljoenen bezat
dan had jij jouw wereld
en dompelde je mij onder
zinnen met lege woorden
zal haar kruistocht evenaren
de geur van darmen trotseren
met in mijn knapzak een pop
voor de troosteloze uurtjes
dus jij kwam toch langs
op een drafje, amazone
jouw houding gaf genot
en brak het verzet in mij
-------------------------…
geef me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 dit is alles wat ik vraag
mijn vriend
geef me een plaats
't zij nu of later
leg me vast in tijd
aan jou gegeven
ik zal de ruimte delen
met alle vrouwen
die je op je netvlies
hebt bezeten
je oor gestreeld in
hun verleden tijd
veel mooier nog
is zij, die lang het bed met je
mocht delen
maar geef mij toch een plaats
al was het…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Zonder jou.
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
6.142 Het is zo stil zonder jou,
het huis zo....leeg.
Ik mis je, nog elke dag.
Soms nog, hoor ik je stem,
voel jouw warmte om me heen.
Ruik de geur van je lijf,
die ik zo goed ken.
Zie de glimlach van jouw gezicht,
je hand die heel even...
op mijn schouder ligt.
Momenten als deze
doen jou weer herleven
alsof jij nog bij me bent.…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
opgeheven halte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 niet begrijpend keek ze hem na
de volle trein die opnieuw
langs het lege perron reed
waarom stopte hij niet
haar kleinkind kon niet wachten
met het vieren van z’n verjaardag
bij elke nieuwe trein zwaaide ze
maar ze reden allemaal voorbij
toen ze de volgende trein
persoonlijk wilde tegenhouden
reed ze eindelijk mee
zo’n kleine 100 meter…