12813 resultaten.
Brievenbustouwtje
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
632 stad in die straten
waar ieder langs elkaar leeft
vanuit een onderhuids verlangen
naar meer dan alleen maar anoniem
Lopend door dode droomstraten
is daar plots die ene bekende deur
met dat touwtje uit de brievenbus
de trappen naar driehoog achter
een deurmat met een WELKOM
Op de tafel staat een glazen bol
die je moet schudden voor wat sneeuw…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
en nog door het oude zomervuur gewekt
maagdelijk rein en onbevlekt
hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…
Napoleon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 gestalte, grootse dromen
dankzij de Revolutie omhooggevallen
je wilde er hoe dan ook komen
ook al stierven daarvoor honderdduizendtallen
het koninkrijk verdween, jij werd keizer
en zorgde voor moderne wetten
helaas werd je allengs eigenwijzer,
wilde heel Europa bezetten
in je overmoed trok je Rusland binnen
maar had niet gerekend met sneeuw…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar nog voor gebroken
ogen konden behoeden
zacht witte sneeuw…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de…
LAAT MIJ DOOR DE WINTER SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 ik zou honderd dagen willen slapen
gevoel is weg, lijf koud, geen gevoel
ik staar in de winter
ik staar naar de winter
alles vertraagt, sneeuw in het wiel
vlottend ijs snijdt door alles
opent alle de wonden
laat de winter binnen
herinnering en hoop is al wat ik heb
maar heb ik meer niet nodig?…
Stroom van ongerechtigheden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 kent kwelgeest,wellust,twist
Al is een beul soms pianist
Hij schendt degenen die hij haat
Orgaanroof, misbruik, hoon en smaad
Kunst en cultuur en taal gewist
Een moslim is een terrorist
Een scanner leest diens ‘dom’gelaat
Het spreken moet in het Chinees
En vele kinderen worden wees
De heropvoeding is gestart
In Peking is de sneeuw…
Café in Davos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Het eindeloze oeverloze navelstaarderig gemier
Van onze wereldleiders magnocraten in Davos
Een inside crowd, een club van heren, die maakt ons pas boos
Want vliegen naar een Alpenland voor sneeuw en skiplezier
Dat schiet niet op, noch biedt het troost
met koolzuurgrapjes en hun 'proost'!…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Ik wil een zee zonder golven
En strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
Matthäus-Passion
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
831 Van “Kommt, ihr Töchter” tot aan “sanfte ruh!”
steunt elke goddelijke melodie
op kundig contrapunt en harmonie.
Nog nooit geweest? Je moet er eens naartoe.
Zo luister je het beste naar dit werk:
al klappertandend in een koude kerk.…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 daar is het weer, het prille groen
een zachte gloed, een nieuw seizoen
het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
HOERA HET IS EEN MEISJE
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.870 Tegelijk met de sneeuw neergedaald
Tegelijk met het kerstkind geboren
Zacht gegleden in ondiepe voren
Lang naar wittebrood heb ik getaald
Tussen gloed, dennennaalden en licht
Vreugde nu na een lange tijd rouwen
In mij honderden, duizenden vrouwen
Op het matriarchale gericht
Kind aan herberg ooit, Bethlehemstal
Voel ik hoe ik totaal samenval…
over het graf
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.563 in de bomen, onbesuisd
speelt ze de bladeren
op een kleurrijk hoopje
waar kindervoeten vrolijk
verder met hen dansen
in het park de mensen
meestal op hun eigen kluitje
met verhalen vol herinneringen
aan al die hen reeds voorgingen
in waarnaartoe iedereen ooit
eens zijn weg zal moeten gaan
de laatste dag van oktober
ligt er geen sneeuw…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 aan blauwe neveldraadjes uit je mond
het grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw…
Voor zijn verjaardag
gedicht
2.3 met 1089 stemmen
162.650 .
----------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Toen was uw haar als git zo zwart,
Uw voorhoofd spiegelglad;
Gerimpeld is dat voorhoofd nu;
Zo wit als sneeuw dat haar,
En toch de Hemel zegene u,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!
Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.…
vanaf nu
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
5.099 wachten op sneeuw
die ook nu weer niet komt
lampjes die branden
en mijn dromen kleuren
hetzelfde geschreeuw
maar ik lijk wel verstomd
soms rillen de handen
maar ik wil niet zeuren
ik heb brieven te schrijven
en wensen te doen
de toekomst die wenkt
wacht, ik kom er aan
ik kan hier niet blijven
vaarwel het fatsoen
door verleden doordrenkt…
'k Hou van je...
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.966 ‘k Zie je
wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat,
bevriezend in een winterslaap.
‘k Verlang naar je
wanneer ik de seizoenen kleur,
bewegend door de zon en de maan.
‘k Hou van je
zelfs al ben je hier ver vandaan.…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…