3517 resultaten.
je trakteerde me op drop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
800 glimlach op je lippen
je trakteerde me op drop
een ontmoeting als zovele
met dit verschil, het afscheid
deed me pijn, ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen
en hun geuren raakten jou
ik danste zonder schoenen
haalde alles uit de vouw
ik pakte zonnestralen
wilde ook de maan gaan halen
greep sterren…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 mag ik aan uw zachte borsten slapen
en spinnend neergelegen in uw armen
naar het verre licht van sterren gapen
zachtjes me aan het uwe verwarmen
mag ik u voorzichtig uit het gras optillen
en dat moment tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden,…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Sterren versieren de hemel vannacht
En zij zit weer buiten in de koude nacht
In haar hoofd maalt hetzelfde liefdesspel
...zijn belofte...zijn kus...zijn vaarwel...…
Stille getuigen
poëzie
3.9 met 28 stemmen
5.701 "
De sterren houden wacht,
De wind strijkt door de linden heen,
Die fluistren in de nacht;
Er zijn getuigen bij uw eed
In 't rustige avonduur,
En wat geen mens bekend is, weet
De zwijgende natuur!…
Gebed
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.289 En terwijl de sterren flonkeren
in de zwarte nacht,
vraag ik mij af: Zie jij mij staan?
Stil ben ik bij je weggegaan,
ik wou je niet meer zien.
Maar nu ik hier zo eenzaam sta,
voel ik een harde dwang,
om terug te keren naar jouw hart.
Weet jij dat ik hier sta?…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert
de ruisende lenteregen zingt
het onweer langzaam weg
een ontwaken uit verstarring
eerste sterren…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen van woorden
daar sterven de sterren…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Ik ben het licht van sterren en de maan.
Kom niet bij mijn graf staan en ween
Ik zal daar niet zijn; ik ga niet heen.…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Overgave
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.434 schuimkoppen
die als afgebeten negerzoenen op hongerige zee drijven
mijn huid kleurt zonnegeel als ik drink uit oceanen
in het kostbare zoute nat proef ik de bitterheid
van mijn sinaasappelvel, dat zich vloeiend drappeert
om mijn roerloze porceleinwitte lichaam
op een onbewoond vergeten eiland
ergens tussen volle maan en een dozijn blauwe sterren…
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 herkende
erkende in echo
die schreeuw
als mijn fluister
pijn
om wat is
en wat had
kunnen zijn
jaren gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 naar mij
Zo groots, zo mooi, zo warm
Je hebt me een parel gegeven
Als een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je nu wel moe
Van al dat geven
Je deed je oogjes toe
Zo lang, zo stil, zo voor altijd
Maar in alle vlinders in mei
En in alle warme zonnebloemen
En in alle fonkelende sterren…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.
O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Incognito
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.830 De morgenzon legt de nachtnevels
in glinsterende sluiers over het veld
geen zweem van lijden of geweld
een frisse dag ontwaakt achter de gevels
Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien
de zon de maan nog niet verdringen wil
een zuidenwind fluistert de dag nog stil
de weide waarin boeketten bloeien
De vroege vogels en de mensen fluiten
door…
Afstand
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.089 De kosmos is een grap
bij een mensenleven
neem haar verhalen
onder de lange wimpers
zover als begin en einde
zullen ze niet komen
maar enkele passen
en ze zijn al dieper
met enkele passen
zijn ze nagenoeg thuis
aan hun eigen oever
waar andere sterren
hun licht dompelen
in de binnenste stilte,
meer zo je wilt,
verborgen voor…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.…
Je bent voorgoed verdwenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.383 Je was ineens zomaar verdwenen
en ik herinner me nog de tijd
dat de zon en maan tegelijk schenen
maar nu ben ik je voorgoed kwijt
Ik hoop dat alles goed met je gaat
en dat je heel gelukkig zult zijn
zie het bestaan als een kostbaar sieraad
en hou je vast aan een gezonde levenslijn
Wie weet ontmoet ik je ooit weer
tussen de sterren en…
Dag & Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.048 Ik draaf als een Berber door de bergen,
zeef de sterren uit de nacht.
Ik vind wat jij probeerde te verbergen.
leef op ieder anders kracht.…
Geluk ging strippend dansen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
667 Sterren zijn voor je geweken.
Je hebt de kaarten zwaar vergooid.
De schoppenvrouw verschiet de hemel,
azen zijn voor jou te groot.
De nacht verliest zijn glans in het spelen
dag verschijnt weer ijzig grauw.…
Hoe goed ik het heb
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
1.358 Ik zag door het open raam
een hemel vol met sterren
'k ben opgestaan en ging naar buiten
waar niets het uitzicht zou versperren
Ik hoorde bladmuziek van bomen
het zachte ruisen, een fluistering
ik hoorde krekels in het nachtelijk uur
genoot van geluid en schittering
Dit is een nacht om van te dromen
ja zelfs wanneer je wakker bent…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.301 Ook heb ik de bergen
van de Sierra Nevada beklommen
teneinde te ervaren
hoeveel sterren je kunt zien
als het ècht
heel erg donker is.
Toch voel ik me rusteloos
en moet ik steeds opnieuw vertrekken,
want waar ik ook was
en wat ik ook zag,
nooit heb ik de verte
dichterbij kunnen halen.…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 Hoog in de lucht zag ik de vogels gaan,
in een formatie, op weg naar het zuiden,
op hun kompas van Sterren, Zon en Maan,
en in de verte hoorde ik een kerkklok luiden.
De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien,
laatst liepen er nog schapen, daar,
plots begonnen er sirenes te loeien,
de eerst maandag van het nieuwe jaar.…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 Ik zocht je ogen in de sterren
om mijn tranen te verdragen
net zo lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen
en hun geuren raakten jou
ik danste zonder schoenen
haalde alles uit de vouw
pakte zonnestralen
wilde ook de maan gaan halen
greep de sterren…
wereld
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
850 Tel de sterren de dichte en de verre.
Blijf kijken naar de lucht.
Adem in.., adem uit..,en zucht..
Luister naar de geluiden van buiten,
de wind die blaast,vogeltjes die fluiten.
Wat is het mooi..,deze prachtige dag.
Ik kijk niet naar de lucht zonder een glimlach.
Het liefst zou ik hier altijd willen zijn.…
Elk licht verliest aan glans
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.400 Elk licht verliest aan glans
breekt de zon in twee
koelt de hitte in de cel
werpt een schaduw vooruit
Elk licht verliest aan glans
zet mijn ogen in traanstand
trilt je lippen tot een kus
heft mijn handen ten hemel
Elk licht verliest aan glans
bleekt de sterren in de nacht
loopt dood in wolkenstraten
verdampt hoop in mistflarden
Elk…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Plezier in waar je gaat
de kin gericht naar waarvoor
je staat, katoenen jurk waarop
alle klaprozen van de wereld
bloeien, rugzak op de rug,
wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen…