14988 resultaten.
In één klap voorbij...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.166 als ware het een heus festijn
Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes
Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn
Achter hen flikkeren duizenden lichtjes
Reflecterend zonnelicht in het serene water
ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen
Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later,
De verwoestende zee hen opslorpt in het verleden…
Klinken vriendelijk
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
921 wij barsten niet
in glazenland maar
klinken vriendelijk
gedragen op de
vingers van één hand
ze stelen ons
ja volgens etiquette
maar langevingeren
te snel en graag naar
bitterballen en kroketten
dan is het glas
verleden tijd en
vraagt de maag om
liefde die wordt bijgetankt
en dan nog beter glijdt
maar in het afdruiprek
steken…
Kringen in een plas
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
538 Verleden figuren met gesloten ogen
voorbij gegaan zonder een klacht
om hun zware last te dragen.
De wijze hoofden licht gebogen
hun dunne lippen stijf gesloten
zonder onvertogen woord
op de vrije dageraad te wachten
worden dromen in troost gesmoord
en komen nieuwe manen de kringen
weer verzachten.…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
Glimlach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 rustig ritmisch melodie in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven
toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden
gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer gewapend voor de strijd
Is dit leven ingebeeld
Het verleden…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
Channanja
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.046 zij bespeelt
de oude stradivarius
met ontluikend elan
haar snaren klinken
als voldragen woorden
wanneer zij haar
sprankelende lettertonen
uitstrooit in het hart
van een vergrijsde man
de viool, uit verguld
hout gesneden
trilt van vreugde
onder de vingers
van deze blanke lelie;
een meisje met een
nog pril aards verleden…
En dan opeens ...
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.827 van een toekomst die niet meer kan
omdat een verleden niet meer is ...
dan omstandigheden
die zich aaneen hebben laten smeden
tot de gedroomde drogreden
dat aftreden
van de ene troon van trouw
onomstreden
leidt tot het betreden
van een nieuw hemelsblauw
En dan opeens ...
is ook officieel
niet meer
wat was…
Heelal
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
982 Wanneer de zon
niet meer schijnen zou
de ondergang
verleden tijd
de maan me niet
meer bijlichten wou
de sterren
veel te zijd
als de ochtend
donker blijven moest
de dag steeds
eender verliep
het duister alleen
nog maar telde
de aarde zichzelf
als vernietiging telde
wanneer de zon
niet meer schijnen kan
er gebrek aan zuurstof…
Meer is er niet..
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.564 Alles is aan mijn neus voorbijgegaan,
Het geluk, de hoop, het verleden.
Omringd door mijn tranen,
Gravend naar de zin..
De zin van het leven.
De put wordt gevuld met vocht.
Zout vocht, uit mijn ogen.
Hoe dieper ik graaf,
hoe hoger het vocht komt.
Het is genoeg!
Ik kap ermee.
Ik ben weg..…
Aan mijn doodgeboren kind
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.952 Voor mijn zonden ooit beleden
ergens in een ver verleden.
Heb jij kleintje nu geen graf
waarbij ik je kan gedenken.
Enkel nog in mijn gebeden
jij geeft vaak wrede geschenken.
En kniel ik nog steeds niet neer
doch vertwijfeld soms vraag ik me af
of je wel een zieltje had
al was het maar klein en teer.…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Mijn vlinder uit de nacht
Van in mijn hand, naar uit het raam
Van ooit naar ver verleden
Van nooit meer hier, naar toch dichtbij
Plots in mijn hoofd gegleden
Op een wind die ik begrijpen wil
Maar nooit meer grijpen kan
Hoe is het met mijn vlinder?
Als ze hier niet is, waar dan?…
De nacht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.384 De nacht is stil
om mij heen is het kil
ik kijk naar de lucht
mijn gedachten maken een vlucht
ze gaan terug naar het verleden
als je ouder wordt
ga je er steeds meer tijd aanbesteden
verhalen ze komen steeds weer naar boven
soms denk je het is niet te geloven
alles is zo ontzettend snel gegaan
herinneringen, gelukkig die blijven bestaan…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
afronding
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.434 mooi
kraakwit
gelegen in de bocht
je gras is
bijna groener nog
de helling is gelijk
de palmen wuiven
milder nu dan toen
de wind is minder strak
ik zet me
stil op het terras
de kelner lacht
herinneringen spelen
twee katten provoceren
de haag is nog knalgroen
mjjn handen tasten
aan de tafelrand
de ronding af
van het verleden…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
Ghazal I
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
709 Mijn verleden - een afgehouwen stam
bezweert het donker eert het eerder licht.
De wereld draait nu de schemering in -
flitsend doorkruist een meeuw het licht.
De dichter staat erbij en kijkt ernaar,
verlangend naar oorspronkelijk licht.
tekst 121207 herdicht…
Bang voor liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.548 Ik ben gegijzeld in mijn eigen gevoel
omheind door muren van het verleden
niemand begrijpt meer wat ik bedoel
en alle hoop is aan stukken gesneden
Elke seconde van leven is er één teveel
elke dag duurt daarom veel te lang
van de toekomst is ook niets meer heel
en dat maakt mij zo vreselijk bang
Ik ben bang voor wat er komen gaat
bang…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
Herman
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.050 Ik weet nog dat ik hem ontmoette
en hij mij nogal stug groette
maar al snel waren er de verhalen
over vrouwen, verleden pijn die
zijn geschiedenis vertaalden toen
ik naast hem zat en hem verder bracht
dan hij zijn wilde
Wilde nachten verbeelde ik en
luisterend naar fouten die ik
nooit moest begaan waren we
zestig jaar verder in dertig…
toekomsttranen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.433 als verlangen in tranen geslopen
mij vertelt van de mooiste dagen
waar het heden reikt naar morgen
onze toekomst vol liefde wacht
zoek ik een lach in vertwijfelde ogen
ligt er diepverborgen hoop
waar de belofte van enkele tranen
het verleden achterhaalt
maar bitterzoet en ongebroken
sluipt verlangen zacht nabij
elke toekomst huilt zijn…
De jaren gaan heen
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.591 Je kunt leven in het verleden,
herinneringen op gaan halen.
Want de tijd die je hebt geleefd
is waardevol en
met geen goud te betalen.…
Ik ben in jou
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.000 ik dicht jou
alle manen
van de melkweg toe
mijn hart lokt
sterren naar boven
nu ik me herinner
waar ik jou voor het eerst
heb aangeraakt
waar ik zei
ik zie je graag
jij dicht me
alle woorden
van poëten toe
in diepe zuchten
van dromerij
nu jij me draagt
op het lichte tij
van heden en verleden
waar jij zegt
ik zie je…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon
vervagende opkomst mijn verleden…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 hoe het verleden mij achterhaalt?…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen van het heden
alleen de achtergrond toont
nog het grijs uit je verleden…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…