6019 resultaten.
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang
verloren…
Waarheen hij wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 het
Ook wendt of keert
Altijd overwinnen -
Nu ik geen kind
Meer ben, maar al
Wat ouder, merk ik
Dat die wind niet
Alleen om mij
Heen tekeer gaat
Maar net zo hard
Binnen in mijzelf,
Een wind zo sterk,
Niet tegen te houden,
Die mij als doel
Heeft uitverkoren,
Zodat ik mijzelf
In zijn luchtstroom
Onvindbaar heb verloren…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Wind die meedogenloos
Heeft huis gehouden,
Luiken los geschuurd,
Hengsels hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken…
Suikerpot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Hij had het zwaar als kind
hij bad ieder avond tot de lieve god
vergeef me dat ik steel uit de suikerpot
in plaats van suiker gebruikte hij nu dan heroïne
afgewisseld met cocaïne
langzaam raakte hij zo in hoger sfeer
dat hij geen vergiffenis meer vroeg aan de lieve Heer
met dat allerlaatste shot
verloor hij zich in de donkere krochten…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja, ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeën kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was.…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
Onze Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel
wat liefde was gaat nimmermeer verloren
Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en herinneringen worden opnieuw herboren
onze roos gaat mooier bloeien dan voordien
laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
Amira
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 door het cyberbos waart deze vroegte
een verwaaide droom
met ochtendhonger onder de arm
komt de dag op stoom
boterhammen mee, tegen
een galmende maag
wat verloren ging, ging opeens, het
geheugen is echter traag
voor ontwaken is het al laat, hier
scheiden meerdere wegen
aleen jouw naam bleef
-kom ik je ooit nog ergens tegen?…
Kervelsoep
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
755 De warme borden
met zorg en kervel opgediend
wachtten naar de fijne smaak
van haar ogen een leeg bestaan
kon niet lang gevuld blijven
glazen met bubbels verdoven,
het aquarium sputterde nog wel
maar niet tegen mijn vertrek
het leven verloor aan smaak
haar ogen dwaalden opzij
en de katten spinden tevergeefs
een lang gesponnen draad.…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
Vlinders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 De vlucht van de vlinder
uit het oog
verloren
de grijze lucht wordt steeds grijzer
steeds witter
Eens was het vier uur in de middag
een zomer
in een zeer blauwe lucht
en vlinders
een vlucht vol vleugelkleuren
O kinderen der onwetendheid
het is langzaam heel langzaam wit geworden
enkel nog afwezigheid
vol tranen…
Ze speelde toneel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
579 ze gedroeg zich niet
zoals ze zich voelde
zei niet wat ze dacht
ze speelde toneel
ze lachte terwijl ze
vanbinnen huilde
deed alsof ze plezier had
ze speelde toneel
toen zette ze haar masker af
ze vertelde hoe ze zich voelde
zei waaraan en hoe ze dacht
en wat haar mening was
ze verloor daardoor vrienden
maar degenen die bleven…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Geliefden..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
409 Herinneringen vliegen voorbij
aan een licht beschadigd hart
vol met liefdevolle gevoelens
die door de jaren heen
onafgebroken bleven schijnen
niet verloren zijn gegaan
wel verder uit ‘t licht
van die ene mooie lantaarn
waaronder jonge geliefden
hun toeverlaat vinden
in niets meer dan zoete dromen
van een lang bemind bestaan.…
Wat ik niet weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.633 Waarom vinden mensen elkaar,
waarom lopen ze elkaar voorbij,
waarom overvalt de geur van een keuken
mij op een willekeurige dinsdag,
waarom kan iemand die ik verloren heb
jaren later ineens weer dichtbij zijn.…
Drie kleine Vogels…
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
15 Het eerste brak de schaal
hapte eenmaal naar lucht
een nat hoopje vlees
stierf zonder stoot of zucht
Het tweede staarde verloren
naar 't ongegraven graf
het weigerde voer
en kwijnde langzaam af
Het derde keek niet om
hij koos voor het leven
sloeg zijn vleugels uit
hoog boven de bomen verheven……
Wat ik voel, wil, denk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
14 Wat ik doe, is nooit verloren.…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 heldin
verloren joker
de nacht
laat stof achter in de mist
gissen waar sissen begon
vervloek me
geef me jou schaduw
dan verdwijn ik
dan verlies ik
de zon…
Innerlijke rust
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.175 nacht ontvluchten
Mijn leefwereld staat geregeld op zijn kop
De wereld versteend, hebzucht, geld en verderf
Deze materialistische maatschappij
Laat mijn geest verkommeren, grijze vlekken
Wil hem ontvluchten, naar de overkant
Zoekend naar humor, die hersens vrolijk maakt
Terwijl mijn hart weent van etterende wonden
Heb bijna de moed verloren…
Jane Doe
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.795 Vervreemd van deze wereld
Geheel ontwricht van al haar rechten
Raakte haar ziel steeds meer verloren
Verloor zij uiteindelijk alles om voor te vechten
Reddeloos,was ze, zo zonder ziel
En geen mens zal doen begrijpen
Hoe het kwam dat zij zo hard viel
Of wat haar zo deed (af)wijken
Want niemand had oog voor haar
En dus bood niemand haar een…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Zowaar verloren
de herfst staat op en groet mij
melancholie vloeit
De mist streelt kale
kromme takken, herinneringen
glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke
schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.…
Cassini-Huygens
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.292 Poëzie is altijd in emotie
je zinnen, een zoektocht
tot in elke verloren hoek
van een gestrekte ruimte
ik dicht wie ik ben
of worden wil
en schrijf daarom
ook de witte regels
waar het denken zich
niet door woorden
kluisteren laat
misschien vul ik wel
die lege ruimtes
als ik afdwaal
naar het ijswater
rond de kale keien
waar lang geleden…
In alle rust
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.094 Klanken mengen zich
de klokken slaan
het beeld van stilte gaat verloren
de onrust blijft bestaan
waarin handen naar elkander grijpen
onbereikbaar voor elkaar
onverstaanbaar luiden klokken
veel te luid en langs elkaar
het beeld kapot waarin de stilte
zich ontpopt die zwijgend
tussen alle klanken vlindert
rustig maar……
O, opnieuw daar te zijn
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.927 Dat zo monotone zich
bovenwinds herhalende van die misthoorn
in de nevelen, in de nevel
van mijn verloren en verboden jongensland.
------------------------------------
Uit: 'Pact met Pound', 2000.…
Vergetelheid van tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
926 Tijd kwijt voor altijd
rest verloren spijt
vage hoop op déjà vu
verder leven in het nu…