Alle inzendingen over verlorenheid

5930 resultaten.

Sorteren op:

Gemis

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
nacht met vreemde stilte ik was jouw stem zo teder gewend omring het duister nu met kilte ben ik alleen, o nacht zo lang hoor ik slechts in tranenzang hoe dwaas ochtend zal aanbreken zonder jou in mijn vizier eenzaam is het wachten hier dat mijn hart niet meer zal hopen ik het hopen zal vergeten het verlangen in een droom verloren…

Emotieloos wandelen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
Het verdriet van de verbeelding is zo groot als een aangemoedigd langzaam lopen aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos wandelen, niets achter te laten in de natuur de eeuwige natuur van wantrouwende blikken verloren gaande in misprijzen, om in herhaling dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk te maken, met nieuwe machteloosheid…

Bekoring

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
Elke dag een verloren dag Als 'k jou niet heb gezien Steeds opnieuw Dat verlangen naar Elke avond echt dat gemis Als 'k jou niet kan voelen Steeds opnieuw Hevig zuchten naar Elke nacht weer kom jij voorbij Helaas slechts in mijn droom Steeds opnieuw Blijf ik begeren…

gedachtenloos

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik ben in gedachten verloren. Waar zijn de zinnen die ik maakte waarmee ik ziel en harten raakte, kon laten zien wat we bedoelen of emoties laten voelen? Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil, mijn ziel en zaligheid zijn kil en al wat ik nu nog kan doen is slechts denken aan toen....…

Werkelijkheid.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Als ik wandel in het bos denk ik niet meer aan de verscheurde nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit…

heimwee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
De adem van brak geworden woorden zweeft verder door de mistige verloren illusie! heimwee... Blijft…

Dromen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Ontploffing van emoties door verlies van datgene wat dierbaar is Verloren in diepe oceanen waar de romantiek het donkerst is maar ook het meest intens Door geweten betast Door gevoel aangeraakt Voel de drukkende massa die ons illusies voorhoudt Immer beklemd zal ons het dromen niet geleerd worden Omringd door de grootste illusie…
Jaimiré10 september 2011Lees meer >

Oud kleed

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Achter, bij de keukentafel leunt zij op gedachten terwijl de koffie pruttelt raken foto’s momenten ooit zo dierbaar doch verloren in lang geleden jaren van zwartwit tot kleur hoekjes rommelig omgekruld wordt haar leven heel langzaam een beeld in gerimpelde handen het rode kleed, tot de draad versleten vangt de tijd op maar zwijgt…
metha3 december 2011Lees meer >

De ranke stelen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
waar vroeger lente binnen kwam tocht nu de kou trekt langs onze warme plekjes verkilt wat ik vertrouw zacht streel ik je bloemen op het raam de ranke stelen maar snel valt er een traan daarna nog velen de kristallen in je ogen zijn gedoofd je hart bevroren ons lieve samenzijn is voorgoed verloren…
wil melker2 oktober 2012Lees meer >

Geketend

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn ziel spiegelt zich aan hedendaags licht van de verloren oceaan in den beginne was er zicht wazig weliswaar nu, scherper doch vaker en dieper ervaar ik de kleur van nieuwe maan ook al is de aarde vol van monden, kent het ontelbare wouden met handen een mens wordt ongevraagd heengezonden, is aldoor verdwaald en als…

De sleuteldrager

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Voor alles waar ik voor vocht, voor al dat ik verloor in dit leven, voor alles dat te winnen viel De taak en rol volgens de naam: 'Petrus', Rots viel niet mee.…

Lijden

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13.930
Het drinkgelag, dat weliswaar zijn zin verloren heeft, kan doorgaan tot de kleinste uren. Geef de kelk door, de glanzende, die met het bruisende vocht! We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.…

Zomer in Rockanje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
De zee Water, adem Het zachte strand De kleuren die lachen We vinden de sporen Van die verloren tijd hoepelende meisjes Een zandkasteel van oude lucht Het geluk van limonade slome dagen in Juli we komen er nu langs koppeltje duikend in ons hoofd We zien de zee die altijd blijft altijd blijft zingen…

Ziel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Levende vleugels in het gruis de dood op één wiel heuvelopwaarts nog wel het gezicht is van leer de helling ligt bruin versleten in het licht van de geschiedenis de kringloop is een kruiwagen vol vage levensresten niets gaat verloren dat onvermijdelijk terugkeren tot stof rolt tergend onvermijdelijk en beeldvullende uit alles vergaat…
Kees Keizer26 augustus 2013Lees meer >

Groeipijnen..

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
In het vacuüm van verloren zijn wandelt het weten rond. Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht en ontpelt de pijn en het leed aan een anders lot verknocht. Och zwaarte van ver-ge-leden tijd, pak maar je biezen want het kind staat op om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
katty26 september 2013Lees meer >

AFSCHEID VAN GUIELMO

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.121
Mei en juni ging verloren En het witte oogsttij zwond, Toen de maaier ’t volle koren Tot de gouden schoven bond. Vrind, m’n leven is verstreken En ik vind geen blijheid meer Om de akker straks te kweken Voor de nieuwe lentekeer.…

Leemte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
ik wil je geest verleiden uit mijn hart te verdwijnen je stem dwingt mijn oren om te blijven luisteren mijn mond proeft de leegte als verzengende droogte na een warme wervelwind ik struikel telkens over je naam in een vervagende herinnering minne strelingen plagen mijn rubberen lichaam mijn lach is verloren in onbegrepen verdriet…
J.J.v.Verre13 november 2013Lees meer >

Voorbij voor mij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 714
Te kort mocht je in mijn leven zijn met versluierd verdriet verstopte pijn Nooit echte bloei of heel nabij nooit totaal aanwezig bij mij Emoties aan banden Aarzelende handen Soms op weg snel terug deur op een kier weer die rug Zo weinig nodig of het is gedaan jezelf en mij verloren laten gaan…
Pietra18 november 2013Lees meer >

Duivelsogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
In een nacht Die weigert Zichelf in Een druilerige dag Te verliezen Schuifel ik Langzaam in een Stille stoet van Geluidloze blikken Beesten voorwaarts - Duivelsogen gevuld Met hels licht Staren mij grijnzend Aan, Eco-loss Incidentenbestrijding Kruipt mij tergend Langzaam voorbij - En ik voel mij Verloren in het Sombere…

Weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer een helix van ooit, gevangen in verloren…
Iniduo11 januari 2014Lees meer >

Gerekruteerd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
dan Vraag ik me af vandaag Jullie die getuigen Van mijn leven zijn, Die zien dat ik besta Zonder dat ik mezelf Nog zie - jullie geven Mij mijn identiteit, Mensen met een naam En een gezicht zijn jullie, Zorgvuldig door mij Gerekruteerd tot mijn Vriendenkring - Die mij wel zien Waar ik mezelf Al lang uit het Oog ben verloren…

Portret

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren. Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert deze sluier gaat als een droom door mijn nacht Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…

Thuis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren. Blijf geloven in liefde.. Liefde zonder zorgen Jaren zijn voorbij Eindelijk thuis Ik bij jou en jij bij mij…
G30 oktober 2014Lees meer >

Terugkeer naar het verlaten huis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Te lang ben ik Mezelf kwijt geweest, Bewoog niet meer, Maar schuifelde, Ritselde hooguit Als een herfstblad Op een verlaten strand, Alleen van nul en generlei waarde nog - Tergend langzaam begin ik De eindeloze, donkere tunnel Achter me te laten, Word me zonder dat ik Er bij stil sta weer bewust Van wat ik verloren ben,…

Wat is het

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Wat is het dat de vluchteling kan doen om het tij bij tijds te keren waar zijn de woorden van fatsoen als de mens maar niet wil leren de wereld is van iedereen niemand kiest voor waar geboren soms kan waarheid nergens heen dan dwaalt de ziel in hel verloren wat is het om de ontheemde te zien verdronken in zijn eigen tranen een toevluchtsoord…
mobar28 september 2015Lees meer >

Plafond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Getekend in heiligen en vervolgens in de hemel gekleurd discipelen, schrijvers en poëten; volgers en kunstenaars Aangenaam, kleurrijk, atmosferisch fijnmazig, gedetailleerd een mooie hemel op aarde vertegenwoordigt onschatbare waarde Immer moeten wij leren uit het verleden, die tijd voor eeuwig die niet verloren mag Roemenië, Boekarest…

Ook dichters maken reclame

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Wie zich als massamens verloren voelt, kan zichzelf weer leren vinden. Wie jonger wil worden, kan beter wijzer willen zijn. Doe, zoals je eigen hart je ingeeft.…

Nog kleurt de woestijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
ooit zullen de geesten zich wreken op hen die hun laatste rustplaats hebben verstoord vermoord is de eonenlange stilte vernield zijn de zuilen en poorten van de stad die eens het centrum van cultuur en beschaving was nog kleurt de woestijn maar de winden huilen pijn om wat verloren is gegaan aan schoonheid en kracht zij strelen…

Bij het ontwaken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Verliezen minder erg dan verloren een droom ontmoet die even blijft bij het opstaan en dan vervliegt naar de wereld van ontstaan Niet meer weten of in de droom gesproken, gezucht en ademgehaald in kleur of zwart-wit , vice versa van mannen, vrouwen en kinderen Er kwam een appel in voor een wurgslang in een boom Een gespleten tong bewoog…

Met andere ogen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik bekijk de werkelijkheid met de ogen van een ander, en zie: de lijnen vervagen, worden zachter, hebben hun scherpe randen verloren, de rafels waaraan ik mijn vel zo gemeen open haalde zijn verdwenen - het is nog steeds een werkelijkheid, maar minder grimmig dan toen ik er eerst naar keek, mijn ogen mijn eigen waarheid…