5930 resultaten.
Gemis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
613 nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen
ik het hopen zal vergeten
het verlangen in een droom verloren…
Emotieloos wandelen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
830 Het verdriet van de verbeelding is zo groot
als een aangemoedigd langzaam lopen
aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos
wandelen, niets achter te laten in de natuur
de eeuwige natuur van wantrouwende blikken
verloren gaande in misprijzen, om in herhaling
dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk
te maken, met nieuwe machteloosheid…
Bekoring
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
651 Elke dag een verloren dag
Als 'k jou niet heb gezien
Steeds opnieuw
Dat verlangen naar
Elke avond echt dat gemis
Als 'k jou niet kan voelen
Steeds opnieuw
Hevig zuchten naar
Elke nacht weer kom jij voorbij
Helaas slechts in mijn droom
Steeds opnieuw
Blijf ik begeren…
gedachtenloos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
723 Ik ben in gedachten verloren.
Waar zijn de zinnen die ik maakte
waarmee ik ziel en harten raakte,
kon laten zien wat we bedoelen
of emoties laten voelen?
Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil,
mijn ziel en zaligheid zijn kil
en al wat ik nu nog kan doen
is slechts denken aan toen....…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…
Dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Ontploffing van emoties
door verlies van datgene wat dierbaar is
Verloren in diepe oceanen
waar de romantiek het donkerst is
maar ook het meest intens
Door geweten betast
Door gevoel aangeraakt
Voel de drukkende massa
die ons illusies voorhoudt
Immer beklemd zal ons
het dromen niet geleerd worden
Omringd door de grootste illusie…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Voor alles waar ik voor vocht,
voor al dat ik verloor in dit leven,
voor alles dat te winnen viel
De taak en rol
volgens de naam: 'Petrus', Rots
viel niet mee.…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.930 Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,
kan doorgaan tot de kleinste uren.
Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 Levende vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 In het vacuüm van verloren zijn
wandelt het weten rond.
Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer.…
Leemte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
859 ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen
je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren
mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind
ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering
minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam
mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet…
Voorbij voor mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
714 Te kort mocht je
in mijn leven zijn
met versluierd verdriet
verstopte pijn
Nooit echte bloei
of heel nabij
nooit totaal
aanwezig bij mij
Emoties
aan banden
Aarzelende
handen
Soms op weg
snel terug
deur op een kier
weer die rug
Zo weinig nodig
of het is gedaan
jezelf en mij
verloren laten gaan…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
Gerekruteerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 dan
Vraag ik me af vandaag
Jullie die getuigen
Van mijn leven zijn,
Die zien dat ik besta
Zonder dat ik mezelf
Nog zie - jullie geven
Mij mijn identiteit,
Mensen met een naam
En een gezicht zijn jullie,
Zorgvuldig door mij
Gerekruteerd tot mijn
Vriendenkring -
Die mij wel zien
Waar ik mezelf
Al lang uit het
Oog ben verloren…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren.
Blijf geloven in liefde..
Liefde zonder zorgen
Jaren zijn voorbij
Eindelijk thuis
Ik bij jou en jij bij mij…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
Wat is het
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Wat is het dat de vluchteling kan doen
om het tij bij tijds te keren
waar zijn de woorden van fatsoen
als de mens maar niet wil leren
de wereld is van iedereen
niemand kiest voor waar geboren
soms kan waarheid nergens heen
dan dwaalt de ziel in hel verloren
wat is het om de ontheemde te zien
verdronken in zijn eigen tranen
een toevluchtsoord…
Plafond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Getekend in heiligen
en vervolgens in de hemel gekleurd
discipelen, schrijvers en
poëten; volgers en kunstenaars
Aangenaam, kleurrijk, atmosferisch
fijnmazig, gedetailleerd
een mooie hemel op aarde
vertegenwoordigt onschatbare waarde
Immer moeten wij leren uit het
verleden, die tijd
voor eeuwig
die niet verloren mag
Roemenië, Boekarest…
Ook dichters maken reclame
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Wie zich als massamens verloren voelt,
kan zichzelf weer leren vinden.
Wie jonger wil worden,
kan beter wijzer willen zijn.
Doe, zoals je eigen hart je ingeeft.…
Nog kleurt de woestijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 ooit zullen
de geesten zich wreken
op hen die hun laatste
rustplaats hebben verstoord
vermoord is de
eonenlange stilte
vernield zijn de zuilen
en poorten van de stad
die eens het centrum van
cultuur en beschaving was
nog kleurt de woestijn
maar de winden huilen pijn
om wat verloren is gegaan
aan schoonheid en kracht
zij strelen…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Met andere ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 Ik bekijk de werkelijkheid
met de ogen van een ander,
en zie: de lijnen vervagen,
worden zachter, hebben
hun scherpe randen
verloren, de rafels
waaraan ik mijn vel
zo gemeen open haalde
zijn verdwenen -
het is nog steeds
een werkelijkheid,
maar minder grimmig
dan toen ik er eerst
naar keek, mijn ogen
mijn eigen waarheid…