3942 resultaten.
Dankbaarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 Wat ook nog de winter straks
misschien zal brengen.…
Winternacht 1995 (En Nog Steeds Is Alles Onveranderd Warm)
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.482 Even na tweeën, schuifelend
bewegen enkele sneeuwvlokken
over de koude winterwind
smelten op kerstverlichtingen
en gepekeld asfalt
Even na tweeën, lopend
op de tocht van de winter
dreunt de stampende muziek
van de dorpsdiscotheek
nog na in m'n oren
Even na tweeën, sprintend
slaat mijn hart zes stappen over
zie ik haar voor me lopen…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Waar komen ze toch vandaan
om op een bepaald moment weer weg te gaan
Het zijn degenen die onze winters hebben verlaten, trekvogels
die zonder enige weerstand van beneden hun zoektocht leiden naar de vrijheid.…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
heimwee
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.231 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Darlington
gedicht
3.1 met 39 stemmen
21.102 Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een volk vol ernst.
--------------------------------
uit: Gedichten (1961)…
Winterdipje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
984 Het donker van de nacht
grijpt om zich heen
een duistere kracht
ik voel me alleen
Het licht van de zon
schijnt in mijn hart
een prachtig chanson
een totaal nieuwe start
Ja ik ben er zo een
die haar gemoed laat afhangen
van het beeld om haar heen
Dus van mij mag de winter voorbij zijn
de lente weer komen
het donker doet mn ogen pijn…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…
Sinds
gedicht
3.3 met 66 stemmen
24.972 Wat doet het er dan toe
dat de wereld leeg
en winters is geworden
nu mijn ogen
je nooit meer zullen zien
en ik mijn hoofd niet langer
in je schoot kan leggen?
---------------------------------
uit: 'Tegen de wind in', 1973.…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
Dag, groot leeg hart
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.612 misschien omdat jouw gras even groener leek
of omdat ik jouw woorden die ik hoorde
onzuiver maakte naar mijn eigen toon
stemde mijn gevoel het 'altijd al geweten' over
of vertroebelde mijn verstand door het licht
die jouw ogen uitstraalden, waar ik zo van hield
de dagen met jou leken zomers
zonder jou is het nog net geen winter
het is goed…
Geheim verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Wat volmaakt is;
een louter zijn, een gevoel
dat 'het' er is, rijkdom
na een periode van winter.
Mensen houden de tijd bij:
gevangen in uren, maanden, jaren;
nieuwe vrijheid is blijvend,
zonder toekomstige gevaren.
Hoe hoog is hoog,
hoe diep is diep; levenslessen
uit een levendige omgeving:
wat is, maakt geen tijd oud.…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 de winter huivert in haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
bewogen verbeelding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 buiten
zie ik de winter
langzaam sterven
oren tuiten van de stilte
mijn gedachten zwerven
familiefeestjes, polonaises,
monden die bewegen
klanken dringen sterker door
'schön ist die Jugendzeit'
later handen losjes
op de schouders
'smoke gets in your eyes'
allen die vertrokken zijn
schuifelen voorbij
'sie kommt nicht…
De vraag van Hod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 zitten onder appelbloesems
Niet genieten van de lentebries
Ik ben blind
Voor al die dingen
Ik wil slechts antwoord op mijn vraag
Heb je mij ooit een hondje willen geven
Was het waarheid of illusie
Dat ik mij vaag herinner
Hoe wij een naam hadden gekozen
Odin, ja Odin moest hij heten
Achter de eik – met vogellijm –
Voorbij de laatste winter…
Een palet van...
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
434 Verglijdt
-W-I-N-T-E-R-
Kracht van winter
'n Witte deken
Over rood, geel, blauw
Kleurenpalet van
Het nakend voorjaar
Helsinki, oktober 1998…
Verjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 Ze heeft hem al zo vaak bij ‘t oud vuil gezet
ook nadat hij is weggegaan, ze zoekt haar jas
en voelt, de winter komt er aan.
Het troost haar dat de dagen korten
terwijl ze zucht, ‘er is alweer een jaar voorbij’
en dat het maar weer moet gaan waaien.…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 Ik vaar verbaasd de winter in!
Mijn jaren gaan sneller tellen.
De oude dag staat grijnzend voor de deur.
Vluchten wil ik, voor mijn bejaard gezeur.
Het wordt hoog tijd om op reis te gaan,
door de poolnacht naar het noorderlicht.
Daar laat ik straks mijn twijfels achter.
Twijfel, aan de zin van ons bestaan.…
Muisstil
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 zaten ze ineengedoken
bewegingsloos leek het,
toch balanceerden ze op hun vriend, de wind,
met wie ze zo heerlijk konden spelen
als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks
daar regen neer kletterde, bladeren beschermden
hen al even niet meer, daar de winter
zijn entree al had gemaakt
gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
BEGIFTIGD (5)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ze hunkerde naar schelpen rapen
De winters duurden eeuwenlang
Het voorjaar kwam maar niet op gang
Ze wilde in een duinpan slapen
Ze wenste lammerende schapen
Het najaar, eeuwenlang in zwang
Verloor het van de sterke drang
Om warmte bij elkaar te schrapen
Ze was haar ware aard vergeten
Daar was het om te doen geweest
Een engel kan niet…
Bonkevaart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 dit is mijn gezicht
het is door lijnen getekend
vroeger werkte ik op het land
waar schilders stroompjes creëerden
het zag vaak tegenslag
groef zich vast in de winter
in '63 schaatste ik de tocht
die mij het leven zou leren
over weemoed las ik
de huisjes aan de Bonkevaart
het ijs dat smolt
onder mijn voeten
over pijn leerde ik
het…
Bommen en bedevaart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
531 Breekbaar is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt
ziet de mens in vrije val
en spreekt bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog,
hoort hij aardse machten spreken
van vrede op aarde…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Suriname
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 De gordijnen tegen het winterlicht
Gesloten voor het godsdienstonderricht
En vanachter mijn schoolbank staar ik strak
Naar een heeroom in terlenkapak
Die ons met zijn toverlantaarn
Tropische binnenlanden laat ervaren
Van Indianenkinderen in regenwouden
En zonder mijn pas in te houden
Door de straten van een winterse woonwijk
Met de slingerlianen…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Kleine koning
netgedicht
3.3 met 110 stemmen
983 donkere raam
vallen de zachte vlokken
nu opent het huis de nacht
zo lang wil ik wel
jouw kleine koning zijn
in dit weifelend licht
worden de dingen
die er altijd waren
de dingen die ik niet meer zie
ik vraag je, ik zoek je
waar ik je vinden zal
sneeuw zal altijd wit zijn
en de nacht, mijn lief
wordt nooit meer donker
de winter…