3968 resultaten.
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt een tuin…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik
van een tuin…
Duiven
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.879 Ze waren allang geen stel meer,
onze Gert en Hermien,
maar al jaar en dag laten
bij ons in de tuin
zich twee witte duiven zien.
Vanaf het begin dat ze ons
met een bezoekje vereerden,
besloten wij dat het koppel
Gert en Hermien zou heten.
Vanwege het bekende duivenliedje
op de dam,
Kijk nou, daar komen ze weer aan!…
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomers. In de tropen."
Mijn tere pen trekt uitgeschoven
sporen, doodgebloed, want in mezelf
ben ik mezelf in jou verloren.…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 Gij die gebaard hebt, en in moeder-smart gestaan,
hoe ben ik als een tuin voor uw gepijnd verlangen?
Hoe gaat ge in barre hoop, hoe draagt ge onvruchtbre waan,
en heeft uw liefde een liefde om mijn gelaat gehangen?…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Communie
netgedicht
2.7 met 88 stemmen
9.090 Soms zien haar ogen hetzelfde als hij
een huis op het platteland met een
tuin eromheen. Een man die uien snijdt
voor het eten, een vrouw die tussendoor
nog even haar moeder belt.
Dan horen haar oren hetzelfde als hij
muziek van Chopin en Bach.…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 Ik zoek mijn stem
in een kamer vol boeken,
waarin tranen werden beschreven
maar die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 Het begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 De schoonheid van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.…
Geheim gedicht
gedicht
2.3 met 501 stemmen
53.470 Toen je eindelijk sliep, drukte ik
de zoen met mijn lippen in een doosje
vol watten en liep naar de tuin. Daar
groef ik een graf van twee monden diep
onder de beuk.…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 ik heb het huis gezien
met voeten in het water
maar de kelder droog
ramen die veel
uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt…
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 de hemel jankt boven het zand
met valse felle schorpioenen
laat mij betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrogen of verdrinken moet dan
liever in mijn eigen hitte, thuis.…
terwijl ik gazonzaad strooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 de tuinen in de wijde omgeving van tjernobyl,
de kerkhofgraven in de concentratiekampen van
breendonk tot buchenwald.
bloed en drek
kan je onder schoffelen.
leed blijft eeuwig invreten.
verdriet verstikt de hoop
dat liefde ooit nog wonderen kan doen.…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
Het roodborstje
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.004 Werk ‘k in de tuin
zie ik je kruin
je hipt me voor de voeten.
Blijf maar heel lang
en wees niet bang
ik wil je graag ontmoeten!…
uitgestorven onbekendheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 een kleine zwerm
onbewust van de gevaren
strijkt steeds westelijker neer
boeren worden weer onrustig en bang
voor dit onbekende,
zoals in vroeger tijden
er zat er één in mijn tuin
wat heb ik een hekel aan die vliegers
sluw als ik ben, was hij snel gevangen
gevuld met gekruid gehakt
smaakte hij heerlijk……
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Wij hadden vroeger in de tuin
een hele ouwe schutting waar ik
met pijltjes op gooide
maar er zat een gat in
en op een novemberdag
gooide ik er door en trof
de buurman dodelijk.…
Verbaasd
gedicht
3.0 met 23 stemmen
6.087 Dat het verwijderen van een tegel,
jaren geleden in de tuin gelegd, toont
hoeveel leven zich aan het oog onttrekt.
Wetende en toch steeds weer verbaasd
dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt
nooit aan het eigen graf staat.…
DICHTERBIJ
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
540 op hoge poten verlaten herinnering en verwachting de werkelijkheid
mijn troebele, immer aanwezigen
verdringen elkaar buitelend in de coulissen
klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden
om beurten klaren ze de klus
vergelijking en voorstelling staan te trappelen
en werpen zich in de strijd
met zwier leiden ze me om de tuin
de niet gekende…