27501 resultaten.
Zoeken wij naar woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Soms denk ik weleens
dat wij gezocht door woorden
hardop spreken om ze
simpel te herhalen
waarom zijn gebruikte woorden
eigen in geroepen waanzin
meestal is een zin
een echo van verouderd
taalgebruik
Soms zijn woorden
fraai gevonden
of ze hebben
fossiele waarden
die opnieuw
gevonden moeten worden…
Wij fietsten naar Egmond
gedicht
3.4 met 63 stemmen
23.062 Wij fietsten naar Egmond
mijn liefje en ik.
Al in de schemering,
Een bosuil gleed
stiller dan messen
door zuurstof boven ons,
streek neer aan de rand van de wei
en schikte het bruin
van een boom om zich heen.
En steeds als we dachten: is hij er nog?
schudde hij nee.…
wij zijn elkaars slaven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
774 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
haast is verleerd
alleen handen spelen
hun spel in beminnen
lippen verwennen
het zachte van…
Wij kleuren ervan...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.223 Huntelaar in de spits, de enkel van v/d Vaart
Tot a.s zondag om drie uur kan iedereen nog zeiken
Tot dan mag iedereen speculeren en zwartkijken
Maar vanaf 15.00 uur is het stil op straat
Want dan brult de leeuw met al zijn franje
en opeens kijkt niemand meer zwart maar oranje!
---------------------------------------
- Van der Vaart…
Wij als twee roosjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.629 Op je zachte
donkerblauwe golfjes
vaar ik blindelings
met je mee
tot dat de dag
ons vergoudt.…
Laten wij onszelf zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 onze steun aan de Dierenpartij
kan niet biologisch genoeg zijn
laten wij in alle nederigheid
onze herkomst en wedergang
als natuurlijke wezens
van stoffelijke aard
met pikken en spleten
volgen geenszins vergeten
om als schepselen te heten
voor de blije vermenigvuldiging
terug gaan tot gemeenschap
geleid door de Herder
om ons weids en…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 Wij herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver…
En wij lagen dubbel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 biggelden langs de wangen
en gilden wij het uit van verrukking
het was pure misvatting
alles bleek verloren
wij maar denken dat het toneel was
‘Wie is er bang voor Virginia Wolf’
want zij waren acteurs…
Wij gingen uit stelen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
15.015 Wij gingen uit stelen en begonnen meteen
met de dag. Van zonsopgang tot een handvol
peperdure minuten na middernacht.
Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden
zoals de zangerige lus van de bergweg,
de speeltuinen en de boomgaard waarin
het boerse linnen te bleken lag.…
En allen herdenken wij
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.445 'k Zou willen dat ik deze dagen
een knopje in mijn hoofd om kon zetten
de reportages die ik zie op tv
met uitgemergelde mensen
als levende skeletten
Ik voel de rillingen langs m'n rug lopen
elk jaar weer als ik die beelden zie
ook de film: het meisje met het rode haar
beelden die je niet vergeet, zo één twee drie
Overwinteren in concentratiekampen…
Dit ene weten wij
poëzie
3.3 met 20 stemmen
7.994 Dit ene weten wij en aan dit één
houden we ons vast in de donkere uren:
er is een Woord, dat eeuwiglijk zal duren,
en wie 't verstaat, die is niet meer alleen.…
wij hebben jou niet van die kar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
36.987 Wij hebben jou niet van die kar geduwd, Samuel.
Jij bent zelf aan de zijkant gaan hangen
en toen viel jij onder het achterwiel.
Mee proberen te liften op die volle boerenkar
bleef niet zonder gevolgen.…
Zijn wij tezamen, God?
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.441 Zijn wij tezamen, God? Het overkomt
Mij in de nacht, of aan de lichte morgen,
Wanneer ik lig van alle dingen weggeborgen,
Dat iets opstijgt in mij, en ik wacht
Te worden toegesproken door een naam,
God, of natuur, - één wie ik mij niet schaam
Te zeggen, dat ik ben het dwaze ding,
Dat zich een God weet, en een nieteling.…
Opstaan..Wij allochtonen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
991 de rest die nog in diepe slaap zijn uit hun droom komen en zien wat ze nog hebben
Want wij allochtonen, dit is een ontwikkelde en ingewikkelde maatschappij
of je past je aan
of je lijdt er onder
dus word wakker, Wij allochtonen…
Wij denken allemaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Wij denken allemaal
in dit treurige papegaaienland
op het kerkhof van Penibel
en het begint aan de buitenkant
niet van binnenuit
want daar huist het geweten
we weten het, er is niet veel te doen
op het kerkhof van Penibel
maar misschien kunnen we gaan vissen
en een bioloog aan de haak slaan
doorgaan met ontleden van samenhang…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Niet wij:
maar juist daarom voelen wij ons voorbestemd
Tot rustloos pogen.
Gij en wij saam, wij moeten doen,
Niet overwijs, niet over-koen,
Naar ons vermogen.
Wie waarlijk leeft, heeft in zijn hart
Een onvernietigbare veer,
Een stille kracht, die iedere weerstand tart.…
wij geven hem uit handen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 wij blijven sterk vertrouwen:
gij zult er voor ons zijn.
wij mogen op u bouwen
ook in verdriet en pijn.
o, bron van echte vrede,
o, trooster ongehoord,
schenk ons uw milde zegen.
wij bidden 't op uw woord.…
Waarover wij spreken.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
562 je puurheid, je blanke ziel
Ik blijf in jouw nabijheid,
dat is beter voor mijn geest
Dan spreken wij daarover.…
Wij dragen 't zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
580 Wij dragen ’t zijn in broze vaten,
want wie we zijn, we weten ’t niet.…
weten wij weelde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
580 wanneer we vertoeven
in warme wind
horen hoe zijn lach
passie vindt
weten wij weelde
kennen wij ’t graaien
in zuchten verdwalen
met zicht gericht
naar betovering
tot de gloed
onze open harten toedekt
en wij dagdromend
de nacht verder waaien…
Over wij zijn onze hersenen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Ik weet niet of je het wist,
dat een exhibitionist
zijn begrenzing mist.
Het is gewoon
ziekelijk vertoon.
Maar wat is er op tegen
jezelf soms “bloot” te geven.…
Wij bestonden (M.K.)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.271 Voor alles wat wij waren,
wij bestonden voor elkaar
wij stonden zij aan zij
jij niet belangrijk beter dan ik
maar gelijken
wij bereikten
een hoger doel:
namelijk vriendschap, en zelfs
kameraadschap
met diep, innig gevoel!…
Wij schuurden de piek
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.372 wij schuurden de piek een weinig voorzichtig
alvorens wij ons voortvluchtig
voortbewogen waar we liepen
de voetangels en het werd ons zelfs
niet zwaar te moede, plaag en pijn om het
even drukten hun stempel stevig, het voorwerk
was sluitend geen fastfood gedachte
met zout zouden ze komen
prikkelen, wederom hoge ogen
ware onze kramplach niet…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus jou waarin ik wil
in al mijn bejaarde overgave
trek ik je behulpzaam op schoot
lachen wij…
Wij staan er niet altijd bij stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 hoe teder schoon het oogt
geschonken als impressie
zachte winter zonder sneeuw
zicht van lente jong beoogd
als ik zo tussendoor
dan waarneem
dat een spreeuw gedreven
baddert in de vijver
al rondom een koolmees hipt
of het fluiten wil
'wil het wel eens uitproberen'
zenuwachtig twijfelt in haar ijver…
Al konden wij veranderen
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.224 In de studie van de zinloosheid vinden wij de zin;
want daar is hij. Veel aanwijzingen
treffen wij aan die doen vermoeden dat daadwerkelijk
wij niets veranderen dat niet al op veranderen stond.
En in onze karakterstructuur, daarin zit ook veel verwijtbaars.
Al kónden wij veranderen, wij zouden er te lusteloos voor zijn.…
Nu dat wij naar buiten treden
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.656 Nu dat wij naar buiten treden
vredigen in het nieuwe heden
nu hangt de lucht vol van waaiende
lichte dingen, onbeladene
ademen kostelijk gedragen
op vlakgestrekene windvlagen,
wazen, half beschaduwde lanen
aan weerskanten van zijden vanen,
rozerode kreukbehangen
in rimpelingen en met gangen
van blije bewegingen, een mist
bezijen…
Steeds wij de spelers
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 De oude bard, die duidde het geheel:
Steeds wij de spelers, ’t leven het toneel.…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 Dankbaar dienen we onze God,
Eren onze koning;
Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
Wachten wij beloning,
Helden zijn wij voor het recht;
Niet in 't oproer schreeuwen;
Aan de Oranjevaan gehecht,
Nederlandse leeuwen.…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel? De zekerheid
dat niets voorgoed gevonden is, beleden
of geliefd,…