Alle inzendingen over zijn wij mensen

27501 resultaten.

Sorteren op:

Zoeken wij naar woorden?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Soms denk ik weleens dat wij gezocht door woorden hardop spreken om ze simpel te herhalen waarom zijn gebruikte woorden eigen in geroepen waanzin meestal is een zin een echo van verouderd taalgebruik Soms zijn woorden fraai gevonden of ze hebben fossiele waarden die opnieuw gevonden moeten worden…

Wij fietsten naar Egmond

gedicht
3.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 23.062
Wij fietsten naar Egmond mijn liefje en ik. Al in de schemering, Een bosuil gleed stiller dan messen door zuurstof boven ons, streek neer aan de rand van de wei en schikte het bruin van een boom om zich heen. En steeds als we dachten: is hij er nog? schudde hij nee.…

wij zijn elkaars slaven

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
ik zou iedere vonk in je ogen aanwakkeren tot vuur met je laaien en woeden tot onze binnenbrand uitslaat en niemand de vlammen meer meester kan worden wij zijn elkaars slaven vrijheid tot passie verteerd zinnen gericht op behagen haast is verleerd alleen handen spelen hun spel in beminnen lippen verwennen het zachte van…

Wij kleuren ervan...

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Huntelaar in de spits, de enkel van v/d Vaart Tot a.s zondag om drie uur kan iedereen nog zeiken Tot dan mag iedereen speculeren en zwartkijken Maar vanaf 15.00 uur is het stil op straat Want dan brult de leeuw met al zijn franje en opeens kijkt niemand meer zwart maar oranje! --------------------------------------- - Van der Vaart…

Wij als twee roosjes

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Op je zachte donkerblauwe golfjes vaar ik blindelings met je mee tot dat de dag ons vergoudt.…
Dion23 augustus 2006Lees meer >

Laten wij onszelf zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
onze steun aan de Dierenpartij kan niet biologisch genoeg zijn laten wij in alle nederigheid onze herkomst en wedergang als natuurlijke wezens van stoffelijke aard met pikken en spleten volgen geenszins vergeten om als schepselen te heten voor de blije vermenigvuldiging terug gaan tot gemeenschap geleid door de Herder om ons weids en…

Wij herinneren ons woorden

gedicht
2.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.671
Wij herinneren ons woorden als huis, als boom, als maan Wij herinneren ons dat als de maan zwom de vis klom Wij herinneren ons de maan en ook de dood Wij herinneren ons woorden als gras, als vogel, als wolken Wij herinneren ons dat als het blad viel de vogel vloog Wij herinneren ons de vogel en ook de dood En dat, toen de papaver…
Jan Clement22 februari 2019Lees meer >

En wij lagen dubbel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
biggelden langs de wangen en gilden wij het uit van verrukking het was pure misvatting alles bleek verloren wij maar denken dat het toneel was ‘Wie is er bang voor Virginia Wolf’ want zij waren acteurs…

Wij gingen uit stelen

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 15.015
Wij gingen uit stelen en begonnen meteen met de dag. Van zonsopgang tot een handvol peperdure minuten na middernacht. Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden zoals de zangerige lus van de bergweg, de speeltuinen en de boomgaard waarin het boerse linnen te bleken lag.…

En allen herdenken wij

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.445
'k Zou willen dat ik deze dagen een knopje in mijn hoofd om kon zetten de reportages die ik zie op tv met uitgemergelde mensen als levende skeletten Ik voel de rillingen langs m'n rug lopen elk jaar weer als ik die beelden zie ook de film: het meisje met het rode haar beelden die je niet vergeet, zo één twee drie Overwinteren in concentratiekampen…

Dit ene weten wij

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.994
Dit ene weten wij en aan dit één houden we ons vast in de donkere uren: er is een Woord, dat eeuwiglijk zal duren, en wie 't verstaat, die is niet meer alleen.…

wij hebben jou niet van die kar

gedicht
2.2 met 193 stemmen aantal keer bekeken 36.987
Wij hebben jou niet van die kar geduwd, Samuel. Jij bent zelf aan de zijkant gaan hangen en toen viel jij onder het achterwiel. Mee proberen te liften op die volle boerenkar bleef niet zonder gevolgen.…

Zijn wij tezamen, God?

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.441
Zijn wij tezamen, God? Het overkomt Mij in de nacht, of aan de lichte morgen, Wanneer ik lig van alle dingen weggeborgen, Dat iets opstijgt in mij, en ik wacht Te worden toegesproken door een naam, God, of natuur, - één wie ik mij niet schaam Te zeggen, dat ik ben het dwaze ding, Dat zich een God weet, en een nieteling.…

Opstaan..Wij allochtonen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 991
de rest die nog in diepe slaap zijn uit hun droom komen en zien wat ze nog hebben Want wij allochtonen, dit is een ontwikkelde en ingewikkelde maatschappij of je past je aan of je lijdt er onder dus word wakker, Wij allochtonen…
efiaa17 augustus 2010Lees meer >

Wij denken allemaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Wij denken allemaal in dit treurige papegaaienland op het kerkhof van Penibel en het begint aan de buitenkant niet van binnenuit want daar huist het geweten we weten het, er is niet veel te doen op het kerkhof van Penibel maar misschien kunnen we gaan vissen en een bioloog aan de haak slaan doorgaan met ontleden van samenhang…

Gij en wij saam.....

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.942
Niet wij: maar juist daarom voelen wij ons voorbestemd Tot rustloos pogen. Gij en wij saam, wij moeten doen, Niet overwijs, niet over-koen, Naar ons vermogen. Wie waarlijk leeft, heeft in zijn hart Een onvernietigbare veer, Een stille kracht, die iedere weerstand tart.…
Albert Verwey15 november 2023Lees meer >

wij geven hem uit handen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
wij blijven sterk vertrouwen: gij zult er voor ons zijn. wij mogen op u bouwen ook in verdriet en pijn. o, bron van echte vrede, o, trooster ongehoord, schenk ons uw milde zegen. wij bidden 't op uw woord.…

Waarover wij spreken.

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
je puurheid, je blanke ziel Ik blijf in jouw nabijheid, dat is beter voor mijn geest Dan spreken wij daarover.…
Peterdw.6 september 2011Lees meer >

Wij dragen 't zijn

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Wij dragen ’t zijn in broze vaten, want wie we zijn, we weten ’t niet.…
Adeleyd17 januari 2013Lees meer >

weten wij weelde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
wanneer we vertoeven in warme wind horen hoe zijn lach passie vindt weten wij weelde kennen wij ’t graaien in zuchten verdwalen met zicht gericht naar betovering tot de gloed onze open harten toedekt en wij dagdromend de nacht verder waaien…

Over wij zijn onze hersenen.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Ik weet niet of je het wist, dat een exhibitionist zijn begrenzing mist. Het is gewoon ziekelijk vertoon. Maar wat is er op tegen jezelf soms “bloot” te geven.…
J. Quekel8 september 2013Lees meer >

Wij bestonden (M.K.)

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Voor alles wat wij waren, wij bestonden voor elkaar wij stonden zij aan zij jij niet belangrijk beter dan ik maar gelijken wij bereikten een hoger doel: namelijk vriendschap, en zelfs kameraadschap met diep, innig gevoel!…

Wij schuurden de piek

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.372
wij schuurden de piek een weinig voorzichtig alvorens wij ons voortvluchtig voortbewogen waar we liepen de voetangels en het werd ons zelfs niet zwaar te moede, plaag en pijn om het even drukten hun stempel stevig, het voorwerk was sluitend geen fastfood gedachte met zout zouden ze komen prikkelen, wederom hoge ogen ware onze kramplach niet…

Wij verwazen de winter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
okay ik geef mijn zwakte toe dat ik jou in pastelkleuren herken waar jij mij telkens inluist als kwestie van zien en gewen dan geef ik mij aan minnen over als ik jou in voorbodes zie van opgaande lente in perken van prille voorjaarsbloemen ik krokus jou waarin ik wil in al mijn bejaarde overgave trek ik je behulpzaam op schoot lachen wij…

Wij staan er niet altijd bij stil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
hoe teder schoon het oogt geschonken als impressie zachte winter zonder sneeuw zicht van lente jong beoogd als ik zo tussendoor dan waarneem dat een spreeuw gedreven baddert in de vijver al rondom een koolmees hipt of het fluiten wil 'wil het wel eens uitproberen' zenuwachtig twijfelt in haar ijver…

Al konden wij veranderen

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.224
In de studie van de zinloosheid vinden wij de zin; want daar is hij. Veel aanwijzingen treffen wij aan die doen vermoeden dat daadwerkelijk wij niets veranderen dat niet al op veranderen stond. En in onze karakterstructuur, daarin zit ook veel verwijtbaars. Al kónden wij veranderen, wij zouden er te lusteloos voor zijn.…

Nu dat wij naar buiten treden

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Nu dat wij naar buiten treden vredigen in het nieuwe heden nu hangt de lucht vol van waaiende lichte dingen, onbeladene ademen kostelijk gedragen op vlakgestrekene windvlagen, wazen, half beschaduwde lanen aan weerskanten van zijden vanen, rozerode kreukbehangen in rimpelingen en met gangen van blije bewegingen, een mist bezijen…
J.H. Leopold23 februari 2024Lees meer >

Steeds wij de spelers

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
De oude bard, die duidde het geheel: Steeds wij de spelers, ’t leven het toneel.…

Wij zijn kindren van ons land.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Dankbaar dienen we onze God, Eren onze koning; Slechts op trouw aan 't hoogst gebod Wachten wij beloning, Helden zijn wij voor het recht; Niet in 't oproer schreeuwen; Aan de Oranjevaan gehecht, Nederlandse leeuwen.…

Wij ademen eeuwigheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Het verleden heb ik slechts in fragmenten, vervormd, vertekend en soms geladen met een grijs gevoel; wat ooit als verse sneeuw gevallen is, het blinkt niet meer, het zingt met valse tonen van verval, van ontoegankelijkheid. Het roept nog enkel om berusten. Wat heb ik wel? De zekerheid dat niets voorgoed gevonden is, beleden of geliefd,…
Adeleyd21 december 2014Lees meer >