14830 resultaten.
[ De wind neuriet laag ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 De wind neuriet laag
in de diepe grot, hij zingt --
zich minder eenzaam.…
SAMEN OPGAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Het grote loofwoud herbergt
binnen zijn takken en twijgen
allerlei klein leven
dat ontelbare klanken uit
vol blije verrassing
vurige liefde of woede
overwinning en nederlaag
om zich telkens te verenen
in de nuchtere adem
die als tweestemmig koor
door eiken en beuken waait.…
Woeste zee
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
189 Golven kletsen tegen rotsen,
schuim schuift over het strand,
en wind trekt strepen in het water.
Meeuwen schreeuwen om wat spijs,
schepen wiegen heen en weer
en de horizon ... blijft eeuwig grijs.…
sluier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 er woont een groot zwijgen
en een diep verdriet
in het wuiven van het riet
laat de wind me zeggen
wat het is
ik weet het niet…
Hoge bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
317 Of je gelogen hebt, weet ik niet
er ligt een waarheid ergens in het midden
waar de hoge bomen zwijgen is harde wind
meedogenloos, jouw karakter
aan de ernst van vergankelijkheid
onderhevig, zoals de kruinen buigen
dansen oude woorden onbevangen
wanneer het toeneemt dat verlangen
die zoete heimwee naar een zoen
maar we kunnen het niet…
Diamant
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.412 Van eenzaam tot één zijn
-wij beiden weten het nog wel-
was toch niet zo'n grote stap,
het ging eigenlijk best wel snel.
Ik koesterde je in mijn armen
als een kostbare diamant,
helder en loepzuiver geslepen,
de mooiste van het land.…
Weer een stapje...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.865 Omdat in wérkelijkheid één stap vóóruit,
in 't écht je twee stappen áchteruit
laten gaan.…
zwevend door een rustige zomer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
757 onze handen versmolten
en ogen strelend in elkander
een zwevende stap
door de rustige zomer
jouw lippen zachtjes
fluisterend in mijn huid
en mijn dagdromen beleven
mijn neus slapend in
jouw zoete geur
en mijn ogen open
voor de schone hemel
de weide vol bloemen
die buigen onder
onze spelende lichamen…
Buiten beeld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.481 Niets zal ook ooit nog eender zijn,
of liggen in hetzelfde licht,
zelfs bij een stap opzij:
het verre dorp, de wagen met de os.
Ik zit er niet zo mee, zolang jij
blijft mijn uitzicht
op het verre sprookjesbos.…
Met de tijd
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.845 Dichtbij is elk woord een stap.
Denken is geluk dat verder gaat.
Want ik kijk weer met oude ogen en
ik weet dat
de tijd
de massa volgt en niemands waanzin
zal vergeten
want ik ben de schaduw en
de kluizenaar die altijd antwoordt
als hij de massa en haar angst weer
ontmoet.…
Genoeglijke uitputting
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.796 Lichamelijk totaal uitgeput
Door louter geestelijk verzet
Maar ik ben nu waar ik wezen wil
Ik heb het van me afgezet
Geen stap meer te verzetten
Het is ook niet meer nodig
Als je uitrust op de goede plek
Zijn verdere stappen overbodig
Dus zit ik in het licht van boven
En laat me rusten, laat me gaan
Lichamelijk een wrak, geestelijk op…
Doodlopend spoor
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.344 Het spoor loopt dood
Mijn leven staat stil
Ik kan geen stap meer verzetten
Het maakt me ijskoud
Het spoor loopt dood
Hier is de laatste halte
Alles houdt op
Ik kan niet verder meer
Het spoor loopt dood
Alles stopt hier
Dit is toch wat ik wilde
Waarom wil ik dan nu weg
Het spoor loopt dood
Er is geen weg meer terug
Ik kan alleen nog…
Fantasie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.182 stap in
ik voer je mee
vergeet even de rest
vraag niet hoe
je komt er wel
verward
verwonderd
misschien wel verdwaald
in een bos
of op zee
kijk om je heen
het is zoals je wilt
je maakt het zelf
ziet het zelf
durf te dromen
durf alles anders te zien
op jou manier
en laat je mee voeren door je fantasie…
Verloren paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
695 Twee silhouetten drijven
een brug te ver
de zon legt het vast
in tweehonderd asa
en alles ziet groen
bosachtig groen
Even komt het paradijs
iets dichterbij
toch is het verder
zoveel verder dan hier
slechts één stap opzij
is alles voorbij
*gedicht bij de coverfoto van mijn op handen zijnde bundeltje Eva, waarom?*…
Begin
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.541 Dat alles achter mij gelaten
Hoe groot was die stap
Opnieuw beginnen aan mijn leven
Een hele zure hap.....
Wat een bevrijd gevoel achteraf
Want na het zuur komt het zoet
Mijzelf opnieuw ontdekt
Vervolgens jou ontmoet....…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.…
Schoonmaakbeurt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ruimtelijkheid komt geen stap verder
ze liggen daar al een tijdje,
sterk vervuild geraakte herinneringen
naast de overvolle afvalbakken
lege handen reinigen en poetsen en
opgebouwde struikelblokken soppen,
in het bekende excuus,
sommige rotzooi mag blijven liggen,
geleefd hebben is binnen
een paar tellen opgeruimd
en verwerkt.…
VOOR EEUWIG DOOD
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
795 Het traliehek
de ijzeren deur
de doffe klank
de muffe lucht
het gedempte licht
de stofjesdans
het turen naar
het denken aan
schuldgevoel en spijt
de hersenschim
de jaren door
dag in
dag uit
èèn daad
èèn stap verkeerd
niet hij alleen
ook het kleine wicht
begraven in het kille zand
voor eeuwig dood
een moordenaar in nood…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
mijn schaduw voorbij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
621 over mijn schaduw
heen
zet ik stappen
in een ander leven
schuw
duw ik door
overweeg ik
schrik
ben ik bang
een leven
lang
zo vertrouwd
achter te laten
even moedig
stap ik
bijna lachend
over mijn schaduw
heen
op weg naar
onzekerheid
die zo vreemd lijkt
tot de zon
overvalt
stralend
en uitbundig
in mijn gezicht
schijnt…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
morgen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.124 morgen zal ik pauwenveren dragen
de zon naar beneden halen
een glitterjurk aantrekken
en de stoute schoenen
morgen zal ik voortgaan
ook al draagt elke stap lood in zich
lopen benen in beweging vast
mokert de hamer op een beurse ziel
heeft mijn gezwollen tong
mijn mond verstomd
morgen zal ik bloesems
uit hun knoppen dwingen
morgen…
Onaards
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
575 De laatste boom doet een stap opzij.…
Oppergoden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 De reuzen uit de oudheid
Verlaten ons niet
Ze staan ons bij in ons verdriet
Oppergoden
Toen er nog niks was
Toen de verhalen ontstonden
Zo helder als glas
Een offer brengen
Om een dienst te doen
Jouw afdruk in de wereld
Elke stap die je zet
Is een nieuwe weg
Naar eenheid
Die weer leidt tot verdeeldheid
Dat weer leidt tot chaos
Sturende…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…
Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Ik twijfel juist aan mijzelf
met iedere stap die
ik zet
en laat omdat jij in een
beeldentuin verdwaalt
zonder mij
daarbij te betrekken
als ik vleugels zou hebben
was ik allang
in jouw Walhalla gevlogen.…
helderrood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 wie helderrode
verlangens heeft
weet waar ik over spreek
je moet vertellen
zet stappen terug
ontketen de woorden
stap voorwaarts
de onwetendheid voorbij
ontketen de kracht
in je ziel juist als
midden in een zin
je adem stokt
hoor griot bard
priester of sjamaan
spreek door hen
over verlangens
gedrenkt
in helderrood…
Verliefde blikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 leven
al jaren in
de kleine
cocon van
verliefde
blikken en
verwarmen
elkaar
we kaatsen
in veelvoud
lichten op
spreken
stille woorden
die meer
zeggen dan
spreekkoren
sommige
zinnen
spreken
we niet uit
omdat vanzelf
sprekendheid
het al voor ons
heeft geluid
de vrijheid
die anderen
zich moreel
permitteren is
nog een stap…
WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG
Het gezegde
Waar een wil is, is een weg
Wordt
Waar een Wil was, was een weg
Dus een echte Wil
Van vlees en bloed
Met een auto
Een aardige Wil
Een stoere Wil
Een mooie
Mooi dat ik dat geluk had
Met haar
Op die weg
Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum
"Stap maar in, ik breng je wel"
Toen ging het…