2508 resultaten.
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?
leer jij me hoe ik stilte moet lezen
en hoe ik dansen moet met schijnbewegingen?…
Opa-of-niet
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
3.087 Één kilometer, ongeveer, pak hem beet
Hou hem vast
Laat hem gaan
Één kilometer
Één kilometer
Dat zijn ongeveer duizend stappen dus daar gaan we
Één
Twee
Drie
Vier
Tel jij nog
Tel jij nog?…
Paljas Palissade
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.080 De toren spiegelt zich in 't water van de gracht
Met een tevreden blik paradeert zij op de strakgestrate
Kade
Niemand had toch ooit verwacht
Ruziënd met een lawaaiige cicade
Te belanden in de sprookjes van duizend-en-één-nacht
Het o-ja-erlebnis ervaar ik meerdere keren per week
Ingekapseld tussen de breinen
Als synopsis een bekend verhaal…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…
Waartoe het gevaarlijkste roofdier in staat is
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.356 Duizenden zachtgele kuikentjes stuiteren op een lopende band, varkens worden in een veewagen naar het slachthuis vervoerd.
Geyrhalter gebuikt geen muziek in Our Daily Bread, geen voice-over, geen interviews, geen titels met plaats- en/of tijdbepalingen.…
De voetbalvader
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.802 Maar dat hij zijn duizend dromen bedroog,
moet jij doen vergeten in 't strafschopgebied.
Er schiet een oude reflex door mijn voet.
Mijn hele lichaam schrikt. Jij speelt je vrij.
Ik ben nu zo verschrikkelijk nabij
dat je - ook los van mij - wel scoren moet.
De volmaakte een-twee, vader en zoon.…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 meer
Je dwingt me
te rennen onder water
af te koelen in deze vulkaan
in jouw krater
te lijden
onder deze pijn
In tranen
loop ik door de nacht
regen kegelt uit de hemel
langs mijn wangen
omlaag
langs mijn zenuwen
gevoelige snaren
strak aangespannen
ik krijg je niet weg
Je dwingt me
te varen in rondjes
om jou heen
ontsteek duizenden…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 Loop niet meer door 't wilde lof,
Ga met mij in Liefdes gaarde,
Schoonste nimf: daar baart ons d'aarde
Bloemen van een eêlder stof,
Die alleen de reuk niet vleien,
Maar met liefelijk gevoel
Schaffen duizend lekkernijen,
Door een strelend geestgewoel.…
rebel uitgetuind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.142 poet gestaafd
schat iedereen wordt historisch geil
ja rubbertjes uit de bandenboot
robert jan grootveld is nu dood
wie houdt nu zijn ding in stand
hemeltjelief hij heeft geen poen
op het spui komt de recycling rond
goed verzorgd toch onder de grond
betaald met prent van Aad Veldhoen
Vandaag 7 maart worden bij het Lieverdje duizend…
- de weg kwijt -
netgedicht
4.2 met 75 stemmen
2.746 Jij zegt jij ziet mij graag mijn morgenschemering, mijn ochtendgloren,
jij hebt mijn hart, mijn passie, mijn zijn ..jij hebt mij nooit verloren.
..wel dan, kies dan uit die duizend wegen die je tot mij brengen,
de tijd, ze gaat je helpen je ziel, het bloed met wijn te mengen..…
We gaan met z'n allen naar de Maan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
984 water
Ergens onderin de krater
Wellicht is er een Maanmannetje uit elkaar gespat
Die zat net lekker in zijn kruidenbad
Waarvoor hij maar een theelepeltje water nodig had
Maar dat zullen we nooit meer weten
Want het Maanmannetje is met de euforie vergeten
Hoera, we hebben water, we kunnen naar de Maan
Voor 1 liter water zou het om 10 duizend…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 blijdjes,
Met goud aan zijn dijtjes,
Er eventjes zingerig bromt;
Uit hel daalt, omsomberd,
Oranjig, geomberd;
Van dagbreek naar zonsondergang,
Beglimpt door zijn vlerkjes
En deugdzame werkjes,
Om't goudstaafje gaat zijn gang;
Daar wrocht in zijn kelder,
Door donker, door helder,
Er kneedt en krabbelt mij voor,
Om al wat zal zoemen
Op duizenden…
Zij was een puzzel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Op een dag viel hij ook in duizend puzzelstukjes uiteen.
Wat over bleef waren twee puzzeldozen.…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Bij al 't plundren, bij 't vernielen,
Bij het weiden van het zwaard,
Bij de duizenden die vielen
Door de dwingeland der aard',
Wiens gevloekte vuist niets spaart —
In dees hartverpletbre dagen,
Waar geen bloempje bloost aan 't blad,
En, in plaats der rozenvlagen,
Weemlend langs het bruiloftspad,
Merg en bloed de weg bespat —
Voegen…
Het grote woordenbos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Vogels deden zich te goed aan
de duizenden leukboombessen.
Slapen deden ze liever in de hoge plezantbomen,
daar zaten ze hoog en droog, en veilig.
Natuurlijk moesten al die slapende vogels hun eheumaheum… kwijt, en zo vielen er heel veel leukboomzaadjes, met de eheumaheum… onder de plezantbomen.…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Ook ik zelf, in jong begeren,
Bid mijn lip en wang te laven,
Maar Uw mildheid wil mij leren
Beters dan die frisse gaven;
En gij zingt tot mijn gedachten:
Deelt U, breekt U, bruis van leven,
Duizend dorre gronden smachten
Naar de groeikus van Uw geven;
Breidt U uit tot klare plassen,
Lieflijke gestalten spieglend,
Doe dan hoog Uw waatren…
daar juicht een toon, daar klinkt een stem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 niet -
maar een persoonlijkheid
groter dan groot
want waar zij is
- ook al zie je haar niet -
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
“ thuis” was en gaf ze
aan haar grote liefde
en wat zij samen hadden
kinderen en kleinkinderen
en waar zij is
- weten wij -
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
een vriendin voor en uit duizenden…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 gij boom van allen,
Wat hebt gij van 't beginsel af,
Veel duizend blaad'ren laten vallen,
Die al verrot zijn in het graf!
Zo dat zich niemand kan verleiden,
Door ingebeelde ijd'le hoop,
Dat d' afval hem alleen zal mijden,
Daar 't al, en alles neder droop.…
Een klein draadje
gedicht
2.2 met 19 stemmen
5.200 Opeens zit ik voor ons huis op de stoep
met zes duizend blikken soep.
En zegt mijn tedere vrouw:
lieverd, wat doe je nou?
Dan zeg ik: nu gaan we eten,
o nee, ik ben de soep vergeten.
Gebeurt het onder het dichten,
wie purp publiek dan inlichten
dat dit geen genialiteit
maar een purpje los is, of kwi
jt?…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
acht kusjes - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 lieve benthe
speciaal voor jou
geef ik acht kusjes
een voor ieder jaar
dat jij nu tellen mag
gisteren nog maar
lijkt het toch nog
jouw papa en mama
dat jij een peuter was
de eerste tandjes
wisselen nu met bijters
die langer blijvend
jouw mondje vullen
je wandelt nu gewoon
van nul tot wel duizend
jouw stappend tellend
tussen…
Buona Sera Despair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ik lees over Kate en Anthony die
Er mee zijn gekapt en duizenden
Regels commentaar in de New York Times
Be kind, suffering can be hidden
Behind bright smiles.…
Dampkring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Honderd duizend moerbeibomen staan te
wuiven in de wind, vele vlinders zie ik
dromen van een overwonnen schrikbewind.
Jij keek mij aan, wijds als een verlichte
Indiër, één in allen, met jouw naakte
ziel de gemaskerde meute ontwrichtend.…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 onbeschrijfelijk is de vreugde
die ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller dan wij willen
jij naast ons oplopen zult
zoals jouw zusjes dat al doen
nu al kunnen wij genieten
van de koekjes die wij bakken gaan
terwijl jij je van oor tot oor grijnst
om het stiekem gelikte beslag
of duizend…
Ballade van de viruswap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
708 Men neme: duizend druppeltjes verstand
Zo'n anderhalve lepel denkvermogen
Vernuft, en strooie dat met gulle hand
Wat intellect, niet zuinig afgewogen
En om de efficiëntie te verhogen
Ook ratio, alsmede veel benul
Een scheut begrip, bij voorkeur één ampul
(Dat is alvast een aarzelend begin
Om tegenwicht te bieden aan hun kul)
En spuite daar…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 gekruisigd zonder stenen
Blind voor het onheil van de vogelgriep,
De gekke koeien en corona-ster
En Bibi Netanyahu bekt zo goed
Als hij door Palestijnen wordt gestenigd
Nee, doop noch wederdoop doet er dan toe
Als Amnesty haar werk doet als het moet
Religies kwamen uit het Midden-Oosten
De farao, de zonnegod en Ra
Sheherezade in duizend-een…
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Klik klak, klik klak, naar
de roofzuchtige zuster, mislukte jacht;
tig duizend mannenogen per jaar,
gericht op haar.
Tot de verbazing, te paard gekomen,
in haar ogen, en een lichte gloed,
of doffe glans,
geen hitsig blikverlangend willen;
een uitkomst
die niemand bevredigt (of had verwacht).…
Soelaas; ‘Het Meer der Vergetelheid’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 Duizend keer
moest ik in de verte staren,
met mijn linkerarm naar de hemel wijzen,
terwijl ik probeerde
de aandacht van eenieder te vestigen
op de vlucht van de kraanvogels,
mijn geliefde kraanvogels.
Dat herinner ik me nog.
Maar de rest is weggezonken
in de diepten van
het meer der vergetelheid.”…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…