3083 resultaten.
schoon is wat lach bereiken kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 trekken zij dweilend ten strijde
tegen smet en smeer
schuierend en schooierend
met veger en blik
schateren zij de dagen
van het krieken van de dag
tot daar waar de zon
in de nacht verglijdt
wie de winter schuwt
zoekt wegdoenerig
bij het eerste lenteweer
heil en zegen
in de geboden verluchting
van deez’ grondige schrobbebeurt
gelijk…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 lijnen op de wereld-
kaart; werd de taart van de welvaart
in drieën gesneden; Tussen Noord
en Zuid bestond een onevenwichtige
grens met een hypotheek bezwaard;
werd wat in het Noorden niet kritisch
kon worden vermeden in het Zuiden
met veel rampspoed uit de mond
gespaard; werd slechts met de mond
beleden; gesproken van een toekomstige
gelijkheid…
Een gewone dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Kleine witte wolkjes,
gelijk schaapjes vanmorgen
aan de blauwe lucht,
‘t zonnetje erbij,
nee echt geen klucht!
‘t Was heerlijk, misschien wat fris
maar een beetje kou,
daarmee is niks mis!
Als ik dan een voetganger passeer
in mijn open cabrio
roept die heel kwaad:
of ‘t allemaal wel gaat!…
Vergiftigd.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee
Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt,
Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt
- Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! -
Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt,
Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe.…
noem het liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Nee geen denken voor
misschien denken we met mekaar wat mee
rijdend op hetzelfde spoor
maar vooral denkend met z'n twee
Misschien is liefde wel beter te omschrijven
en zeggen daden meer dan woorden
het zijn daden die niet altijd beklijven
niet de muziek maar de gedachte akkoorden
We zoeken onze weg in gelijke toonsoorten
Nee niet tot vervelends…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Al oogt deze dag somber en grijzer dan grijs,
gelijk onze handen aarzelend met aanrakingen
we ademen, het is zo onmogelijk niet van
elkaar te houden, te weten we slepen als net
met helende blikken elkaar dit tij en tijd door.…
Coïncidentie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
504 Het gonst van geruchten binnen het Kremlin,
golven van pravda zo snel als de wind
blazen als wolken aan 't lopend vuur -
een pas nog ontdekte planetoïde,
een novum genaamd 20.18.DV,
Melkweg doorklievend gelijk een komeet
die om de zon draait als asteroïde,
een kruising dus tussen een ster en planeet -
dat nieuws bracht tsaar Poetin c.s…
In het achterland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 En wij, wij staan ademloos te kijken
In dit achterland, de achterkant van het gelijk,
En voeren naderhand met boer, vrouw en kind een gesprek
Met niet meer dan tien Spaanse woorden in gedachten.…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend
Aan een globe op zijn beloop in onwetendheid van strijd
Doch lacht een vals gebit hen ook maar even toe
Of waagt zich tandvlees bloot te stellen
Dan voelen die Boddhisatvas van de brousse
Zich gelijk…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 als in de prille ochtend
jouw nieuwe jaar zich meldt
rinkelen in weerom
de voorbije jaren
in deinende stromen
de ankers van herinnering
streelt in veilige haven dobberend
de wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Een vuurvliegje die haar stem niet kan laten horen,
schelpen en het aambeeld van de oren blijven onbewoond,
geluid en stilte blijven gelijk, hun vleugels
opgevouwen, mondjesmaat zonder klank of dank.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien…
Naobers
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 Jullie hebben gelijk
ik voel respect
voor je dialect
ik versta het wel
maar als ik het schrijf
heeft dat
een belachelijk effect
ik ben import
dat is klaar
maar ik woon hier
al 30 jaar
jullie land is prachtig
fabelachtig
laat mij het bezingen
in mijn eigen taal.…
Kleuterschool debat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 meneer de president
kunt u even luisteren
het is toch onbeleefd
er steeds doorheen te praten
u wil natuurlijk uw gelijk
alles waar u voor streeft
meneer de president
u bent ook maar een mens natuurlijk
en debatteren valt ook te leren
een mens met een functie
meer bent u niet
ik zou toch zweren
dat wat ik zag
een lesje uit een…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 In het holst van die vreselijke nacht
klopte het noodlot ruw op mijn deur
Zijn melding ontnam mij alle kracht
uit mijn gezicht vluchtte al de kleur
Woorden gelijk kiezelsteen zo hard
werden grof voor mij neergesmeten
Had het noodlot dan echt geen hart?…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 nieuwe bruggen te slaan
de alle oevers van de wereld met
elkaar verbonden, soms opgehaald
waar alleen de liefde kon overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte hoor je plots jouw afscheidsbel;
je hebt nog maar enkele maanden te gaan
Plots gaat de vlam flikkeren, plus doven;
't wordt donker, gelijk…
Moria
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
516 vriendin als muze
Het kwam als wat unbidan wij
Het keerde onverwacht het tij
Ons hart- en hoofd- ja zielsverwantschap
Is geenszins illuze
Trouwens 't hoofd is een en al
Rationale Animal
Daarentegen heeft het hart
Geheel zijn eigen Reden
Onherleidbaar tot gedrag
Die ook C.M. de V. wel zag
Doch op haar eigen wijze dacht
Met mijn gelijk…
Johan Cruijff
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 Kunstenaar was hij in spel en taal
6 Een Oscar Wilde van wending en vernuften,
7 het logiesj redeneren overblufte,
8 hij bracht gewoon het puntje bij de paal
9 Als trainer voelde Johan zich goed thuis,
10 geen wedstrijd werd gewonnen of verloren,
11 El Salvador had immers steeds gelijk!…
Zhaoqin Peng
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Het hele leven spelen wij een spel,
alsof je door 1 bril naar ’t leven kijkt,
gelijk het schaakspel over lijken lijkt
te gaan. Met zwart speelt Peng en wit speelt snel
f3-f4, kordaat z Peng e7-
e5. Wit z g2-g4. Plezier!
Beslist z Zhaoqin d8 naar h4:
schaakmat! De dame heeft de bons gegeven.…
opgetogen leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 wie jou ziet zal het niet geloven
jong en oud ben jij tegelijkertijd
gelijk de smaak van goede wijn
is jouw eigen wijsheid krachtig
zoals kleurrijk ook jouw liefde is
de gouden jaren van het leven
brachten jou geluk naast tranen
zien in het doorgegeven leven
loten ontspruiten aan jouw stam
die schaduw biedt en houvast
met het heden als…
Eigenwijsheid of koppigheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 Het is te zwaar,
Je gewicht dat op mijn schouders rust
Je eigenwijsheid is niet altijd even wijs,
Maar je impulsiviteit vleit mij soms, maar niet altijd
Je donkere gedachtes over mij
zijn vaak niet hoorbaar
Zoals sterke tegenwind die je niet hoort waaien
Het dondert dan gelijk in je hoofd en je laat
Alleen je bliksemschichten zien
Die ik niet…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk
Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…
Camera obscura
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 In schaduwzonnevlekken
van de bast van de plataan
de stramme takken wijd uiteen
gelopen tot een nachtverblijf
waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel
gelijk in ene camera obscura
doch waar in 't volle licht der dag
onverhoeds tot schrik van velen
als bij des hemels donderslag
plompverloren soms een groene en een kleine…
Denk eraan
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
729 Alleen is geen gemankeerde twee
Alleen staat niet gelijk aan zielig
Alleen zijn is
op avontuur gaan langs achtbanen en draaimolens
balanceren tussen vangnet zijn en vragen
zoeken naar de zin van in je eentje
de ongevraagde stilte in je huis omarmen
jezelf bij je haren uit het moeras trekken en
doorgaan met kunstig leven
Kruip uit die…
0nmogelijke dromen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
432 Droom de droom van vriendschap en veiligheid
elk mens gelijk over heel de aarde.
Het lijkt misschien een droom, maar 't kan gehijt
behandel ieder mens naar eigen waarde.
Deze droom is waard om te dromen
zonder blijft op aarde chaos en ellende
en zal men nooit tot vrede en vriendschap komen
van ramp tot ramp zoals men nooit op aarde kende.…
Aurora borealis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
398 wilde wanen
voortgejaagd
haar blik op verten in het wilde westen
een spookverschijning uit gedroomde dagen
en nachten, wachtend op
die talisman
die magiër, mwandishi en sjamaan
de wonderdokter en gebedsgenezer
die zij nu als haar evenbeeld ziet staan
Waar is haar gouden zonnegloed gebleven
Aurora Borealis is niet hier
maar wacht, gelijk…
het was te 's-Gravenhage.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 ik zie haar staan, nou ja
wat ongemakkelijk schijnt mij toe
of was ik onzeker
na enig verloop van tijd nader ik haar
ze staat immers alleen en wacht op de presentatie
van haar eerste boek, gelijk ik dat doe
.…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Maar vroeger troonde hij op pleinen en straten,
was onmisbaar zijn rol, kleingeld werd vlot geïnd;
dienstbaar aan allen die voldoende munten bezaten,
was zwijgplicht zijn eer, ieder was hij gelijk gezind.…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 nacht
toen haar hart en longen het begaven
ze ligt nu eenzaam in een bos begraven
daar rust haar as nu kalm en zacht
je komt weer bij haar terug
in zangerige neurodiversiteit
de psychologe van het instituut
ze steekt weer veren in de anus
je probeert haar alsnog te overtuigen
dat veren in de kont geen vogel maken
ze geeft je nooit gelijk…