2670 resultaten.
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.
Op het ruwe hout van de vensterbank
dampt de kruidenthee die haar warmte verliest,
een stille illusie die langzaam nuchter wordt.…
Stille heldin
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.119 ik zie nog haar handen
bezige handen, nooit in rust
breiden, verstelden, keerden, haakten
de sluipende uren, intens bewust
wakend op de zachte kinderlijven
diep in slaap, naast elkaar gevlijd
soms er even naast, ruiken
aan de geur van onwetendheid
waakzaam ook haar oren
negerend het versneld gedreun
van haar lijf, op haar hoede
schrikkend…
Jij mooie fantasieman
hartenkreet
4.2 met 70 stemmen
4.630 Een onovertroffen minnaar en altijd lief
Ik stel je samen in m'n stoute fantasieën
Een beetje van hem en ook van die ander
Zo heb ik elke keer een nieuwe vent
Waarvan ik soms het lichaam verander
De ene dag is hij heerlijk strak gespierd
Is hij getint of juist mooi lichtblond
Een ander moment is hij in een uniform
En rollen we samen uren…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 hem verlaat
stralend kijk ik naar de bestemming
waarvan mijn gevoel mij zegt
dat er na een lange zoektocht
naar het onbekende van mijn ik
eindelijk een einde gaat komen
met mijn schop in handen
loop ik naar de grootste boom
dat op het eiland staat pronken
en begin korrel voor korrel te scheppen
totdat de schatkist zichtbaar is
na uren…
Blokkade .....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.286 meer wat ik voel
wil niet lezen, even niet meer
Het doet zo'n pijn
al die geslaakte kreten
Ik vind het leven fijn
dit gaan aan mij vreten
Het vormt een blokkade
het leven draait door
Maar het laat zich raden
voor wie en waarvoor
's Nachts malen woorden
ik sta er zelfs mee op
Al die slotakkoorden
zoveel verdriet in m'n kop
De uren…
Heb je zo gemist...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.284 Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.
Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.…
Later...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.120 Kan ik mijn dierbaren
dan de juiste weg heen sturen,
genieten van hun kostbare uren?
Wacht er op mij
ook iemand daarboven?
Zouden ze daar ook in een God geloven?
Is daar ook verdriet en pijn?
Of zal er alleen vreugde en liefde zijn?
Heb ik genoeg geleerd
in mijn levensloop?
Zijn daar ook bloemen te koop?…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar verliezen niet
Hij drijft haar naar orgasmen
gloeiend op de hete plaat
deelt met haar geheimen
ziet de glans langs haar gelaat
Hij verliest zich niet in liefde
of sterft voor één moment
hij neemt haar in gestolen uren…
Driemaal scheepsrecht
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.786 een man
ik proefde eerst bewust de sfeer
en smeedde daarna pas mijn plan
ik kreeg aandacht van twee heren
bedankte vriendelijk voor hun eer
vol goede moed opnieuw proberen
zit doorgaans niet bij pakken neer
alles zat die avond tegen
ik had pas beet bij nummer drie
vreselijk knap maar erg verlegen
tenslotte won dan toch chemie
de uren…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Ik kijk nu eens goed om mij heen
en zie een wereld vol met kleuren
vogels die fluiten, ik ben niet alleen
de natuur geeft aan mij haar geuren
het laatste seizoen kan lang duren
daarom geniet ik volop van het leven
ik tel niet de minuten en de uren
want God heeft mij het leven gegeven.…
apocalyps
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
633 in het gehuichel was een deel en één in tranen
in sommige uren heel veel schijn en meer
in deze droeve jaren van het hart en in de gene
waren stormen - welke stormen, wie?…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken
in dromen de primus van de klas
ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden
al denkt niet iedere vlieg zo
ontvleugeld en potig ontleed
om vervolgens op bezoek bij de spin
bibberend af te tellen naar het eind
vergeten al die uren…
De trol die niet kon schrijven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.068 weer terug
omdat trol steeds stout was
bleef hij heel alleen
niemand speelde met hem
waar moest hij heen
als de zon nou
eens schijnen zou
werd hij vast liever
net wat trol wou
maar door de bomen
kwam geen zonneschijn
ze hielden 't licht tegen
als een gordijn
trol wilde nu
de zon een brief sturen
maar hoe o hoe
hij dacht vele uren…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust
Ik trek
mijn jas aan, ga de buitenlucht in
glimlachend loop ik op wolken
nog ken ik hem niet, zijn naam al evenmin
Loop
zo uren…
Winkelen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.578 door m’n moeder overdonderd
Heel de collectie moet gepast, geen broekje uitgezonderd
Mijn vader is de kapstok, maar blijft uiterst onbewogen
Al kost zo’n dagje winkelen hem al gauw een Godsvermogen
Uitgeput en uitgeteld in schemerlicht de auto in
Alle gaten volgestouwd, mijn moeder heeft haar zin
En al schreeuwt mijn koortsig lichaam sedert uren…
Ouwe man.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.003 Elk uur lijkt wel te kruipen
je kijkt steeds op de klok,
de dagen lijken op elkaar
en ’s nachts, dan ben je bang
Dan tel je alle uren,
de schimmen op de muren
en je luistert in je bed
naar de stemmen op de gang.
Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang.…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wat rest hartsrust om te zeggen,
onbewaakte uren aan de telefoon.
Het leven eigenhandig opgebouwd.
Juist luisteren hoe het zou werken,
vertellen wat je in mijn ogen leest.
Beeldend hoop laat alles staan, wijst
toch op een reeds afgesloten einde.…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 ik leef in de nadagen,
dagen erna
na wat dan
zijn dat laatste uren
avondrood van kleur
grafsteenzwart van geur
soms kan je dat niemand vragen
immers zovelen
zie ik nu pas
in zichzelf turen
zal het zijn voor even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar…
Cet age est sans pitié *)
gedicht
2.5 met 41 stemmen
17.751 Ze glimlachte zo trots en raadselachig bovendien
dat het gevaarlijk leek - wij zagen niets van het verlangen
in 't uren lang met krabben-armpjes uit het venster hangen.
Maar moeder wel - ze bleef vaak even staan, zei wat
en vroeg wat, nauwelijks te verstaan, en op een dag
vertelde zij: ze vroeg of ze me moeder noemen mag.…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit mocht gíj mij eens toebehoren
en ik nadien in het ochtendgloren
een lok met weemoed strijken uit uw kalm gelaat
terwijl een kerkklok de vijf uren…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Ik kan zo uren zitten turen naar dat fladderend gedoe
hoe zij scharrelen in het huisje en vliegen af en aan,
of al pikkend aan de nootjes of aan de vetbol hangen
geboeid blijf ik kijken, word het werkelijk nooit moe.…
De poezendokter
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
795 vaak van streek
Ze had altijd wel wat
Waren het niet haar ogen dan wel haar vacht
Kreeg ze nep pillen dat had ze niet door
Ze at ze op en ze ging er voor
Wie er ook kwamen verschil werd er niet gemaakt
Dokter poes was er altijd nooit had hij verzaakt
tot op een dag gebeurde er iets
kwamen vele poezen op het spreekuur voor niets
Ze zaten al uren…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 steeds meldt zich weer een nieuw gezicht
ik zou wel eens een nachtje willen slapen
maar heb moeite met het knopje off
tja, alleen ben je toch maar een loser
want dan mis je weer de laatste tweet
ik zou me zelf wel echt willen vinden
zoeken naar de zin van mijn bestaan
dus google ik naar mijn profiel
ik ben online dus ik besta
ik zou wel uren…
Liefde o Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
735 De zon is uren geleden al onder gegaan.
Het besef dat alles altijd maar voorbij gaat,
lijkt alles zo zinloos te maken.
In de verte komt een donkere lucht aan,
de wind flakkert op.
Wagens haasten zich op weg naar hun volgende bestemming.
Men blijft maar reizen van ergens Zijn lijkt geen sprake.
Dan stopt er een taxi.…
kroes haren en het weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 krusu wiri ( kroesharen )
rampzalig is de regen voor met name
het vrouwelijk geslacht
van wind moet ze ook niets hebben
voor de man is het niet zo belangrijk
in de douche stonden potten vol met vet
en dure crèmes als men curly had gezet
uren spenderen dames aan hun haar
zo een twee drie zijn ze echt niet klaar
je ziet hun haren plat of…
de klant is koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Bangladesh
een jonge vrouw die achttien uren achter
elkaar heeft gewerkt en dat al wekenlang
voor het bedrag van een paar luttele euro’s
per dag, zakt plotseling ineen
in haar hand nog een schattig tuinbroekje
voor kindjes aan de andere kant van de wereld
zo een als waar het blonde meisje in liep
waar mensen zich goedkoop en toch mooi…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Koesteren zij hun ijdelheid zo treffend weergegeven,
Mogen zij hun gouden uren beleven.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Hier slakken de uren over de dag. En nachten
die zweterig dubbel duren, tobben, die de laatste was ophangen,
verlofdagen missen en wijzertikken tellen. Hier rust dit huis.…
DE WAGEN DES TIJDS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.226 Daar kwam er een wagen
vol nachten en dagen,
vol maanden en uren en stonden gereen,
fel trokken en weerden
hen' de edele peerden,
die zesmaal vier hoefijzers kletteren deen.…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind, batterijen uit de klok halen dan?…