8933 resultaten.
Kardinaal Eijk
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
838 Wim Eijk, zijn naam is klein, zijn daden kleiner
kapittelt hard de paus, want die zit fout
Diens menselijke aanpak laat hem koud
want Wim is veel beschaafder, stukken fijner
De protestanten? Wég van hier tot gunder
Met recht is dit een kardinale blunder…
In ochtendvroeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 jij bewoog
tussen warm
en koud
danste op
woest kolkende
turbulentie
verstilde
in ochtendvroeg
rijpende vorst
ontwaakte in
regenboogkleur
van brekend licht
zag het
gezicht van de
komende zon
voelde warmte
en wist dat
het leven begon…
Dan maar verzuipen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Het water toch nog koud.
Té.
Hulpgeroep werd niet gehoord.
‘Wordt’ evenmin.
Dan maar verzuipen.
Niets aan te doen.…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
De roep van de stern
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
851 Traag gaan mijn gedachten
bij de al maar koude windvlagen,
het op en neer gaan van de boot
doet het peinzen verzachten.
De roep van de stern
zwevend op ons innerlijk gevoel
geeft waardevol een betekenis,
dat gedachten op kunnen komen
die niet in woorden zijn te vangen
neerstrijken op het gemoed
en dansen.…
Het muisje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 ik kende
je zachte hand
de warmte die
in het muisje
schuilde juist
op koude dagen
als onze vingers
even wilden vrijen
in een gespiegeld
oogcontact
wachtte de
instemmende lach
waarbij wij
van geven en
nemen een harts-
ceremonieel maakten…
Jaargetijden
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
571 LENTE
lente is zoals
jij je in mijn armen vleit
vol van beloftes
ZOMER
samen in het gras
overdenkend hoe het is
en nog worden zal
HERFST
herinneringen
ontvallen ons langzaam als
bladeren de boom
WINTER
winterse koude
de kachel warmt op z’n best
dat wat ons nog rest…
Lekker zweven
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
559 Nog even en we mogen weer gaan kiezen
Weet u al waar het kruisje wordt gezet
Of denkt u ach gooi het maar in mijn pet
Laat het u koud wie wint of gaat verliezen
Eerlijk gezegd het is me om het even
Ik kies ervoor om permanent te zweven…
streef ten minste toch naar zeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 van warm naar koud
of omgekeerd,
van braaf naar stout
nooit omgekeerd,
dat is de gang van 't leven.
voor iedereen
een andere taak, opdracht of gegeven:
schep vreugde in het leven
doe dat vol medeleven!
streef op een schaal van nul tot tien
tenminste toch naar zeven…
Herfst in Hamburg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
411 Herfst in Hamburg
kille stenen en
koude gezichten in een
warre wilde wind
zwarte
snelle jassen
bruisende bladeren
vliegend op de vlucht
striemend snijdt
gure regen
&
goude golven
dansen
met stille, zilte mist…
Losmaken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Zij heeft je losgelaten
Vanonder haar zorgen
Zij was er je hele leven
Jij was er telkens morgen
Wil het heden, hier bij laten
Jij bent sterk
Jij zal verder varen
Jij zal haar lossen
Vanonder jouw zorgen
Haar warmte
Kent geen koude
Want haar hart
Is het jouwe…
dagboek dicht
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.160 Morgen zijn we stof
en stuiven we tussen
groen gras en kransen
vandaag bijten we
appels in hun vlees
het sap druipt
langs de mond
pas gisteren
rukten we nog
de klaprozen
uit de grond
nu
is er geen vandaag
gisteren of morgen
het is middernacht
ik maak me zorgen
om niets…
bevrijding
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.010 de grond is omgewoeld
de keien zijn gebleven
de aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
het onkruid van herrinnering
schiet op in onbewerkte bodem
zij kent geen onderhoud, haar
wildgroei is het niet vergeten
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
Vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
687 de tijd
waar ik oversprong
viel dwarrelend naar beneden
de ruimte
waar ik in doordrong
versplinterde tot plaatselijkheden
vastgeklampt
aan de adem van mijn mond
heb ik al het bestaande uitgedampt
tot aarde, tot grond
in sterrenzeeën
heb ik gezwommen
zag de schepen één voor één zinken
heb alle melkwegen beklommen
om me uiteindelijk…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 de grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig…
afscheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.243 het is zo zwaar dat ik het niet
over de drempel van mijn lippen krijg
"afscheid" weerklinkt in een uithoek
van mijn daverend hoofd en beukt zich
tegen de moed die het recht houdt
mijn tranen kauwen op de grond
onder mijn wankele voeten, om dan
een braakbal van niets uit te spuwen
ik val een laatste maal in haar armen
en mijn geheugen…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Heuvels
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
876 Heuvels lijken te dalen
grond verschuift langzaam
en drijft weg in de stroom
van rood water.
Het rode water
volgespuwd met liefde
sleurt je mee naar gebieden
waarvan je nooit wist
dat zij bestonden.
Het bijna vlakke land
ligt er verlaten bij
zo zonder obstakels
is de weg vrij.…
De mol van Heventol.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.176 Zat knusjes onder de grond.
Helemaal gerold in een keurige bol.
met bovenaan zijn dikke kont.
Maar toen een eekhoorn langskwam.
Schoot hij "WIEPS" wakker.
wat was hij bang.
Die arme stakker.
De mol was geschrokken.
en riep:" LAAT ME ALLEEN".
en kreeg (toevallig) de waterpokken.
en toen ging hij heen.…
Mijn kleine jongen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.824 Al vier tandjes in je mond,
beentjes stevig op de grond.
Lijkt al groot, maar is nog klein.
Wil nog graag bij mama zijn.
Papa's smurf, opa's maatje,
en ons aller kameraadje.
Ik ben wat bang, het gaat zo vlug.
Want ook dit jaar komt nooit meer terug...…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Griekse Tragedie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
695 een geselende hitte
dorst 't oude wijze land
en drijft meedogenloos
de boer tot flagellant
Sirocco en Zephyrus
schroeien de droge grond
zinderend zijn de luchten
brandend de horizon
in waanzin tergt de ploert
de geest der pyromaan
wouden en wijken smeulen
onder Hephaistos' waan…
als de lans valt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.055 een lans
doorsteekt
mijn hoofd
borst
buik
zo alles,
het verwondt
het splijt
mij,
mijn wereld;
een vaste aarde
het pint mij
in de weke grond
de storm
schudt mij
sterk
als speelbal
naar alle
kanten
warrig worden
mijn gedachten
wazig het zicht
op gehavende
restanten
en jij
jij
stroopte
de schellen
van mijn…
gebroken
netgedicht
1.6 met 9 stemmen
1.289 eenzaam springt het
duizelend, suizelend
van jouw handpalm
in het diepe onbekende
langzaam vliegt het
zwevend, belevend
zonder valscherm
de afgrond tegemoet
plots valt het
rinkelend, klinkelend
in stukken
op de grond
jij draait je om
en loopt gewoon voorbij
de stukjes van de puzzel
het ontbrekende deel van mij…
21 jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 gedenk miller en de zijnen
deze canadese dode vrienden
gedoofd in de bittere nacht
begraven in veluwse grond
in de kerstmaand van 1942
gedenk hen twee minuten
en luister naar de vogels
tijdens de stilte op 4 mei
ze zingen de hoop op vrede
hoog in het prille groen…
020 op zijn plaats
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
894 Verrot vervallen en gezakt in de grond
stinkende door de regen weggespoelde stront
De zogenaamde hoofdstad van Nederland
zinkt van ellende en ouderdom weg in het zand
Arrogantie decadentie en borstklopperij
vol met stinkgrachten ergens aan het Ei
Eindelijk is het eerdaags einde verhaal
het dorp op palen in het rioleringskanaal…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
Jij paradijst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
710 sla palen
op mijn grond
prikkeldraad rondom
en als het nodig is
jaag ik daar nog een stroom
doorheen met ongekend voltage
geef geen overpad
aan ongewenst bezoek
ik ben die aandacht zat
jij paradijst
waarin ik faalde
haalde vrijheid dichterbij
ik ben blij maar al
die palen schrik en prikkeldraad
moet ik helaas nog zelf weghalen…
De droom van de archeoloog
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.914 Gewapend met tandenborstels
Trok hij naar de woestijn
Voor het laatst ontdekte graf
Spittend in de droge grond
Stuitte hij op schedel en edelsteen
Zich afvragend wat de context was
In een mooie stratigrafie
De lagen van het grondprofiel
Met duidelijke chronologie
Het deed hem allemaal niet zo veel
‘Een biertje en dan lekker slapen…
winter wil ik niet meer zien
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.255 kale winterbomen
steken blote armen
bladerloos de kou in
handen diep in zakken
begrijpend knikkend
naar de naakte boom
langzaam verder lopend
door de lange winterlaan
hoofd gebogen richting grond
laat de zachte lente
maar snel komen
winter wil ik niet meer zien…