15538 resultaten.
JEUGDHERINNERINGEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.454 voorjaarsspel in groot rood klaverveld
uitbundig geschreeuw rennende benen
als woedende boer opwachting maakt
bont geslagen billen snel verdwenen
kostbare momenten die fragmentarisch
kleurrijk als vluchtig vertoonde dia’s
door het snel vergrijzende bewustzijn
schieten minder en minder realistisch…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 Een bont geschminkte ClinicClown
verdrijft met grappen even de pijn
Vera’s ogen glanzen groot en fel
glimlachen hem een dank je wel
voor de warme stralen zonneschijn.…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 -
En de voetjes
Zij tripp'len al zoetjes,
IJlings zwiert een bonte rei!
Al menig scheepjes-helling
En zoo 't pietje doet,
Ook goed!
Glijdt langs de gladde helling
Van mijn' versleten hoed:-
Oude manneke,-
Nog een kanneke,-
En, mooi-Klaertje!
Nu je vaertje
Niet zal kijven,
Och!…
Pino Silvestre
gedicht
2.4 met 77 stemmen
41.353 .
------------------------------------------------------------------
uit: 'Bont uit de zoo van Charlotte Mutsaers', 2002.…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
Morgenwandeling
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.046 De kille nacht hangt klam nog aan ons lijf,
de slaap ligt dood op onze mond en ogen,
de zon zal stijgen zonder mededogen
en mensen komen, en hun bont bedrijf.
Straks is het bos in volle dag gezet,
wat zullen wij in ’t levend uur beginnen?
o, vrouw, laat ons de lange dag herwinnen
en keren tot het slapeloze bed.…
Lyrische Uitspatting te Deventer
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.166 eeuwenoude koek
heeft geen weet
dat een Bourgondiër
op koorhoogte
net om de hoek
in een middeleeuws gewelf
zich vergrijpt
aan de borsten
van de Dame Blanche
uitdagend gekleed
met warme chocolade:
hij gaf haar geen enkele kans
tegenover hem weet hij zich
een Utrechtse grachtengordel
naast de blonde met de dunne el
de rest van het bont…
oprecht rechtop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
616 fjorden en druipsteen rijpend op metaal
mevrouw natuur is weer eens met vormen aan de haal
bonte kleuren, bombastische kleurschakeringen
tot een gebrek zwartgeblakerd weergeeft
hout versteend in de tijd waarin het leeft
't was vast een ontzettend creatieve boktor
die groeide volgens levenslijn en waarderingen
de rode loper geeft de volledige…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
De zanger
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.305 Zweeg vreemd gezang en dorper lied,
Verstiet men zijne tale niet,
Nog zou de zwerver komen
En rijzen in de zaal,
Vol beelden en vol dromen
En klang en bonte taal.…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 De fijne kop
bloeit als een knop
dicht aan de waaier van ogen,
die bont en rond
tot op de grond
sierlijk is uitgebogen;
en als een vorst
zwelt hem de borst,
groen en wiss'lend van glansen,
geheven koen,
als fier blazoen
tegen der zonne lansen.…
Ben ik oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Die vertellen hun eigen verhaal,
dus verstop ik ze achter een bonte sjaal.
Oud worden is lang niet gek,
alleen maar een lang verhaal.
Als ik 's avonds dan lekker relax,
laat ik alle plooien zakken.
Ja dan val ik op mijn dooie gemak,
trevreden in bed, naast mijn eigen ouwe zak.
06.02.2009 Aagje…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
Zweven, leven, geven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 De blauwe lucht is boven
De grond is beneden
Ik zit op de wolken
Zo voel ik leven
Zweven
De natuur is dichtbij
Ik was beneveld
In een waas voorbij gekomen
Ik kijk naar beneden
Leven
Toekomst is lucht
Niks voorgenomen
In mijn hoofd mijn dromen
Ik vind je teder
Geven…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
Buskruit
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.432 gouden regen staat in bloei
paarse papavers besprenkelen het groen
rood twinkelt geel vlamt blauw flitst
even de lente in mijn ogen
knallen moet het, tweeduizend twee is doei
Dat kunnen we nooit meer over doen
Die lijkzakken zijn voor altijd dicht geritst
En daar wordt dan kleurrijk over gelogen…
Reisagent
snelsonnet
3.0 met 39 stemmen
2.617 Meer blauw op straat is eindelijk gelukt!
‘k Weet zeker dat een nep-agent ook leidt
Tot een gevoel van grote veiligheid;
Alleen toeristen worden soms gefuckt.
Als ik gearresteerd word ga ‘k niet mee,
Dan bel ik even snel met 1-1-2.…
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
de Beukenhof
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.287 In het Hof van Heden
is het beuken haar vergaan
waar voeten de grond
niet meer raken zal helder
haar leeftocht zijn
swijlens zon en maan
elkaar verstrijken
draait zwaaiend blauw
een laatste houden van
naar vijf bij vijf
haar toekomst lacht
naar gisteren
maar het "dag"
klinkt als vandaag…
Trouwe koord
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 Stappend in de lucht
aan een lint
hoog in het blauw
naast een vrouw
die elke stap toetst
voor ze in het ijle
een weg wijst,
zijn witte schoenen
schuiven sober.
Haar vinnige tenen na
tot het touw spant
na een plotse tuimeling.
Ze wiegen mijn aarde
de hemel in zonder
maar één wolk.…
Herfstlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 De pastoriemuur
is van een soort wit
dat mild en zacht
een brokje stilte pacht
een wit dat met
kamille langs een korenakker
eenvoud deelt
een wit dat
als een haagwinde
zich aan de zon blootgeeft
hier kom ik graag
de ingangspoort
met ronde boog
is altijd open
er staat
een uitgebloeide
blauwe regen…
Nog donker je de ogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 was blij
met je ontwaken
alleen gekeken
voelde zo ontheemd
je zacht gebaar
het haar wat
in de war
je arm om me heen
nog donker
je de ogen maar
in hun wit zie ik
de dag ontloken
het zwarte blauw
de rood opgaande zon
die sterren doet verbleken
ons moment wordt nooit vergeten…
De zee
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 Aangetrokken door haar grillen
Reisde hij terug naar die plek
En zie, daar zijn de blauwe stormen
Die ingewikkelde mozaïeken vormen
In rust genietend van het kabbelen
Waar geen einde aan lijkt te komen
Een storm zwelt zachtjes aan
Tijd om in haar op te gaan
In hypnose door de zee
Ging hij immer met haar mee…
Schrijven.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
816 Blijf toch vooral naar me schrijven
schrijf me steeds weer wat je ziet
vertel wat er om jou heen gebeurt
Het wonder van de vogels,
de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen,
en een bloem die heerlijk geurt
Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee
maar wel fijn met mijn ogen dicht.…
Voornemens
gedicht
3.7 met 491 stemmen
48.342 ik hoor het 's winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet,
nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet
begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij!
vlecht dan een krans en
steek de kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.…
Een vleugje jou
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.680 dat vleugje jou
tussen de regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
manifesteert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook heb gewit
nergens staat iets
zonder jou
ook al schreef je
zelf je laatste strofe
en kan jouw inkt me
nu niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft ook van jou…
EIGEN SMURF EERST
snelsonnet
3.6 met 26 stemmen
1.993 De film heet : “Blauw ? Het land uit, en wel snel !”
(met in de hoofdrol: Geert als Gargamel).…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Een kind hoort niet op ijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
859 Praat me niet van chromosomen
aangeboren afwijking
of zelfs het is beter zo
het nachtlampje
verdoezelt geen blauwe plekken
de marteling die jij moest ondergaan
je warme bedje koud gemaakt
op twee handen gedragen
is je witte kist te klein voor woorden
een kind hoort niet op ijs…