4113 resultaten.
Levensloop
gedicht
2.2 met 137 stemmen
52.231 Zijn dagen vulde hij met ongedaan maken
meestal in de kou, want meestal was het winter.
Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam.
Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken
is hij gaan liggen en dood geworden.
Ook bij de stroeve tulpen naast zijn bed
heeft een vrolijke rigor mortis ingezet.
--------------------------
uit: 'Beemdgras…
VOOR DE VORM
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.361 voor de vorm
zou ik je willen kussen in de nabijheid
van een warmtebron
ik zou je willen pellen
je huid je
schaven en de krullen tellen
en stoetsgewijze plaatsen naar grootte en hoeveelheid pigment
een compositie van leedvermaak
en van verleden
heden
op de uitvaart is er niemand
zelfs de kist is leeg
alleen is er de lucht
van afgesloten…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 De bloemen staan weer in bloei.
Je weet wel die zo lekker geuren.
Jij hield zo van ze in de groei.
Nog meer hield je van de kleuren.
Door de schoonheid in eenvoud
Liep jij door tuinen en parken
Ik krijg het nu nog steeds koud
Als ik onze tuin sta aan te harken.
Het is al weer jaren geleden.
Dat God jou kwam halen.
Wij hebben samen een verleden…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Stil en teruggetrokken
doorleefde hij jaren
met soms een praatje
bij het hek.
En dat was het dan.
Hij verbouwde zijn huis,
straalde bij een
compliment dat werd
gegeven
En dat was het dan.
Voor iedereen
onverwachts
maakte hij een einde
aan zijn leven
En dat was het dan.
Wat leefde er in
deze man?
Die dood boven
leven verkoos…
De zus van
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.430 in een flits zie ik opeens
mijn overleden vriendin
in het gebaren van handen
of het schudden van haren
soms mis ik haar intens
met al haar dolle fratsen
vaak was ze heel verstrooid
leefde in een andere wereld
je zus en ik spreken wel eens
over hoe dierbaar je ons was
.…
jij..............
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.512 ik kan je niet vergeten,
jij blijft in mijn gedachten.
ik zie je foto
en er rolt een traan over mijn wang.
je bent nu daarboven,
niet meer bij mij.
maar je blijft altijd in mijn hart.…
Lieve Opa
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.901 Ik zit op je schoot aan de keukentafel
Je witte koffiebeker in je hand
Je ander om mijn middel geslagen
Zo veilig voelde ik me bij niemand
Ik was nog zo klein opa
Alles ging aan me voorbij
Ik kon dat allemaal nog niet beseffen
De dood bestond niet voor mij
Opeens was je er niet meer
Maar je missen had ik niet gedaan
Ik wou dat ik wist…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Lieve jongen
zoveel jaren in ons hart
springlevend
in onze diepste gedachten.
Vreselijke flitsen
lachende beelden
door elkaar verward
alsof we je opnieuw
verwachten.
Je verjaardag
het alles en het niets
van ons denken.
Want juist die dag
blijft ons diepe
verwarring schenken.
Maar o zo dubbel
lieve jongen
we houden ons
op…
voorhemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.230 sterven wil ik
in een Franse appelboomgaard
verdronken in het licht
van de avondzon
onder de bloesems
als ware ik
in een voorhemel
sterven
ver van de wereld
waarin ik leefde
bloeide
mijn leven vergetend
voordat ik ophoud…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Kom vaak bij ons. Jij die begint te leven
Verstaat ons 't best en bent het dichtste bij.
Een kerkhof vind je, evenals een wei,
Een plaats goed om te draven en te spelen.
Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.
Ook grauwe stenen in een dartle bron
Zijn…
Naasten-Liefde
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.772 Als je geen stap of voet meer zal verzetten
Weet men zich met stip in je te verplaatsen
Als je volledig horizontaal bent afgelegd
Wordt verticaal de loftrompet afgestoken
Op het kruispunt van je verle(i)den
Vindt iedereen je lief, aardig en mooi!
Mooi meegenomen toch
geestelijk wel te verstaan
zo'n after-party van
na na naastenliefde!…
muziek
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.565 Muziek heelt wonden die de tijd
geslagen heeft
ritmisch, in balans
vloeien klanken samen
de tijd staat stil,
alleen mijn ziel verstaat
de melodie die mij
vleugels geeft.
Nog even wil ik luisteren
naar het lied van moeder Aarde.
Gedragen door de symfonie van het leven
spreid ik mijn vleugels en vlieg.
Ik kom thuis.…
Tot ooit
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.822 Jij moest gaan
Liet ons achter
Verward, verdrietig,
boos, héél boos
Waarom?
Kun je je afvragen
De mooie herinneringen
houden we vast
Altijd in ons hart
nooit vergeten
Ik weet dat je op ons wacht
waar je ook bent
Dag lieve schat,
tot ooit…
Een Leven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.808 De muur van haar kamer
Romy Schneider, Nathalie Wood,
Adamo, Johnny Holliday:
'Pour ma la vie va commencer!'
De eerste man
een oude bekende die werk van haar maakte.
Haar hart, leeg,
verloor ze zonder te kiezen.
De tweede man
een voorbijganger
die beter bij haar paste.
Drie honden, twee katten.
Net na Sarah
kwam de laatste
nestelde…
mijn broertje
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
3.162 Alleen nog maar wat zand
met daarop een kleine steen.
Maar niemand ziet de band
en het verdriet nog daaromheen.
Niemand die het ziet..
Hoe erg de pijn kan zijn,
hoe scherp het intense verdriet,
hoe erg die eindeloze pijn.
M'n hart krimpt steeds ineen
Bij al die herinneringen
die zo pijnlijk zijn.
Het leven in soms zo gemeen
en het doet…
Tot ziens...
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.573 Rust maar zacht
Je hebt je strijd gestreden
Na al wat je hebt meegemaakt
En hoe je hebt geleden
Rust nu maar zacht
De dood werd niet vermeden
Het is wel donker in de nacht
Maar 't donkerst hoort bij het verleden
Rust altijd zacht
Trouw is jouw loop gelopen
Op een eenvoudig wederzien
Blijf ik nog meer dan hopen
Tot dan rest mij slechts…
De bloem van 't bal
poëzie
4.0 met 12 stemmen
3.590 Wat was ze schoon toen ze uitgelaten danste,
de zoete maagd, met sylfenlichte voet!
Haar reisblauw oog, waaruit haar onschuld glansde,
ontstak het vuur der liefde in elk gemoed.
Haar lippenpaar omzweefden zalige lachjes,
nooit werd een zoen gedrukt op malser koon.
Bewondrend fluisterde iedre jongling zachtjes
Wat is ze schoon!
Zoals rondom…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 Een ijzeren glimp breekt mijn verdediging.
Pijn voor wat zijn randen raakt.
Mijn vlees splijt open,
mijn bloed onderbroken.
Troostend warm maar
vriezende pijn
Gevoel breekt in oneindige stukken en
gaat ervandoor.
De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien…
sterfbed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.415 Sterfbed van mijn vader
Verscholen in zijn gebroken ogen
Schemerde even een licht
En ver weg in zijn gezicht
Glimlachte hij
Hij herkende mij…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.
Pas als de leegte in haar naar
de diepte van het missen vraagt,
vindt zij kracht om uit te spreken:
“Omdat hij zo bijzonder…
Nog 1 keer
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
3.613 Je was mijn kleine jongen, lief en zacht,
jouw oogjes straalden praal en pracht
Jouw glimlach was mij geliefder dan parels en robijnen,
jij liet elke pijn uit mijn hart verdwijnen
Tot op een zekere dag dat je mij verliet,
ik leek wel te verdrinken in de tranen van mijn verdriet
Ik had je zo graag nog 1 keer papa horen zeggen,
je nog 1 enkele…
clichés
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.628 Ik heb duizenden clichés voor je bedacht.
Niet één die helpt, niet één verzacht.…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
Gebed
gedicht
2.3 met 84 stemmen
33.247 Ik wil gezellig sterven zei ze
zonder drama glaasje in de hand
pinda’s pellen op een krant
een lied van vroeger zin voor zin
nog kunnen zingen en dan krak.
In beweging woensdagochtend
met de kracht van vijfentachtig
gymmen op een Weense wals
knieën krakend in de maat, een
twee drie en een twee en uit.
Gerieflijk in de leunstoel
de laatste…
Van de koude grond
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.321 Onder deze zerk vergaat een eerzame vent
die niet verliederlijkte, als een batavier,
en die zijn leven – nu bereids een monument –
niet schond door rond te razen als een dolle stier.
Een machtig mensenkind wiens inzet voor de Ander
en voor de Maatschappij schier onnavolgbaar bleek.
Geen cynicus, maar desondanks een rots, en schrander.
O lof…
Zijden Draden.
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
3.272 Mijn voeten zweefden over het gras.
Niet bang meer om neer te komen.
Vluchtige zinnen die ik hardop las,
weerkaatsten zachtjes tegen de bomen.
De echo's waren spiegels in duister licht,
over mijn daden en denken en doen.
Teleurgesteld veranderde het mijn zicht.
Lang geleden is nog toen.
Zijden draden sponnen tot was.
Hoger, dunner, fragiel…
VOX POPULI
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.361 Van alle kanten
nadert de ongewenste
winter
Rillend loop ik door
het aangeslagen bos
Alle twijgjes van de kale berk glinsteren van de regendruppels in tegenlicht.
Even sta ik stil bij deze levende ets van een wereld gereduceerd tot lijnenspel.
Haarscherp komen structuren aan het licht. Bij mij daarentegen geen glinstering,
geen heldere lijnen…
Vuurstenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.188 Nog zijn de sporen voelbaar,
uniek, ik vermijd ze niet, ze
zijn in aard en ziel gegrift, een
schaduw van voorbije strijd, van
wie ik de mantel mocht beroeren,
waarop een gedoofde ster is bijgezet.
Ik blijf niet langer wenen, volg de
dood, gezeten in z’n tijdloos wiel,
flonkeren de vonken van jouw
vuurstenen, die bloedrood in een
dageraad…
Bezoekje op vrijdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.178 mijn voeten kennen de weg
naar het graf van jullie
die mijn ouders waren
een zus pootte krokussen
die nu kleur geven tussen mos
versteend vogeltje houdt de wacht
grote eikels liggen verspreid
over het bospad en jullie plek
bomen temperen licht en regen…
Wie is er in mijn huis geweest?
poëzie
2.2 met 11 stemmen
2.172 Wie is er in mijn huis geweest?
Een man, die zegt dat hij geneest;
Maar, ach, zijn zeggen mocht niet baten:
Hij heeft mijn kindje dood gelaten.
De moeder liep al huilend rond;
Ik blies, helaas, in ’s kindjes mond;
En meende nog aldus het leven
Aan ’t dode schaapke weer te geven.
Ach, wist ik, wist ik, wat ik deed?
Ik voelde niets dan bitter…