30481 resultaten.
Zware Liefde
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
809 Deze ontworpen liefde laat je lachen met mij, maar zal je laten huilen.
Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen.
Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen.
“Ik hou van je” dat zeg ik steeds vaker, dit zal veel van ons vergen.…
Toerist in je hart.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
526 Leid me maar rond
in je salon
Laat me je boezem zien,
maal me maar rond
Desnoods zestig,
zeventig maal
per minuut, of meer
Een valse onverschilligheid
zoals ik die nooit gekend heb
maakt zich nu meester
van mijn ziel, mijn hele
hebben en houwen
Je moet mij maar een beetje
laten doen, dat weet je
Dan is mijn humeur opperbest…
gedachtenloos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
723 Waar zijn de zinnen die ik maakte
waarmee ik ziel en harten raakte,
kon laten zien wat we bedoelen
of emoties laten voelen?
Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil,
mijn ziel en zaligheid zijn kil
en al wat ik nu nog kan doen
is slechts denken aan toen....…
Uit mijn pen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 verborgen in een vage droom
gekleurd in tinten blauw en paars
laat ik mijn gedachten binnen
en gehuld in de vormen van mijn gedachten
laat ik een nieuw leven beginnen...…
Vrijheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 Vrijheid is leven zonder angst en geweld
vrij kunnen zijn in je doen en laten.
Vrijheid is leven in harmonie laten
zien wie je bent en hoe je leeft.…
Morgenbrood
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
541 nu woelt het daar rond
het laat zich niet vangen
omdat de tijd ermee is behangen.…
nu ik het waag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
714 toe, laat me nog maar even argeloos
dit liedje van verlangen zingen
zo onbevangen roekeloos
onwetend
van bezwaar
los van mijn cynisch commentaar
naïef en ongekunsteld
laat ik de woorden klinken
ver van het schampere, gretig
en niet zo onaantastbaar
nu ik het waag
mijn hart opnieuw een kans te geven
te zingen voor de liefde
opnieuw op…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Sorry
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.282 Hoe laat je weten dat het je spijt?
Laat je het merken, ook als je het niet begrijpt?
Durf ik je aan te kijken wanneer mijn onbegrip torenhoog is?
Kan ik de stilte doorbreken wanneer een ieder van ons in z'n eigen verte staart?
Is het de sorry om het goed te maken?
De sorry van de compassie?…
DE LAATSTE TOOST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 wat een mooie dag
voor de dood
laten we gewetens toosten
oogwit strikken voor
aderlatende wijn
net iets te euforisch zijn
laag verlangen zingen
in grenzeloos mineur
tonen lezen
uit weggedragen handen
en laat ons dan
nagelaten
adem twijnen
ineengestrengeld zwijgen
de laatste gedachte
een afdruk
in zinderend heet zand…
afscheid nemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
937 Het liefst zou ik je bij me houden, we hadden het zo fijn
Maar om je zo te laten leven zou heel erg egoïstisch zijn
Want als het leven lijden wordt en jij niet meer geniet
Zal ik je moeten laten gaan al doet het me verdriet
Nooit was jij egoïstisch en je stond altijd aan mijn zij
En wat er ook gebeurde, jij was daar voor mij.…
Bijzonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
826 Als ik een bijzonder
gedicht
zou willen schrijven
één met warm, teder
licht
om te laten
blijven
in elk hart
dan zou het gaan
over mijn stemming
die zal blijven bestaan
zonder remming
positief
elke morgen
en elke avond
heel hartelijk en lief
wat ik zou willen
laten zien
aan ieder
misschien
om elke honger
naar liefde te…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Ik ben niet bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Snik,
Snik,
Drup,
Een verdwaalde traan
Over mijn wang
Laat maar gaan
Het laat een spoor achter
Maar ik ben niet bang
Drup,
Drup,
Snik
Ik kijk naar buiten
Het regent
Tik, tik, tik
Op de ruiten
Een kille wind
Plets, plets
Ik schrik:
een silhouet
van een mensenkind
Angstig, gekwetst
en omringd
door haar
schreeuwende kornuiten…
Draaiorgel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Op het lied
van:
Laat het
los.
Print het
uit.
Voor
later.
Laat ook maar.…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Zo gevoelig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 De dagen verschillen in hun bestaan
laten vooraf niet zien hoe ze vergaan.…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Een leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 ik woon
in mijn gedachten
koester ze, haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik…
Ik kom teug
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Laat me gaan
ik kom terug.
Maak je geen zorgen
ik blijf niet weg.
Ik ga voor even
maar kom terug
terug bij jou.
Blijf op mij wachten.
Als ik terug ben bij jou
schijnt weer de zon
en lopen wij samen
over de paden in het park.
Laat me nu gaan
ik kom terug.
Maak je geen zorgen
ik ga maar voor even.…
Een leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
304 ik woon
in mijn gedachten
koester ze, haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Het onbenoembaar late blauw
kwam vroeg vandaag. En bedolf
de straat met duister.
Windloos weer, ik luister
bij de zwakke lamp.
En hoor de kluiten op jouw kist.
Toch ritselt hoop in dit gemis.
Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
vieren wat stralen laat - van hare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
689 die nog zich dromen laat
voor jou en wie jou lief is
werkelijk maken mag
dat is onze wens voor jou
vandaag voor morgen
en de dagen ver daarna
waarin wij jou blijven vieren
van harte!…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Laat mij maar struinen door de velden
en dwalen door het dichte bos.
Waar tere anemonen stralen,
wit als sterren op het mos.
De beek die in zijn bedding klatert
laaft me als ik dorstig ben.
Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.…