Alle inzendingen over te laat

30481 resultaten.

Sorteren op:

Zware Liefde

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
Deze ontworpen liefde laat je lachen met mij, maar zal je laten huilen. Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen. Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen. “Ik hou van je” dat zeg ik steeds vaker, dit zal veel van ons vergen.…
Tim de Jonge24 november 2010Lees meer >

Toerist in je hart.

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 526
Leid me maar rond in je salon Laat me je boezem zien, maal me maar rond Desnoods zestig, zeventig maal per minuut, of meer Een valse onverschilligheid zoals ik die nooit gekend heb maakt zich nu meester van mijn ziel, mijn hele hebben en houwen Je moet mij maar een beetje laten doen, dat weet je Dan is mijn humeur opperbest…
Peterdw.19 januari 2011Lees meer >

gedachtenloos

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Waar zijn de zinnen die ik maakte waarmee ik ziel en harten raakte, kon laten zien wat we bedoelen of emoties laten voelen? Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil, mijn ziel en zaligheid zijn kil en al wat ik nu nog kan doen is slechts denken aan toen....…

Uit mijn pen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
verborgen in een vage droom gekleurd in tinten blauw en paars laat ik mijn gedachten binnen en gehuld in de vormen van mijn gedachten laat ik een nieuw leven beginnen...…

Vrijheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 836
Vrijheid is leven zonder angst en geweld vrij kunnen zijn in je doen en laten. Vrijheid is leven in harmonie laten zien wie je bent en hoe je leeft.…

Morgenbrood

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
nu woelt het daar rond het laat zich niet vangen omdat de tijd ermee is behangen.…

nu ik het waag

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
toe, laat me nog maar even argeloos dit liedje van verlangen zingen zo onbevangen roekeloos onwetend van bezwaar los van mijn cynisch commentaar naïef en ongekunsteld laat ik de woorden klinken ver van het schampere, gretig en niet zo onaantastbaar nu ik het waag mijn hart opnieuw een kans te geven te zingen voor de liefde opnieuw op…

dromen mag steeds weer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
laat me wezen wat ik ben gesloten in een pen geborgen in de schoot van nachtelijk gevoelen laat de warmte in me wellen de zon mijn jeugd vervellen en alles zoveel mooier minder zijn simpel veelheid zijn in alles wat ik ben en ooit had willen zijn de nacht verzacht de randen raakt mijn dromen keer op keer slapen doe je in het donker…
John Kroos31 augustus 2011Lees meer >

Sorry

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Hoe laat je weten dat het je spijt? Laat je het merken, ook als je het niet begrijpt? Durf ik je aan te kijken wanneer mijn onbegrip torenhoog is? Kan ik de stilte doorbreken wanneer een ieder van ons in z'n eigen verte staart? Is het de sorry om het goed te maken? De sorry van de compassie?…
zwarte kat9 september 2011Lees meer >

DE LAATSTE TOOST

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.077
wat een mooie dag voor de dood laten we gewetens toosten oogwit strikken voor aderlatende wijn net iets te euforisch zijn laag verlangen zingen in grenzeloos mineur tonen lezen uit weggedragen handen en laat ons dan nagelaten adem twijnen ineengestrengeld zwijgen de laatste gedachte een afdruk in zinderend heet zand…
JELOU11 januari 2012Lees meer >

afscheid nemen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 937
Het liefst zou ik je bij me houden, we hadden het zo fijn Maar om je zo te laten leven zou heel erg egoïstisch zijn Want als het leven lijden wordt en jij niet meer geniet Zal ik je moeten laten gaan al doet het me verdriet Nooit was jij egoïstisch en je stond altijd aan mijn zij En wat er ook gebeurde, jij was daar voor mij.…
chantal28 februari 2012Lees meer >

Bijzonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Als ik een bijzonder gedicht zou willen schrijven één met warm, teder licht om te laten blijven in elk hart dan zou het gaan over mijn stemming die zal blijven bestaan zonder remming positief elke morgen en elke avond heel hartelijk en lief wat ik zou willen laten zien aan ieder misschien om elke honger naar liefde te…
Petra Hermans15 februari 2013Lees meer >

Voorbij het laatste uur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
wil niet verrijzen laat mij nog even blijven rol de steen niet voor het graf witte doeken zijn gebracht maar kan geen afdruk maken van het leven dat ik ooit zal laten ben met de optocht mee geweest zonder kruis en doornenkroon het laatste oordeel was geen feest de zorg is puur voor als het donkert en de mensen gaan vertrekken weer…

Mijn wit spinseldier

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
kom mijn wit spinseldier laat mij nu snel je vleugels ontvouwen heb maar vertrouwen in ons warm vluchtig luchtplezier hoppen van kelk naar kom drinken ons vol met zomerse honing rusten in wiegen op wind die ons draagt vlaagt met licht van de zon kom mijn wit spinseldier ontsnap uit mijn dromen laat het bloed maar rood stromen…

Het gedicht schrijft zichzelf

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
In de overtuiging van een verhaal, De zeggingskracht van een gedicht, Is de verbeelding meester Over haar eigen werkelijkheid - De fantasie gaat er met De maker vandoor, gedicht Dat niet door hem, maar Door de poëzie zelf geschreven Wordt, en de schrijver de Hoogste toppen laat bereiken, En daarna laat vallen in bodemloze Diepten…

Ik ben niet bang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Snik, Snik, Drup, Een verdwaalde traan Over mijn wang Laat maar gaan Het laat een spoor achter Maar ik ben niet bang Drup, Drup, Snik Ik kijk naar buiten Het regent Tik, tik, tik Op de ruiten Een kille wind Plets, plets Ik schrik: een silhouet van een mensenkind Angstig, gekwetst en omringd door haar schreeuwende kornuiten…

opgelost

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
los me op in de wind laat me vluchtig verdampen als de geur van het munt in het vochtige veld opgelost laat ik me zachtjes vervoeren tijdloos, ontastbaar opengesteld Omarmd door de rust vergeven van zonlicht verblijf ik in stilte onzichtbaar verspreid tot jij meer ziet met ogen gesloten dan open vanzelfsprekend gelijk bent volledig…

Gevallen blad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
net als de blaadjes laat ik los wat er niet meer toe doet wat niet meer hoeft gevoed de takken zijn zwaar van hoeveelheden uitgebloeid ze buigen en gaan de winter in laten achter wat niet meer groeit de natte grond onder mijn voeten vertrapt wat net gevallen is ik raap nog wat schoonheid en versier mijn huis met herfst en warmte…

Een leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
ik woon in mijn gedachten koester ze, haat ze in slapeloze nachten ik vlucht in mijn verleden beleef het, omarm het en verlies mijn heden ik luister naar mijn stilte hoor het, voel het als warmte in de kilte ik loop als een onzeker mens dag in, dag uit op het randje van mijn grens maar laat me laat me zijn zoals ik…

Ik kom teug

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Laat me gaan ik kom terug. Maak je geen zorgen ik blijf niet weg. Ik ga voor even maar kom terug terug bij jou. Blijf op mij wachten. Als ik terug ben bij jou schijnt weer de zon en lopen wij samen over de paden in het park. Laat me nu gaan ik kom terug. Maak je geen zorgen ik ga maar voor even.…

Een leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
ik woon in mijn gedachten koester ze, haat ze in slapeloze nachten ik vlucht in mijn verleden beleef het, omarm het en verlies mijn heden ik luister naar mijn stilte hoor het, voel het als warmte in de kilte ik loop als een onzeker mens dag in, dag uit op het randje van mijn grens maar laat me laat me zijn zoals ik…

Allerzielen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Het onbenoembaar late blauw kwam vroeg vandaag. En bedolf de straat met duister. Windloos weer, ik luister bij de zwakke lamp. En hoor de kluiten op jouw kist. Toch ritselt hoop in dit gemis. Ik zag een late aster op je graf. Straks wordt het geruimd. Maar liefde is nooit af.…

Lente...laat ons wachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wind blijkt heer en meester Rukt en trekt aan boom en tak Meester en heer gehuld in somber wolken Een schrale zon zoekt zich een wak aan blauwe randen van schuchter lente De optimist in het jongetje laat z'n vlieger op Wind rukt en trekt vlieger met touw uit bei z'n handen.…

vieren wat stralen laat - van hare

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
die nog zich dromen laat voor jou en wie jou lief is werkelijk maken mag dat is onze wens voor jou vandaag voor morgen en de dagen ver daarna waarin wij jou blijven vieren van harte!…

Dwalen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
laat mij in je kruipen ik sla je huid opzij en duik eronder nee, ik doe je geen pijn je merkt er niets van niet in het begin althans ik ga dwalen door je lichaam verken eerst je onderbuik waar ik vlinders zal ontwaken in je lendenen het vuur dat hoog opvlamt en zacht dooft maar ik zorg dat het niet uit gaat in je hoofd wandel ik…

laat zestig winters

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.143
Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren: 'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen, nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd, dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen, en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd, Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…

Het adagio laat trillen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wie kent de dirigent van het windconcert dat lentes tonen preludeert in pril ontluikend groen het adagio laat trillen aan de horizon van zomers warme dag finaleert in oogst van geurig donkerrode klanken in volle herfstlach pas als de laatste toon bevroren is klaart vorst de twinkelende sterren zien we hemel in de ogen van…

Laat mij maar struinen door de velden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Laat mij maar struinen door de velden en dwalen door het dichte bos. Waar tere anemonen stralen, wit als sterren op het mos. De beek die in zijn bedding klatert laaft me als ik dorstig ben. Voert me mee naar vreemde plekken die ik alleen uit verhalen ken.…