3205 resultaten.
De daadkracht van Balkenende vier
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
676 Het droge veld zal spoedig zijn verdwenen.
Het nationale elftal moet daarom
alvast in onderwatervoetbal trainen.
____________________________
Noot:
Regeren is vooruitzien.
Volgens de verschillende bronnen loopt Nederland op de lange termijn het risico om te overstromen.…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 de noordenwind blaast koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet…
Werkelijkheid
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.351 Toen de lucht op was verdwenen de dingen.
De meubels stonden gedacht, louter schimmen
van ambacht en hout. Ik hield een pen in de hand,
maar kon mij het doel niet herinneren.
Er scheen licht, maar dat lag aan de lamp.
Of omgekeerd. Alle verklaring was opgebrand.
De boekenkast vol, maar zonder gewicht.…
Liefde kan het mooiste zijn wat er is
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.893 Liefde kan het mooiste zijn wat er is
De zonneschijn uit het leven
Die het ijs smeltend doet breken
Door liefde te beleven
Maar we weten het wel beter
Liefde kan ook het pijnlijkste zijn wat er is
Een duistere kant uit het leven
Ook door liefde te beleven
De zonneschijn door duistere wolken verdwenen
Je kunt je hart aan iemand geven…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
Berkenbosje
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.977 Ik liep met blij tevreden zin,
Mijn voeten verdwenen beneden in
En dwergenbos van varen,
Hoogstammige varens en bosbes en mos,
Mijn voeten liepen door dat bos,
Of 't reuzenvoeten waren.
En iedere kleine berkenstam,
Steeg als een reine witte vlam,
Door 't fijne groen naar boven.…
Geen weer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
894 De zon in mijn hart was verdwenen
geen storm te zien in mijn glas water
noch nevelige slierten bij een ochtendkater
geen kou en geen kilte in mijn gemoed
want dat alles is wat het weer met je doet.
De droom nam een eind
doordrenkt werd ik wakker
weerwolven knauwend
aan mijn veilig bestaan.…
Woorden in de nevel
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.249 Dat mijn woorden
naar U toe zijn gegaan
besef ik niet
want denken en doen
zijn verdwenen begrippen.
Nu, dagen later
weet ik dat
alle woorden
uitgesproken of niet,
altijd bij U terecht komen.
Het is voor mij te laat
toch komt het besef op tijd
want voor U
komt een woord
nooit te laat bij U aan.…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de hemel niet meer weent
in de nevels vol tumult
die in dagen zijn gehuld
is de tijd oprecht gevangen
heeft de ruimte lange gangen
maar wanneer de nevels stijgen
die tot grote hoogten neigen
zal de hemel weer gaan wenen
en is de droogte snel verdwenen…
De vlekken rode wijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
774 sloten zijn te vaak gebruikt
en luister naar de schaduw in de kamers
een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik lees niet meer de vlekken rode wijn
geef geen oordeel over scheuren
laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren
zie jij de angst zie jij het uitzicht verte nog beloven
scherven zijn geruimd de rotzooi is verdwenen…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is…
Lieve papa
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
3.757 Verdwenen in 3 dagen
Ik zou nog zoveel aan je willen vragen..
In het ziekenhuis, ik zie het nog zo voor me
alsof ik weer aan je ziekbed sta
Hoezo heeft de dokter je niet gered?!
'Hé Fem, geef papa eens een kus'
Op je voorhoofd, en dat was de laatste dus..
Ik moet je loslaten, maar vergeten zal ik je nooit!…
Percentage
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.442 fronten nalatig
We eren geleerden veel te statig
We geloven in evolutie berekend met kans
Niemand ontspringt de dans
Kijk eens naar het geheel
Grote aantallen produceren veel
Ik geloof niet dat ik theorieën steel
We zijn niet intelligenter dan voorheen
Er zijn meer mogelijkheden dan wijsheden geslagen in steen
Waar is de kennis die verdween…
Mijn Vurige Muze
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.000 De aversie tegen mijzelf
Compleet verdwenen
Door de blik die jij me toewerpt
In de geur van bier en zweet
Vergeten wij de buitenwereld
Genietend van de onuitputtelijke kracht
Die ons samenzijn versterkt
Onbevreesd verschuilt de rat zich
In de lieflijke klauwen van de tijger
Opdat niemand haar
Meer kwetsen zal
Onvoorspelbare eenheid…
DIE OOGJES
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.974 Ik heb haar nog lang nagekeken
en opeens was ze verdwenen
'k denk nog vaak aan die oogjes
geen glans was erin verschenen.
Dat kind van misschien vijf jaar oud
waarbij pijn in haar oogjes stond
ik zou willen, al was het voor één keer
dat ik dat lieve kind weer vond.…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 De jeugd lijkt uit zijn lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dan aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 Lange slanke benen
dansen in het licht
eng duister lijkt verdwenen
het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 speelgerei
de schommel ging te hoog voor mij
ze grijnsden om mijn angst
de draaimolen werd opgezwiept
ik kneep hem als een dief
zo bang ben ik nog nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al fout
hij knalde op de grond
ik op mijn kont
zij schaterden het uit
die speeltuin is niet meer
de toestellen verroest kapot
verdwenen…
Als hoog moet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.213 stuwt hem hogerop
van rust of stijgen met beleid wil hij niets horen
de stenen die hem storen tuimelen verloren
waar luide echo’s galmen om zijn felle schop
uiteindelijk bereikt hij opgewekt het doel
en streelt de trots in wilde stromen zijn gevoel
wanneer hij vol verwachting naar het uiterst gaat
maar plotsklaps is de aarde onder hem verdwenen…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 *) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Het licht is gekomen de donkerheid verdween
je kunt zien en loopt niet meer verloren.
Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.
Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.…
terrorisme ( thema-gedicht)
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.534 Wij willen elke daad weer wreken
door oorlogen te voeren tegen elkaar
't vertrouwen in de mens is verdwenen
en zo blijft het gaan, jaar na jaar.
Toch zal er ooit vrede komen
dat heeft God ons zelf beloofd
wanneer dat zal zijn weet niemand
want hoeveel mensen worden er eerst nog
door zinloos moorden van hun leven beroofd?…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 De gratie van hun rennen en bewegen,
half vliegen over het water, te licht voor zwaartekracht,
samen alleen in lucht, nat zand en spiegeling,
dat woordloze toebehoren aan elkaar en niemand anders -
opeens zijn ze verdwenen zonder dat ik zag waarheen.…
Spiegelschrift,
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
641 Gladde keien zijn overgelopen, waar
tussen onkruid is verschenen, mensen
zie je niet, gestorven of verdwenen,
je ziet het aan een doffe zon,
het licht vetrok met de staart
tussen de benen, het hangt in de
lucht, een ruiker die is bedorven,
huizen als verlaten weduwnaar,
de wind veegt de laatste hoop
van het trottoir, over veld, de
wereld…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker geworden was
uitkijkend door het raam
met een glas water in de hand
Ik wilde wel de overstap wagen
de maan was vol, vrede in het hart
Jouw ademhaling stopte even
Ik keek om in het geliefd gelaat
dat gelukkig leek in het licht
buiten verdween…
Glazen Hart
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
1.682 Je gaf mij jouw glazen hart
Breekbaar glanzend in het vage licht
Je gaf mij jouw glazen hart
Vandaar nu dit gedicht
Je gaf mij jouw glazen hart
Ik omwikkel het in zacht satijn
Berg het op in een zilveren kist
Waar het voor altijd het mijne kan zijn
Je gaf mij jouw glazen hart
Kon ik jou het mijne maar geven
Maar het mijne is verdwenen…
Verlossen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
521 gaven doffe hongerogen weer heel even
een zachte glans van gevuld zijn
ik wist zoveel meer
maar gaf de zware sleutel
voor die ene deur waar achter
op een smerig kussen haar schoonheid
zelfs de nacht verlichtte, nooit af
die laatste ochtend brak zij
gaf het licht door aan hen
die na haar kwamen
kraste nog een laatste letter
en verdween…
Het roze vonkt in hoge lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
641 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
de middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar verdween…