6019 resultaten.
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 Levende vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 In het vacuüm van verloren zijn
wandelt het weten rond.
Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer.…
Leemte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
859 ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen
je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren
mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind
ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering
minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam
mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet…
Voorbij voor mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
714 Te kort mocht je
in mijn leven zijn
met versluierd verdriet
verstopte pijn
Nooit echte bloei
of heel nabij
nooit totaal
aanwezig bij mij
Emoties
aan banden
Aarzelende
handen
Soms op weg
snel terug
deur op een kier
weer die rug
Zo weinig nodig
of het is gedaan
jezelf en mij
verloren laten gaan…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
Gerekruteerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 dan
Vraag ik me af vandaag
Jullie die getuigen
Van mijn leven zijn,
Die zien dat ik besta
Zonder dat ik mezelf
Nog zie - jullie geven
Mij mijn identiteit,
Mensen met een naam
En een gezicht zijn jullie,
Zorgvuldig door mij
Gerekruteerd tot mijn
Vriendenkring -
Die mij wel zien
Waar ik mezelf
Al lang uit het
Oog ben verloren…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren.
Blijf geloven in liefde..
Liefde zonder zorgen
Jaren zijn voorbij
Eindelijk thuis
Ik bij jou en jij bij mij…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
Wat is het
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Wat is het dat de vluchteling kan doen
om het tij bij tijds te keren
waar zijn de woorden van fatsoen
als de mens maar niet wil leren
de wereld is van iedereen
niemand kiest voor waar geboren
soms kan waarheid nergens heen
dan dwaalt de ziel in hel verloren
wat is het om de ontheemde te zien
verdronken in zijn eigen tranen
een toevluchtsoord…
Plafond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Getekend in heiligen
en vervolgens in de hemel gekleurd
discipelen, schrijvers en
poëten; volgers en kunstenaars
Aangenaam, kleurrijk, atmosferisch
fijnmazig, gedetailleerd
een mooie hemel op aarde
vertegenwoordigt onschatbare waarde
Immer moeten wij leren uit het
verleden, die tijd
voor eeuwig
die niet verloren mag
Roemenië, Boekarest…
Ook dichters maken reclame
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Wie zich als massamens verloren voelt,
kan zichzelf weer leren vinden.
Wie jonger wil worden,
kan beter wijzer willen zijn.
Doe, zoals je eigen hart je ingeeft.…
Nog kleurt de woestijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 ooit zullen
de geesten zich wreken
op hen die hun laatste
rustplaats hebben verstoord
vermoord is de
eonenlange stilte
vernield zijn de zuilen
en poorten van de stad
die eens het centrum van
cultuur en beschaving was
nog kleurt de woestijn
maar de winden huilen pijn
om wat verloren is gegaan
aan schoonheid en kracht
zij strelen…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Met andere ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 Ik bekijk de werkelijkheid
met de ogen van een ander,
en zie: de lijnen vervagen,
worden zachter, hebben
hun scherpe randen
verloren, de rafels
waaraan ik mijn vel
zo gemeen open haalde
zijn verdwenen -
het is nog steeds
een werkelijkheid,
maar minder grimmig
dan toen ik er eerst
naar keek, mijn ogen
mijn eigen waarheid…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
Nog lang niet dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 ga weg dood, je kunt me niet bekoren
Oké, dan niet, zei de dood
Dit keer heb ik verloren
Ik wacht wel af,
je zult ooit nog van mij horen.…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
SPEEDDATE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Hij bleek geen geboren winnaar te zijn,
pakte wat verloren, de snelheidstrein!
Geschreven door: Lotje van Reymerswael
(oftewel van lotje getikt)…
Smoorverliefd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
473 soms
dat ene woordje
die ene oogopslag
die ene klank
die mooie haarlok
die zo perfect op
je schouder ligt
je oorschelp er
tussendoor laat gluren
en uitlokt om eraan
te gaan knabbelen
dat kleine gebaartje
die subtiele glimlach
dat alles waarmee je mijn
ruit aan diggelen gooit
mijn blik verruimt
en gelijktijdig verstoort
ik ben verloren…
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 Gevangen zijn in vrijheid
kan haar inwoners niet bevrijden
de stad begroet, verdrinkt ons
in verloren gewaande stromen..…
De zon is een donkere plaats
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
518 Deze plaats heeft zwarte bloemen
De bloemen branden mijn ogen
Mijn ogen springen in een brandveld
Het brandveld is mijn verloren paradijs
De donkere duivel staat ook hier voor de paradijsdeur,
Hij staat met zijn glimmende hart in zijn handen
Hij offert zijn ziel
zodat hij het paradijs weer kan binnengaan
Nu is het paradijs herwonnen,
Nu is…
Kijkje van dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Je lach lijkt versteend
Je ogen zijn dof
Ik stel me zo voor
Je gevoel onder stof
Je pen is geleend
Anderen gaan voor
Niemand die ziet
Wat jij verloor
Je haren zijn los
Je krabbelt in je schrift
Ze hangen ervoor
Ik haal ze uit je gezicht
Je ogen vol schrik
Op je wangen een blos
En ik zie de tekst
Jij bent de klos…
De pijn van toen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 ik zag
je hand op
het behang
ogen die wegdroomden
vingers die de tijd
nog voelden in
de pijn van toen
die even krampten
toen je weer de
stemmen hoorde
van het twistgesprek
op de overloop
waarvan je in de
toon alle hoop verloor
nooit is het
meer goed gekomen
de lat was veel te
hoog gelegd wat restte
bleek het laatste op de…
Mijn zo dichtgrage vader
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 Mijn boek is uitgegeven
Er staan gedichten in geschreven
Mijn zo "dichtgrage" vader,
mocht dit helaas niet meer beleven
Ik had hem zo graag mijn boek gegeven,
zijn reactie willen horen
Helaas heb ik hem te vroeg verloren
Mijn boek heb ik naast zijn foto gezet
Misschien dat hij nu een klein stapje verzet
Ook al weet ik dat dat niet kan
Toch…
stilte breekt open
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
wat ik eerder niet horen wilde
voorbij de grens van het geluid
vormen mijn gedachten beelden
die mij zo weer inzicht geven
in het verhaal van mijn leven
het schijnbaar onveranderlijke
danst zich in nieuw perspectief
dat de essentie van gisteren…
Zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ze keek
mij aan
liet haar blik
geringschattend
langs de
anderen gaan
toch geen
preek of
beperkende
afspraken
maar in de
donkere diepte
van haar ogen
was geen
gezelligheid
te bekennen
vonkte al
vage onrust
het evenwicht
was verloren
niemand wist
welke invloed dat
zou hebben op
ieders handelen
het voorval had
indruk…
laat mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 laat mij
laat mij nu maar gaan
zoals vol de liefde was
was mij het leven goed
de overkant wacht mij
voor het eeuwig vervolg
dat mij herenigen zal
met ieder die ik verloor
dus dans en zing vooral
zwaai mij blijmoedig uit
aan de overkant immers
komen wij weer bij elkaar
laat mij dus
laat mij nu maar gaan
het is de hoogste tijd…