36035 resultaten.
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit, mijn rug even strekken.
Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.
Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
lente op stoom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 door bloesemtakken
schijnt voorzichtig het maantje
lente komt op stoom…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.…
bloesems en patchouli geuren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
634 je naam heb ik nooit echt geweten
de droom raasde veel te snel voorbij
maar die aroma's zal ik nooit vergeten
van scherpe bloesemgeuren allerlei
bloesems en patchouli geuren
heel kenmerkend voor jou
meisje van vele felle kleuren
besef hoeveel ik van je hou
elke droom voelde ik mij verloren
wanneer je me opnieuw verliet
vele tranen werden…
orange blossom special
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
638 even de tijd vasthouden
in een momentopname
de kleurenpracht
van vergankelijkheid
is thans op z'n best
konden wij dit maar
vastleggen zoals bij
het nemen van een foto
doch ginds pakken
de wolken samen
en ligt de wind
al op de loer
nog één keer
zal het bloesem sneeuwen
tot het voorbij gaat…
Het meisje uit den vreemde
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.729 Een ieder was haar even welkom,
Maar naderde een minnepaar,
Dan deelden zij haar liefste rijkdom,
De schoonste bloesem met elkaar.…
[ Sneeuwvlokken zweven ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Sneeuwvlokken zweven
tussen de appelbomen –
als bloesemblaadjes.…
Geurgenoegen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 Het geurgenoegen
van al die bloesempracht is
bijna orgastisch…
Stilte
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.072 Over afstand gedragen
geen geluid, geen grenspalen
langs wegen met snelle schreden
het beter horen achtergebleven
een gewillig oor
laat zich graag aanhoren
hoewel het vaak anders betaamd
niet zozeer de harde woorden
daar ‘t hoorbare te wensen laat
stilte gelijk kleurloze bloesem
is aandacht dat vroeg ontwaakt
eenmaal een rijpe kers…
Lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Laat mijn hart uitbundig danken
nu de lente spoedig komt;
door het wit van bloeiend leven
is mijn loflied niet verstomd;
wil het loven, juichen, springen
vol van vreugde zijn opnieuw.
Alles zal ooit echt gaan leven
ook al duurt het wachten lang.
Laat mijn hart uitbundig danken
samen met de vogelzang.…
eruit zien!
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
16.865 net geen hazelnoot
of de kleur van je ogen
geen graantje honing
of de smaak aan je lippen
nog geen bloesem
die uit je buik de vlinders lokt
niets dat blozend
het inzitten met je ronding snoeit
geen rijpe boomgaard
of de gedachte heeft het verkorven…
groene blouse
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
648 ik zag je in het park
tussen alle nieuwe nuances
van groen en tere bloesems
de wandeling was bleu met
de winterblues nog in de kop
maar jij ontaardde blozend
met een ontknoopje extra,
ontgroende mij in de knop…
Ze keert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
631 Haar zwijgen draagt een andere stilte
dan gisteren
toen bloesems voorjaar bloeiden
nu keert ze woorden
om en om
zoekend naar de zin
van een gebroken lenteloot
alsof de wind
enkel dorre bladeren
van bomen waait…
Woorden gingen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 verloren in de wind
't was niet dat zij haar
niet kon bekoren
dit lieve kleine kind
dansend in roze regen
die eerder niet bloesemen wou
nu zwierend over vele wegen
'n schoonheid waar ik zo van hou…
Jou...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Jij bent een rode roos
de zon op mijn kruin
helder water dat stroomt
een fruitige wijn
bloesem in de lente
met zijn heerlijke geur
en een vlinder vol kleur
Ik zou jou willen zijn...…
Opvallend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Overal deelt men groene lakens uit
ze hangen aan de lijn te zwaaien
zodat het patroon van witte bloesem
en met bonte tekst goed te lezen is:
ik ruik lente, de lieve lente komt.…
Teer in het morgenlicht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
452 De bloesem van de lente
als in een wolk gevat.
Teer in het morgenlicht
zo'n takje heel erg fijn.
Geniet dus van dit jaargetij
al is het bloempje nog zo klein.…
Lentewind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Wilde bloesem –
binding
van kleur aan geur,
mij aan de wind,
voor de wind,
want ik
reis mee
op de wilde wind,
aan de hand
van de zon,
ik heb het land
onder mijn voeten,
mijn ogen dansen
met de wolken
en ik,
ik reis mee……
In deze ronding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 wil ik huizen
wanneer mijn hart het niet
meer doet
middels bloesem
van de kersen
stuur ik jou een laatste groet
daar zal ik dromen
over de buren
een duizend jaar of tien
in deze ronding
wil ik rusten
hou ik het voor gezien…
De schone slaapster
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
608 Boezem, bloesem, bloemenrust.
In een rooskleur die eeuwig wacht.
Verwelk niet voor de morgen,
die een nieuwe levenskracht
in zich heeft geborgen.
Die een paar lippen naderbij
brengt tot een opwekking
waar ontwaking wenkt.
Die zoeken en zoenen.
Die rozen ontgroenen.
Die leven inblazen met
een nieuwe spirituele vlam.…
Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 Pasen, Pasen,
groen en leven,
bloesems met de lucht verweven
die heel helder is en blauw,
zingend onder morgendauw
die de oude aarde drenkt
en aan alles adem schenkt.
Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.…
Als de Lente komt
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
296 Groen blad aan de tak
bloesem danst zacht op de wind
leven begint weer
Jonge vogel zingt
uit het ei kruipt nieuw leven
regen geeft de kracht
Zachte ochtendzon
dauw glinstert op fris grasveld
dag wordt langzaam warm
Bij zoemend bijtje
tussen bloemen vol nectar
lente ademt licht
Warme lentewind
knoppen openen stilaan
zon wekt elke…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 Pasen, Pasen,
groen en leven,
bloesems met de lucht verweven
die heel helder is en blauw,
zingend onder morgendauw
die de oude aarde drenkt
en aan alles adem schenkt.
Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Niet voor lang herworteld leven,
steeds weer moeten verder gaan,
dàt is 't lot ons hier gegeven,
dàt de wet in ons bestaan,
lijk de bomen vruchten dragen
als de bloesems zijn vergaan,
lijk de zon de dag kan vragen
als de sterren niet meer staan -
maar de steppe zal gaan bloeien,
in woestijn valt regen neer.…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 de blanke, reine fragiele eenvoud, een mengsel
schuchter bloesem toont de maan
de rode mantel die haar bloesem bedekte,
laat vergeet-mij-nietjesogen voor liefde gaan.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 ik stoei met jouw ogen
over de vloedlijn der seizoenen
hoor
ik zeg je
het leven danst
op zonnehoedjes
was jij strelend
en ik jouw naam…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…