6334 resultaten.
De smaak van eeuwigheid
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.311 De kelken van je lippen
zijn als tedere bloemknoppen
ik proef er een eeuwig leven
het verwaaide zout te nippen
met de zachtheid van vingertoppen.
de zee met liefde weer terug geven.
In je ogen ligt een oceaan
ik blijf er altijd in bestaan.…
eeuwige zetten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
547 logische stap is de volgende zin
waar je telkens weer op-
nieuw aan begint
al gaat het niet
zoals je wilt, je zet toch
door terwijl de wereld...
ook al draait de wereld
gek, wordt er weer en pion
van het bord geveegd,
komen ridders om in de
vuurlinie, vallen de
torens om en raken
koningen zwaar in de
problemen,
je wil…
Beton voor de eeuwigheid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
611 Tegen Jehova's Armageddon
bouwt men best Wachttorens in beton.
Het nieuwste cement
blijkt uiterst potent.
Maar stopt het CERN's ontaard cyclotron ?…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door hen mocht ik delen
in schepping en stukjes eeuwigheid…
Eeuwig bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 zijn op menselijk
en alle leefniveaus
zoals de natuur en
alle vormen van
bestaan die de
schepping vanuit
zijn geheel ons in
delen presenteert
ook de ontvangst
was geen schrikken
maar een warme
inschikkelijke opvang
voorbeschikt en
meteen organisch
geplaatst in het grote geheel
waarvan de geborgenheid
voelbaar was in het
nu eeuwig…
de eeuwige stalker
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.239 onaangekondigd want
zelfs dagenlang was hij
mij niet verschenen
ik waande mij verlost
al was het tijdelijk
van dreigend laf vertoon
vandaag zocht hij
mijn buurman op
de echtgenote zag ik rouwen
hij laat mij niet meer los
komt regelmatig even
checken waar ik woon…
Eeuwig besef
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
576 hoe zou het zijn
zonder de pijn van geweten
verlies te verkeren
slechts als besef
het oordeel voorbij
een inductie van wat gevoelig was
in gangen van verlangens
strijdig in zichzelf
verblijd en gekweld
van aantrekking en afweer
verlost zonder keer
om te weten wat eenmalig ervaren
momenten
feitelijk zijn…
Aangelicht door eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 wij in kleur
het leven in balans houden
ontstijgen gouden momenten
onverwacht het bestaan
als zwart en wit
bij gelegenheden samengaan
straalt soms de gloed
van een stukje hemel ons tegemoet
tussen diepe stilte
en overdonderend applaus
bloeit de saamhorigheid
in wederzijds respect en trouw
zij zijn niet weg
maar aangelicht door eeuwigheid…
Eeuwig pat
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
633 Je paraplu is ingeklapt
je valt ten prooi aan de serpenten
in een taal die jij niet snapt
je woont beschermd op indicatie
in een huis vol ex-patiënten
met zware medicatie
Je schaakt op pure logica
naar een eeuwig pat
je slikt neuroleptica
en de ogen staren mat
bij elk afscheid ga ik dood
maar ik houd me stoer
onder mijn…
Eeuwige rust
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.833 Vredevol verder kabbelend
naar eeuwige rust
Dankbaar uitgeblust.…
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Wakkere dromen,
intrigerend knap geconstrueerd,
te kruipen lijkt de grote ruimte
en krijgt de ogen niet gesloten
zonder muren te doorbreken
meer als het gevecht om lucht
als eeuwigheden blijven duren.…
VOOR EEUWIG DOOD
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
795 Het traliehek
de ijzeren deur
de doffe klank
de muffe lucht
het gedempte licht
de stofjesdans
het turen naar
het denken aan
schuldgevoel en spijt
de hersenschim
de jaren door
dag in
dag uit
èèn daad
èèn stap verkeerd
niet hij alleen
ook het kleine wicht
begraven in het kille zand
voor eeuwig dood
een moordenaar in nood…
eeuwige schepper
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 trieste drieste
ijzeren waterman
roemloos gedoemd
in een hopeloze zaak
nimmer versagend
zich kwijtend van zijn taak
eeuwige scheppper
in een eindeloos plan
trieste drieste
ijzeren waterman…
Eeuwig moederdag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.486 Zo eenmaal in het jaar
dat is toch veel te weinig
een goede moeder
ben je elke dag.
Je koesterende handen
nooit aflatend bezig
je zachte blik
vertolkt je liefdeshart.
In onze diepste pijn
ben jij met ons verbonden
bij onze grootste vreugde
ontspringt jouw lieve lach,
delen we verdriet
jij troost ons als geen ander
met jou als moeder…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
Moederdag voor eeuwig
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.019 Nog eenmaal klinkt op aarde
mijn bewonderend hoera
o, dat zij eeuwig moeder is
nu in Gods Gloria.…
voor eeuwig lief
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.884 Als je zo in verbinding
aan - raakt
in absolute naaktheid
van hart tot hart
tot aan de grens
waar werelden in elkaar overgaan
tot aan het groeien van haar vleugels
dan kun je zeggen
de dood bestaat niet
ik heb de eeuwigheid gezien
en je kunt zeggen
dat je waarlijk hebt liefgehad...…
Muziek van het Eeuwige
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
624 Het zingende duet
op deze prachtige avond
dringt door tot diep in mijn hart en
wordt muziekleven van het Eeuwige.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 glas
buigt in
sierlijke lijnen
neigt
naar boven
reikt aan licht
verliest zich
hemel rakend
in ijle kwetsbaarheid
transparantie
weerspiegelt
eeuwige schoonheid…
EEUWIGE VRIJHEID
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
769 dat is dus mijn binnenste gezicht
ik raak nu de verten van mijn geest
het heelal omsluit mijn wezen
als vuurvliegjes raken de atomen mij
opgesplitst in de waarden der vervolmaking
natuurlijk ontstaat nu inkeer
het visioen der vergankelijkheid valt weg
in de ruimte starend, geef ik zuchten prijs
hieraan is het bestaansrecht ontvallen
eeuwige…
Leven en de eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 ik wil
de speelsheid
van de golven
maar ook
een spiegelgladde zee
in een tijdloze zonsondergang
wil in je ogen
de zinnen zien die
in je hand te lezen zijn
de diepte weten
van gevoelens naast
het oppervlakkige van gein
wil bij je zijn
in leven en de eeuwigheid
wie weet hoe lang dat kan…
Tijd en eeuwigheid
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.244 De Tijd kan de Eeuwigheid niet overwinnen.
Maar kan de Eeuwigheid één Ogenblik overslaan?
Laat dan gerust uw Ziel en uwe Zinnen
Op de stroom van de Vreugde vergaan.…
ZO EEUWIG ALLEEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Bomen fluisteren uren aan elkaar
ik hoor het ruisen in de stille bries
Hun heimwee is welhaast tastbaar
als ze praten over het stilteverlies
Bomen praten zachtjes met elkaar
rondom zerken uit ’t hardste steen
‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar
bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
EEUWIGE RUST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
860 We komen tot rust
in een staat van verlichting:
zien alles en niets.
Een overgave
aan een deelontmoeting met
de grote liefde.
Een zielsbeminde,
een onbeperkte schoonheid,
een warme liefde.
Mijn zielsbeminde
is ieder die ik liefheb
en gelukkig wil.
Het aardige is,
dat ik ieder gelukkig
zou willen hebben.…
Als eeuwige mist
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.286 houden van
overstijgt het weten
ook als jouw sterven
verder wegdrijft
het mag dan
herinnering heten
maar
in mijn wezen gekerfd
opdat zij blijft
dat wil ik ook
tot mijn hart
een glimlach erft…
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en in al dat lief volkomen opgegaan
Als uit licht een licht wordt geboren
kan ik nog enkel verwonderd staan
In ‘t eindloos lief met U verbonden
o lief, ik bemin U tot in eeuwigheid…
eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 gevangen in het
blauwe ijs
het lichtblauwe ijs
geen gletsjer
die de stilte
breken kan
het smelt
het druppelt
maar het ijs
breekt niet…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Uit een baaierd van licht, de oernevel van de geest
dalen wij als een nietig vonkje naar de aarde af.
Gewist wordt de herinnering aan al wat is geweest;
als onbeschreven blad leren we van de wieg tot het graf.
Deze wereld is niet meer dan een schakel in een eindeloze keten,
een speelplaats, een toneel: speler en toeschouwer zijn wij tegelijk…
-het EEUWIGE leven-
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.366 En, iedere dag, hoop ik op eeuwigheid
oneindigheid
een klok, zonder tikkende tijd,
God, ik wil ze echt -nooit!- kwijt.
Kan ik hun die parel weer terug geven
opdat we voor altijd....
ach...ik wens hun gewoon -het eeuwige leven-.…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…