1227 resultaten.
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 in het lila park
vond ik jou
Je had op me gewacht
met ogen vol leven
handen vol verwachting
Onze blikken zochten een glimlach
in het eindeloze deemster
voorbij de sterrenkou
spraken van ongekende paden
omhelsden gouden dromen
lachten als jonge goden
zwervend door de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren glans…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 er waren meer paraplu’s doorregend nat
die bewogen bij de gehaaste pas en
schommelden het mat refrein dat de
regen met een zware glans begeleidde.…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
bolero
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
3.336 als ik
je soms bezoek
pak ik altijd
mijn zoete zinnen in
met violet velours
en kanten strikken
zo blijf jij lekker
aan mijn lippen
kleven
en dan
leg ik mijn rijk
in paarlemoeren
glans tentoon
en rijg ik
ronde klanken
te luisteren
in je oorschelp
totdat
onze vingers tintelen
in een knoop…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik zag je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen…
- Kristalhelder -
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
521 Kristalhelder
spiegelt het glas,
onvergelijkbare lichtheid en elegantie
getemperd opaalkleurig
de ziel, met écht goud bewerkt
in fijngebroken stukken, heel broos
het adembenemende resultaat
gevat in ontspiegelde glans
Iedere ongerechtigheid, oneffenheid
doet afbreuk aan perfectie,
transparant en kristalhelder.…
Eenzaam...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
971 Wanneer niemand om je geeft
verliest het leven glans
maar als het soms dan toch gebeurt,
geef ik het weer een kans
en word ik weer teleurgesteld
denk ik : “de laatste keer !...”
maar het is sterker
dan ik zelf
en
ik sterf
telkens weer...…
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…
flare
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
435 ik denk het wel te weten
want als die glans zo mooi is, voel ik
dat jouw leven weg is
maar toch nooit voorgoed vergeten…
vlindervlug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 ik hang een dromenvanger om
maar laat
dit lichaam aarden
met hoofd en armen in een vrije val
op weg
mijn benen dragen me
maar verder droom ik levenslang
nimmer bang voor enge wegen, slechts
de glans van avontuur
geldt als een zegen
als ik zweef in zachte regen
en de glimlach van mijn drang…
RITME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Intens geluk zorgt
voor een zichtbare
glans.…
In roodkoperheraldiek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
851 zag altijd
de grote beelden
cultuur gegoten
in roodkoperheraldiek
ik modderde in klei
met zachte vormen
ze hardden toch
te snel voor mij
nooit heb ik je beeld
ooit kunnen laten spreken
jouw vormen kan
ik niet vergeten
jij bent realiteit
ik roodkoper je gewoon
ook zonder beeld glans jij
altijd mijn werkelijkheid…
liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Met jou wil ik de wereld rond
Als ik viel en jij nog stond
Hielp je me altijd van de grond
Als ik het eventjes niet zag
Was daar jouw glimlach
De glans van jouw ogen
Heeft me nooit bedrogen
Eén blik is genoeg
Alles op tijd, nooit te vroeg
Ja tot het eind der dagen
Blijven mijn ogen naar jou vragen…
je oesterde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
814 je lach
parelt plezier
maar je ogen
donkeren
de zachte glans
van de ketting
die een levenlang
je hals al siert
je oesterde
was bang
dat wie de
parel oogstte
geen garantie
voor een mooie
toekomst samen
kon beloven
je koestert
nog de kleur
maar weet
dat ooit
zal blijken
jouw sieraad
kent geen
andere vergelijken…
Niemendalletje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 keek je om naar mij
of zag je die vogel daar
hij vloog mij voorbij met
een fladderend gebaar
toch zag ik even in je ogen
een tintelende glans
was het weloverwogen
of vroeg juist ik om een kans
de hond trekt je mee
zijn lijn staat al strak
een rode auto toetert vrolijk,
mijn gemoed is weer vlak…
De keerzijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
956 Op zijn gezicht
ontwikkelt zich
een zachte glans van licht!
Terwijl ik kleur zie ik opeens
zijn allermooiste kant.…
dromendans
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.574 mag ik een traan aanschouwen
in geborgenheid
waar dromend verlangen
verscholen lag
gehuild in sombere tijden
verloor liefde haar glans
duistere nachten heersten
onze dromendans
waar grijs en kleur
dansen door elkaar
dromen weer herleven
in tranen
die ik bewaar…
Staan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
941 Staan
in de glans van Uw Naam,
een brandend riet
meer niet.
Elk welklinkend woord
stoort.
Slechts zijn
een ziel voor Uw Aanschijn :
hout,
dat z'n handen vouwt
en brandt
aan de binnenkant
want
U bent de zon, ik de plant.
U, de Bron, ik dorstig land.
U overwon, ik sta in brand.
U bent, en ik ?
ik aanbid.…
Geen andere goden
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.459 verlangen, aards en heerlijk,
Dat plotsling aan de ziel ontsprong,
Een jong begeren, maakte jong,
En hield zijn glans, ook toen het deerlijk
Besef ons met ontzetting sloeg,
Dat wie de hemel wil verwerven
Zijn liefste afgod moet ontstèrven,
Zelfs als hij hem ten vure droeg.
3/4-12-1933…
Scheve tongen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
888 tenen krommen
in aangeprate schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
iets te hooggespannen
ogen verloren glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
Sluimersluiers
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
972 ~~~
sluiers sluiten zich rond mijn huid
strelen steels de zachte glooiing
van mijn deels verdoofde buik
wazige beelden brengen langzaam
de werkelijkheid weer tot leven, geven
vol genade de wereld weer wat glans
alleen de spiegel
heeft nog twijfels
en blikt nog even
niet terug
~~~…
Transparante scherpte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ik wist van glas
dat het doorzichtig was
fragiel en breekbaar
in al zijn componenten
heb je verwond
met transparante scherpte
die diepe sporen
in jouw kristal kerfde
er was geen schaduw
in doekjes voor het bloeden
voelde mijn onmacht
jou daarvoor te behoeden
dacht dat glans en glitter
zouden binden
maar de waarheid
liet zich niet…
Lance Armstrong
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Hij overwon de kanker aan zijn ballen,
Liefst zeven maal won hij Tour de France,
Maar nu wordt hij ontdaan van alle glans,
Lance Armstrong is óók door de mand gevallen.
Hem kan ik nooit meer los zien van de spuit,
Het sprookje van Lance Armstrong is nu uit.…
de smaak van licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 voorbij ver weggeschoven tijd
danst een vogel in de zon
hij schrijft zijn cirkels rond de morgen
middag en de avondgloed
die buiten blijft
binnen, in de glans van kaarsen
droomt nog alles dat beklijft
zelfs als het sterft duren ze voort
in ogen, oren, hart
en in mijn woord
een zoete zomermond…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…