Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Diep in het lila park

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.611
in het lila park vond ik jou Je had op me gewacht met ogen vol leven handen vol verwachting Onze blikken zochten een glimlach in het eindeloze deemster voorbij de sterrenkou spraken van ongekende paden omhelsden gouden dromen lachten als jonge goden zwervend door de wouden aan de rand van de wereld Wat wij zagen was een verloren glans…
troebadoer21 december 2007Lees meer >

regen – een kleine symfonie

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
er waren meer paraplu’s doorregend nat die bewogen bij de gehaaste pas en schommelden het mat refrein dat de regen met een zware glans begeleidde.…

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Soms denk ik dat zij hier slechts op doorreis is; dat ze morgen weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.661
Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…
Albert Verwey15 december 2020Lees meer >

bolero

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.336
als ik je soms bezoek pak ik altijd mijn zoete zinnen in met violet velours en kanten strikken zo blijf jij lekker aan mijn lippen kleven en dan leg ik mijn rijk in paarlemoeren glans tentoon en rijg ik ronde klanken te luisteren in je oorschelp totdat onze vingers tintelen in een knoop…
Verdano29 januari 2005Lees meer >

imago

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
de winter was nog niet voorbij of we zaten al weer in de lente tijd om mijn imago op te poetsen gelijk de vogels en de koetsen in wat heet de poetsmaand mei breekbaar maar wel met glans greep ik de eerste beste kans om het publiekelijk te testen in scherven en gruzelementen lig ik nu blinkend in de nesten…

"Voor een vriend..."

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Je veerman houdt zich in en nog steeds de wacht, heeft het meertouw nog niet losgelaten, gelaten lopen in het laatste spoor op het jaagpad van de nacht, wat reeds z'n oude glans verloor en een milde dood je wacht, al vertrouwd met de tocht, misschien wacht mij hetzelde veer, om je aan de overkant weer in de ogen te kunnen zien.…
pama9 november 2008Lees meer >

hoop

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.081
geen idee of voorgevoel nooit gedacht of durven dromen dat het met ons zo ver zou komen ruzie strijd haat en nijd verbannen verstoten is wat ik voel weg de glans weg mijn doel geen gezin geen samen zijn leef ik op herinnering blijf ik eeuwig van jou houden en hopen op hereniging…
gerda19 februari 2009Lees meer >

zo maar een dag

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Als de dag haar gouden glans heeft verloren en het daglicht bijna is gedoofd wordt de hemel toegedekt met donkere wolken grijs en grauw waar geen sprankje te ontdekken is van het hemelse blauw dan ontmoeten we de nacht langzaam verglijdend in een nieuwe dag die ons stralend toelacht en weer zal bekoren…
ria16 juni 2009Lees meer >

Een stralend verschijnen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
ik zag je glad maar voelde hoe het leven zijn lijnen geëtst had in jouw oppervlak geen levensloop in krullenletters gegraveerd maar dieper en door pijn bezeerd transparantie miste daar het fonkelend licht door tijd en zorgen voor altijd gewist toch glans jij weer in een stralend verschijnen niets heeft jouw optimisme doen…

- Kristalhelder -

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 521
Kristalhelder spiegelt het glas, onvergelijkbare lichtheid en elegantie getemperd opaalkleurig de ziel, met écht goud bewerkt in fijngebroken stukken, heel broos het adembenemende resultaat gevat in ontspiegelde glans Iedere ongerechtigheid, oneffenheid doet afbreuk aan perfectie, transparant en kristalhelder.…

Eenzaam...

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 971
Wanneer niemand om je geeft verliest het leven glans maar als het soms dan toch gebeurt, geef ik het weer een kans en word ik weer teleurgesteld denk ik : “de laatste keer !...” maar het is sterker dan ik zelf en ik sterf telkens weer...…

Het grillige rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wilde de glans van het marmer schrapen in een poging het dieper te raken volgde het grillige rood in zijn geaderd patroon voelde hoe het zich warmde aan mijn handen van weerstand ontbloot volgde haar strijd tegen natuur en verleden in sprietig verloop heb toen haar pijnen met schoonheid gewreven de tijd verstillend gepolijst…
wil melker5 oktober 2012Lees meer >

flare

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
ik denk het wel te weten want als die glans zo mooi is, voel ik dat jouw leven weg is maar toch nooit voorgoed vergeten…

vlindervlug

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
ik hang een dromenvanger om maar laat dit lichaam aarden met hoofd en armen in een vrije val op weg mijn benen dragen me maar verder droom ik levenslang nimmer bang voor enge wegen, slechts de glans van avontuur geldt als een zegen als ik zweef in zachte regen en de glimlach van mijn drang…

RITME

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Intens geluk zorgt voor een zichtbare glans.…
Ton Ruis14 februari 2015Lees meer >

In roodkoperheraldiek

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
zag altijd de grote beelden cultuur gegoten in roodkoperheraldiek ik modderde in klei met zachte vormen ze hardden toch te snel voor mij nooit heb ik je beeld ooit kunnen laten spreken jouw vormen kan ik niet vergeten jij bent realiteit ik roodkoper je gewoon ook zonder beeld glans jij altijd mijn werkelijkheid…

liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Met jou wil ik de wereld rond Als ik viel en jij nog stond Hielp je me altijd van de grond Als ik het eventjes niet zag Was daar jouw glimlach De glans van jouw ogen Heeft me nooit bedrogen Eén blik is genoeg Alles op tijd, nooit te vroeg Ja tot het eind der dagen Blijven mijn ogen naar jou vragen…
Elly Mans13 november 2016Lees meer >

je oesterde

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
je lach parelt plezier maar je ogen donkeren de zachte glans van de ketting die een levenlang je hals al siert je oesterde was bang dat wie de parel oogstte geen garantie voor een mooie toekomst samen kon beloven je koestert nog de kleur maar weet dat ooit zal blijken jouw sieraad kent geen andere vergelijken…
wil melker1 december 2006Lees meer >

Niemendalletje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
keek je om naar mij of zag je die vogel daar hij vloog mij voorbij met een fladderend gebaar toch zag ik even in je ogen een tintelende glans was het weloverwogen of vroeg juist ik om een kans de hond trekt je mee zijn lijn staat al strak een rode auto toetert vrolijk, mijn gemoed is weer vlak…

De keerzijde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 956
Op zijn gezicht ontwikkelt zich een zachte glans van licht! Terwijl ik kleur zie ik opeens zijn allermooiste kant.…

dromendans

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.574
mag ik een traan aanschouwen in geborgenheid waar dromend verlangen verscholen lag gehuild in sombere tijden verloor liefde haar glans duistere nachten heersten onze dromendans waar grijs en kleur dansen door elkaar dromen weer herleven in tranen die ik bewaar…
danny cant.14 december 2003Lees meer >

Staan

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 941
Staan in de glans van Uw Naam, een brandend riet meer niet. Elk welklinkend woord stoort. Slechts zijn een ziel voor Uw Aanschijn : hout, dat z'n handen vouwt en brandt aan de binnenkant want U bent de zon, ik de plant. U, de Bron, ik dorstig land. U overwon, ik sta in brand. U bent, en ik ? ik aanbid.…

Geen andere goden

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.459
verlangen, aards en heerlijk, Dat plotsling aan de ziel ontsprong, Een jong begeren, maakte jong, En hield zijn glans, ook toen het deerlijk Besef ons met ontzetting sloeg, Dat wie de hemel wil verwerven Zijn liefste afgod moet ontstèrven, Zelfs als hij hem ten vure droeg. 3/4-12-1933…

Scheve tongen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 888
tenen krommen in aangeprate schoenen zoeken een uitweg door versleten zolen scheve tongen wrijven dunne huid aan stukken ingesnoerd door veters iets te hooggespannen ogen verloren glans ongeringd rafelen ze de bijna uitgereten flarden bij elkaar en ongepast barst het vel in blaren uit…

Sluimersluiers

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 972
~~~ sluiers sluiten zich rond mijn huid strelen steels de zachte glooiing van mijn deels verdoofde buik wazige beelden brengen langzaam de werkelijkheid weer tot leven, geven vol genade de wereld weer wat glans alleen de spiegel heeft nog twijfels en blikt nog even niet terug ~~~…
Nina Laverona29 december 2008Lees meer >

Transparante scherpte

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
ik wist van glas dat het doorzichtig was fragiel en breekbaar in al zijn componenten heb je verwond met transparante scherpte die diepe sporen in jouw kristal kerfde er was geen schaduw in doekjes voor het bloeden voelde mijn onmacht jou daarvoor te behoeden dacht dat glans en glitter zouden binden maar de waarheid liet zich niet…

Lance Armstrong

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Hij overwon de kanker aan zijn ballen, Liefst zeven maal won hij Tour de France, Maar nu wordt hij ontdaan van alle glans, Lance Armstrong is óók door de mand gevallen. Hem kan ik nooit meer los zien van de spuit, Het sprookje van Lance Armstrong is nu uit.…
Wim Overweg12 oktober 2012Lees meer >

de smaak van licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
voorbij ver weggeschoven tijd danst een vogel in de zon hij schrijft zijn cirkels rond de morgen middag en de avondgloed die buiten blijft binnen, in de glans van kaarsen droomt nog alles dat beklijft zelfs als het sterft duren ze voort in ogen, oren, hart en in mijn woord een zoete zomermond…

Dagdeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
In weerwil van wat hoog verheven wacht reflectie stil ontdaan in matte glans slechts rimpelend door schaduwen omgord geroerd door onzichtbare hand. Slechts traag bewegend omgeven door aarde duister schimmen van onzekerheid gehuld in vage nevel genageld op één plek.…