7678 resultaten.
het kind onder de appelboom
gedicht
2.8 met 32 stemmen
19.327 .
-----------------------------------------
uit: 'Verdwaald ontwaken', 1990.…
land van schaduw
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.188 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land van schaduw
waar zielen verdwaald
dolen in licht
op zoek naar verlangen
een weg in tranen
waar de ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
Dagdromen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
901 verward
onrustig gevoel
ogen sluiten,langzaam
denkend aan een kat
verdwenen
de solsleutel
als enkele noot
gevallen van het blad
verdwaald
tussen zinnen
waar woorden
enige houvast bieden
verrast
blijkt alles
een vreemde droom
tussen harken en onkruid wieden…
Flinterdun
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
550 Flinterdun als gesponnen zijde
Trillend in een huiverige wind
Begeleiden verwarrende gedachten
Waar ik geen antwoord op vind
Verdwaasd dwaal ik steeds verder
Verdwaald in droog grillig labyrint
Zoek ik terug in het kort verleden
Tastend in eindeloos karig heden
Dan hoor ik haar, flinterdun…
omsloten gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
606 je gunde mij die reis
door mijn gedachten
ze zochten zelf hun plek
daar waar geheimen wonen
in zoete bosbesblauwe
kinderbomen
in late zomerzon de liefde
verdwaald en teruggebracht
tot stilgezet, maar gulzig groen
liet jij me schrijven tot gedichten
herhalen tot geloven toe
met keer op keer doordachte woorden…
OUDE ALPENBOER
netgedicht
1.2 met 12 stemmen
1.788 Met lijdzame dorst
schudt en spreidt hij het hooi
op de zonnige helling
vol geelgroene stoppels
blikt somtijds
naar die vertrouwde sneeuwtop
hem het verste wat is
zijn bronzen gelaatsplooien
bergen de bescheiden bloei
uit onweerstaanbare kracht
van kleine rotsvaste stee
bemoedigd
door verdwaalde vleugjes
altijd zoekende zeewind.…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
Zeeuwse babbelaars
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
819 Ik proef geen toekomst
in deze pastei gaat alle smaak verloren
en vergallen verdwaalde gourmetbakjes het mastiek
weet jij nog waar de oestersaus is gebleven
die je vrome vader had aangelengd met wijwater?
en waar zijn de Zeeuwse babbelaars
die je moeder in de leprawinkel
had geruild voor jarretels?
Ik dek alvast de tafel.…
Bloederige taferelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in mijn late zomer,
vergeet ik de herfst,
denk ik nog niet aan de winter
en spelen gevoelens van lente
de warme wind door mijn haren
een verdwaalde mug die me komt plagen
maar ik loop niet te klagen
ik geniet van ieder moment
en laat me gewillig steken
bloederige taferelen
in mijn late zomer
geniet ik van het leven…
een handvol vleugels
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
922 als jij mij kust
worden dagdromen bevrijd
uit de nacht
dan volg ik
het witte meeuwenspoor
en trek de zee
naar me toe
wij zien de vogels
vorm krijgen
jij zegt zachtjes
ik vlieg
en terwijl het laken
blauw golft
likken wij het licht
uit verdwaalde druppels zout…
Aankomst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Zo vaak al
Verdwaald in het
Oerwoud van mijn
Gedachten - ondoordringbaar
Woud soms, dan weer vol
Pijnlijk lege gaten -
Heeft het licht mij
Goddank nooit verlaten
En ben ik door
De dood heen
Veilig aangekomen
Zo wordt mij verteld
En is mijn aankomst
Veilig gesteld
Met veel dank aan het Universitair Centrum Psychiatrie…
haar in de wind
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
619 waar de natuur nog ongerept
haar glooiende struikerige
goddelijke gang gaat
plaatsen mensenhanden
'verboden toegangsborden'
maar soms
op verdwaalde momenten
wanneer niemand kijkt
ontdoen wij ons
van stoute schoenen
om blootsvoets
door velden te jagen
Blik op oneindig
haar in de wind
oor aan het kind…
In onthechten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 ooit waren
mens en maatschappij
vervlochten met elkaar
maar in onthechten
komt het echte
op de eerste plaats
van het ware is helaas
door het ontvlechten
alleen het ego nog paraat
zodat ieder als
verdwaalde door alle
lagen van het leven gaat
de kuddes zijn compleet
herders doen hun kunstjes
omdat iedereen hetzelfde vreet…
Samen vechten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Samen vechten
Bergen beklimmen
Op de top zijn en genieten van het zicht
Tot je knieën in de modder
Geen beweging in te krijgen
Maar toch eruit komen
Verdwaald in een woestijn
Uit zicht geraakt
Maar in gedachten verbonden
Tot de ander gevonden is
Samen vechten wanneer dat nodig is
Omdat je niet wil
Omdat je niet kan
Omdat je niet leeft…
Aarde en lucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
696 Los van de aarde
van ons geluk en leed
laat ik weldra slechts
een glimp van mijn leven
aan jou
en andere naasten na
Vergeet mij
en laat mij gaan
ik kwam slechts even langs
en ben nu verdwaald
en dolend
als een geest
Ik kom niet meer terug
want na mijn laatste zucht
ging ik op
in de kosmos
en verwerd ik
tot aarde en lucht.…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
De verdronken...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.097 Verdwaald in het labyrint van
doodgehoopte toekomstdromen
uit het verleden.
Niemand hoort haar.
Zelfs zij zelf niet.
Ze leeft in het morgen
van gisteren
terwijl vandaag
langs haar heen glijdt
als een donkere schaduw.
Het onbegrensde van wat komt
gekneveld met luchtkastelen
van wat was of zou zijn.…
Handschrift
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
2.016 Zo is het niet geweest, zo
zal het ook nooit zijn
het lied van verloren woorden
verdwaald in vele wegen
die aarde zijn ontstegen
uiteindelijk hemel zullen zijn.…
Overdonderd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.350 Kijkend naar de sterrenhemel,
in gedachten verdwaald,
zie ik helder jouw gedaante,
met een glimlach die straalt.
Je hebt me betoverd,
je schittert door de nacht,
geen ster die aan jou gewaagd is,
je bezit zo intens veel kracht.…
Suites voor Annemieke XXXXIV
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 verdwaald op het strand
waar overal dezelfde
zandkorrels liggen
gestrest en gestoord
ik hoor een stem in mijn hoofd
die mijn naam roept
een klemmende kaak
het hoge woord moet er uit
een open kerkdeur
de drie engeltjes
die je gevonden hebben
glimlachen slechts
het vlees van de roos
wordt vertederd tot zijde
en een stukje zeep…
indruk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
623 het dorstig renpaard volgt een waadvogel
verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen
terug in de piste waar verdwaalde woorden
hoefafdrukken in het zand
daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens
door het rennen uitgewist opnieuw het zicht
en jaarringen scherpen de tijd
die uitgerekend in papier verdwijnt…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
Sirene
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.611 Hoe groot jouw dieperik is
minstens zo groot als die van mij
leer ik steeds meer bevatten
Daar waart een lichtje rond
op zoek naar jou, verscholen
verdwaald in schelpen duisternis
Jij vat het lichtje aan
sluit het voorgoed in
zodat over duizend jaar
een parel verschijnt
in het hart ons stralen
van een nieuwe maan…
Geen beminnen meer aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
910 Langs de grauwe muur
waar grijze specie
verhardt door de tijd
geslagen gaten dicht
banen slepende sporen
zich een weg naar
de ras naderende lente
welke licht ontluikt
een verdwaalde krokus duwt
groen gras opzij het lijkt
wel of ze knipoogt maar er
is geen beminnen meer aan…
Het koper blaast
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 rood speelt
weer de boventoon
domineert ons
herfstconcert
het koper blaast
de billen bloot
in bach's sonate sterft
herfst de heldendood
maar in de pauken
herrijzen al herauten
dwarrelt soms de
licht verdwaalde sneeuw
de vorst is nu
roodkoper in entree
nog zingt de zon
met warme winden mee…
In samen voelen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 heb je
mijn rechterhand
gegeven armen
kruisen zo dichtbij
vingers speelden
in samen voelen
onze liefde vrij
maar de linkerhand
die van verstand
was wat onwennig
en eenkennig verdwaalde
wilde zekerheid nabij
toch hebben ze elkaar
gevonden vier handen op
jouw buik in onze liefde
komen we daar ook vooruit…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
liefdes handen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
575 in de ochtend
als de zon zo straalt
streelt de warmte van jouw handen golvend
want ik ben toch zo verdwaald
als ik in jouw ogen kijk
drijf ik in verborgen liefdesblaadjes
want samen zijn we toch kleurrijk
mijn allerliefste prinses
en jij bent
de engel die mijn hart deed kloppen
want het is toch zo attent
hoe jij mijn ogen naar jouw…
Slot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Verdwaald tussen haar muren.…
Een handje zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 ik wilde weg uit grijs
ben met wit begonnen
maar verdwaalde in het licht
heb wat schaduw genomen
om de grote vlakken
met structuren in te tomen
met een handje zwart
ben ik gaan contrasteren
heb belangrijke accenten gezet
scherp is nu de toekomst uitgelijnd
tussen zwart en wit leeft heden
langzaam grijzend tot verleden…