1726 resultaten.
Bekennen is business
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
725 Ik maak, nu eerlijkheid weer lijkt te lonen
Een einde aan de donderdag-illusies
En meld mijn dichterlijke bloedtransfusies
Mijn prik en slik en shotjes cortisonen
Schiet jij in wat je goed wilt doen tekort
Spuit voor succes, in elke tak van sport…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 er is een waarheid
van de getallen
en een van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt…
bomen
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
879 bomen groeien
ongevraagd
gezuiverd van
menselijk lawaai
en alledaags gewin
alleen bewogen
door de wind
en door de stilte
van de stilte…
Verrassend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 God wil zich zo verrassend weten
in ons menselijk bestaan
wil zijn zoals een goochelaar
die doet alsof het is vergeten
dat hij het konijn
zelf in de hoed heeft gedaan…
Iris
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Zij is de diafragma
van het menselijk oog
maar toen ik deze
schoonheid zag
in een toog van zwart
besefte ik dat zij
naar mij keek
toen bloeide
een glimlach
in mijn hart
en ik bezweek…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 het weer kiest
zijn eigen gezicht
uit de veelheid van
menselijke gedachten
het lijf wordt niet echt
bruin in een vakantie
met sneeuw en ijs…
...ende betrouwe
snelsonnet
3.0 met 26 stemmen
2.489 Eerst hees ze fier de Palestijnse vlag
En nu wil ze zélf Arafat beschermen
Door zich als schild over hem te ontfermen
Ik vind dat ze dat niet alleen doen mag.
Ik zei dat ik nog wel wat mensen kende
Bijvoorbeeld Bush en Blair en Balkenende.…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
mijn ubuntu
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
het lichaam mensheid
dat hongert om te leven
Meer niet, geen avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als extra, als menselijkheid…
Ge-snapt
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
706 Ik denk dat ik het niet zo goed meer snap,
Eerst moesten we in vleermuizen geloven,
Maar deze week bracht een rapport naar boven:
Waarschijnlijk komt corona uit het lab.
Het virus is dus moeilijk te verklaren,
En ook niet in een doofpot te bewaren.…
Europese ministers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
640 Europese ministers voor het geld
Waren een weekend naar Berlijn getogen
Samen hebben ze zich over 't tekort gebogen
Waar ze allemaal door worden gekweld.
Nederland zit waarschijnlijk het krapste bij kas.
Als enige droeg Wouter Bos zijn pak zonder een stropdas.
Elly Rakers…
spelende kinderen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.088 het is koud vandaag
verdorie die blaffende hond
schiet eens op
tekort aan diploma’s voor klagen
onze buren hebben weer een nieuwe wagen
zij gaat elke week naar de kapper
zeg weet je al….
priemende ogen
slachtoffergepraat
de spelende kinderen hebben ze niet gezien…
troostvoedsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
837 het laatste stompje geel geslepen
mijn doos caran d’ache is leeg
ik kom tekenkleur tekort
ook schrijfblauw is niet meer
ik schud de potloodvruchten
creëer er een regenboog mee
zoals je vroeger sneeuw kon schudden
roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge…
Van de Zee
poëzie
3.8 met 29 stemmen
5.991 O, Zee was Ik als Gij in àl uw onbewustheid,
Dàn zou ik eerst gehéél en gróót gelukkig zijn;
Dán had ik eerst geen lust naar menselijke belustheid
Op menselijke vreugd en menselijke pijn;
Dan wàs mijn Ziel een Zee, en hare zelfgerustheid
Zou, wijl Zij groter is dan Gij, nóg groter zijn.…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Uw wijsheid, oh psychiatrie, is opgetekend
Al wat de krochtige tekort komt, daar heeft de niet-krochtige een surplus aan
Wijsheid. Droge wijsheid uit dikke boeken. Pillen van boeken, boeken over pillen
Want aan geen instrument schort het u oh psychiatrie!…
Koning, onze majesteit maar vooral mens!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 daadwerkelijk de mens
Hij gaat naar het getroffen Sint Maarten
om bewoners met zijn aanwezigheid te steunen
Hij zou een welkome aanvulling zijn in de formatie
een rol welke hem met name als mens zeer zou passen
Hij zou daarin een verrassende rol kunnen spelen
maar we hebben dat kind met het badwater weggegooid
Hij, Willem-Alexander is mijn menselijk…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Kruipend vanuit de krochten
der catacomben
in miljoenen nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de…
DODENHERDENKING - het wringt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 wij staan stil
bij wat was
bij wat nooit meer mocht zijn
bij namen die werden gewist
levens die werden vertrapt
lichamen weggevoerd
als afval van de mensheid
wij zeggen
dit nooit weer
zacht, plechtig
met bloemen in de hand
en stilte in ons hoofd
maar ergens anders
klinkt geen stilte
daar is het schreeuwen
vallen bommen dag na dag…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 In hun trilling leeft menselijkheid — de poging om elkaar
te begrijpen, zonder zekerheid, zonder masker, alleen het hart als kompas.
Er is de geur van gedeeld
bestaan: koffie bij een open gesprek, warmte
van een hand op een tafelrand, tranen die niet weggestreeld
worden. Zo ademt vertrouwen, in het breekpunt tussen geven en ontvangen.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Karton als kussen
de stad loopt hem stil voorbij
hoop ademt nog zacht
Wind draagt stemmen van
hen die vergeten zijn, hun contouren dansen
zacht tegen de muren van de stad. Ik voel hun leegte als
een trilling in mijn borst, een fluistering die smeekt om gehoord te worden.
In de stilte van mijn kamer
woelt de wereld, elke hoek van pijn en…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 In het hersencafé
waar wachtenden hun gedachten neerzetten
als jassen over een stoel,
haalt Jim mij op.
Hij weet de weg
en ik ook -
al is het een weg die kronkelt
door twintig jaar
van stemmen, vragen, schaduwen.
Aan de houten tafel
staan twee vreemde apparaten,
stil als dieren die niets verklappen.
Vandaag ben ik stabiel genoeg
om niet…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 We dachten eerst:
kennis woont in rapporten,
in grafieken met nette assen
en besluiten met voetnoten.
Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 Iemand zegt
dat het leven niet meer lukt.
Geen lijst, geen vakje,
geen score vangt dat.
We zitten,
ademen,
luisteren.
Het verhaal komt,
met haperingen en stiltes,
met tranen en zuchten —
en precies dáár leeft iets van hoop.
Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Ik zie het aan, de uitoefening
van het recht van de sterkste
en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even…
Het hersenprogramma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Uitgaan doe ik in het park
Ik spreek jou aan: zo
jij bent hier op vakantie
en je vindt Amsterdam een leuke stad?
Heel anders dan thuis, ja, wat je zegt
dat heb ik ook, zo is het
Dat zal iedereen wel hebben
denk je ook niet? Jij bent jong
maar ik ken dat wel
Je moet het meemaken
als het kan, dat is goed
een mens heeft dat gewoon
nodig…
Mallemolen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
199 Het zou de wereld verkeerd
veranderen: hogere kosten
een lager rendement
en het systeem blijft
als er niet genoeg mensen
voorbij meedoen of niet meedoen
leven met minder en dus meer
natuurlijke menselijkheid
zonder stok achter de deur
om samen te leven
buiten de mallemolen…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
119 Is volwassen zijn: je eigen
weg volgen om op die manier
in elkaars behoeften te voorzien?
....Niet als een kind schuilen
....onder andermans rok
Is volwassen zijn: zien
wat er gedaan moet worden en
daar ook zelf iets aan doen?
....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.
Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar…
Rijkdom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
142 Natuurlijk zijn vriendschappen er ook
voor gezelligheid, bevestiging en hulp
en om elkaar te ontdekken
en te bewonderen
maar je hebt ze vooral nodig
om jezelf te leren kennen
en er een idee van te krijgen
waar je leven om draait
Vrienden en vreemden verruimen
je gedachten, de grenzen ervan
Ze richten je blik op aspecten
waar je aan voorbij…
Ze moeten maar lijden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
594 Mensen moeten lijden
tot ze sterk genoeg zijn
om eisen te stellen
Maar waarom ik?
Ik heb maar één leven, ik kan het
in een ander land beter hebben
en als ze me daar niet willen
dan moeten hier de mensen
me hier maar helpen
ook al hebben ze er niets mee
te maken behalve dan dat
dat wij mensen zijn
Ze moeten
maar lijden
tot…