12490 resultaten.
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het waart rond zonder gebaren
doch het brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard…
Al die gedachten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
500 die gedachten
Mijn hoofd zo zwaar
Dit afgelopen jaar…
In mijn gedachten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
728 in mijn gedachten kan ik zingen
zing ik solo in een koor
in het echt
zing ik heel vals
en is boegeroep
het enige wat ik hoor
in mijn gedachten kan ik rennen
hardloopster numero één
in het echt
ben ik niet vooruit te branden
ik slenter overal heen
in mijn gedachten ben ik danseres
en dans ik een ballet
in het echt
struikel ik…
Gedachte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 delen:
Bomen met de kleuren
van de zon op mijn gezicht
Een jonge appeltaart
Met slagroom zoet
Jouw warme handen
die ik nodig heb
Een vogel, vogels, zachtjes
En alles is
ver
weg
Dit alles bij elkaar
Die letters
En die woorden
En die zinnen
In regels, notabene
Het is eigenlijk
niet veel meer
dan een geboorte
Van hoe een gedachte…
Mannetje
netgedicht
4.8 met 36 stemmen
590 Er woont een heel klein mannetje
Een mannetje in mijn hoofd
Hij luistert graag muziek
En fluistert woorden op ritmiek
Zijn stem is zijdezacht
Onhoorbaar voor de meesten
Maar ik beluister met plezier
Zijn verhalen vol vertier
Er woont een heel klein mannetje
Een mannetje in mijn hoofd
En als ik dan wil slapen
Doet hij alles zonder gapen…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 En zie de lichtval op mijn handen
hoe zij breekt op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Hollend tollend gaan de gedachten rond
Rond, rond, rond en rond
Volgen doe ik ze al lang niet meer
Ze gaan maar in het rond
Ze beginnen hier en eindigen hier
Alsmaar in het rond
Er is geen begin of eind
Het is alleen maar rond
Misschien lukt het om ooit een knip te zetten
En zijn de gedachten niet meer rond
Een rechte lijn, oh wat fijn…
Nabij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
136 gedachten dwaalden
niet naar een plaats
die bekend was,
maar naar het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid…
Moeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
55 Het hoeft niet zo nodig
Meer
Keer op keer
Je onderbewustzijn in
Je vind niet meer zo veel
Meer
Gelukkig maar
Je drijft daar maar wat
Heen
En
Weer
Terug en weer vooruit
Je leert niets meer
Dieper donker
Of ondiep?
Maak jezelf toch niet zo druk
De wereld geeft geen ene
Ruk
Dichter
Bij
Of ver af
Blijf lekker gek
Doe…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.
Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…
Fakkeldragers zijn wij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Het licht dat troostend straalt,
door gebrandschilderde ramen.
Het licht dat troostend valt,
op een eikenhouten kist.
Een kist waarin een voltooid leven,
zijn laatste rustplaats vindt.
Het evangelie van het brekend licht,
dat ons een groot geheim laat zien.
Hoe de dood zichzelf verjongt.
Verterend in een hemels vuur.
Vergaand in moeder aarde…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Soms verlang ik naar mijn kinderjaren,
maar die tijd is al lang voorbij.
Naar de tijd dat we nog samen waren,
naar onze jeugd zo vrij en blij.
Het huis, het hof die zijn er nog,
na al die lange jaren
Maar onze kindertijd is weggevaren
Waar is die mooie tijd nu toch
Vader was een kalme man,
die het voor zijn gezin opnam.
Moeder was streng…
Betonnen vangrail
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Als mijn leven
Niet meer zichtbaar
Is, alle richting
Heeft verloren,
Word ik nog
Op koers gehouden
Door de betonnen vangrail
Naast mij op de linkerbaan
En kan ik geen andere
Kant meer uit
Dan zij mij
Dwingend oplegt…
Verlichting.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
449 Donkere wolken
en sombere gedachten
gaan ook weer voorbij.…
Sterk zijn is lastig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.042 Je stort in, na een afschuwelijke tijd,
jezelf zijn is lastig, dat weet elke jongen of meid.
Het verliezen van een dierbaar persoon
is niet altijd iemands verdiende loon.
Zelf weet ik hoe moeilijk dat is,
omdat ik elke dag m’n beste vriend mis.
Een naar bericht, kan men overdonderen,
meestal, maar niet altijd, komen er toch wonderen.
Soms…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 De dag… vandaag.
Gisteren is voorbijgegaan,
de zoveelste dag in mijn bestaan.
Weet ik nog wat ik heb gedaan?
Niet alles meer,
vergeet soms weer.
En dat is goed.
Stel dat ik alles zou onthouden...
Ik zou geen ruimte overhouden.
Toch heb ik dingen opgeslagen.
Gevoelens over iets wat me nog spijt,
ik wil ze ook niet kwijt.
Ik leer…
Krachtiger dan ik
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
549 Het vroeg van mij
een hoge concentratie.
Dit werd vrij normaal.
Ik was vervreemd van de rest.
Als een adelaar vloog ik hoog.
Keer op keer steeg ik op
en cirkelde in de lucht.
Met zéér scherpe ogen sloeg ik gade
hetgeen onder mij passeerde.
Alles werd in de ziel opgeslagen.
Ik vond het inmiddels héérlijk, daarboven.
De lucht helder en…
Geloven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 Geloven volgt op wat je hoort,
dat is een vaste regel.
Meestal door het gesproken woord,
liefst met een waarheidszegel.
Maar soms regeert de leugen,
alsof de leugen waarheid is.
En men zich gaat verheugen,
op iets wat louter maar een luchtbel is.
Hoe merk je nu het onderscheid, hoe zie je het verschil?
Het duister dekt de waarheid dicht…
Ontheemd...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Alle geuren, kleuren en woorden
laten mij achter in vergetelheid
door het onkenbare omrand.
Zintuigen verdoofd, leeg
in mijn hoofd, maar met alle
kracht in mij voel ik me op een
dag weer vrij zodat alles
betekenis krijgt...
En dit kan met geloof en vertrouwen
worden bereikt.…
Letters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 In het donker van de nacht,
terwijl de stormwind buiten loeit,
komen letters aangesneld.
Groeperen zich als koorden.
Voor en achter of er tussenin.
Zo vormen ze woorden,
maken zo een mooie zin.
Ik volg ze met mijn balpen,
zodat ze niet verloren gaan.
Luister naar de woorden.
Probeer de zin ervan te verstaan.
Verwissel hier en daar een klinkertje…
Hemels internet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Toen ik bij de hemel kwam
na een heel verkwikkend
over lijden heengaan:
er was niet veel meer over
om door te leven, dus dood
toen ik dus bij de hemel kwam
werd ik direct doorgelaten
geen enkele belemmering
de deur stond wijd open
het licht in de hemel was gedempt
maar van alle kanten flikkerde wel licht op
licht van beeldschermen van…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We denken dat we ouder worden
maar al wat leeft, is tijdloos.
Tijdloos als pasgeboren kinderen.…
Eerbertoon aan de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De maan met zijn zwakke licht,
verlicht het pad wat me naar jou moet brengen.
terwijl een paar wolkenflarden het weke licht verduisteren,
als of boze tongen beweren dat liefde niet puur is.
Na een zware tocht vind ik het huis waar de warmte mij omhelst,
en waar mijn beperkingen niet belangrijk zijn,
slechte herinneringen en pijn, maken plaats…
even stilstaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
825 Even stilstaan
de wind waait uit het noorden
en de kale bomen buigen langzaam mee
de regen valt in vlagen
zoekt de juiste weg die het altijd vindt
de maan breekt door de wolken
in een zwarte lucht, de donder houdt niet op
maar de mensen die er niet meer zijn
ze kleuren nog de foto’s in m’n hoofd
stilstaan bij de mensen die je voorgingen…
Opgeruimd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
633 Bij de voorraadkast
van mijn gedachten
schuif ik het deurtje open.
Het lijkt er opgeruimd.
Verdrietjes en pijntjes
keurig op stapeltjes.
Geen vodderige boel.
Ik trek er maar niets tussen uit.
De plank erboven,
boordevol herinneringen.
Vandaag zijn ze niet nodig.
Ze liggen netjes soort bij soort.…
Oekraïne
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
639 Oorlog zonder uitzicht
hoop raakt de tel kwijt
gevaar loert overal.
Bommen uit de lucht
mensen op de vlucht
er is geen weg terug.
Woorden lopen gevaar
het woord 'oorlog'
kost je vijftien jaar.…
Horizon blue
gedicht
2.9 met 16 stemmen
2.014 Horizons heb ik altijd graag geschilderd
en hun teer blauw ontroerd op doek gelegd.
Woeste buien werden in mij gemilderd,
nadat ik me voor een kim had uitgezegd.
De bomen hebben hun takken dan gekruist
en hun applaus heeft het dal doorruist.
Dit blijft mij een troost, mijn hele leven
liep ik horizons na. Ik heb gefaald.
De vreugde erin te…
DE WANDELAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ik wandel soms weer
door het park in gedachten
door het park van mijn leven
waar we huilden
waar we lachten
de wandeling die aan
een ieder slechts eenmaal als
te bewandelen wordt gegeven
ik wandel er soms
weer even en kom er
vele mooie beelden uit
alle jaargetijden tegen
ja zo gaat dat meestal toch
in ieders leven
mijn park wordt…
luisterend naar de stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wanneer als oude vriend
het duister van de nacht
zich weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten
rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren…
Uit toeval bedoeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 Zo ook trekken oude gedachten,
die geen mens kan zien,
nieuwe gedachten aan.
Zo ook trekken gestorven mensen,
nog ongeboren kinderen aan.
Zo ook ontstaan gedichten,
die nog niet bestaan,
uit het bijna niets.
Uit leegte en stilte,
wordt het ongelofelijke geboren.
Uit haat liefde.
Uit toeval bedoeling.…