2204 resultaten.
ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 ontmoeting
ik wil
ik gil
ik tril
ik beef
ik geef
ik streef
ik schreef
om met je te vertoeven
ik leef
om ’t opperste geluk
te proeven
je smaak
je geur
je stem
en de kleur
van je ogen
gun me het moment
van vrouw en vent
van stralen
en verdwalen
en van bloemen
en van planten
en van bloedverwanten
breng…
Onstwedder Holte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
480 Onstwedder Holte
glooiend wijd
machtige stuwwal
uit de IJstijd
Onder de wolken
die ik zie
is het landschap
pure magie
Aan de Holte
aan de straat
een huisje
waarop staat
'Zadowolony'
als je het niet weet
neem Google translate
Pools voor 'tevreden'
Opbollende akkers
zonneschijn
in dit toverlandschap
kan ik ook
tevreden
zijn…
Wij gaan weer naar school
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
627 Terug naar school, ha fijn, het mag straks weer
Ik zit mij thuis echt stierlijk te vervelen
Met Pa en Ma die onderwijzer spelen
Maar waar ik volgens mij echt niets van leer
Ik ben nu eerst aan meivakantie toe
Van onderwijs aan huis ben ik zo moe…
een wens voor 2017
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
705 intens mooi gebaar
leef in vrede met elkaar
gelukkig Nieuwjaar!
Johny Donovan,2016…
lokkende passages
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 vanuit het perzik roze bed
prijkt hij kloek tussen de lakens
rond zijn zomerbruine borst,
kassa krakend wulps
gedrapeerd
er scheren ohhh’s en ahhhh’s
gedempt door meters etalageruit
toch uitgegild, boven
zijn hoofd: een dame buigt
en vraagt of hij wat drinken wil
daar zwemt een meermin in zijn glas
ze oogt hem wulps voorbij
en zwaait…
003 DE ENGEL NADER ONDERZOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 In het Reservaat zul je nooit een engel tegenkomen
vleermuizen wellicht of uilen prairiewolven ook
Ze betekenen allemaal hetzelfde: dood
En de dood eet engelen op denk ik want ik heb
nog nooit een engel door deze vallei zien vliegen
Zoals al zei ik heb nog nooit gehoord van een
Indiaan die een engel heeft gezien
Ja in het Kerstspel misschien…
Ducttape
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Corona,
Jij hebt de wereld in houdgreep
Corona,
'k Bind jou het liefst vast met ducttape
Wij willen jou elimineren, vermoorden
dus echt kwijt
Een kopje kleiner maken, zonder dat het
ons oprecht spijt
Corona,
Jij verwoest, ruïneert en doodt
Corona,
Vele bedrijven echt in nood
'k Prijs de ochtend als ik wakker word
Weet jij bent
Verdwenen…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik trek me terug, achter de meidoornhaag
vanwege het ‘Feest der Goede Vuren’;
mijn oeroud heidens ritueel
zal de hele middag duren.
Ik ben geheel gekleed in lucht
en roep zo de goden aan,
de elementen, planten, dieren,
dank de geesten dat ik hier mag staan.
Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn…
van de Sint (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.486 hoe jij ook smult van speculaas
en kikkertjes van marsepein
of juist van prikkertjes met kaas
en zilveruitjes in azijn
hoe hard je tript op trending tweets
op spotify en pinterest
of juist op zo’n nostalgisch iets
als een fanfare blaasorkest
hoezeer je uitkijkt naar de cross
met helmpje op in volle vaart
of naar het rijden door het bos…
Christenen, Joden, Parsen, Moslemin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.186 Christenen, Joden, Parsen, Moslemin
zij dolen allen; voor wie toe wil zien,
vervalt de ganse mensheid slechts in tweeën,
twee soorten enkel worden er ontdekt:
intelligente mensen zonder vroomheid
en vrome mensen zonder intellect.…
Van de Sint (3)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.892 Een pracht van een pak stond er ‘s nachts voor jou klaar.
De eerste Surprisepiet had het gekocht.
En onder gegiechel en veel commentaar
van zijn assistent die mee inpakken mocht
vermaakten ze zich met de plak en de schaar.
Daar stond dus dat pracht van een pak slechts te wachten
om mee op het dak naar jouw schoorsteen te gaan.
Toen kreeg er…
Maan met ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank
hun woorden van vanavond stromen nog
ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen
de nacht is helder
bevroren tijd
een droom
van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen
boven de ijsrivier…
Groei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze zeggen dat rozen verwelken en dat bomen groeien
Ook al zijn rozen het mooist wanneer ze bloeien
Op een zomeravond bij een heldere blauwe lucht
Die de werkelijkheid maskeert waar men voor vlucht
Omdat we niet open staan voor gecompliceerde zaken
Het is ons eigen om eerst te gaan voor makkelijke taken
Maar als er geen zomer is genieten…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
544 Het is geweldig wonderlijk
dat de jaren ons geduldig leren zijn.
Hoe minder tijd ons rest,
hoe beter we kunnen wachten.…
HOLLANDSE NIEUWE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 een haiku is een
hengelaar die hengelt naar
een lieve glimlach
~~~~
Hollandse nieuwe :
die eerste verse haiku
glimmend van de lach
~~~~
vet van de glimlach
presenteert hij zijn haiku
de letters glimmen…
Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.327 Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor;
Ik kom niet om Caesar te prijzen,
maar om hem te begraven.
Brutus zei het al: Caesar had ambitie;
Was hij het niet die in het barre Noorden
de Stam der Belgen heeft ontdekt,
wijl ieder dacht dat dit verloren volk reeds lang
bezweken was aan drank?
Want Caesar, al kom ik niet om hem te prijzen…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ze bekeek de catalogus
het was winter
er was niet veel tijd
niet buigen nu voor
de striemende kou
hoeveel appels kan
een boom dragen?
welke smaken en
hoeveel kleuren kan
de boomgaard aan?
in september smeten
eekhoorns de appels
op de grond
ze lazen de post-its
van de weduwnaar niet:
pluk a.u.b. geen appels
ze zijn nog…
Vrouw te water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 Een vrouw belandt met auto
In een sloot bij Simonshaven
De lezer vraagt zich af 'Hoezo,
Werd zij onwel, had zij dan dorst
En wilde zij zich laven?'
Schoon en amper twintig
Op de voet gevolgd door raven
Die niet weken, bumperklevend
Tot zij plots gas gaven
De lezer weet nu van de hoed
Maar nog niet van de rand
Hoe zij die dinsdagochtend…
Je rekent erop, een huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 Ik slaap op deze bank want
thuis gaat het even niet
je kent dat wel
Mijn vrienden doen
wat ze kunnen
ze helpen me
Niet zozeer om mij te helpen
maar als antwoord
op mijn onuitgesproken vraag
Het is vanzelfsprekend
dat het kan verkeren
en…
kanttekening
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
593 ( voor onze columnisten in tijden van verval )
geworden tot een
onverdraagzaam volkje
van ongedurigen
die zich uitleven
in kwetsende geschriften
uiteraard lekker anoniem
want heldhaftigheid
moet wel behapbaar blijven
welnu 'helden' van het
anonieme geschrift
zijn er voldoende
teveel eigenlijk
dat ik met een gemoed
van wanhoop…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?
Büyük deprem
We dansen op het…
dood, ik lach je uit!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 na het vreugdevuur van de dood
- het leven gaat er na de dood niet op vooruit -
keert zij haar gezicht naar de barsten van alledag
de flakkerende veelheid van het leven kiert
tussen haar woorden door
zij ziet en schrijft alles op
haar woorden baden in welige zomergloed
het licht in haar ogen werd niet gegund
zij heeft gezien en geschreven…
Kladderadatsch nu !!!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 Wee u, oh Aarde en Zee,
want de Duivel heeft boos
zijn beesten gestuurd
en er rest nog maar weinig tijd!
De macht ligt in handen van liegende kleptocraten, corrupt en verdorven tot op het bot, volstrekt harteloos, gewetenloos en meedogenloos vermeerderen ze hun vermogens, monopoliseren markten en manipuleren media, wetenschap en publieke opinie…
Lijfelijkheid
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
516 De inkt vloeit
en schrijft zachtjes
wat bloeit
als poëtisch aaien
van jouw huid.
Elk gedicht
mijn bruid.
Kus ik zacht.
De bruidsnacht!
In haar op te wellen
voel ik knoppen zwellen.
Met elk gedicht
breng ik die nacht door.
Poëzie, lijfelijkheid
waarbij elke
pennentrek aait
bij 't geDICHT te dromen
en de dichter met het
gedicht is klaargekomen…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 Verwaaide namen
de wind draagt hun stemmen mee
stilte luistert toe
Tussen de grafstenen ligt de tijd, verweven met de grond,
waar namen langzaam vervagen onder de schaduw van het gras.
De geschiedenis huivert in de winden die door de bomen trekken,
terwijl de aarde de verhalen van hen die gingen, zachtjes bewaart.
De wind fluistert over…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 opeens kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
het was een dag in mei
ik zag ze gaan, af en aan
met takjes, sprietjes
en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven…
sterk genoeg?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.120 Ben ik sterk genoeg
om door oog van de orkaan
eigen weg te gaan?…
Het land van de toekomst.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Jouw land van de toekomst is gelegen waar gisteren,
vandaag en morgen samenkomen.
Een plek waar vroeger niets heen leidde,
je tocht ging door diepe dalen, een lange weg.
Als je nu terugkijkt, zie je de eerste ongeplaveide paden,
het ontstaan van onbegaanbare donkere wegen.
Vol gevaren en de zon scheen slechts af en toe,
maar vaak was…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Een lied voor de vlucht van de arend
Een blik
gericht
op het gebergte.
Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…