43810 resultaten.
2007 als eitje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
832 Beminnen rest als respijt
nieuw leven kunnen we kwijt
door heftige liefde, geheid!…
Vooruit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.433 Een nieuw leven staat voor de deur.
Gevoelens, herinneringen en dromen.
Ooit zullen ze weer wegstromen.
Bijzonder, goed en fijn.
Dat is hoe Mart in mijn gedachten zal zijn.
Allee. Kom aan. Vooruit!
Ook jij komt hier wel uit.…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Uit mijn pen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 verborgen in een vage droom
gekleurd in tinten blauw en paars
laat ik mijn gedachten binnen
en gehuld in de vormen van mijn gedachten
laat ik een nieuw leven beginnen...…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
gift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 ik was op reis en
genoot
de liefde van anderen
maar ook de dood
was heel dichtbij
en hand in hand begreep ik
het verband
van duizenden
en één
vanaf haar eigen hoogte
blonk een kleine ster alleen
een krachtige
verschijning en een helder blad
bracht eindelijk
nieuw leven
na een zuiverend bad
dat ook aan
duizenden en één
door…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Rotte apel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Ze hebben me vaak niet begrepen
en dat begrijp ik maar al te goed
want ik ben een ‘rotte appel’
niet letterlijk maar figuurlijk
een appel op weg naar totale vergankelijkheid
een rode van oorsprong, een roodgloeiende
hoogstens nu nog wachtend in de compostbak
om als mest nieuw leven te laten ontstaan
want voor je iemand of wat wilt kunnen…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Het leven door toevalligheden laten afhangen,
ambities die ik niet heb.
Keuzes die ik niet wil maken.
Op niemands tenen wil ik staan.
Niets dat mij nog kan raken.
In de menigte opgegaan.
Het borrelt bij mij van binnen
als een vulkaan die op uitbarsten staat.
Maar ik kan geen nieuw leven beginnen,
dat zou voelen als verraad.…
Haven denk ik, water, zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 me al zingend
Halen, op naar het nieuwe leven,
Met hen ga ik, wil ik, mee…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 ontbrandt
het vuur zal mij verteren maar in
de as zal feniks een nieuw leven leren…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
869 mensenzee
Zo begon mijn nieuwe leven
Dit had ik eerder moeten doen
Je moet jezelf vreugde geven
En dat elk seizoen…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
Zaaddonor
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.220 Je hing daar zo mooi,
de passie droop van je gezicht,
groeiend vanuit het niets,
op zoek naar nieuw leven,
met véél geduld, snelheid en kracht,
of duurt het toch maar even ?…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 De dood
van jouw stilte is lawaaiig
achter de horizon
trompettert het orkest
in nieuw leven
ik draag jouw broeken
in mijn geest
het textiel van de dood
in gevoelig bewegen
linnen tegen huid
weg naar andere wegen
wollig in mijn hoofd
oneindig langdradig
toekomst die ooit is beloofd
door het verleden genadig
textiel van…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.321 Een nieuw leven heb ik gestart,
heb jou verbannen, voorgoed uit mijn hart.…
Vandaag voor ' t eerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.731 't eerst
Je hoofd zonder hoed, zonder
Doek, bedekt met eigen
Haar dat hoewel aarz'lend
Gekomen zijn eigen
Schoonheid toont,
Haar dat zilver
Maar wel nieuw is,
Begin van jouw
Nieuwe leven…
Tertiair de krijs
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
5.129 Tertiair de krijs van Nieuw Leven…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
Schreef tegendraads
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
622 had niet veel praats
sloeg toe ten einde raad
tot prul gevouwen
maar gladgestreken
open ik mijn nieuwe
leven met jaar nul…
geboorte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
829 Een nieuw leven,
kan alleen een moeder geven.
Zij is nog altijd de enige echte stichter,
Alhoewel de moderne technieken komen dichter.
Gevaarlijk en zeer onpersoonlijk,
daar krijgen ze nog ongelijk.
Ik ben niet voor of tegen,
maar het begint op mijn gemoed te wegen.…
Samen Zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 In beweging van vlammen,
dansend leven zien.
Waar toeval bedoeling wordt,
ontstaat ons nieuwe leven.
In liefdevol samen worden.
In gelukkig Samen Zijn.…
Dichten is af en toe doen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 Dichten is een restant
nieuw leven inblazen
een residu dat verzaakt
wat het normale, gewone
en voor de hand liggende
aan valse interesse wekt.…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…