438 resultaten.
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 vlijtige werker poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Geen onderscheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.460 Zo klein als je bent kun jij me al ontroeren
En ik weet niet wat ik nu moet voelen
Het wonder dat jij mijn kleinkind zal zijn,
Jouw oma zijn dat vind ik ontzettend fijn
Mooi, onschuldig zonder weten van mijn pijn
Dat er nog een kleinkind op komst zal zijn
Een kleinkind dat ik altijd ontzettend zal missen
Maar dat komt omdat het de ouders…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 mijn ziel die hier van intense vreugde zingt
warm en vol ontroering
als de gloed die twee harten verbindt.…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 adem van de zee
streelde het lichaam en de ziel
je gaf je over met ontroering
de euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een…
Weemoedige echo van heimwee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
639 Heimwee dikwijls
krachtig als een ziekte die ons
doet lijden; zijn echo
is de weemoed met z’n treurnis
te zacht voor verdriet
In weemoed ligt
de ontroering die als een traan
schittert in ’n glimlach
mens is gevoel en weemoed is
een deel van z’n aard
Heimwee hebben we
naar mens en plaats zolang die
bereikbaar zijn
weemoed…
nostalgia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
966 maar ik houd het kort
specifieke irritaties
en diep gekoesterde verwachtingen
nemen de overhand / in het stille dal
één enkele onhandigheid
blijkt noodlottig
zelden / heb ik zo verlangd naar kanker
mezelf verplaatsend / met kleine oogjes
sluip ik door bosjes
en ontdek aan de rand
van een zanderige kuil
die elegante dameskont
de ontroering…
- Theatraal -
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
557 Soms geweldig goedkoop sentiment,
dat ontroerend overkomt
en de toekomstige kenner aanspreekt.
Leuke en scherpere teksten,
engagement met een tikkeltje zelfspot
dat de belangstellende toeschouwer beloont.…
Ivoren toren
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
880 Verbazing, verbijstering, emoties en ontroering
Elke nieuwe dag ervaar ik als een geschenk, in vervoering.
Fijne contacten met erg lieve mensen, gewoon erg leerzaam Delen is helen, nooit meer eenzaam!
Misschien moet ik die ivoren toren maar eens bedanken
Ik leerde er veel en hoef niet meer te janken!…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 weer scherper te krijgen niet
Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was het die een liefde kleur en
Richting had gegeven; haar Haan die
Koning had gekraaid tot die ochtend
Dat ze zijn stille blik ontmoette
Op slag verteerd door tederheid
Bezweken bijna aan ontroering…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Vier vochtige ogen, het stemt me rijk en blij
Verwondering, verbazing, ontroering, het hoort erbij.
'k Zit stiekum op je schouder, voel je dat niet?…
Geen onderscheid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.578 Geen onderscheid,
Zo klein als je bent kun jij me al ontroeren
En ik weet niet wat ik nu moet voelen
Het wonder dat jij mijn kleinkind zal zijn,
Jouw oma zijn dat vind ik ontzettend fijn
Mooi, onschuldig zonder weten van mijn pijn
Dat er nog een kleinkind op komst zal zijn
Een kleinkind dat ik altijd ontzettend zal missen
Maar dat komt…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 je straalt voor mij
in gracieuze lijnen gekleed
en bewegend in schaduwkleuren
jouw sprankelende geuren
daarvan heb ik enkel weet,
wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 waarde vriend het is hier prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout…
Het kerstconcert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
742 liefkoosden
het kindje in de kribbe
daar blonk een flonkering
zacht langs de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht
scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen
van een ademloos publiek
handen beefden van ontroering…
Het Kerstconcert
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 stemgeluiden liefkoosden
het kindje in de kribbe
een flonkering blonk langs de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen van een ademloos publiek
handen beefden van ontroering…
wat jij ons bent en blijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 verbazend ontroerend en ontwrichtend
hoe van de ene op de andere minuut
ons mysterieus het leven veranderen kan
de ene dag gezond en vol verwachting
onheil verdriet en afscheid voor eeuwig
als gevolg van dodelijk een ziekte of ongeval
plots en zomaar kun je niet meer zijn
niet meer doen wat je altijd deed
omdat je nooit meer wakker wordt…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Is het 't gemis, de ontroering van toen en nu,
het denken aan het leven wat geleefd werd
het niet weten, nog niet durven uiten en voelen.
Wordt 't nu, helaas stekeblind, werkelijk verstaan,
nog steeds te ontroerd, daar waar licht ontbreekt
kent hij de toetsen feilloos, raakt wit en zwart aan.…
Wondermooi
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
407 Soms kan je het
tot tranen toe ontroeren,
omdat je het blijft
bewonderen.
Je wordt meegenomen
in een kleurendans en
kracht van talloze
kleurenveranderingen.
Gevoelens worden
geraakt.
In een adem kan zowel
verdriet als geluk
worden losgemaakt.…
Spontane liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.786 In jouw verschijning vind ik een paradijs
een elegant toneel van schoonheid en rust
unieke kleuren die mij lief en spelenderwijs
ontroeren in een droom waarin jij mij kust
Spontane liefde kruipt langzaam naar voren
een prachtig diamantje waar ik voor kniel
jouw stem klinkt als muziek in mijn oren
en verwarmt de binnenkant van mijn ziel
Ik…
DE PIANIST
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.412 steeds niet voor te stellen
wreed gedrag Polanski’s kijk op
eeuwig menselijk tekort en toch
zo tijdgebonden onverdraaglijk
wee in Warschau gesymboliseerd
door het leven van pianist Wladek
Szpilman overlevend rücksichtlos
beurs geslagen door nazibeulen
mensen in wolvengedaante een
enkele uitzondering daargelaten
de klank van Chopin ontroerend…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie ontroerend…
Liefde voor Muziek
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.788 Muziek is een aandrijving
voor diepe ontroering.
Het brengt menigeen in vervoering,
of de sterkste bekoring.
De klanken van het ritme,
de tekst en noten
ontwaken de zintuigen.…
Vreemden in een nieuw gedicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
886 we gaan elkaar ontmoeten
vreemden in een nieuw gedicht
schermen maken deze afspraak
ze beloven ons een nieuw gezicht
ogen zullen zielen raken
lichamen elkaar verstaan
het schuchtere verlegen zijn
zal ons ontroeren in ooit samengaan
jij zult mij gaan bekijken
met een lach op je gezicht
je stem zal mij met woorden prijzen
jij weet waarvoor…
hongerig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
624 hijg me, liefste
laat me bereiken
wat je beloofde
een hemelse extase
misschien ook de hel
mocht ik niet meer komen
beroer me, ontroer me
ontvoer me tot vervoering
ja, leid me daarheen
waarheen ik nog niet ging
doch enkel kon bevroeden
wat mijn doel zou zijn
ik zweer je de trouw
dat doe ik, alweer voor jou
mijn berouw staat er reeds…
Terug naar mijzelf
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.310 Ontroer. Verwarm. Ben echt. Ben waar.
Geen loze kreet. Geen leeg gebaar.
Versterk. Ontwapen. Verbroeder. Zoek.
Vereen. Verzoen. Begeester. Woed.
Verhit. Zweep op. Bemin. Verleid.
Bevrijd. Bewijs. Beziel. Verrijk.
Begrijp. Vervoer. Verblijd. Leg bloot.
Verlos. Verbaas. Ontketen. Heb hoop.
Vooruit. Voorbij. Paraat. Bereid.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
NOTRE DAME CHARTRES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Zag ik het goed, wist ik haar te ontroeren?…
Gebroken Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 De pen is vol, maar wacht
dat die ter hand genomen wordt om
het maagdelijk wit te ontroeren met
zijn zwarte inkt-sappen.
Wat er nog ontbreekt, zijn woorden.
Ze zijn nog zonder betekenis en niet
talrijk, van een volgorde ontbreekt
nog elk spoor.…