295 resultaten.
Handgeschreven?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 Als een gedicht niet schept de schramschap
te bedwingen van eigen onvermogen,
zolang de dichter schrijft, de lezer
leest en met hem de martelingen deelt.…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 * * *
Hij stierf in de nachtvorst
van een te jong seizoen
Daar het ritme van de dag
geen pas meer gaf
vroeg hij de dood ten dans
in de salon van zijn onvermogen
Zijn talent
spon zich als een strop
om zijn nek
Dronken van verdriet
maakte hij de knieval
voor het kille doodsbed
toen zijn lichaam er ontheemd…
elke dag weer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.270 een bepaalde tijd,
Op een dag word je volwassen en ga je op eigen benen staan,
Toch zal ik altijd voor je klaar blijven staan,
Ook al ren je nog zover van mij vandaan,
Altijd zal ik je met open armen ontvangen,
Iemand zoals als jij is nooit te vervangen,
Nu geniet ik nog even wat je onschuldige blauwe ogen,
Die mij aankijken vol liefde en onvermogen…
Maskers
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
572 blijft onverminderd hoog
holle hoofden verdringen zich
rondom de laatste exemplaren
tastend zoeken ze naar de expressie
die ze nimmer gekend hebben
voor de laatste maal draait de sleutel
zoals een steen wordt voorgewenteld
geen reddende engel in beeld
gesteven kapsels in lange warme mantels
een decadente melange
van hebzucht en onvermogen…
Het rijpt in as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 is de ziel van al wat rest
gevangen in een eigen speling,
wordt in stof weerspiegeld,
wat zichzelf niet in protest laat vegen
soms door talent of door afgunst
onwaarneembaar vaag en naar baat
toegerust uit alle windstreken,
Het rijpt in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 verbonden
soms opgehaald waarover
alleen de liefde kon overschrijden
een verstilde huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid
de tijd heeft ons uitgepakt, ongebonden
met z’n grijze tinten door de haren strijkt
met littekens geschonden
waarin ook gelijkheid is geijkt
strooiden een deelbare levensmozaïek
waarin ons onvermogen…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 soms opgehaald
waar alleen de liefde kon overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid is geijkt, we strooiden een
deelbare levensmozaïek waarin ons
onvermogen…
De klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.184 Een gaap, half open ogen
Nog slaap, het onvermogen
Een spier te spannen
‘k Ben hier gevangen
Onder je arm, geborgenheid
Het is warm, er is geen tijd
Je zachte huid die dwingt tot rust
Je slaapgeluid dat zorgen sust
Als grillig ochtendlicht is ingeslopen
Wordt wakker worden onderbroken
Geen Galathea vraagt meer te marren
Wie kijkt er nu…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 Jij hebt mij immers verlaten
Droeve eenzaamheid wint ’t terrein
dat uit louter reine liefde is geboren
waar water proefde als zachte wijn
en elke blik op jou mij kon bekoren
Enkel eenzaamheid woont er in mij
zeggen druppels regen uit mijn ogen
want mijn verdriet loert van dichtbij
op de signalen van mijn onvermogen
Zwarte eenzaamheid…
Klein testament
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
684 Ach, konden we maar terug
gaan naar die lentetijd, te
verdwalen in de regenbogen
van beider ogen, in overtal
de kansen wogen, bevlogen
van geloftes naar de wereld
en onszelf, ingetogen
onbedorvenheid, fundament
van het onvermogen, de
kwalen van het ongeduld,
onbegrepen en miskend..…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend klokkenspel, zelfs stilstaand ogen
wielen volle toeren, draaien autobanden
glad en dol in onvermogen…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan het vuur tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 gedienstig ter gunste van mij
het zijn mijn priemgetallen, mijn
voorhoede voor elk verhaal, de
prominentjes dewelke mijn vrienden
zijn geworden in de afgelopen
drieëndertig jaar
ze zijn mij en ik ben hen, doortrapt
en eenvoudig verblijden ze mijn zucht
naar het onaards gevoel die mij
ietwat ontbindt van de werkelijkheid
geestelijk onvermogen…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Uit onvermogen.
Verlies
was nooit
de inzet.
Laat me één zin achterlaten,
niet uitgesproken,
maar tussen ons in —
waar tijd even stokt
en stilte alles beslist.
Denk je
dat je het haalt?
Hier,
tussen leven en wachten,
bestaat hoop
alleen nog als schaduw.
Laat ons zwijgen.
Woorden doen pijn.…
Een nieuwjaarsgroet voor...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.218 Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die hopeloos door 't leven gaan,
geketend in hun onvermogen,
door anderen soms niet verstaan.
Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden,
voor mensen op de dool geraakt,
voor wie gevangen zijn of zoekend
naar wat hun leven zinvol maakt.…
RECHTVAARDIG
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.120 niet mooi, veel te zwaar
dat tienermeisje van al zeker elf
Met puistjes en halsstarrig haar
lelijk, dat vond zij nochtans zelf
Ze was niet rank en veel te saai
met benen die er lomp uitzagen
’t Was knokken met de bierkaai
zonder ‘t perspectief op slagen
Ze was niet leuk, met die ogen
waar immer traan achter stond
Haar leven, zuiver onvermogen…
Kom me eens vertellen...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 Hoe diep moet ik gaan om je mijn liefde te
verklaren, je zult me hier nooit begrijpen,
wellicht later na dit aardse blindstaren,
maar kom me eens vertellen waarom je zo droef
de nacht ingaat, misschien kan ik je antwoorden
met wat tijdelijke verlichtingen, maar toch,
ondanks dat onvermogen heb ik je vele malen
liever dan je voor mogelijk…
leidraad voor de vreemdeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 het is niet ver, het gaat sneller dan het licht
laat je sturen, heb vooral geen angst
neem de kleine bocht naar links langs de kamer
met oude herinneringen -nog niet vervlogen-
langs alle pijn, zie niet om, kijk rustig rond:
emotie, rauwe rouw, onvermogen
-misschien herken je iets dat je raakt-
oh nee, niet aankomen, deze staat op vergeten
en…
toegevoegde waarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 schrijven
zoveel gaat over dood
dood en nog meer dood
of de liefde onbegrijpelijkwijs
Liefde gaat over
(in iets anders… of was dat verliefdheid)
Of de onbegrijpelijke liefde
(ik begrijp dat niet waarom die samen zijn)
nog beter het gebrek aan enige liefde
en dies meer of wat met
de onmogelijke relaties
tussen vaders en zoons
of het onvermogen…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 of een telkens terugkerend verdriet,
of blijft de magere hoop
bevestigd aan een blijvend
onvermogen, als leeuwerik
die z’n blik verheft naar
een loden lucht en een
vierkante zon, waarin hij
z’n talent zelf besmeurd?…
Het zal altijd wederkeren.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 Wat zichzelf niet in protest
laat wegen soms door afkomst
en geaardheid onwaarneembaar
traag, uitgebaat en toegerust
vanuit alle windstreken, het rijpt
in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw
gedolven, geselecteerd naar
kracht of onvermogen, dat lot
wat de toekomst in breder
perspectief van beleving met
een extra…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Zijn woede was alleen maar onvermogen,
zijn leven gaf niet wat hij wenste te zijn.
Dat zie ik nu, in mijn herinnering.
Ze leven niet echt.
Toch roep ik ze tevoorschijn.
Net als jou, mijn lief.
Maar jij kijkt niet naar mij.
Nonchalant loop je,
straal aan mij voorbij.
En draait je hoofd opzij.
Je bent mijn man niet meer.…
Bomba's zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Toonloos mompelt hij "ik kan het niet",
zwijgt opnieuw, dept behoedzaam zijn ogen,
veelzeggend is Bomba's zwijgen,
verschrikkelijk zijn onvermogen.…
Mijn nieuwjaarsgroet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die hopeloos door 't leven gaan,
geketend in hun onvermogen,
door anderen soms niet verstaan.
Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden,
voor mensen op de dool geraakt,
voor wie gevangen zijn of zoekend
naar wat hun leven zinvol maakt.…
Regenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Huisdier het onvermogen te delen, geloof dat nooit
Ze hebben beslist ook pijn en nood.
Vleugellamme ademende elementen, doorgaans heeft het een oorzaak
Beetje empathie en kozend liefhebben, dood in de kiem gesmoord.
Grootscheepse zelfmoordpreventies - knap opzet -
Beter te anticiperen, tijdig een duwtje in de rug, tactvol gezet.…
Voortschrijdend gebaar.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Het is het dubieuze lot dat met inzicht
de toekomst laat herbeleven, opgehaald
in gedichten waarin de betekenis leeft dat
alles een sleutel heeft, vaak onvindbaar
in het sleutelgat van haar geschiedenis
geselecteerd in onmacht of onvermogen,
gevat in eigen speling, de vreugde in het
kleinste wordt de liefde ingeleid, wat niet
in protest…
Harttaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 als de dichter zijn waarheid niet herkent
als triviale duizendpoot, die al haar
nazaten overleeft, een eigen aarde schept
waar alle onevenwichtigheid aan kleeft
als zijn gedicht probeert de schepping te
bevatten om z’n schram-schap te bedwingen
van drift en tastbaar onvermogen, zolang de
dichter leeft, de lezer in twijfel achterlaat
maar…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Omring ons met Uw licht in deze nacht
waarin wij gaan; wij zien geen hand voor ogen
en struikelen in eigen onvermogen,
U geeft wat zwak is ongekende kracht,
een schouder om te huilen,
een hart om aan te schuilen.…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 Hij belooft zichzelf om over zijn zinnen te waken
en haar terug te vinden in de bloeiende vruchten van de ziel
Zij is het mysterie
waar zijn hartstocht verdrinkt in onvermogen
En waar hij ook zoekt, hij vindt haar niet, want:
Zij is te perfect om mens te kunnen zijn,
niet van deze wereld
Hij is van deze wereld,
teveel mens om perfect…
De lichtste zullen wederkeren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 Het is dat lot wat de toekomst in een
inzicht laat herbeleven, opgeschreven
in een gedicht wat een betekenis geeft aan
dat alles een sleutel heeft, nu nog onvindbaar
het rijpt in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in onmacht of onvermogen,
in alles wat ons omringt
in het voortschrijdende…