31781 resultaten.
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend,
verblindend als de zon……
WARE KUNST
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 de natuur is
het grootste gedicht
in de meest magnifieke
beelden – in geur en kleur
toont ze ons wat God
om van te genieten
voor ons heeft gesticht
niks geen kerk
niks geen regels
niks geen Schriftgeleerden
die nog steeds van ‘s mensens
angsten en beven profiteren
zij toont ons zijn meesterwerk
in al haar pure glorie
laat de deur…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur…
Liever dwaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Noem mij dan maar dwaas
verwijt me illusie
dat kan ik wel aan
Als ik vandaag alleen nog maar:
mag opgaan in natuur, muziek...…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Bloemen wiegen zacht
in stilte van seizoenen
nieuw leven ontwaakt
Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem
staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd.
Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren
stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.
In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
In dwars gebogen koppen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 kilte beet onbegrip
in zongekleurde sluiers
rafelde verwachting tot angst
gebed ontwarde
geen knopen met
het vouwen van de handen
gezang weerkaatste demonisch
de vervalste melodie van
naastenliefde en toegewijd zijn
toch daalde
voortvarendheid
in dwars gebogen koppen
hun tongen spraken
de talen van elkaar
in het opgaan van de…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Als de vroege koekoek roept
En de lijster, onder 't fluiten
Van de rode bessen snoept,
Loop ik ook mijn woning uit en
Fluit in zonnige' ochtend buiten,
Waar ik zoeter luiden zoek
Dan de lijsters kunnen fluiten,
Dan de koekoek roept: Koekóék!
Koekoek vroeg in 't koele bos,
Lijster in de groene struiken,
Roep de blauwe blinden los
Die…
Wie knecht wie?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Meester boven de natuur.
Dieren die eetbaar zijn vangen we.
Dieren die we kunnen houden,
misbruiken we als vee.
We kappen regenwouden.
Dieren die aaibaar zijn knechten we.
Die mogen ons gezelschap houden.
Dieren die het beter doen dan wij,
ervaren we als ongedierte.
Superplanten noemen we onkruid.…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 Tussen het lover van bomen,
ademt het gif van wraak.
Men jaagt op vrede,
ja, men schiet raak.
Deuren van liefde
gaan niet meer open.
Alles is geblust,
men gaat kogels kopen.
Men bemind zijn echo veel te graag
en geven elkaar het ergste kwaad.
Geweld is de grootste therapie,
weet men met zijn geweten nog raad?
Hopelijk komt de…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…
Oud & Nieuw
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 vandaag lees ik de laatste bladzij
onopgemerkt gaat dit jaar over
in herinneringen van allerlei
van ontluikende lentekleuren
overgaand in schaars geklede
zomer bracht de herfst regen
die overging in een witte deken
nog voor de winter zijn intrede
deed, zal de avond opgaan
in 'n kleurrijk palet dat het
nieuwe jaar welkom heet…
Hoe groent nu ook
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 Hoe groent nu ook het kleinste blaadje
dat schuchter zijn geboorte viert.
Je hebt het druk, dus nu… ik laat je
maar weet dat lente alles siert
en dat de grote wereldzorgen
nog zullen blijven, nu en morgen,
maar ‘k ben zo dankbaar om het licht
en om zoveel dat dit verricht.
Zo groent nu ook het kleinste blaadje,
maar ja, je hebt het druk…
Hemel en hel
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.688 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij 'Venetiaan'
gedenk ik jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan,…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 afscheid nemen, of toch maar niet
we zijn al zo’n tijd samen
hebben gelachen, gehuild, gesproken
maar ook gezwegen, vooral gezwegen
over dingen die er echt toe deden
gehuild, zachtjes gehuild om de angst
die uiteindelijk toch waarheid worden zou
wie had dat ooit kunnen bedenken
dat het zou opgaan in een oorverdovende stilte
nog altijd koester…
Natuurlijk, wil ik genezen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.050 Waar haal ik mijn kracht
sinds chemie en natuur
zijn verdeeld in de praktijk
verstoord zijn de afspraken
die er inherent aan blijven,
O, dwaas en blind mensenkind!
kom leven, terug naar dat feest,
comfortzone voorbij, dan kan je weer
nieuw geloven in het origineel,
dat de natuurwet nooit liegt
alles samenbrengt en terug heelt.…
roodborstje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
509 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
met de vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
het huppelt onrustig tussen struiken
en is ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een dolle kip
met zijn kleine sterke pootjes
de slappe grond gaat wat…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
vluggertje met viool en zang
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.351 Pablo Magnifico uit Palermo
de schorre rietvoornvogel zingt z'n lied
als in Uitdam 'n stel van kleur verschiet
zij waren bloot
in elkaar geknoopt
maar Pablo wil ’n vluggertje en anders niet
- - -
Stradivaria in hoge C
de dame was diep in 't hart geraakt
‘n zwerver had ‘t met viool gemaakt
maar voor het zoenen
eerst tien keer…
Het zal wel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
965 Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk was ze oud genoeg
natuurlijk was er weinig
niemand die ze herkende
niemand waar ze om vroeg.
Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk is haar kamer leeg
natuurlijk is er niks meer over
dat ze nu voorgoed toch zweeg
zegt men: is beter.…
G Rap
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
814 Als de rap r rapt
dat de trap r trapt
omdat de fiets r fietst
Of als de dicht r dicht
dat de rook r rookt
omdat de waterkook r kookt
Maar ook als de krijg r hijgt
Dat de kijk r kijkt
Naar wat de hijg r krijgt
Vind ik het goed g g rapt
Maar al de denk r denkt
dat het spook r spookt
Is ‘íe r in g t rapt
Omdat alleen de spook…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 aan jou trekt het donker
het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel…
Spoorloos
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.594 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij Snack Vander Laan
denk ik aan jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.…
Ik verdwaal wel eens
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.416 Ik verdwaal wel eens
Soms en regelmatig vaak
In het leven als in dromen eveneens
In dingen die ik zo graag maak
Wat is dat nog: verdwalen
Als het slechts verbergen is
Opgaan in duizend droomverhalen
Waar is de waarheid die ik mis?…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 door condens beslagen,
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van een onwerkelijke droom
opgaan…