678 resultaten.
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren
op een doodgewone dag
reikt…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 (Naar de kus van Gustav Klimt)
Beroemd voor zijn schakeringen van bladgoud
Verspreid op wenskaarten en kalenders
Vergeet men al gauw
Hoe hij waarde hecht aan betekenis
De diepte in het doek vermijdt
Bezwerend van glans en toon
Stoffelijk zoals men het met rode ogen bewaakt
Spiritueel zoals hij reikt naar een zedig orgasme
Het kan altijd…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Als zware deken
hangt geluidloos de nacht
wikkelt stille vormen
in haar ravenzwarte vacht
Myriaden sterren
kristallen van licht
maken de hemelboog
een goddelijk gezicht
Het meer bespeelt de volle maan
het spiegelbeeld kraakt
rimpels in haar zilver
als water haar raakt
Lopend in de nacht
één met zoveel luister
mijn blik reikt omhoog…
Oogverblindend,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
671 hey Amanda
ik zag je dansen
in de regen
heilig water
als zilveren
vlammen om je heen
de manier hoe
je bewoog
in je blauwe jurk
hoorde prachtig
gitaarspel
in mijn hoofd
reikte je
je handen uit
naar de nacht
regendruppels
rolden gracieus
over je wang
danste je zo fier
weg van alle
malheur
zocht je ogen
om te…
reiken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
965 Zeg hoe diep de liefde reikt,
hoeveel grenzen overschreden,
hoeveel pijn geleden,
voor de weerstand wijkt?
Blijft, als alles is gegeven,
alle liefde werd gekrenkt,
ten lest de einder wenkt,
een reden voor dit leven?
Ten slotte blijft dit blijken:
wat te vaak buigt, zal breken,
is het voor tranen al te laat.…
Schreeuw
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.840 Een schreeuw van liefde, te weinig
noten op zangles, bitter
van nepverdriet eenzame lust
de kolder is ingeslagen
bliksem reikt naar iedere hoek
de mens is niet te missen
ik lach mijn tanden zoek.…
Op het slappe koord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 ben op het
slappe koord gestapt
de armen wijd
en voeten dwars
voor meer balans
maar nog geen pas
ik wilde wel vooruit
had moeite met
het evenwicht
mijn blik hield ik
in voorwaarts gaan
op jou gericht
heb duizend
angsten uitgestaan
de safetygordel
in de haast
niet aangedaan toen
ben ik voor jou gevallen
jij reikte
mij de hand…
Als de zon niet meer schijnt
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.266 Maar een vriend blijft naast je
en reikt je zijn hand.
Wijs hem niet af
maar pak die hand vast,
voel de warmte en ook zijn kracht.
Een vriend helpt je,
door die donkere nacht.…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Voorbestemd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
605 jij reikte mij de hand
ik streelde zacht je vingers
aan de werkkant
vond warmte en
begrip dat dieper ging
dan ik verwachtte
jouw zachte stem
opende wegen in mijn geest
waar ik nooit was geweest
geen doolhof meer
vol onbegrepen vragen
ogen die de antwoorden al gaven
wij zijn gaan lopen
alsof we waren voorbestemd
jou heb ik mijn…
Morgen bestaat niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Vertragend tijdsverloop,
Wijzer die maar niet
Vooruit te branden is,
Tijd die kruipt, die stilstaat
Voor mijn gevoel,
Gedachten die vertraagd worden
En uiteindelijk als een
Televisiebeeld worden stilgezet;
Door-en-door verkort
Toekomstperspectief
Dat niet verder reikt
Dan het avondeten hooguit
Leven van uur tot uur
Dat een eeuwigheid…
Reikwijdte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 richting de wolken
reiken de bomen
richting de hemel
reikt de berg
het zal nog millennia
duren voor ze er komen
en in hun grootsheid
voelen wij ons slechts dwerg
tot zo hoog kan een mens
alleen niet komen
hij wordt duizelig
raakt verward
hij zal er toch van
blijven dromen
en het klinkt dan
misschien apart
maar een mens hoeft niet…
Geen winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 liefde kent geen maten
zij meet niet af
zij neemt zoals het is
liefde kan niet praten
naar de mond
zij zwijgt en reikt haar armen
liefde zal niet kiezen
tussen goed en kwaad
zij wacht geduldig af
zij kan niet verliezen
zij wil de wedstrijd niet
liefde kent geen spijt
van wat zij gaf
ze heeft een open blik
ze oordeelt niet
liefde…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Toren van babel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 jij kende
alle talen
van de toren
uit babel
maar de
belangrijkste
was er maar een
die werd
niet gesproken
maar gespeeld
met alle inzet
van het hele lijf
begrepen worden
was de enige prijs
juist in het
non verbale
reikten jouw
talenten naar
het fenomenale
begrijpen van
emotie en compassie
jij regisseerde
het verbinden van…
Afwerend geheven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 de vingers
waren wit
handen afwerend
geheven er was
geen achteruit
slechts de rug
tegen de muur
met wanhoop
in de ogen
maar diep van
binnen brandde
het vuur van
de vrijheid nog
dat nooit zal doven
dat energieën
genereerde uit
onbekende
plaatsen waarbij
agressie werd
omgezet in
warme liefde
die handen reikten
compassie gaf…
Misvormd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
146 Die mengeling van beste wensen
bewondering en medelijden -
gistend en borrelend in mij
zodra ik haar zie
Mijn maag en keel draaien zich om
Ze misvormen mijn menselijkheid
Haar ogen schieten
sneller dan mijn gedachten
haar hoofd reikt om de hoek
naar de zon, een rots luiert
in de holte van haar rug
Knikkende knieën
Het ene been slingert…
Zo graag wil ik....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.417 Maar weet dat in de donk're aarde
een wortel diep naar water reikt
en dat mijn hart zijn gloed bewaarde
en hoopvol naar de morgen kijkt.…
Mijn Vocabulaire...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Mijn vocabulaire reikt niet ver,
Soms heb ik iets te zeggen
en vind niet het juiste woord,
dan is datgene wat ik wilde zeggen
domweg, gewoon niet uit te leggen...
Er zijn ook woorden, die mij niets zeggen,
nog nooit van sommige gehoord,
ik ga dan aan mezelfve twijf'len
maar,denk dan wel: wat heeft die ander
dat mooi verwoord...…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 vers en nog roze
het stel onthaarde benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer…
Poëzie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
690 Waar alles mee begint
is meer dan een zin of taal
meer dan men doorgaans noemt
dan een idee uitdrukt wat verder
reikt dan de blauwdruk van ons leven
want wat zich uit een gedachte
voltrekt in een woord of regel
kruipt door het oog van ons bestaan
en heeft het oneindige geduld
om op te staan ten alle tijde
overleeft zichzelf als het dat wil…
Misschien is er wel iemand.
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
1.130 Iemand met veel liefde voor jou
en heel veel geduld,
iemand die er altijd voor je zal zijn
zodra je hem nodig hebt
En je de hand reikt
als het even niet meer gaat,
naar je luistert en met je praat
iemand die jou mist
als je er even niet bent
Iemand die je aanvoelt
en weet wat je bedoeld
zonder dat je het zegt
Misschien is er wel zo’n…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
263
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 naar buiten gestapt
en meer dan ooit in vrijheid,
meer dan ooit de lucht gehapt
ingeademd reikt mijn zucht
naar waar dit kind verbleef
ik leef
elke muur voelt onbevreesd, de oude kast
beschrijft verweesd zijn tijd
tot glans gewreven leuningen
langs uitgesleten spijt
ligt de trap reeds geplaveid
op duizenden verschillen
dit is wat we…
Ankerplaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 tot buitengaats reikt mijn verlaten,
valt in stukken mijn kracht uiteen
veroordeeld, tot wijken naar verleden
naar fossielen uit het Laat-Mioceen
aldus, een schaduw waar ik aanlig
waarin ik evenbeeldig verschuil
tevens dorst naar ademwater
in smetvrees aan de klif boven vuil
hangende het verloop in diepte
noch tanende gewaden van heden…
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 wat als je adem reikt
tot aan het slotakkoord
je hart haar kloppen
zoekt in de doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen,…
onderweg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
924 Ik wou de sterren strelen
ver reikte ik mijn hand
hun vurige begeerte
heeft mijn vingers opgebrand.
Mijn ogenblik is opgegaan
in ’t hemelsblauw gewelf
en ‘k zag zo: onderweg
verloor ik stukjes van mezelf.…
Vrienden voor het leven
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
20.767 Vriendschap is iets voor het leven
je hebt me bijgestaan
naast me gestaan
en hebt me alles gegeven
Nu op het uur van de waarheid
ik hier voor het altaar sta
misschien mijn grootste fout bega
wil ik toch nog even iets kwijt
Echte vriendschap is een zeldzaamheid
maar onmisbaar in een mensenleven
echte vriendschap is een streven
en reikt…