Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Het mag

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 970
Ik wilde in stilte jou beminnen aan de oever in het riet de sterren kronkelen fonkelen in deze fantasie mijn bed bekleden met je beeld de hitte op mijn wangen heet Je slaapt je ogen je naam ik ben niet meer van willen meer van kneedbare was als een vochtige schreeuw van passie en verlangen wij zijn in ons gevallen…

De minnenden

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Wij weten het, als een riet Zal hij ons plots afsnijden. Maar zaligen durven lijden En letten op hem niet.…

De rivier

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 969
glashelder spiegelt water met de matte gloed van glanzende vissenbuiken drijvend op kleurende olie, geel en rood en blauw glimmend van de dood waar riet omarmt, kringelt en bronst klotsend tussen afval en stank tot waar het land begint.…

Dichtbij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Ver voorbij verlangen neigt het riet naar de schittering van een rimpelloze breekbaarheid. De dag ontwaakt, raakt mijn huiverig geweten maakt mijn wereld klein en ongelogen.…

soult een klarinet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 792
ergens dreunt een beat en sledged meeslepend jazz soult een klarinet die huilt en nostalgie verruilt voor even leven hij kent het riet en weet verdriet nog toon te geven vingers licht verkrampt ademt hij applaus genietend de avond naar zijn hand…

Mijn mongool

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.683
in haar kern is iets dat hard en taai elke storm weerstaat veerkrachtig buigt zij als het holle riet soms waarschuwt ze mij dat zij op het randje staat beveelt mij dichterbij omvat mijn haar en trekt tot zij weer rustig wordt hoe moet dat nu ik kaler en breekbaarder verdor? zie ik in haar ogen verwijt omdat ik omkom in de tijd?…

laatste adem V

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.201
De vlegel van het dorp was op pad met een dodelijk rietje in zijn hand Op zoek naar een kikker of een pad tussen het hoge riet aan de waterkant Het slachtoffer zette het op een gillen, de dader vulde zijn longen met lucht. En met een rietje tussen de kikkerbillen slaakte de kikker z’n laatste zucht.…
rene martens14 februari 2005Lees meer >

Voor anker

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik voelde de wind van herinnering zag zon oplichtend wolken kleuren wist dat jij mijn intiemste gedachten ving in kabbelend water kaatsten je ogen een lach ruiste in opschietend riet jij hebt mij toen in de boot genomen voor anker gingen wij nog niet…

Voornemens

gedicht
3.7 met 491 stemmen aantal keer bekeken 48.342
ik hoor het 's winters van de uilen die hier schuilen en van de blauwe reiger in het riet, nee, wachten tot de lente hoeft echt niet begin vandaag nog met het keren van het tij voor het te laat is: de verandering ben jij! vlecht dan een krans en steek de kaarsen aan en weet dat deze duisternis voorbij zal gaan.…

Vroege vogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Op spoedende schoenen ontwijk ik glinsterend slijk hoor gefluister in het riet ontwakend land. Wind die met zachte hand plaats maakt voor vroege vogels.…

Kind van de wind

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 587
het is stil zo stil enkel de wind zachtjes maar de wind is er altijd draait rond en rond wuift door het riet wiegt een lied op meeuwenvleugels in het verheven blauw o, als ik iets kon wensen dan werd ik het kind kind van de wind en ik wist wel ja, ik wist wel waar ik waaien zou… * dagboeknotitie…
Hilly Nicolay15 december 2013Lees meer >

zonder twijfel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
beter dit of dat had je kunnen doen dat is zeker aan je twijfel nooit meer twijfelen is waar je naar streeft maar pas op wie nooit meer twijfelt is bijna dood toch strijdt elke religie tegen de twijfel de filosofie niet, of toch ik hou van de wind die over het riet waait en over het water waar die ook naar toe…

WUIVEN.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het water is in beweging vloeit en vliedt Ongezien wuif ik terug en het riet blijft mij groeten Ze heeft met me de wind mee.…

schrijfopdracht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
schrijf om te beginnen niets opvallends geen enkel woord mag mooi zijn of iets uitdrukken doe dat dan ook niet geen enkel idee mag je zeggen eigenlijk geen enkel beeld mag je bedenken verbiedt alles en wie weet is er opeens iets wacht, wacht, hoor alleen het ruisen van het riet zo alleen ben je en moet je zijn…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 184
De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

Ik proef de aarde

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 692
voor m’n verblijf aan ‘t water ik wil de sfeer uit m’n jeugd in dreven na onweer herbeleven Ruik ozon en gemaaid gras Een reiger staat stil in het riet z’n borstdons rilt in de wind ik loop de oranje gloed van de ondergaande zon tegemoet De reiger vliegt met trage slag…
Custor4 maart 2010Lees meer >

Gewijde stilte

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Ik ben een meer Een rimpelloos water Waarop blanke lelies tronen Het ruisend riet Laat zich niet storen En neuriet zacht haar lied Een zonnestraal Breekt door mijn water En golvend groeit Haar warmte voort Geen zuchtje wind geen vogel zal deze droom verstoren Want God heeft er met Zijn handen de stilte uitverkoren…
Assunta11 november 2003Lees meer >

't regent

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.110
de bomen druipen van verdriet ellende moddert tussen wortels tussen tenen sompig riet, ween niet ween niet wolken zwelgen van de tranen en het regent open kranen van een somber droevig lied dat geheel geen uitkomst biedt waarom niet jij wiens wil geschiedt…

Getz

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Insensatez De adem voelbaar in een zoektocht langs de juiste kleppen Jobim op de toetsen rond de heesheid van Maria Toledo En opeens ontvouwt zich de bloem van de meester rollend koper wuivend riet vergezichten van klank in een volheid die rechtstreeks naar het hart gaat Zo wil ik klinken met jou…

Wachten

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.011
Mijn bootje is van dun riet Gebonden door vezels van lis. Toch bevaar ik de stroom. Geen wachtlicht op de andere oever Alleen bewaakt door de poolster. Kom je niet? Jouw boot is van sterk hout. Deze stroom is nog lang niet De woeste Yang Tse en toch ben je bang. Kom je niet?…

Save Our Souls

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 520
Mijn ogen morsen tranen totdat de rem is bedrogen zoetjes zwevend in wolkjes slaap ook al snijdt het scherpe riet Mee die seinen beschijnen ons met Het Licht in donkere dagen Mijn grijze stopverf draait toeren Een vermorzelende molensteen Veel te veel pijn schuurt veel te veel vragen draaien…

Als het water

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Tussen het riet groeit nog altijd de twijfel al kwaakt de kikker er vrolijk zijn lied, zoek ik er naar het waarom en een begrijpen. Hier bij het klotsen van het water, komt voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen. Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…

Lente komt van binnenuit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.062
krakend vriezen sloten toe een schaatser scherp zijn streken nog draagt het riet de kragen rijp en is glad ijs verzekerd maar onder sneeuw spriet vorstbestendig groen luidruchtig schikken vogels zich in paren het is niet sluipend of opzichtig dat gevoel onder de huid de lente komt van binnenuit…
wil melker13 februari 2010Lees meer >

Controverse

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Wat zouden bergen zijn Als er geen dalen waren Wat zijn rivieren Zonder oevers wuivend riet Wat zijn vlaktes Zonder nevelige wouden Aan horizon in ‘t verschiet Wat is een hemel Zonder wolken Zonder vogels langs het blauw Een strand zonder zee Een zee zonder branding Een vogel zonder zang Een helder ochtend zonder dauw Kortom…, wat…

Hoe

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Hoe bijzonder zou het zijn Communiceren zonder pijn Gewoon wat schrijven Zonder dat venijn M'n zoon doet weer eens gek Een wilde Gewoon een grote bek Ik stres niet Waarom zou je Het ruist in het riet Lieve mensen hier op aard Laten we lief doen Zoiets dat nooit verjaard t…

Staan

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 941
Staan in de glans van Uw Naam, een brandend riet meer niet. Elk welklinkend woord stoort. Slechts zijn een ziel voor Uw Aanschijn : hout, dat z'n handen vouwt en brandt aan de binnenkant want U bent de zon, ik de plant. U, de Bron, ik dorstig land. U overwon, ik sta in brand. U bent, en ik ? ik aanbid.…

verhalen van de taxichauffeur

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.267
suikerriet moet minstens tweehonderd meter van de weg geplant worden preventie vroeger werden vrouwen en meisjes tussen het riet gesleurd en verkracht wegens verlies van hun eer werden ze daarna door hun broers vermoord zelf was hij in Europa op zoek naar een vrouw maar vond slechts dames- ondergoed in warenhuizen…

late karekiet

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
bijna onzichtbaar in het riet hoor ik een late karekiet hier wacht het hooi in stilte op de ruiven een koekoek in de iep roept onophoudend de dag sluit van zelf zijn oog de maan schuift in de nacht zonder betoog er sluipt wat mist tussen de bomen bij valavond vind ik een nest vol dromen.…
delius18 juli 2006Lees meer >

De molen

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.013
ginds voorbij die flauwe bocht waar het riet naar het oosten buigt en de oever rijkelijk ligt in glanzend gras, daar, waar het water schittert met schaduweffecten in haar golfslag, dáár voorbij vind je de molen, die onverstoorbaar al honderden jaren het graan vermaalt tot meel tot welzijn van de mens…

Pa

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
soms hoor ik nog het zachte ploffen van je dobber alsof ik jou tussen 't riet ontwaar terwijl het beeld verbleekt de zon hier warmer schijnt weemoediger ondergaat waar je verstrooide lichaam met de tijd verzonk, je ziel voorgoed met je oude stek verweven blijft…