3831 resultaten.
Nog steeds
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
507 een leven lang klopt mijn hart al voor jou
in voor- en tegenspoed, liefdevol, trouw
en zonder ook maar een tikkeltje spijt
voor één van ons komt na decennia tijd
het abrupte begin van intens diepe rouw…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Verdriet, pijn, gemis en rouw.
Met betraande ogen draai ik mij om
Ben ik deze rouwende vrouw?…
gekleed over straat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 het poreuze gaat
gekleed over straat
iemand zingt een
klaaglied de ander
vangt met rouwen
aan iemand wordt
bedolven een ander
wordt belaagd
iemand lijdt aan
een afgestompt
hart het poreuze
gaat gekleed
over straat…
alle dagen vieren wij jou – van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 vandaag vieren wij jou
de mens ook die jij bent
in de dingen die je doet
of liever ook juist laat
met de keuzes die jij maakt
vandaag vieren wij jou
een fiere meid en vrouw
die ooit achter moeders rug
verlegen nog en schuchter
onze kleine tante pollewop was
vandaag vieren wij jou
de glimlach ook en de tranen
waarmee jij de dagen leeft…
Ramadan
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
689 Het heeft enorm veel nut, de ramadan
Geen friet, Big Mac en snoep uit de kantine
Je houdt jezelf in toom, krijgt discipline
Dit jaar was ik het dan ook écht van plan
Maar na één dag vond ik het mooi geweest
Wel vier ik wekenlang het Suikerfeest!…
SPROOKJESUITVAART
snelsonnet
2.4 met 13 stemmen
1.839 Ook heel veel rijken rouwen om Rainier;
behalve prins was hij ook nog bankier.
Als ik u in verwarring heb gebracht,
is uitspraak niet zo simpel als u dacht.…
vrouwen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
2.867 Ik hou van alle vrouwen
die, als ik dood ben, liggen te rouwen.
Ik hou van alle chicken
die, als ik dood ben, lopen te snikken.
Maar ik ben nog lang niet dood
dus ik hou niet van die vrouwen en die chicken.
Laat mij maar lekker stikken.…
het zwarte dorp
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
870 en weer luidt de doodsklok
geen klompengekletter
vandaag begraven we
met schoenen aan
nestelen ons in verdrietstoelen
luisteren naar een hemelse stem
die langs kaarslicht heen
gewoon tot ziens zegt
en rouwen…
wegen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.815 er is een jongen weg
het dorp is in rouw
voor die jongen met zijn auto
eens vielen jongens uit een boom
of van een polsstok in de sloot
nu vinden wij jongens heel vroeg
langs de kant van de weg
en zijn ze altijd dood…
Verkleuren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Echtheid verkleurd
rituelen verscherpen
afstand langzaam groter
meer vergeetmenietjes
roepend in woestijn
monologen in cirkels
groeit liefde intenser
onzichtbare rouw
kleurt de wereld kleiner…
Amputatie
snelsonnet
4.6 met 21 stemmen
674 Het zat er onomkeerbaar aan te komen,
Na jaren lief en leed komt er nu rouw.
Het klopt dus wel wat vaker wordt beweerd:
Het voelt als onverdoofd geamputeerd.…
VIER JE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Vier de zomer
ook als de zon maar weinig schijnt
ook wanneer de regen met bakken uit de hemel komt
ook zelfs met teveel wind, onweer, bliksem en donderslagen
vier je leven!…
VREDE VIEREN...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 We zullen
vrede vieren
muziek maken
en danspassen
Zonder van
onze plaats te komen
zullen we
vrede vieren
Het zal ieder
aansteken
als goede geesten
uit flessen
We trekken
wijze lessen
uit het verleden
naar wij hopen
De tijd
laten we niet
verlopen,vier vrede
in godsnaam:vier vrijheid.…
Vierde dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 het licht,
Ik vier de lucht
Ik vier mijn adem,
En zie:
Ik vier de dag!…
Veel doden, maar geen einde...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 zwart, bruin, blank
Maar alle kleuren van de RE-GEN-BOOG
Samen met rouw en sneeuw...!…
ADVERTENTIE
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.552 ik las je namen in de krant
in vette letters weergegeven
voorgoed omgeven
door een zwarte rand
we liepen samen door het land
grenzen werden opgeheven
we lieten de gedachten zweven
bespraken de planetenstand
de tekens brullen nu als leeuwen
vertwijfeld werpen wij het zand
wat rest ons, die hier achterbleven
dan dóór te leven
zonder…
Hoofd vol zorgen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.114 Ik ben zo moe
mijn oogleden zo zwaar
Ik wil zo graag slapen
En ach, kon ik het maar!
Ik lig maar te draaien
te woelen in mijn bed
Denkend over morgen
de wekker al drie keer opnieuw gezet
Ik heb het koud,
lig steeds te rillen
Trek de deken iets verder over me heen
Kan toch niet stoppen met trillen
Morgen, de dag waarop
het voor altijd…
Ik kom zo..
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.639 Vandaag was dood in mijn leven,
morgen zal rouw zich melden.
Rozen zullen komen
en spoedig verwelken.
Het wordt een dichte kist,
zwaar en donkerzwart.
Jij bent gegaan,
verwoest is mijn hart.
Waarom jij?
En niet ik?
Geeft God mij geen antwoord,
omdat ik bidden vertik?
Hoe kan ik je nou nog altijd voelen?…
Voor Roza (+)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.774 Nu is uw leven hier ten einde;
wordt het voltooid bij Hem, de Zijnde,
en danken wij, ondanks de rouw.…
hand in hand
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.226 Ze lopen hand in hand
man en vrouw.
Hij buigt zich
en luistert naar haar stem
die hem iets vertelt
van belang.
Samenzijn is het
zo overduidelijk
en liefdevol
Dicht bijeen
lopen ze daar
en ik...
Alleen met
duizenden gedachten
die me vertellen
dat het voorbij is
en geen mens
houdt mij
vast.
Geen mens
maar wel
een gedachte…
Verborgen verdriet
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.458 bevroren door de tijd
verloren door onzekerheid
de nacht maakt dat haar ogen sluiten
de vorst vormt bloemen op de ruiten
zomers en toch winters koud
vrolijk lachend en toch eenzaam
een man die in alle stilte rouwt
verraden door die ene traan…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 Verbijsterd laat je ons achter;
zo jong was je nog, zo krachtig,
zo boordevol energie en plannen,
maar de tijd staat stil
en wij begrijpen het niet;
kunnen zelfs niet meer denken.
Er is enkel de leegte, het duister,
het staren in de verte.
Wie spreekt over zin en betekenis,
wie voelt wat niet kan gevoeld worden?
De aarde draait door
en mensen…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Harteklop
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
646 Ach die tijd, onze tijd
van ondergang en overgang,
scheidt de dauw die we nu
vertrappen, in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke harteklop
waarin we mochten hopen,
in iedere seconde start en
eindig ik, in de avond ligt de
ommezwaai met nieuw plaveisel
ingelegd, in nesten die we bouwden,
resten morgens alweer geslecht…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Over land ontwakend morgenlicht
nevelt mijn adem grauw
overdekt de welige mensengroei
met een deken van rouw.
Gelaten.
Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.…
Medicijn ?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
700 Daarin blijkt de droes
niet zoals ze is, houvast
als medicijn is wat je hebt
geteld om de wereld in breder
perspectief te beschouwen,
verlossing van de last om
zonder gemis te rouwen?…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Jullie waren sterk. Stapten stevig door.
Door alle stormen heen, was daar de warmte van jullie harten.
Een groot contrast creëerde een vreemde werkelijkheid,
die ik soms leek te dromen.
Nog steeds lijkt het niet altijd echt.
Maar soms regent het waarheden.
Het doorweekt je, koelt je tot op het bot.
De zon verwarmt de oppervlakte.
Steeds…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een harde korrel
in het broze tandwerk maalt
de tijd tot stilstand en:
je leven was geleefd.-
Voorbarig, denken wij, verbijsterd.
Niets is voor altijd
zelfs niet het alledaagse
beseffen wij
wanneer we zwijgend zwerven
langs de leegte van je eigen zetel,
in de klaarte van het keukenraam.
Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
-…