958 resultaten.
oerknal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 Nu
weerklinkt ons kabaal als
sterrenstof met ruis
dempen grachten hun
achterstallig water
terwijl de getelde dagen
het verleden uitdijen…
koek en ei
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
445 je naam is het thema van weerzien
ergens op een plek van nooit geweest
hou de schelp tegen je oor
en je hoort het ruisen van de zee
het blijken populieren te zijn
die je vanuit de hoogte foppen
met hun geratel van blad en been
in de adem van de lucht
als het niet is zoals het was
heeft het zo moeten zijn en is
‘t verleden het moment…
Kikkerbil II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 In het ruisen van het riet heeft hij om haar verdriet
want wat helpt fluiten als het paard niet pissen wil
en hij van kikkerbil?…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 In glazen code draait onze tijd, een jeugd die danst op licht en ruis. Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 ik ben bang
voor de stilte
die toekijkt bij ons
woordloos gesprek
oordeelt over
mimiek en gebaar
argumenten weegt
in licht of te zwaar
ooit was er de
hand die reikte en
een verlossende blik
op beider gezicht
maar er is
enkel ruis en
venijnig gesis op de
golflengte van stemmen
die geen enkele
overeenkomst kan
brengen over…
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
Wendingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Als het balletje gaat rollen
is het zwijgzaamheid in bedrijf,
of ruis van zoete waarheden
die niet zijn te weerleggen.
De waarheid kent geen pariteit,
zo hoor ik mezelf zeggen.…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
MEI 2014
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
De meimaand is begonnen
Een kind loopt met ballonnen
Een V- vlucht schreeuwt het uit
Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
Het bloed raakt niet geronnen
Er bulderen kanonnen
De mens heeft het verbruid
Het goddelijke wezen
In hem is hij vergeten
Dat wordt bedekt met ruis
Hem wordt de les gelezen
Door wijzen…
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Wat je niet hoort is dat ruisen,
we zijn nu eenmaal binnen
Bomen zijn zenuwachtig als de ruitenwissers
van al die auto's van al die mensen
die nu toch snel op huis aan willen gaan.
Mogelijk heeft de vrouw snert gemaakt.
Misschien heeft ze je eindelijk
en voorgoed verlaten.
Herfst.…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
De herinnering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Vandaag ben ik teruggegaan
Jij bracht bezieling op weg naar de dood
Niet meer aanspreekbaar hier in mijn schoot
Onverbiddelijk bestaan
Ze hebben je meegenomen
Pijnloos gedoofd in het zomerlicht
Te vlug te veel voor een gedicht
Ook ik kon niet ontkomen
Er blijven keukentafelgrappen
Aanhoudend is er ruis
Bovenmenselijk om te behappen…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
we lezen elkanders lief
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.007 ik zie ons in mijn dromen
de eenden dansen op
een podium van helder water
en de zon schenkt ons
deze aardse hemel
onze lichamen fluisteren
de warmte tegen elkaar
ik strijk een haartje
uit je smeltende oogjes
het belemmert mijn dwaal
bomen ruisen wat muziek
ze zijn zo gelukkig
even dansen onze lippen
ze lezen elkanders lief…
Kippenvel
netgedicht
3.6 met 97 stemmen
19.733 De bas slaat diepe gaten
In de rust van mijn huis
Met die net niet irritante tik
En die heerlijk doorlopende ruis
De drum beweegt mijn voet
Onbewust, gehypnotiseerd
De nuances van het ritme
De gevoelens, niet verleerd
De gedachten aan de horizon
Niet te volgen zo èèn, twee, drie
Die vrouw, helder van stem
Die koude rilling melodie…
voor eeuwig
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.339 dwaal als de wind
door de laan van het leven
omgeven door rozen
in jouw laatste reis
reik naar licht
dat schuilt in het duister
zoek naar dromen
waar de fluistering breekt
en hoor de stilte
in het ruisen der wind
laat jou leiden
op dit bloemenpad
door de stem
die jou liefde belooft
zachtjes bemint
de eeuwigheid door…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
926 Nee, het is niet
Het onophoudelijk ruisen
Van regen
Niet het grijs
Dat zijn deken
Over de huizen legt
En in stilte
Mijn oren verdooft
Niet het ontbreken
Van vogelgeritsel
Onder de pannen
Ook niet de geur van stamppot
Wat me weemoedig maakt:
Het ontbreken
Van uitbundig zonlicht
Kinderstemmetjes
Laat op straat
Geuren…
Godzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.022 getekend door een sober bestaan
van eenvoud, werken en gebed
raakt de monnik in zijn lege kluis
van alle ruis verschoond
ontwaart hij stilaan de fluistering
van het levend geworden woord
zo alledaags aanwezig als de zachte
lichtval door het venster
zo tastbaar als de kruimels van het
vers gesneden brood
-inspiratiebron :…
Nocturne
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.836 Hoor, ruisen fijn
van de fontein,
’t is zingend water.
Hoe wonder dat
droppengespat
stuivend in ’t water.…
Ze zat daar rechtop
poëzie
2.9 met 14 stemmen
4.288 Haar handen en haar gezicht
waren in de kamer licht,
haar ogen lichtten naar voren –
de stilte deed ruisen horen.
Ik wachtte of ’t spreken begon,
langzaam aan ze begon
woorden stil na elkander
als kindergewandel.…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
LAIS CCXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Bij het ruisen van stilte belandt er
klank in de ruimte die iedereen kent:
zodanig zijn wij elkander gewend.
Er is het niets dat ons daaraan ontheft.
Er is het al waarvan ieder beseft
dat niets ervan echt ons is gegeven.
Er is de plaats waar de dood het besterft,
maar een zoen geeft elk ander het leven.…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
Stiltesyndromen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
571 Ik hoor zelfs de stilte
in de ademtocht
de wind die de blaren
in indian summer
crying sweet mary laat ruisen
aan de voet van de Fuji
witte wieven onhoorbaar
doorschijnend kaleidoscopische geisha's die thee uit Basho's kommen drinken
marionetten in een even
levend als geruisloos
geluidloos pantomime…
Reeboksater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
217 Waar langgerekte plantages
uitgestrekte bosschages
ruisen als een prélude
à l'après-midi
een reeboksater die als volleerde balletdanser over kali's
van modder en drijfzand springt
staat een mandoer die hem
dubbelkoppige Ianus, opwacht
en tot bedaren dwingt
als achter hem over de brug
een koor van sirenen
als karyatiden
het klaaglied…