Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

oerknal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Nu weerklinkt ons kabaal als sterrenstof met ruis dempen grachten hun achterstallig water terwijl de getelde dagen het verleden uitdijen…

koek en ei

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
je naam is het thema van weerzien ergens op een plek van nooit geweest hou de schelp tegen je oor en je hoort het ruisen van de zee het blijken populieren te zijn die je vanuit de hoogte foppen met hun geratel van blad en been in de adem van de lucht als het niet is zoals het was heeft het zo moeten zijn en is ‘t verleden het moment…

Kikkerbil II

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
In het ruisen van het riet heeft hij om haar verdriet want wat helpt fluiten als het paard niet pissen wil en hij van kikkerbil?…
Guus Maris22 september 2022Lees meer >

"Erfgoed van Licht"

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
In glazen code draait onze tijd, een jeugd die danst op licht en ruis. Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…

het lied der helden

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
waar witte anjers zich langzaam sluiten de merel zijn lied als ode schenkt aan het veld der doden waar eens de helden moegestreden nu in rust verzuchten in schaduw van de ondergaande zon als laatste groet van weer één dag waar het gekerm van menige strijd vergaat in het ruisen der fluisterende wind…
danny cant.25 september 2004Lees meer >

Woordloos gesprek

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
ik ben bang voor de stilte die toekijkt bij ons woordloos gesprek oordeelt over mimiek en gebaar argumenten weegt in licht of te zwaar ooit was er de hand die reikte en een verlossende blik op beider gezicht maar er is enkel ruis en venijnig gesis op de golflengte van stemmen die geen enkele overeenkomst kan brengen over…
wil melker9 februari 2016Lees meer >

Die zonnestraalde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
ik heb je ooit ontmoet na een stille groet een lach die zonnestraalde door het bos verlichtte toen jouw plekje op het mos we luisterden naar het ruisen van de wind tot mijn hand de eerste liefde in de jouwe vond wij dwaalden af naar hogere sferen zonder horizon in het wederkeren beseften wij terdege dat dit het echte…

Wendingen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Als het balletje gaat rollen is het zwijgzaamheid in bedrijf, of ruis van zoete waarheden die niet zijn te weerleggen. De waarheid kent geen pariteit, zo hoor ik mezelf zeggen.…
Iniduo11 oktober 2012Lees meer >

de schors van de nacht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
laat me als een kleine vlam mezelf zijn want hoe anders kan ik uitleggen dat de nacht zich niet vergist naakt op mijn schouders hij is een reiziger -ik ken zijn gewoonte- en komt binnen via schemerlicht berooft een boom van zijn bladeren en ebt dan weg in het oog van alledag laat me het ruisen legt zich neer ik klink zachter op…

MEI 2014

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid De meimaand is begonnen Een kind loopt met ballonnen Een V- vlucht schreeuwt het uit Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid Het bloed raakt niet geronnen Er bulderen kanonnen De mens heeft het verbruid Het goddelijke wezen In hem is hij vergeten Dat wordt bedekt met ruis Hem wordt de les gelezen Door wijzen…

De schelp

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

Herfst uit het raam

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Wat je niet hoort is dat ruisen, we zijn nu eenmaal binnen Bomen zijn zenuwachtig als de ruitenwissers van al die auto's van al die mensen die nu toch snel op huis aan willen gaan. Mogelijk heeft de vrouw snert gemaakt. Misschien heeft ze je eindelijk en voorgoed verlaten. Herfst.…
fp.tuinder20 oktober 2017Lees meer >

Stil is de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Nevelslierten langs de bomen Geur van vergeten dagen Zaad van verloren bloemen Het verre zoemen van een bij Fluister, ruis en wapper Door de populieren die mij laten slapen Voor het bidden van de valk De nesten in jouw haar En het zout op mijn lippen En breng mij De dromen van de vogels De muziek van de bomen De woorden van de wijzen…

De herinnering

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Vandaag ben ik teruggegaan Jij bracht bezieling op weg naar de dood Niet meer aanspreekbaar hier in mijn schoot Onverbiddelijk bestaan Ze hebben je meegenomen Pijnloos gedoofd in het zomerlicht Te vlug te veel voor een gedicht Ook ik kon niet ontkomen Er blijven keukentafelgrappen Aanhoudend is er ruis Bovenmenselijk om te behappen…

iemand dan

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
iemand is heel stil opgestaan de verten in diepe rust verzonken zal iemand dan de eerste vogels horen nu het licht begint te wandelen de bomen kalm ruisen zal iemand dan het stromen van de blauwe rivieren zien iemand opent de handpalmen naar het licht zal iemand dan een pad tot aan de deur van het hart graven in het aanvangslicht…

Parkinson

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
met mijn hoofd dicht bij jou luister ik naar je gemoed is het een merel die fluit of zijn er blaffende honden het ruisen van de zee of huilende wind laat het de lach van het kind zijn dat jij was als je danste en sprong en aftelrijmpjes zong aftellen doen de jaren herinneringen tellen op soms wel soms niet dingen van…

Cadans

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 976
Eenzaam in een overvolle trein De doolhof met ontelbare gangen de lachwekkende parodie op rijm heet verlangen naar verlangen Zelfs in dit licht zien ze je niet zo ontastbaar onzichtbaar ruis je als de wind door het riet voor mij heel echt... zonneklaar Jij maakt geen hoofden dol alleen dat van mij mijn hart klinkt niet zo hol met jou…
Doortje29 juni 2003Lees meer >

we lezen elkanders lief

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
ik zie ons in mijn dromen de eenden dansen op een podium van helder water en de zon schenkt ons deze aardse hemel onze lichamen fluisteren de warmte tegen elkaar ik strijk een haartje uit je smeltende oogjes het belemmert mijn dwaal bomen ruisen wat muziek ze zijn zo gelukkig even dansen onze lippen ze lezen elkanders lief…

Kippenvel

netgedicht
3.6 met 97 stemmen aantal keer bekeken 19.733
De bas slaat diepe gaten In de rust van mijn huis Met die net niet irritante tik En die heerlijk doorlopende ruis De drum beweegt mijn voet Onbewust, gehypnotiseerd De nuances van het ritme De gevoelens, niet verleerd De gedachten aan de horizon Niet te volgen zo èèn, twee, drie Die vrouw, helder van stem Die koude rilling melodie…
oepsie19 december 2001Lees meer >

voor eeuwig

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.339
dwaal als de wind door de laan van het leven omgeven door rozen in jouw laatste reis reik naar licht dat schuilt in het duister zoek naar dromen waar de fluistering breekt en hoor de stilte in het ruisen der wind laat jou leiden op dit bloemenpad door de stem die jou liefde belooft zachtjes bemint de eeuwigheid door…

Weemoed

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 926
Nee, het is niet Het onophoudelijk ruisen Van regen Niet het grijs Dat zijn deken Over de huizen legt En in stilte Mijn oren verdooft Niet het ontbreken Van vogelgeritsel Onder de pannen Ook niet de geur van stamppot Wat me weemoedig maakt: Het ontbreken Van uitbundig zonlicht Kinderstemmetjes Laat op straat Geuren…

Godzoekers

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.022
getekend door een sober bestaan van eenvoud, werken en gebed raakt de monnik in zijn lege kluis van alle ruis verschoond ontwaart hij stilaan de fluistering van het levend geworden woord zo alledaags aanwezig als de zachte lichtval door het venster zo tastbaar als de kruimels van het vers gesneden brood -inspiratiebron :…

Nocturne

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.836
Hoor, ruisen fijn van de fontein, ’t is zingend water. Hoe wonder dat droppengespat stuivend in ’t water.…

Ze zat daar rechtop

poëzie
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.288
Haar handen en haar gezicht waren in de kamer licht, haar ogen lichtten naar voren – de stilte deed ruisen horen. Ik wachtte of ’t spreken begon, langzaam aan ze begon woorden stil na elkander als kindergewandel.…
Herman Gorter26 november 2019Lees meer >

Computer, Boek, Theorie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Computer Zacht geruis, zo lang programma’s afgewerkt gegevens opgeslagen naar huis als het ruisen stopt Boek Niet het papier de kaft en zwarte inkt de letters en de woorden maar betekenis gedachte ruimte Theorie Een asymptotisch axioma die nadert tot het wezen onvoldoende op het einde het blijft een standpunt zweeft net…

tussen Wervershoof en Medemblik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
een fabelachtig oeverland dat ons haar naakte schoonheid geeft seringen langs de waterkant een meeuw die door het luchtruim zweeft een rijk palet aan zachte kleuren van lentegroen tot hemelsblauw de zeewind met haar frisse geuren een schitterende ochtenddauw het milde ruisen van de golven gekwetter van een leeuwerik kortstondig door geluk…
Yadasampati27 februari 2019Lees meer >

LAIS CCXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Bij het ruisen van stilte belandt er klank in de ruimte die iedereen kent: zodanig zijn wij elkander gewend. Er is het niets dat ons daaraan ontheft. Er is het al waarvan ieder beseft dat niets ervan echt ons is gegeven. Er is de plaats waar de dood het besterft, maar een zoen geeft elk ander het leven.…

je aaide bomen langs hun bast

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
ik zag je bij de sloot je passen liepen veel te groot het water trok je aaide bomen langs hun bast vroeg om vergeving op de tast het ruisen knikte je ogen dwaalden in het groen zochten reden het te doen de zon verschimde het water week de zon vergolfde in je spiegelbeeld en draaide af, bladeren dwarrelden een graf…
wil melker19 februari 2003Lees meer >

Stiltesyndromen

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik hoor zelfs de stilte in de ademtocht de wind die de blaren in indian summer crying sweet mary laat ruisen aan de voet van de Fuji witte wieven onhoorbaar doorschijnend kaleidoscopische geisha's die thee uit Basho's kommen drinken marionetten in een even levend als geruisloos geluidloos pantomime…
Maxim7 september 2025Lees meer >

Reeboksater

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
Waar langgerekte plantages uitgestrekte bosschages ruisen als een prélude à l'après-midi een reeboksater die als volleerde balletdanser over kali's van modder en drijfzand springt staat een mandoer die hem dubbelkoppige Ianus, opwacht en tot bedaren dwingt als achter hem over de brug een koor van sirenen als karyatiden het klaaglied…